All Chapters of คลั่งรักเมียในความลับ: Chapter 21 - Chapter 30

ความสุขแบบนี้เป็นความสุขที่ภูผาโหยหาและคิดถึงมาตลอด ที่ผ่านมาเขามีผู้หญิงอีกหลายคนแต่ก็คบกันไม่รอดเพราะในใจของชายหนุ่มยังคงมีพลอยนัชชาแม้ว่าจะผ่านมานานหลายปีแต่ความรู้สึกที่เขามีให้กับเธอก็ยังคงไม่เปลี่ยนแปลงแล้วในเมื่อวันนี้มีโอกาสได้ทำแบบเดิมอีกครั้งเขาก็จะตักตวงความสุขให้ได้มากที่สุดเพื่อให้สมกับวันเวลาที่เขาคิดถึงหญิงสาวมาตลอดหญิงสาวขยับสะโพกไปตามอารมณ์ ท่อนเอ็นร้อนที่เสยเข้าหาประสานกับร่องรักคับแน่นอย่างลงตัว ภูผารู้ว่าหญิงสาวอยู่ในอารมณ์แบบไหน เขาสวนสะโพกเข้าหาเธออย่างไม่ยั้ง เสียงเนื้อกระทบดังก้องไปทั้งห้องแล้วความสุขความเสียวซ่านก็เดินทางมาถึงขีดสุด สัญชาตญาณดิบส่งให้ทั้งคู่ถาโถมเข้าหากันเร็วขึ้น แรงบีบรัดในกายและแรงจากการเสียดสีทำให้ความร้อนในกายของทั้งสองคนแผดเผาจนแทบหลอมละลายภูผาจับสะโพกเธอไว้แน่นก่อนจะตอกอัดท่อนเอ็นเสยขึ้นอย่างไม่ยั้งทำเอาพลอยนัชชาขาสั่นจนทรงตัวแทบไม่อยู่ความเสียวซ่านพุ่งสูงสุดขึ้นเสียงครางหวานดังไปทั่วห้องพลอยนัชชาร่อนสะโพกอย่างเร่าร้อน ภูผาโน้มลำตัวเธอลงมาให้หน้าอกอวบอิ่มพอดีกับริมฝีปากร้อนแล้วดูดดึงอย่างหิวกระหายส่งผ่านความเสียวซ่านให้คนที่โยกอยู่ทา

คุณอารีรัตน์เสนอเงินมากถึงห้าล้านเพื่อให้หญิงสาวยอมไปจากลูกเลี้ยงของเธอ เงินจำนวนนี้มันมากพอให้หญิงสาวใช้ชีวิตได้อย่างสบายและที่เธอยอมให้เงินมากขนาดนั้นก็เพราะเธอหวังจะได้มากกว่าถ้าหากคนที่ภูผาจะแต่งงานด้วยเป็นคนที่เธอเตรียมไว้“คืออะไรคะ”“น้าจะให้เงินเธอห้าล้านแต่เธอต้องทำให้ภูผายอมไปเรียนนะ”“น้าจ้างให้นัชชาเลิกกับพี่ภูใช่ไหม”“ว่าอย่างนั้นก็ได้เงินนี้มันมากพอที่เธอจะปล่อยมือจากเขา”“ถึงบ้านนัชชาจะไม่ได้รวย แต่นัชชาก็ไม่ได้เป็นคนเห็นแก่เงินนะคะ” หญิงสาวปฏิเสธเพราะทุกวันนี้เธอก็ไม่ได้ลำบากอะไรเงินที่บิดามารดาทิ้งไว้ให้ก่อนท่านจากไปก็มากให้เธอเรียนจนจบ“จะไม่คิดดูหน่อยเหรอ”“ไม่ค่ะ ถ้าน้าไม่มีอะไรพูดกับนัชชาแล้วนัชชาขอตัวกลับก่อนนะคะ”“นัชชาน้าของหนูทำงานฝ่ายบัญชีที่บริษัทคุณไพศาลใช่ไหม ถ้ามีข่าวว่าฝ่ายบัญชียักยอกเงินบริษัทแล้วอนาคตการทำงานของน้าเธอก็คงจบลงและคงไม่มีบริษัทไหนรับเข้าทำงาน” เมื่อพูดกันดี ๆ แล้วหญิงสาวไม่ให้ความร่วมมือเธอเลยเขาเรื่องของน้าสาวมาขู่เพราะรู้ดีว่าพลอยนัชชามีญาติเพียงคนเดียว“น้านีไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้นะคะ” หญิงสาวรีบร้องห้ามเพราะกลัวว่าน้าสาวของตัวเองจะลำบา

คำถามของนลินีทำให้พลอยนัชชาเริ่มวางแผนว่าจะทำยังไงต่อกับชีวิตตนเองและลูกในท้อง“ท้องของนัชชาคงจะโตมากตอนเปิดเรียนปีสาม ถ้าสอบเสร็จนัชชาจะไปดร็อปเรียนก่อนค่ะ คลอดแล้วก็ค่อยกลับไปเรียนใหม่”“หนูตัดสินใจดีแล้วใช่ไหมว่าจะเลี้ยงลูกคนเดียว”“ค่ะแต่ค่าใช้จ่ายอาจจะเยอะปิดเทอมนี้ท้องยังไม่โตมากนัชชาคงต้องหางานพิเศษทำค่ะ”“อย่าออกไปทำงานที่อื่นเลยช่วยน้าทำบัญชีดีกว่าน้าจะรับงานจากเพื่อนรุ่นพี่ของน้ามาให้ นัชชาจะได้ทำงานที่บ้าน”“น้าว่าเงินที่เรามีอยู่มันจะพอไหมคะ” หญิงสาวหมายถึงเงินที่บิดามารดาทิ้งไว้ให้“ถ้าเราใช้จ่ายอย่างประหยัดก็น่าจะพอจ้ะ”“นัชชาเป็นหลานสาวที่ไม่ดีเลยใช่ไหมคะที่สร้างแต่ปัญหาให้น้า”“อย่าคิดแบบนั้นสินัชชาปัญหามันเกิดแล้วต้องช่วยกันแก้ไขไม่ใช่เอาแต่โทษตัวเอง เด็กที่อยู่ในท้องของนัชชาก็หลานสาวของน้าเหมือนกันนะน้าจะช่วยนัชชาเลี้ยงลูกเอง”เมื่อถ้าสาวพูดแบบนี้หญิงสาวก็รู้สึกเบาใจขึ้นแต่ในใจเธอจะไม่ยอมให้ถูกเอาเปรียบอยู่ฝ่ายเดียว ถึงแม้เธอจะต้องเลี้ยงลูกตามลำพังแต่ภูผาก็จะต้องมีส่วนรับผิดชอบในเรื่องนี้ เธอจะไม่ยอมให้ลูกที่เกิดมาต้องล่ำบาก.....หญิงสาวทำตัวเป็นปกติจนกระทั่งเย็นวัน

“น้าได้คุยกับภูผาแล้วนะนัชชา น้าคิดว่าเรื่องนี้ไม่น่าจะเกิดขึ้นหนูเบาใจได้เลยนะ เรื่องในอดีตภูผาเขาก็ไม่เคยรู้มาก่อนปรับความเข้าใจกันดีกว่ามันจะเป็นผลดีกับทั้งตะวันและนัชชานะ”“เรื่องปรับความเข้าใจกันนัชชาไม่คิดหรอกค่ะ แต่จะพยายามคุยกับเขาดี ๆ เพื่อลูกก็แล้วกันนะคะน้านี”“ดีแล้วจ้ะ เราต้องคิดถึงความรู้สึกของตะวันเป็นสิ่งสำคัญ แต่น้าบอกภูผาไปแล้วว่ายังไม่ให้เขาบอกความจริงว่าเขาคือพ่อจนกว่าเขาจะเคลียร์กับที่บ้านเรียบร้อย”“คุณลุงไพศาลเป็นผู้ใหญ่ที่ใจดีแต่ถ้าท่านรู้เรื่องนี้ท่านจะยังใจดีเหมือนเดิมหรือเปล่า คนที่น่าเป็นห่วงมากที่สุดก็คือแม่เลี้ยงของเขานั่นแหละดูทรงแล้วถ้ารู้เรื่องนี้คงจะไม่ยอม เขารังเกียจนัชชามาก ๆ”“น้ามองว่าคุณอารีไม่ใช่ปัญหานะเพราะเขาก็แค่แม่เลี้ยง ภูผาไม่ใช่เด็กที่เขาจะมาบังคับให้ทำอะไรตามใจได้ คนที่หนูควรจะกังวลอีกคนน่าจะเป็นคุณภัทราเจ้านายของหนูมากกว่านะ ถ้าเขารู้ว่าหนูกับลูกของเขาเคยคบหากันมาก่อนน้าก็กลัวว่าการทำงานของหนูจะไม่ราบรื่น”“นั่นสิคะหนูก็ลืมคิดเรื่องนี้ไปเลยค่ะน้านี” พลอยนัชชนาได้แต่หวังว่าคุณภัทราจะไม่เข้ามายุ่งเรื่องส่วนตัวของเองเหมือนกับพ่อและแม่เลี้ย

พลอยนัชชารู้สึกมีความสุขมากที่เห็นว่าลูกชายเข้ากับภูผาได้ดี เธอเห็นภูตะวันมีความสุขและเสียงหัวเราะก็ยังดังก้องอยู่ในความคิดหญิงสาวนั่งมองทะเลอยู่บนระเบียงห้องนอนอยู่นานก่อนจะเดินลงมาชั้นล่างเพราะรู้สึกหิวน้ำแต่เมื่อเดินลงมาก็เห็นภูผานั่งดื่มอยู่คนเดียวที่เคาน์เตอร์บาร์ที่ทางบ้านพักจัดไว้“ดื่มด้วยกันหน่อยไหมนัชชา”“ไม่ดีกว่าค่ะ นัชชาแค่จะลงมากินน้ำ” หญิงสาวเดินอ้อมมาที่ตู้เย็นหยิบน้ำขึ้นมาดื่มก่อนแล้วก็เดินกลับ“นั่งคุยเป็นเพื่อนพี่หน่อยสิ” ภูผาเดินนำหญิงสาวมาที่โซฟาแล้วทิ้งตัวลง“พี่ภูเมาหรือเปล่าคะ”“เปล่า พี่ดื่มไปแค่นิดเดียว”“ขอบคุณนะคะที่ทำเพื่อตะวัน”“ทำไมต้องขอบคุณในเมื่อตะวันก็คือลูกของพี่นะ พี่อยากทำอะไรให้ลูกบ้าง หลายปีที่พี่ไม่มีโอกาสอยู่กับลูกจากนี้พี่จะทุ่มเวลาให้ตะวันมากขึ้น”“แค่ทำงานสองบริษัทก็น่าจะเหนื่อยแล้วนะคะ”“พี่ว่ามันเทียบกับกับนัชชาและน้านีไม่ได้เลย ตอนเด็ก ๆตะวันเลี้ยวยากไหม”“ไม่เลยค่ะ ตะวันเป็นเด็กเลี้ยงง่าย นัชชาได้เลี้ยงลูกเองไม่กี่เดือนค่ะ จากนั้นก็กลับไปเรียนต่อ คนที่เหนื่อยที่สุดก็คือน้านี ตะวันเลยจะติดน้านีมากกว่าเขานอนกับน้านีมาตั้งแต่เด็กค่ะ”“ถ้า