สถาปนิกสาวเกิดใหม่พาครอบครัวสู่ความร่ำรวย ภาค 2의 모든 챕터: 챕터 121 - 챕터 130

จื่อหานยกหน้าที่การต้อนรับแขกให้น้องสาวส่วนเขาจะไปตามทุกคนมาพบองค์ชายสิบเอง “ซีซีพาพี่จื้ออวี่เข้าไปนั่งดื่มน้ำชาด้านในก่อนเดี๋ยวพี่ใหญ่จะไปดูให้เอง ว่าท่านตาท่านยายแล้วก็ท่านแม่กับท่านป้าสะใภ้กำลังทำอะไรอยู่ แล้วพี่ใหญ่จะพาทุกคนมาหาเจ้ากับพี่จื้ออวี่ที่โถงรับรองนะ”“ได้เจ้าค่ะ พี่ใหญ่อย่าลืมดูของว่างติดไม้ติดมือมาให้พี่จื้ออวี่กับซีซีกินรองท้องด้วยนะเจ้าคะ”“เจ้านั่งรอพี่ใหญ่อยู่ที่นี่ขนมของโปรดเจ้าพี่ย่อมไม่ลืมอยู่แล้ว”“ขอบคุณเจ้าค่ะพี่ใหญ่”องค์ชายสิบถูกอวิ๋นซีพาเข้าไปนั่งพักด้านในโถงรับรองของเรือนหลัก ที่มีเจ้าของเป็นท่านตากับท่านยายภายนอกว่างดงามแล้ว แต่พอเขาได้เห็นภายในเรือนยิ่งทำให้องค์ชายสิบไม่อาจมองเพียงแค่จุด ๆ เดียวได้โดยเฉพาะห้องโล่ง ๆ ที่ใช้เก็บตัวอย่างของเรือนขนาดต่าง ๆ เอาไว้นั้น ยิ่งทำให้เขาตกตะลึงเข้าไปอีกเพราะไม่คิดว่าอวิ๋นซีกับครอบครัวจะทำตัวอย่างไว้มากมายหลายแบบเช่นนี้ทั้งสองคนนั่งพูดคุยกันอยู่เพียงหนึ่งเค่อจื่อหานก็กลับมาพร้อมมารดาและคนในครอบครัวที่ทำงานอยู่ที่บ้าน ถึงแม้พวกเขาจะเคยพบองค์ชายสิบเมื่อหลายปีก่อนมาแล้วก็ตามแต่ก็ยังรู้สึกประหม่าเช่นเคย“ถวายบังคมองค

พรึบ! ขวับ! “เสี่ยวซีจู่ ๆ เจ้าก็หน้านิ่วคิ้วขมวดแล้วยังจะหัวเราะเสียงดัง เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่กันแน่หรือมีเรื่องที่เจ้าเพิ่งคิดได้”“นั่นน่ะสิหลานตาไหนจะคำว่าเงิน ๆ นั่นอีก นี่พวกเรากำลังผ่อนคลายจากเรื่องงานกันมิใช่หรือ แต่เหตุใดเจ้าถึงเอาแต่คิดถึงเรื่องงานไปเสียได้ล่ะ”“หลานรักของลุงเจ้าพูดถึงเรื่องเงิน ๆ ทอง ๆ อย่าบอกนะว่าเจ้าคิดจะมีกิจการเพิ่มมาอีกใช่ไหม!”“ไอหยา ซีซีเจ้าอย่ามัวแต่เงียบสิลูกรีบอธิบายให้พวกเราฟังเร็วเข้าเถิด แม่กับบิดาของเจ้ารวมถึงคนอื่น ๆ ก็อยากรู้กันจะแย่แล้วนะ”อวิ๋นซีมองซ้ายมองขวาเพราะคนที่นั่งอยู่ทั้งสองข้างของนางเริ่มอยากรู้เกี่ยวกับสิ่งที่นางเพิ่งคิดออกมาได้ แต่หากจะตอบเป็นคำพูดไม่มีภาพประกอบก็เกรงว่าจะไม่มีใครเชื่อ ดังนั้นอวิ๋นซีจึงคิดจะเปลี่ยนสถานที่ด้วยการย้ายเข้าไปยังโถงรับรองแขกเป็นการด่วน“ทุกคน ๆ ๆ หยุดฟังซีซีพูดสักประเดี๋ยวนะเจ้าคะ”“อื้ม พี่ใหญ่กับทุกคนรอฟังเจ้าอยู่พูดมาเถิด”“ก่อนจะอธิบายว่าซีซีคิดอันใดได้ถึงหัวเราะเพียงลำพังอย่างที่เห็นละก็ พวกเราควรย้ายกลับเข้าไปในโถงรับรองตอนนี้เลยเจ้าค่ะ เพราะซีซีอยากได้ความเห็นจากทุกคนว่าสิ่งที่คิดหากนำไปขายจะม

วันถัดมาขบวนกลุ่มเล็ก ๆ ที่มีเด็กสาวเพียงคนเดียวก็ออกจากบ้านจาง มุ่งหน้าไปยังตำบลกู่ซานเพื่อหาซื้อร้านค้าขนาดกลางเพียงหนึ่งชั้นกับกิจการที่อวิ๋นซีคิดจะเปิดขายและที่นี่อวิ๋นซีได้ร้านค้ามาอยู่ในมืออย่างรวดเร็วจึงไม่เสียเวลามากนัก ภายหลังจัดการจ่ายเงินให้กับเจ้าของร้านเสร็จก็เร่งเดินทางไปยังอำเภอหลินชุน เพราะวันนี้อวิ๋นซีต้องได้ร้านค้าตามที่ต้องการเพื่อเริ่มปรับปรุงไปพร้อม ๆ กันซึ่งการเข้าพบนายอำเภอคนใหม่อย่างไต้จื่อเฉินยังที่ศาลาว่าการอำเภอ เพื่อซื้อร้านค้าก็ได้รับการแนะนำเป็นอย่างดี เนื่องจากใต้เท้าไต้ผู้นี้คือขุนนางที่ถูกเลือกโดยฮ่องเต้อวิ๋นซีที่วนรถม้าไปดูสภาพร้านในตลาดที่ปิดประกาศขายไว้หลายร้าน จึงใช้เวลาไม่นานในการเลือกภายหลังจ่ายเงินและได้หนังสือรับรองกรรมสิทธิ์ ก็ออกจากอำเภอหลินชุนและแวะโรงหมอตรวจการทำงานก่อนกลับหมู่บ้านองค์ชายสิบที่ติดตามดูการทำงานของอวิ๋นซีกับพี่ชายทั้งสองอยู่เงียบ ๆ ในที่สุดก็เอ่ยถามนางเมื่อมานั่งอยู่ยังห้องทำงานของโรงหมอตระกูลจาง“เสี่ยวซีคิดว่าจะใช้เวลาปรับปรุงร้านค้ากี่วันหรือถึงจะนำสินค้าใหม่ออกมาวางขายได้”“อืม ร้านค้าที่ได้มาสภาพยังแข็งแรงนะเจ้าคะซีซ

บรรยากาศการเปิดกิจการใหม่ของตระกูลจางในอำเภอหลินชุนนั้น หลงจู๊เฉียงและลูกจ้างอาจต้องรับมือกับลูกค้าที่มีจำนวนมากกว่าตำบลกู่ซ่าน เนื่องจากการค้าขายของที่นี่คึกคักและมีพ่อค้าจากต่างเมืองมาเจรจาการค้าดังนั้นสินค้าใหม่จากกิจการของตระกูลจางที่นำมาวางขายในวันแรก จึงถูกเหล่าลูกค้าเลือกซื้อไปหมดเกลี้ยงในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วยามเสียด้วยซ้ำไป หากไม่ติดว่าอวิ๋นซีสั่งไว้ไม่ให้เติมสินค้าเฟยซวนคงจะเปิดร้านต่อจนถึงเย็นแน่ ๆ“ทุกคนดูสิขอรับไม่ถึงครึ่งชั่วยามก็ขายแผ่นประดับผนังได้เงินมาแล้วเกือบสองตำลึงแน่ะ” เฟยซวนรับเงินจากหลงจู๊เฉียงมานับภายหลังปิดร้านค้า“ไม่น่าเชื่อเลยนะท่านพ่อท่านแม่ว่าสินค้าที่ซีซีนำออกมาทำการค้าจะขายดีทุกอย่าง” จางเจิ้นตื่นเต้นกับการค้าชนิดใหม่เช่นเดียวกับบุตรชาย“ถือว่ากลยุทธ์ทำให้ลูกค้าอยากได้แผ่นประดับผนังของซีซีได้ผลดียิ่งนัก ถ้าวางสินค้าจำนวนมากในวันนี้ก็ไม่แน่ว่าจะขายได้ทั้งหมดที่เตรียมไว้หรือไม่” ผู้เฒ่าจางทำตามที่อวิ๋นซีกำชับไว้อย่างดีเพราะสินค้าที่แปลกใหม่หากมีน้อยชิ้น พอขายหมดคนที่ซื้อไม่ได้ย่อมกลับมาอีกครั้งในวันต่อไปแน่นอนนางจิ้งซื่อก็เชื่อในตัวของหลานสาวว่างานที่คิ

นับตั้งแต่บ้านตระกูลจางรู้ว่าอวิ๋นซีต้องไปทำภารกิจร่วมกับองค์ชายสิบ เวลาสามวันที่ได้ตกลงกันเอาไว้ทุกคนช่วยจัดการเรื่องงานคนละไม้คนละมือ ผู้เฒ่าจางกับจางเจิ้นไปเตรียมก้อนอิฐที่โรงงานให้หลานสาวส่วนเฟิงหยางกับเฟยซวนคอยควบคุมการนำก้อนอิฐและวัสดุสำคัญ ที่ต้องใช้สร้างโรงหมอใส่รถลากจำนวนสิบคันแค่ให้พอเป็นพิธีออกจากหมู่บ้าน พวกเขาไม่จำเป็นต้องสร้างขบวนที่ใหญ่โตเกินไปถึงอย่างไรยามไปถึงชายแดน สิ่งที่ใช้ในการทำงานย่อมมีพร้อมอยู่ในมิติของอวิ๋นซีอยู่แล้วทางด้านอวิ๋นซีเองก็เติมส่วนผสมที่ต้องใช้ทำก้อนอิฐให้เต็มอีกหน่อย ไหนจะแผ่นประดับผนังหลากหลายขนาดสำหรับร้านค้าทั้งสองแห่งของตระกูล นางหยิบออกมาเพิ่มในห้องเก็บของอีกหลายพันชิ้นรวมถึงแผ่นใหญ่พิเศษด้วยที่สำคัญที่สุดย่อมเกี่ยวกับยารักษาโรคต่าง ๆ ของโรงหมอตระกูลจาง ซึ่งอวิ๋นซีจะนำออกมามากกว่าปกติเล็กน้อยเนื่องจากอากาศเริ่มร้อนมากขึ้น เกรงว่าหากผู้คนไม่รักษาความสะอาดย่อมมีโรคระบาดเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อและแล้วก็มาถึงวันเดินทางของอวิ๋นซีกับองค์ชายสิบทุกคนตื่นแต่เช้าเพื่อช่วยตรวจตราความเรียบร้อย รวมถึงนายช่างและคนงานอีกจำนวนหนึ่งที่จะติดตามไปช่วยสร้างโรงหมอ