MasukHalem Pub
ตอนนี้ฉันอยู่ที่ Halem Pubค่ะ มาปาร์ตี้วันเปิดเทอมกับอีมิกกี้กับมีนแล้วก็ไม่พลาดค่ะที่วันนี้พวกฉันต้องเจอกับกลุ่มของPrinceFiveครบทุกคนที่ตอนนี้ต่างพากันนั่งนัวเนียผู้หญิงอยู่ตรงโต๊ะวีไอพีใกล้ๆกับโต๊ะพวกฉัน เมื่อกี้ตอนเข้ามาก็ทักทายปะทะคารมกันนิดหน่อยแล้วก็ไม่พลาดที่ฉันจะถูกอีตาร่านเซอร์เวย์กวนส้นตีนแต่ตอนนี้ปัญหาคือพวกฉันนั่งกันมาสักพักแล้วและยัยมีนก็ขอตัวไปเข้าห้องน้ำตอนนี้จะเป็นครึ่งชั่วโมงแล้วมันยังไม่มา
“กระเทยกูว่ามีนมันหายไปนานแล้วนะพี่เชนก็มานั่งรอมันนานแล้วด้วย”
ฉันกระซิบบอกอีมิกกี้เพราะตอนนี้ผู้ชายคนที่ฉันจิ้นให้ยัยมีนเค้ามานั่งรอมันตั้งนานแล้ว
“มึงไปตามมันสิตกส้วมตายไปแล้วมั้งเนี่ย”
“ทำไมต้องกูอ่ะมึงก็ไปด้วยกันสิ”
“โอ้ย!! ลำใยมึงเห็นไหมกูต้องนั่งเป็นเพื่อนพี่เชนเขาไปค่ะชะนีมึงไปตามชะนีเพื่อนมึงเดี๋ยวนี้เลย”
“แรด!! เห็นผู้ชายแล้วเทเพื่อนเลยนะมึง”
ตลอดค่ะอีมิกกี้เห็นผู้ดีกว่าเพื่อนผู้ของเพื่อนมันก็ไม่เว้นฉันก็เลยต้องเดินมาตามหายัยมีนที่ห้องน้ำเอง
ปึก!
“ขอโทษค่ะ!”
เหมือนว่าฉันจะเดินชนใครเขาเข้านะคะซุ่มซ่ามตลอดเลยมุนินเอ้ย
“ไม่เป็นไรครับเมีย จะเดินชนผัวบ่อยๆก็ได้นะ”
“นาย!!”
ให้ตายเถอะทำไมชีวิตฉันต้องเจอสัมภเวสีอย่างไอ้ร่านนี่วนเวียนรอบตัวตลอดเวลาด้วยคะ
“เมาแล้วเหรอเดินชนคนเขาไปทั่ว”
“ไม่ต้องเสือกเรื่องของฉัน หลีก!!”
“ไม่หลีก!!”
“นี่นาย!!”
“เซอร์เวย์ฉันชื่อเซอร์เวย์ไม่ได้ชื่อนาย”
“เฮ้อ! นี่เซอร์เวย์ฉันขอเถอะนายช่วยไปผุดไปเกิดสักทีอย่าได้มาวนเวียนขวางหูขวางตาฉันแบบนี้เลยนะ”
“เห็นทีจะไม่ได้”
“เซอร์เวย์!! ฉันรีบนายช่วยหลีกทางหน่อยอย่ามากวนตีนฉันตอนนี้ฉันจะไปตามยัยมีนในห้องน้ำ”
ฉันประสาทจะแดกกับหมอนี่จริงๆ เลยคนยิ่งรีบๆ อยู่ไม่รู้ป่านนี้ยัยมีนหายไปไหนแล้วเนี่ย
“มีนไม่ได้อยู่ในห้องน้ำหรอก”
อยู่ ๆ เซอร์เวย์ก็พูดขึ้นมาว่าแต่เขารู้ได้ยังไงกันคะว่ามีนไม่ได้อยู่ในนั่น อย่าบอกนะว่าหมอนี่มาเอากับผู้หญิงในห้องน้ำหญิงอ่ะ
“นายรู้ได้ไง”
“ดูนั้นสิ”
เซอร์เวย์เบี่ยงตัวหลบให้ฉันมองเข้าไปตรงทางเข้าประตูห้องน้ำแล้วมันก็มีป้ายห้องน้ำชำรุดกั้นอยู่แล้วยัยมีนมันหายไปไหนละเนี่ย
“มีนกลับไปแล้วมั้ง”
“จะกลับได้ยังไงก็พวกฉันมาด้วยกันยัยมีนนะยัยมีนหายไปไหนของมันเนี่ย”
หมับ!
ในขณะที่ฉันกำลังจะหันหลังเดินออกจากห้องน้ำเซอร์เวย์ก็จับแขนฉันไว้หมอนี่จะอะไรกับฉันนักหนาเนี่ย
“ทำอะไรของนายเอามือสกปรกของนายออกจากแขนฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ”
ฉันพูดพลางสะบัดแขนออกจากการเกาะกุมของเซอร์เวย์เป็นบ้าอะไรอยู่ดีๆ ก็มาจับแขนคนอื่นไว้ไร้มารยาทที่สุด
“เดี๋ยวสิ! ฉันขอคุยอะไรด้วยหน่อย”
“แต่ฉันไม่มี ปล่อย”
ยิ่งสะบัดเขาก็ยิ่งจับไว้แน่นให้ตายเถอะมือคนหรือมือปลาหมึกคะแล้วอยู่ๆความคิดฉันก็คิดไปถึงตอนที่เขาลวงควักกับพี่บีบี…อี้!!แล้วมาโดนตัวฉันเนี่ยนะ
“ปล่อยแขนฉันก่อนแล้วฉันจะยอมคุยกับนาย”
วินาทีนี้ยอมค่ะยอมทุกอย่างเพื่อให้เขาปล่อยมือดีนะที่HIVไม่ติดกันทางการสัมผัสภายนอกแบบนี้ได้ไม่งั้นฉันคงต้องติดโรคจากมือหมอนี่ที่สัมผัสกันทางผิวหนังแน่ๆ ร่านๆ แบบนี้ฉันว่าไม่น่ารอด
“เธอมีแฟนรึยัง”
เขายืนกอดอกพิงผนังถามฉันด้วยคำถามนี้ขึ้นมา แล้วเป็นบ้าอะไรทำไมอยู่ๆมาถามฉันแบบนี้รู้จักกันมาเรียนด้วยกันมาตั้งสามปีอยู่ๆ มาถามว่าฉันมีแฟนไหมเนี่ยนะ
“ถามทำไม”
“ฉันอยากรู้บอกก่อนดิว่ามีแฟนไหม”
“ไม่ใช่เรื่องของนาย ๆ จะอยากรู้ไปทำไม”
ฉันถามออกไปอย่างหงุดหงิดไอ้คนไม่มีมารยาทใครเขามาถามผู้หญิงด้วยคำถามนี้กัน
“ฉันจะจีบเธอทีนี้ฉันจะรู้ได้รึยังว่าเธอมีแฟนไหม”
อ่อ!! จะจีบฉันนี่เอง ห่ะ!!จีบงั้นเหรอไอ้ร่านนี่จะจีบฉันงั้นเหรอบ้าไปแล้วเขาต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ
“นายเนี่ยนะจะจีบฉัน”
ฉันพูดพลางชี้นิ้วเข้าหาตัวเองเซอร์เวย์ก็พยักหน้าแล้วยักคิ้วใส่ฉันไอ้บ้าเอ้ยไปเอาความมั่นใจมาจากไหนถึงได้กล้าจะมาจีบฉัน
“เหอะ!! นายเอาอะไรคิดเซอร์เวย์ทุกวันนี้ที่ฉันแสดงออกว่ารังเกียจความแรดความร่านของนายขนาดนี้นายยังจะกล้ามาจีบฉันอีกเหรอ”
“ก็ฉันชอบเธอทำไมจะจีบเธอไม่ได้ล่ะ”
ยังค่ะยังไม่เข้าใจอีกพ่อคุณพ่อทูนหัวพ่อร่านสมองกลวงพูดไปขนาดนี้ยังคิดไม่ได้อีกก็ยังจะหน้าด้านมาบอกชอบฉันอีกเนอะคนเราฉันว่ารอบนี้ฉันพูดตรงมากแล้วนะถ้าหมอนี่ไม่เข้าใจฉันก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว
“เกลียดฉันขนาดนั้นเลย”
“ไม่ได้เกลียดแต่โคตรรังเกียจเลยพอใจยัง”
“แต่ฉันชอบเธอมากเลยว่ะหน้าหยิ่งๆ หุ่นเอ็กซ์ๆ ก้นเป็นก้นนมเป็นนมแบบเธอแม่งโคตรสเปคฉันเลยนะมุนิน”
กรี๊ดฉันอยากจะกรี๊ดดังๆ ให้ความร่าน ความพูดจาแทะโลมฉันแบบนี้ของเขาเป็นอะไรที่น่าเกลียดน่าขยะแขยงที่สุดไอ้บ้านี่ไม่พูดเปล่ามันทำหน้าหื่นใส่ฉันด้วยค่ะใช้สายตามองรูปร่างฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าเกิดมาฉันยังไม่เคยเห็นใครบ้ากามแบบนี้มาก่อน
“อี้!! ทุเรศนายอย่ามาทำท่าทางคุกคามแทะโลมฉันแบบนี้นะเซอร์เวย์น่าเกลียดที่สุดนายเป็นผู้ชายที่น่าเกลียดที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมาเลย”
“ระวังนะเกลียดมากๆ มักจะได้ เธอไม่เคยได้ยินเหรอสุภาษิตที่ว่าเกลียดอะไรก็มักจะได้แบบนั้นไม่ชอบผู้ชายร่านๆอย่างเซอร์เวย์ระวังจะมีผัวชื่อเซอร์เวย์ไม่รู้ตัวนะครับ”
เหอะ!! มั่นหน้ามั่นโหนกเข้าไปค่ะพ่อคุณที่พูดออกมาหัดตักน้ำใส่กระโหลกชะโงกดูเงาตัวเองซะบ้างเถอะ
“อย่ามั่นหน้าขนาดนั้นเซอร์เวย์ต่อให้โลกนี้เหลือนายเป็นผู้ชายแค่คนเดียวฉันยอมกัดลิ้นตายดีกว่าได้ผู้ชายร่านๆ อย่างนายมาเป็นพ่อพันธุ์”
ฉันพูดใส่หน้าเขาออกไปก่อนที่จะเดินสะบัดบ๊อบออกไปหาอีมิกกี้พรุ่งนี้ฉันคงต้องได้ไปตักบาตรกรวดน้ำอุทิศส่วนกุศลให้สัมภเวสีอย่างนายนั่นให้ไปผุดไปเกิดอย่าได้มาหลอกหลอนฉันแบบนี้เลยแค่คิดก็ขนลุกแล้วผู้ชายอะไรร่านไม่พอแถมยังโคตรพ่อโคตรแม่หลงตัวเองเลย
S. University“เฮ้ย!!”ตอนนี้ผมนั่งเล่นมือถืออยู่ครับอยู่ระหว่างนั่งรออาจารย์ในคลาสแต่อยู่ๆก็มีคนมาฉกมือถือผมออกไปต่อหน้าต่อตาผมนี่รีบลุกขึ้นหันไปมองคนที่ฉกมือถือทันทีด้วยท่าทางที่พร้อมบวกมากใครมันกล้าทำแบบนี้กับผมวะ“มุนิน”“ใช่! ฉันเอง”“เธอมาฉกมือถือฉันไปทำไม เฮ้ๆเธอจะทำอะไรกับมือถือฉัน”ผมพูดพลางส่งเสียงคุยกับเธออย่างตกใจเมื่อผมเห็นเธอกดยิกๆอะไรสักอย่างที่มือถือผมแถมมุนินยังเร็วเบี่ยงตัวหลบจากการยื้อแย่งมือถือของผมได้อีกปึก!!“โอ๊ะ!!”ผมร้องออกมาเพราะว่าหลังจากที่มุนินกดอะไรสักอย่างที่มือถือผมแล้วเธอก็ปามือถือใส่ผมติดหน้าอกผมดังปึกเลยดีนะที่ผมคว้ามือถือไว้ทันไม่งั้นมีหวังมือถือผมแตกกระจาย“วันหลังอย่ามาเสียมารยาทโพสอะไรบ้าๆแบบนั้นแท็กไอจีฉันอีก”มุนินต่อว่าผมออกมาอย่างเกรี้ยวกราดแววตาที่มองผมราวกับอยากฉีกผมอกเป็นชิ้นๆให้ตายเถอะนี่โกรธขนาดนี้เลยเหรอวะมุนินเวลาโมโหน่ากลัวฉิบหาย“ตายแล้วชะนีไปกินรังแตนที่ไหนมาถึงได้ฟาดงวงฟาดงาทำตัวไม่น่ารักแบบนี้ละคะลูกสาว”“หุบปากไปเลยกระเทยอย่ามาหลงผู้ชายจนไม่ลืมหูลืมตา”“อุ๊ต๊ะ! แรง กระเทยกลัวแล้วจ้า โชคดีนะคะผัวเรื่องนี้มิกกี้จะไม่ยุ่ง”เชี้ย!!อ
“ไง! ไอ้ตัวแสบเดินยิ้มแฉ่งมาเลยนะสงสัยงานที่ให้ไปทำจะมีอะไรดีๆ ล่ะสิ”พอผมเดินเข้ามาในห้องทำงานท่านรองก็คือห้องเฮียซันเฮียผมนั่นแหละครับเฮียแกก็ถามผมขึ้นมาทันทีนี่ผมยิ้มขนาดนั้นเลยเหรอวะ ทำไงได้ก็คนมันอารมณ์ดีจริงๆ นี่น่า“โคตรดีเลยล่ะเฮียวันหลังถ้ามีงานแบบนี้อีกไม่ต้องไปจ้างนายบงนายแบบแล้วนะถ้านางแบบเป็นคนนี้ผมจะเป็นนายแบบให้เอง”“อย่าบอกนะว่ามึงจะเครมนางแบบคนนี้”เฮียซันเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสารแล้วถามผมออกมาแต่ดูเฮียผมใช้คำเถอะเครมบ้าเครมบออะไรคนนี้ผมรักจริงหวังแต่งเลยนะ“เครมอะไรล่ะคนนี้ผมจริงจัง”“มึงเนี่ยนะจะจริงจังกับผู้หญิง”เฮียซันถามขึ้นมาแล้วทำหน้าเหมือนไม่อยากจะเชื่อคำพูดผมอ่ะ อะไรว่ะนี่ผมก็น้องเฮียนะเฮียมองผมเป็นอะไรเนี่ยถึงได้ถามแบบนี้“ทำไมถามงี้อ่ะ!! ผมก็คนดีคนหนึ่งเหมือนกันนะเฮียวันหนึ่งผู้ชายลัลล้าแบบบผมก็ต้องมีครอบครัวถูกป่ะแล้วคนนี้แหละแม่ของลูกผมเลย”“ระวังหน่อยอย่าไปเผลอรุ่มร่ามใส่เขาล่ะได้ข่าวว่านางแบบคนนี้เป็นลูกสาวเพื่อนสนิทคุณอัมรานะ”“มุนินเนี่ยนะลูกสาวเพื่อนสนิทม๊า”ข้อมูลใหม่ที่ได้ยินจากปากเฮียซันทำเอาผมเกือบช็อกอะไรมันจะโลกกลมขนาดนี้วะมุนินเป็นลูกเพื่อนสนิท
“เซทสุดท้ายละรอบนี้ขอแบบหวานๆเลยนะสองคนหันหน้าเข้าหากันโอเคๆแบบนั้นแหละน้องมุนินขยับเข้าไปใกล้เซอร์เวย์อีกนิดครับโอเคดีมาก เซอร์เวย์ยกแขนขึ้นมาโอบน้องมุนินไว้ นั่นแหละสวย”แชะ!! แชะ!! แชะ!!เสียงเฮียภูผาดังสลับกับเสียงกดซัตเตอร์ที่ถ่ายรูปผมกับมุนินอยู่ครับบอกเลยว่าฟินครับผมโคตรฟินหลังจากที่ทุกคนตกลงเป็นเสียงเดียวกันให้ผมถ่ายงานนี้คู่กับมุนินแทนไอ้นายแบบนั่นตอนนี้ผมถ่ายกันมาจนถึงเซทสุดท้ายแล้วก่อนหน้านี้ผมได้ทั้งกอดทั้งอุ้มทั้งโอบมุนินตามสไตล์แฟชั่นคู่รักอยากตบรางวัลให้เฮียภูผาจริงๆเลยครับที่คอยบอกท่าทางให้ผมได้อยู่อิงแอบแนบชิดกับมุนินขนาดนี้พูดไปก็เสียดายถ่ายไปแปปๆก็มาถึงเซทสุดท้ายซะละยังกอดไม่อิ่มเลย“นี่!! นายไม่จำเป็นกอดฉันแน่นขนาดนี้ก็ได้ป่ะ”นี่ก็อีกคนตั้งแต่เริ่มถ่ายมาก็บ่นก็จิกกัดด่าว่าผมอยู่แบบนี้ผมแค่ทำตามหน้าที่เองแต่มุนินก็ยังดื้อยังงอแงยุกยิกขัดขืนตลอดเวลาที่ถูกผมกอด“ไม่ได้!! ก็ตากล้องเขาสั่งมาแบบนี้ถ้าเธออยากให้งานเสร็จไวก็ยอมๆไปก่อนเถอะน่า”ผมตอบกลับเธออกไปในตอนที่กำลังจะจัดท่าทางตามที่เฮียภูผาสั่ง“เอาล่ะรูปสุดท้ายขอเหมือนสองคนกำลังจะจูบกันนะ”“ห่ะ!! จูบเหรอคะ”อะไรจะต
“อร้าย!! อะไรยังไงคะไหนคุณน้องบอกไม่มีอะไรแต่ทำไมคุณเซอร์เวย์ถึงออกตัวว่าสนใจคุณน้องขนาดนี้คะ”หลังจากที่เซอร์เวย์พูดจบเขาก็เดินออกไปทิ้งให้ฉันยืนงงอยู่ในดงของพี่ๆทีมงานที่ต่างอยากค้นหาความจริงจากฉันแล้วพี่เอมี่ก็เป็นคนถามขึ้นมา“ไม่มีอะไรหรอกค่ะพี่เอมี่ปกติตอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยเซอร์เวย์ก็ชอบพูดแกล้งแหย่หนูแบบนี้ประจำอยู่แล้ว”“งั้นก็สรุปว่าคุณน้องกับคุณเซอร์เวย์รู้จักกัน”ฉันพยักหน้ารับพี่เอมี่แล้วส่งยิ้มเจื่อนๆไปให้พี่เขา“แล้วตอนแรกทำเป็นไม่รู้จักกันนะคะ”“ก็หนูไม่รู้จริงๆค่ะว่าคุณเซอร์เวย์ลูกชายคนเล็กของคุณป้าอัมราจะเป็นเซอร์เวย์คนเดียวกันกับเพื่อนที่เรียนกับหนูพอดีหนูไม่ค่อยสนใจเรื่องส่วนตัวประวัติครอบครัวของอีตานี่เท่าไหร่”ฉันตอบพี่เอมี่ไปตามความจริงก็จริงอ่ะฉันไม่สนใจอะไรเขาจริงๆนะไม่อยากรู้“พี่ว่าคุณเซอร์เวย์ต้องชอบหนูแน่ๆค่ะลูกสาว”“ไม่หรอกค่ะเขาชอบแกล้งพูดแบบนี้กับหนูเป็นปกติอยู่แล้วอีกอย่างสาวๆของเขาเยอะจะตายเปลี่ยนหน้าไม่ซ้ำกันเลยสักวัน”ฉันตอบพี่เอมี่ออกไปเพราะไม่อยากให้พี่เขาเข้าใจผิดไปมากกว่านี้“พูดไปก็เสียดายถ้าเกิดว่าเป็นแบบนั้นจริงๆพี่ว่าหนูกับคุณเซอร์เวย์ดูเคมีเข
"พี่ว่าหนูถามเจ้าตัวเขาเองดีกว่าค่ะนู้นเขาเดินหล่อออร่ามานู้นแล้ว"“ไหนๆอีพิ้งกี้ไหน”ฉันกับพี่เอมี่หันไปตามทางที่พี่พิ้งกี้บอกทันที โอ้มายก๊อดดด!! ใช่มันจริงๆด้วยค่ะ ซวย!!โคตรซวยทำไมชีวิตของฉันต้องมาซวยเจออะไรแบบนี้ด้วยฉันหนีไอ้ร่านนี่ไม่พ้นจริงๆใช่ไหม“โธ่เอ้ย! ซวยอะไรขนาดนี้”“อะไรนะคะลูกสาวหนูว่าอะไรนะคะคนสวย”“เปล่าค่ะไม่ได้พูดอะไร”ฉันรีบปฏิเสธพี่เอมี่ไปฉันไม่อยากให้เขารู้ว่าฉันรู้จักกับไอ้ร่านในคราบคุณชายนั่น สาธุ! ขออย่าให้มันเดินมาทางนี้เลย“อีเจ๊! คุณเซอร์เวย์เขาเดินมาทางห้องแต่งตัวแล้ว”“ตายแล้วๆยิ่งดูใกล้ ๆ ยิ่งหล่ออะไรอย่างนี้เจ๊จะไม่ทนบอกเลยนาทีนี้เจ๊จะไม่ทน”“สวัสดีครับทุกคน”ผมเดินเข้ามายังสตูดิโอที่ใช้ในการถ่ายงานวันนี้ผมเดินทักทายทีมงานไปเรื่อยๆจนมาถึงห้องแต่งตัวห้องที่ผมอยากเข้ามามากเป็นพิเศษเพราะผมอยากรู้ว่านางแบบจะสวยน่ารักไหมถึงไม่ใช่ดารานางแบบที่มีชื่อแต่ถ้าผ่านการคัดจากบอร์ดบริษัทผมแล้วก็คงไม่ธรรมดา“สวัสดีค่ะคุณเซอร์เวย์เคยได้ยินแต่ชื่อวันนี้เจอตัวจริงหล่อสมคำร่ำลือจริงๆนะคะ”ผมยิ้มรับกับคำพูดของช่างแต่งหน้าสาวประเภทสองคนนี้อย่างถ่อมตัวก่อนที่สายตาผมจะไปสะดุดก
หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป“ว่าไงครับเฮียสุดที่รักโทรตามผมมามีอะไรครับผม”ผมเดินเข้าห้องรองกรรมการผู้จัดการปุ๊บก็เอ่ยปากทักทายคนตรงหน้าที่นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานตัวใหญ่เขาคนนี้ก็คือเฮียซันพี่ชายผมเองครับไม่รู้วันนี้นึกยังไงโทรตามผมมาหาสงสัยเฮียแกจะคิดถึง“ตามมาดูผลงานมึงน่ะสิ อ่ะ!! เอาไปดู”ว่าแล้วเฮียซันก็โยนกระดาษปึกหนึ่งให้ผมดูคล้ายๆ เหมือนเป็นสลิปค่าอะไรสักอย่างแต่ทำไมมันแลดูเยอะจังวะ“อะไรเหรอเฮีย”“ก็สลิปบัตรเครดิตของมึงไงแหกตาดูซะว่าเดือนที่แล้วมึงใช้อะไรไปบ้างเซอร์เวย์”งานเข้าแล้วไหมล่ะกูโดนเรียกมาด่าเรื่องนี้แน่ๆ ดีไม่ดีอาจถูกพ่อผีดิบตรงหน้าหักค่าขนมชัวร์ๆ“สงสัยมือผมลั่นไปหน่อยแค่ล้านกว่าเอง”“ล้านกว่าเอง!! แล้วทุกวันนี้มึงหาเงินได้กี่บาทเรียนก็เรียนยังไม่จบถลุงเงินเป็นว่าเล่นแล้วคนบ้าที่ไหนรูดซื้อสร้อยเพชรร้านตัวเองทีละสิบๆเส้นห่ะ!! แกเอาไปทำอะไรถึงมันจะเป็นเส้นเล็กๆ ราคาหลักหมื่นก็เถอะสิบเส้นก็ปาเข้าไปเป็นแสน ๆ แล้ว และไหนจะรูดกระเป๋าเสื้อผ้าเครื่องสำอางผู้หญิงอีกมึงจะเปย์หญิงหัดหาเงินเองให้ได้ก่อนไหม”โอ้วว!! ขี้หูจะหลุดออกมาเต้นข้างนอกแล้วครับเฮียแกเล่นจัดเป็นชุดยาวเหยียดด่าตั้งแต





![NightZ [I] THE LOST MEMORIES](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

