Masuk
หนึ่งเดือนที่แล้วก่อนเปิดเทอม
Condo M
โอ้ย!! ทำไมลิฟท์ต้องมาเสียวันนี้ด้วยเนี่ยอยู่ตั้งชั้นห้าฉันไม่ต้องเดินจนขาลากเลยรึไงคนสวยเซ็งมากบอกเลย
สวัสดีค่ะฉันชื่อมุนินค่ะคงจะรู้จักฉันจากเรื่องของมีนมาแล้วเนอะฉันคงไม่ต้องแนะนำตัวอะไรมาก ตอนนี้ฉันกำลังจะเดินขึ้นห้องพักของฉันที่คอนโดแห่งนี้ค่ะคอนโดสุดหรูแต่ไม่รู้วันนี้เป็นวันซวยอะไรของฉันที่ต้องมาเจอเหตุการณ์นี้ตอนห้าทุ่มลิฟท์ของคอนโดเสีย
ให้ตายเถอะฉันพึ่งกลับจากถ่ายแบบมาเหนื่อยๆ ดึกก็ดึกยังต้องได้หอบร่างอันไร้เรี่ยวแรงที่เดินหอบของพะรุงพะรังขึ้นคอนโดชั้นห้า โอ้มาย ก้อดดดด!!!
“อื้อ!! ไม่เอาค่ะตรงนี้ไม่ได้…อ๊ะ!!”
OMG!! ขุ่นพระ รู้ไหมคะว่าเสียงที่ฉันได้ยินเมื่อกี้คืออะไรจากที่ได้ยินแค่เสียงไกลๆ แต่พอเดินขึ้นมาถึงบันใดชั้นสี่เท่านั้นแหละค่ะฉันก็เห็นผู้ชายกับผู้หญิงคู่หนึ่งกำลังนัวเนียจูบปากแลกลิ้นล้วงควักกันอยู่ตรงมุมบันใด
พุทโธ ทัมโม สังโฆ ขออนุญาตยืมคำอุทานนี้ของอีมิกกี้กระเทยเพื่อนรักของฉันมาพูดทีเถอะค่ะอะไรจะกระเหี้ยนกระหือรือกันขนาดนี้พ่อคุณแม่คุณจะมาเล่นหนังสดกันตรงนี้เลยเหรอ ยางอายไปไหนหมดคะคุณขา ฉันก็บ้ายืนมองอยู่ตั้งนานสองนานก่อนที่จะรีบเดินผ่านสองคนนั้นแต่คงเพราะความที่ฉันใส่ส้นสูงเวลาส้นรองเท้ากระทบพื้นเสียงมันเลยดังพอที่จะทำให้คนสองคนที่นัวเนียกันอยู่ผละออกจากกันมันเลยทำให้ฉันเห็นว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใคร
“เซอร์เวย์!!”
“มุนิน!!”
พอฉันเรียกชื่อเขาหมอนั่นก็เรียกชื่อฉันกลับแถมทำหน้าตกใจนิดๆ เขาคือเพื่อนที่เรียนห้องเดียวกับฉันค่ะชื่อเซอร์เวย์หมอนี่เป็นหนึ่งในหนุ่มฮอตแก๊งค์ PrinceFive ชื่อเสียงความแรดร่านเสือผู้หญิงของเซอร์เวย์ก็เป็นที่เลื่องลือแต่ฉันก็ไม่คิดว่าเขาจะร่านหน้าด้านขนาดทำเรื่องหน้าอายแบบนี้ได้ในสถานที่แบบนี้
“เธอมาทำอะไรที่นี่”
“นี่คอนโดฉัน”
“เธอพักที่นี่เหรอ”
“อือ!! ฉันไปนะเชิญนายตามสบาย แต่นายน่าจะไปทำอะไรในที่ ๆ มิดชิดกว่านี้หน่อยนะเซอร์เวย์”
ฉันรีบตัดบทคุยกับเขาเพื่อจะเลี่ยงเดินกลับห้องให้เร็วที่สุดแต่ก็อดไม่ได้ที่จะเตือนเซอร์เวย์ให้ทำอะไรระวังนิดหนึ่งเพราะผู้หญิงคนที่เขากำลังนัวเนียฉันจำได้ว่าเธอมีแฟนแล้วและก็พักอยู่ห้องข้างๆฉันด้วย หมอนี่เข้าข่ายเล่นชู้เมียชาวบ้านเลยนะนั้น
“ขอบคุณที่เตือนพอดีฉันอดใจไม่ไหวน่ะเลยรีบไปหน่อย”
โอ้ยตายทำไมพูดอะไรออกมาไม่อายปากเลยผู้ชายคนนี้
“เซอร์เวย์อ่ะพูดอะไรก็ไม่รู้อายน้องมุนินเขา”
ผู้หญิงก็ทำเขินไปอีกเอาเข้าไปนี่มันเกิดอะไรขึ้นบนโลกที่แสนวุ่นวายใบนี้ค่ะ
“บีบีรู้จักมุนินด้วยเหรอ”
“อืม!! ก็น้องเขาอยู่ห้องข้าง ๆ บีบี”
ตามนั้นเลยค่ะ ตามที่พี่บีบีผู้หญิงคนที่เซอร์เวย์นัวเนียอยู่พูดฉันอยู่ห้องข้างๆพี่เขากับผัวจริงๆนั่นแหละ พี่คนนี้อยู่ปีสี่มอเดียวกับฉันส่วนแฟนนางทำงานแล้วนะนี่กะจะพาชู้มากินตับถึงห้องตอนผัวไม่อยู่กันเลยว่างั้น บอกตรงๆ คนสวยแล้วก็โสดมากอย่างฉันรับไม่ได้
“งั้น!! ฉันขอตัวก่อนนะเชิญต่อกันตามสบาย”
ว่าแล้วฉันก็รีบเดินออกมาจากตรงนั้นแล้วตรงไปที่ห้องทันที อี้! คิดแล้วก็ขนลุกกับภาพอุจาดตาเมื่อกี้ฉันสลัดความคิดถึงภาพเหตุการณ์ที่เห็นออกจากหัวแล้วเดินเข้าห้องทันทีขอไปอาบน้ำล้างหน้าล้างตาให้สดชื่นก่อนค่ะโดยเฉพาะตาต้องล้างเป็นพิเศษ
หลายนาทีผ่านไป
‘วันนี้ดาวเยอะจัง’
หลังจากที่อาบน้ำเสร็จฉันก็ออกมาตรงระเบียงออกมายืนรับลมก่อนนอนวันนี้ดาวเยอะมากแล้วก็สวยมากด้วย
“อ๊ะๆๆ ซี๊ดดแรงๆ เลยค่ะเวย์ขา”
เสียงนี่มัน....
“อ่าห์!! เสียวไหม”
“อื้อออ…อ๊าาา! เสียวค่ะทั้งเสียวทั้งตื่นเต้น…อ๊าา”
มายด์ก๊อดดดดดดดด!! อย่าบอกนะว่า ฉันคิดแล้วก็ค่อยๆหันไปทางต้นเสียงที่มาจากระเบียงห้องข้างๆ
กรี๊ดดดดด!!!!!
“เฮ้ยยย”
“ว้ายย”
“บัดสีบัดเถลิง!! ทำไมมาทำอะไรกันโจ่งครึ่มแบบนี้พวกนายไม่อายบ้างรึไงทุเรศ”
ครืดด!! ปัง (เสียงเลื่อนปิดประตูที่ระเบียงของมุนิน)
ทุเรศ ทุเรศที่สุดทำไมคนสวยผู้บริสุทธิอย่างฉันต้องมาเจอเหตุการณ์บัดสีบัดเถลิงแบบนี้ด้วยเอากันในห้องไม่พอรึไงทำไมต้องพากันมาโจ๊ะพรึมพรึมกันตรงระเบียงท่ามกลางแสงดาวแบบนี้ด้วย หมดกันการออกไปรับลมดูดาวของฉันกลายเป็นต้องมาดูหนังสดแทนนี่มันวันบ้าอะไรของฉันวะเนี่ย
อี้!! พรุ่งนี้ฉันต้องเข้าวัดอาบน้ำมนต์เลยไหมเนี่ยเซอร์เวย์ผู้ชายอย่างนายนี่มันหน้าเกลียดหน้ากลัวที่สุดไอ้คนทุเรศนี่ฉันเรียนร่วมห้องกับไอ้เซ็กวิตถารแบบนี้มาได้ยังไงตั้งสามปีคิดแล้วขนลุก ดีนะที่คอนโดฉันเก็บเสียงไม่งั้นคืนนี้ฉันคงนอนไม่ได้แน่ๆ สาธุขอให้ผัวพี่บีบีกลับมาเจอทีเถอะ…เพี้ยงง
หนึ่งชั่วโมงผ่านไปฉันกำลังนอนพลิกตัวไปมาอยู่บนที่นอนมันนอนไม่หลับพอจะหลับภาพที่เซอร์เวย์กำลังขี้ม้าขวบพี่บีบีก็พุดขึ้นมาให้ตายเถอะจะตามหลอกหลอนกันไปถึงไหน
ครืด!!!!
“ว้าย!! ไอ้บ้านายเข้ามาในห้องฉันทำไม”
แล้วในตอนที่ฉันพยายามข่มตานอนอยู่นั้นอยู่ๆเซอร์เวย์ก็ปีนข้ามมาที่ระเบียงห้องฉันแล้วเปิดประตูที่ระเบียงเข้ามา
“เธอไม่ได้ล็อคประตูที่ระเบียง”
“แล้วนายเข้ามาทำไมออกไปนะ”
แล้ววันนี้ฉันเป็นอะไรลืมแม้กระทั่งล็อคประตูสงสัยเมื่อกี้จะตกใจกับภาพออุจาดเลยลืมทุกสิ่งทุกอย่างไปหมดเลย จนไอ้บ้าเซอร์เวย์มันปีนเข้ามาในห้องฉันได้
“ออกไม่ได้ผัวบีบีมาฉันเลยต้องกระโดดข้ามระเบียงห้องมาหลบที่ห้องเธอเนี่ย นะๆ มุนินเราเป็นเพื่อนกันเธอต้องช่วยฉันนะ”
โอ้ยจะบ้าตายวันนี้มันเป็นวันซวยอะไรของฉันทำไมต้องเจอแต่เรื่องบัดซบแบบนี้
“กลับไปเลยออกทางประตูห้องฉันแล้วกลับไปเลยนะ”
“เธอจะให้ฉันลงไปสภาพนี้เหรอ”
กรี๊ดดดดด
“ไอ้โรคจิต”
S. University“เฮ้ย!!”ตอนนี้ผมนั่งเล่นมือถืออยู่ครับอยู่ระหว่างนั่งรออาจารย์ในคลาสแต่อยู่ๆก็มีคนมาฉกมือถือผมออกไปต่อหน้าต่อตาผมนี่รีบลุกขึ้นหันไปมองคนที่ฉกมือถือทันทีด้วยท่าทางที่พร้อมบวกมากใครมันกล้าทำแบบนี้กับผมวะ“มุนิน”“ใช่! ฉันเอง”“เธอมาฉกมือถือฉันไปทำไม เฮ้ๆเธอจะทำอะไรกับมือถือฉัน”ผมพูดพลางส่งเสียงคุยกับเธออย่างตกใจเมื่อผมเห็นเธอกดยิกๆอะไรสักอย่างที่มือถือผมแถมมุนินยังเร็วเบี่ยงตัวหลบจากการยื้อแย่งมือถือของผมได้อีกปึก!!“โอ๊ะ!!”ผมร้องออกมาเพราะว่าหลังจากที่มุนินกดอะไรสักอย่างที่มือถือผมแล้วเธอก็ปามือถือใส่ผมติดหน้าอกผมดังปึกเลยดีนะที่ผมคว้ามือถือไว้ทันไม่งั้นมีหวังมือถือผมแตกกระจาย“วันหลังอย่ามาเสียมารยาทโพสอะไรบ้าๆแบบนั้นแท็กไอจีฉันอีก”มุนินต่อว่าผมออกมาอย่างเกรี้ยวกราดแววตาที่มองผมราวกับอยากฉีกผมอกเป็นชิ้นๆให้ตายเถอะนี่โกรธขนาดนี้เลยเหรอวะมุนินเวลาโมโหน่ากลัวฉิบหาย“ตายแล้วชะนีไปกินรังแตนที่ไหนมาถึงได้ฟาดงวงฟาดงาทำตัวไม่น่ารักแบบนี้ละคะลูกสาว”“หุบปากไปเลยกระเทยอย่ามาหลงผู้ชายจนไม่ลืมหูลืมตา”“อุ๊ต๊ะ! แรง กระเทยกลัวแล้วจ้า โชคดีนะคะผัวเรื่องนี้มิกกี้จะไม่ยุ่ง”เชี้ย!!อ
“ไง! ไอ้ตัวแสบเดินยิ้มแฉ่งมาเลยนะสงสัยงานที่ให้ไปทำจะมีอะไรดีๆ ล่ะสิ”พอผมเดินเข้ามาในห้องทำงานท่านรองก็คือห้องเฮียซันเฮียผมนั่นแหละครับเฮียแกก็ถามผมขึ้นมาทันทีนี่ผมยิ้มขนาดนั้นเลยเหรอวะ ทำไงได้ก็คนมันอารมณ์ดีจริงๆ นี่น่า“โคตรดีเลยล่ะเฮียวันหลังถ้ามีงานแบบนี้อีกไม่ต้องไปจ้างนายบงนายแบบแล้วนะถ้านางแบบเป็นคนนี้ผมจะเป็นนายแบบให้เอง”“อย่าบอกนะว่ามึงจะเครมนางแบบคนนี้”เฮียซันเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสารแล้วถามผมออกมาแต่ดูเฮียผมใช้คำเถอะเครมบ้าเครมบออะไรคนนี้ผมรักจริงหวังแต่งเลยนะ“เครมอะไรล่ะคนนี้ผมจริงจัง”“มึงเนี่ยนะจะจริงจังกับผู้หญิง”เฮียซันถามขึ้นมาแล้วทำหน้าเหมือนไม่อยากจะเชื่อคำพูดผมอ่ะ อะไรว่ะนี่ผมก็น้องเฮียนะเฮียมองผมเป็นอะไรเนี่ยถึงได้ถามแบบนี้“ทำไมถามงี้อ่ะ!! ผมก็คนดีคนหนึ่งเหมือนกันนะเฮียวันหนึ่งผู้ชายลัลล้าแบบบผมก็ต้องมีครอบครัวถูกป่ะแล้วคนนี้แหละแม่ของลูกผมเลย”“ระวังหน่อยอย่าไปเผลอรุ่มร่ามใส่เขาล่ะได้ข่าวว่านางแบบคนนี้เป็นลูกสาวเพื่อนสนิทคุณอัมรานะ”“มุนินเนี่ยนะลูกสาวเพื่อนสนิทม๊า”ข้อมูลใหม่ที่ได้ยินจากปากเฮียซันทำเอาผมเกือบช็อกอะไรมันจะโลกกลมขนาดนี้วะมุนินเป็นลูกเพื่อนสนิท
“เซทสุดท้ายละรอบนี้ขอแบบหวานๆเลยนะสองคนหันหน้าเข้าหากันโอเคๆแบบนั้นแหละน้องมุนินขยับเข้าไปใกล้เซอร์เวย์อีกนิดครับโอเคดีมาก เซอร์เวย์ยกแขนขึ้นมาโอบน้องมุนินไว้ นั่นแหละสวย”แชะ!! แชะ!! แชะ!!เสียงเฮียภูผาดังสลับกับเสียงกดซัตเตอร์ที่ถ่ายรูปผมกับมุนินอยู่ครับบอกเลยว่าฟินครับผมโคตรฟินหลังจากที่ทุกคนตกลงเป็นเสียงเดียวกันให้ผมถ่ายงานนี้คู่กับมุนินแทนไอ้นายแบบนั่นตอนนี้ผมถ่ายกันมาจนถึงเซทสุดท้ายแล้วก่อนหน้านี้ผมได้ทั้งกอดทั้งอุ้มทั้งโอบมุนินตามสไตล์แฟชั่นคู่รักอยากตบรางวัลให้เฮียภูผาจริงๆเลยครับที่คอยบอกท่าทางให้ผมได้อยู่อิงแอบแนบชิดกับมุนินขนาดนี้พูดไปก็เสียดายถ่ายไปแปปๆก็มาถึงเซทสุดท้ายซะละยังกอดไม่อิ่มเลย“นี่!! นายไม่จำเป็นกอดฉันแน่นขนาดนี้ก็ได้ป่ะ”นี่ก็อีกคนตั้งแต่เริ่มถ่ายมาก็บ่นก็จิกกัดด่าว่าผมอยู่แบบนี้ผมแค่ทำตามหน้าที่เองแต่มุนินก็ยังดื้อยังงอแงยุกยิกขัดขืนตลอดเวลาที่ถูกผมกอด“ไม่ได้!! ก็ตากล้องเขาสั่งมาแบบนี้ถ้าเธออยากให้งานเสร็จไวก็ยอมๆไปก่อนเถอะน่า”ผมตอบกลับเธออกไปในตอนที่กำลังจะจัดท่าทางตามที่เฮียภูผาสั่ง“เอาล่ะรูปสุดท้ายขอเหมือนสองคนกำลังจะจูบกันนะ”“ห่ะ!! จูบเหรอคะ”อะไรจะต
“อร้าย!! อะไรยังไงคะไหนคุณน้องบอกไม่มีอะไรแต่ทำไมคุณเซอร์เวย์ถึงออกตัวว่าสนใจคุณน้องขนาดนี้คะ”หลังจากที่เซอร์เวย์พูดจบเขาก็เดินออกไปทิ้งให้ฉันยืนงงอยู่ในดงของพี่ๆทีมงานที่ต่างอยากค้นหาความจริงจากฉันแล้วพี่เอมี่ก็เป็นคนถามขึ้นมา“ไม่มีอะไรหรอกค่ะพี่เอมี่ปกติตอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยเซอร์เวย์ก็ชอบพูดแกล้งแหย่หนูแบบนี้ประจำอยู่แล้ว”“งั้นก็สรุปว่าคุณน้องกับคุณเซอร์เวย์รู้จักกัน”ฉันพยักหน้ารับพี่เอมี่แล้วส่งยิ้มเจื่อนๆไปให้พี่เขา“แล้วตอนแรกทำเป็นไม่รู้จักกันนะคะ”“ก็หนูไม่รู้จริงๆค่ะว่าคุณเซอร์เวย์ลูกชายคนเล็กของคุณป้าอัมราจะเป็นเซอร์เวย์คนเดียวกันกับเพื่อนที่เรียนกับหนูพอดีหนูไม่ค่อยสนใจเรื่องส่วนตัวประวัติครอบครัวของอีตานี่เท่าไหร่”ฉันตอบพี่เอมี่ไปตามความจริงก็จริงอ่ะฉันไม่สนใจอะไรเขาจริงๆนะไม่อยากรู้“พี่ว่าคุณเซอร์เวย์ต้องชอบหนูแน่ๆค่ะลูกสาว”“ไม่หรอกค่ะเขาชอบแกล้งพูดแบบนี้กับหนูเป็นปกติอยู่แล้วอีกอย่างสาวๆของเขาเยอะจะตายเปลี่ยนหน้าไม่ซ้ำกันเลยสักวัน”ฉันตอบพี่เอมี่ออกไปเพราะไม่อยากให้พี่เขาเข้าใจผิดไปมากกว่านี้“พูดไปก็เสียดายถ้าเกิดว่าเป็นแบบนั้นจริงๆพี่ว่าหนูกับคุณเซอร์เวย์ดูเคมีเข
"พี่ว่าหนูถามเจ้าตัวเขาเองดีกว่าค่ะนู้นเขาเดินหล่อออร่ามานู้นแล้ว"“ไหนๆอีพิ้งกี้ไหน”ฉันกับพี่เอมี่หันไปตามทางที่พี่พิ้งกี้บอกทันที โอ้มายก๊อดดด!! ใช่มันจริงๆด้วยค่ะ ซวย!!โคตรซวยทำไมชีวิตของฉันต้องมาซวยเจออะไรแบบนี้ด้วยฉันหนีไอ้ร่านนี่ไม่พ้นจริงๆใช่ไหม“โธ่เอ้ย! ซวยอะไรขนาดนี้”“อะไรนะคะลูกสาวหนูว่าอะไรนะคะคนสวย”“เปล่าค่ะไม่ได้พูดอะไร”ฉันรีบปฏิเสธพี่เอมี่ไปฉันไม่อยากให้เขารู้ว่าฉันรู้จักกับไอ้ร่านในคราบคุณชายนั่น สาธุ! ขออย่าให้มันเดินมาทางนี้เลย“อีเจ๊! คุณเซอร์เวย์เขาเดินมาทางห้องแต่งตัวแล้ว”“ตายแล้วๆยิ่งดูใกล้ ๆ ยิ่งหล่ออะไรอย่างนี้เจ๊จะไม่ทนบอกเลยนาทีนี้เจ๊จะไม่ทน”“สวัสดีครับทุกคน”ผมเดินเข้ามายังสตูดิโอที่ใช้ในการถ่ายงานวันนี้ผมเดินทักทายทีมงานไปเรื่อยๆจนมาถึงห้องแต่งตัวห้องที่ผมอยากเข้ามามากเป็นพิเศษเพราะผมอยากรู้ว่านางแบบจะสวยน่ารักไหมถึงไม่ใช่ดารานางแบบที่มีชื่อแต่ถ้าผ่านการคัดจากบอร์ดบริษัทผมแล้วก็คงไม่ธรรมดา“สวัสดีค่ะคุณเซอร์เวย์เคยได้ยินแต่ชื่อวันนี้เจอตัวจริงหล่อสมคำร่ำลือจริงๆนะคะ”ผมยิ้มรับกับคำพูดของช่างแต่งหน้าสาวประเภทสองคนนี้อย่างถ่อมตัวก่อนที่สายตาผมจะไปสะดุดก
หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป“ว่าไงครับเฮียสุดที่รักโทรตามผมมามีอะไรครับผม”ผมเดินเข้าห้องรองกรรมการผู้จัดการปุ๊บก็เอ่ยปากทักทายคนตรงหน้าที่นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานตัวใหญ่เขาคนนี้ก็คือเฮียซันพี่ชายผมเองครับไม่รู้วันนี้นึกยังไงโทรตามผมมาหาสงสัยเฮียแกจะคิดถึง“ตามมาดูผลงานมึงน่ะสิ อ่ะ!! เอาไปดู”ว่าแล้วเฮียซันก็โยนกระดาษปึกหนึ่งให้ผมดูคล้ายๆ เหมือนเป็นสลิปค่าอะไรสักอย่างแต่ทำไมมันแลดูเยอะจังวะ“อะไรเหรอเฮีย”“ก็สลิปบัตรเครดิตของมึงไงแหกตาดูซะว่าเดือนที่แล้วมึงใช้อะไรไปบ้างเซอร์เวย์”งานเข้าแล้วไหมล่ะกูโดนเรียกมาด่าเรื่องนี้แน่ๆ ดีไม่ดีอาจถูกพ่อผีดิบตรงหน้าหักค่าขนมชัวร์ๆ“สงสัยมือผมลั่นไปหน่อยแค่ล้านกว่าเอง”“ล้านกว่าเอง!! แล้วทุกวันนี้มึงหาเงินได้กี่บาทเรียนก็เรียนยังไม่จบถลุงเงินเป็นว่าเล่นแล้วคนบ้าที่ไหนรูดซื้อสร้อยเพชรร้านตัวเองทีละสิบๆเส้นห่ะ!! แกเอาไปทำอะไรถึงมันจะเป็นเส้นเล็กๆ ราคาหลักหมื่นก็เถอะสิบเส้นก็ปาเข้าไปเป็นแสน ๆ แล้ว และไหนจะรูดกระเป๋าเสื้อผ้าเครื่องสำอางผู้หญิงอีกมึงจะเปย์หญิงหัดหาเงินเองให้ได้ก่อนไหม”โอ้วว!! ขี้หูจะหลุดออกมาเต้นข้างนอกแล้วครับเฮียแกเล่นจัดเป็นชุดยาวเหยียดด่าตั้งแต


![My Engineerรักร้ายนายจอมโหด [ต้าร์พินอิน]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




