ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง のすべてのチャプター: チャプター 51 - チャプター 60

ตอนที่ 52ประหลาดใจวันต่อมา หลิวซีจินก็ต้องประหลาดใจเมื่อเสนาบดีหลิวโซว่มาขอเข้าพบ และสวมอาภรณ์ราวกับต้องเดินทางไปที่ใดสักที่ณ ศาลาในตำหนักฮองเฮา..."ฝ่าบาทเรียกพ่อเข้าเฝ้า บอกว่าจะส่งพ่อไปช่วยปกครองที่หัวเมืองตอนเหนือของแคว้นอีกทั้งจะประทานตำแหน่งผู้ปกครองแคว้นย่อยให้พ่อ จากนี้พ่ออาจไม่ได้อยู่ดูแลเจ้าได้" เสนาบดีหลิวโซว่เอ่ยขึ้น"เหตุใดฝ่าบาทไม่ส่งเครือญาติของตนไปเล่าเจ้าคะ" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นด้วยความประหลาดใจ...อย่างไรก็ตามนางก็เป็นห่วงบุรุษตรงหน้านี้อยู่..."ชินอ๋องปฏิเสธ...เพราะเวลานี้มีผู้ต้องการแทรกแซงแคว้นย่อยในหนิงหลงในตอนเหนือ เจ้าอย่าได้กังวลไปที่พ่อมาหาเจ้านี้เพราะจะมาร่ำลาเจ้าเท่านั้น รักษาตนเองด้วย...." เสนาบดีหลิวโซว่ตอบ"เช่นนั้น...ท่านพ่อโปรดวางใจ ลูกดูแลตนเองได้ หากมีสิ่งใดที่ลูกช่วยเหลือท่านได้โปรดส่งจดหมายมาหาข้าทันที ขอท่านจงเดินทางปลอดภัย" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นหลังจากที่ทั้งคู่สนทนากันเรียบร้อย เสนาบดีหลิวโซว่ที่บัดนี้ถูกเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้ปกครองแคว้นหนิงหลงตอนเหนือ จึงรีบออกเดินทางทันทีตามคำสั่งของผู้เป็นฮ่องเต้ทันที...******ณ โรงหมอเฉินฮั่ว..."ถวายบังคมฝ่า

ตอนที่ 54ฮองเฮาในตำหนักเย็นห้วงฝันของชุนหลุนซี.....ชุนหลุนซีกำลังยืนอยู่ในห้องหนึ่งคล้ายกับเหตุการณ์ที่สตรีชั่วผู้นั้น ทำของต่ำใส่เขา...นี่เขากำลังฝันใช่หรือไม่?ฮ่องเต้หนุ่มคิดก่อนจะหันไปพบร่างขาวผ่องของผู้เป็นฮองเฮา ซึ่งเวลานี้สวมอาภรณ์ที่บางมากจนแทบจะปิดสิ่งใดไม่ได้"ฝ่าบาท.... ท่านมาแล้วหรือ?....." หลิวซีจินในอาภรณ์สีเขียวมรกตที่แหวกถึงร่องอกอวบอิ่มนอนอวดขาเรียวอยู่ในวงกลมที่มีเทียนล้อมรอบ พลางทำสีหน้ายั่วยวนเขา...ริมฝีปากอวบอิ่มที่แต่งแต้มไปด้วยชาดทาปากสีเลือดนกเผยอเล็กน้อยอย่างเชิญชวน....ผมยาวสลวยของนาง สยายออกอย่างเย้ายวนจนชุนหลุนซีต้องลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก..เกิดอะไรขึ้นกับเขา...."ฝ่าบาท...ข้าทำถึงเพียงนี้แล้ว...ท่านยังอดใจได้อยู่อีก...หรือว่าท่านจะไม่ใช่บุรุษ" หลิวซีจินฮองเฮาเอ่ยขึ้น อาภรณ์สีเดียวกับใบไม้สดค่อย ๆ ร่วงลงมาจนเห็นดอกบัวคู่งาม นางขบริมฝีปากล่างเล็กน้อยก่อนจะยกมือเรียวยื่นออกมาก่อนจะกระดิกนิ้วเชิญชวนผู้เป็นสามี...ด้านชุนหลุนซีที่เวลานี้ส่วนล่างของเขานั้นเกิดตื่นตัวขึ้นมาเสียแล้ว"ต่อให้เป็นความฝันข้าก็จะไม่หลงกลสตรีร้ายกาจเช่นเจ้า!" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ

ตอนที่ 56ลาก่อนตำหนักเย็นเพราะใกล้กำหนดการที่องค์หญิงต่างแคว้นจะเดินทางแต่งเป็นสนมของเขาดังนั้น...ชุนหลุนซี จึงส่งชุนเป่ยหยางผู้เป็นพี่ชายไปรับขบวนจากต่างแคว้นกลางทางเพื่อเป็นการให้เกียรติอีกฝ่ายและนับตั้งแต่ที่เขาสั่งลงโทษผู้เป็นฮองเฮา ด้านชุนหลุนซีที่ไม่เห็นการโวยวายใด ๆ ก็ประหลาดใจเป็นอย่างมากที่นางอยู่ในตำหนักเย็นอย่างสงบ...และวันนี้...ก็เป็นวันครบกำหนดหนึ่งเดือนแล้ว...เขาจึงประกาศคำสั่งปล่อยตัวฮองเฮาออกมา....ด้านหลิวซีจินที่อยู่กำหนดครบหนึ่งเดือนในตำหนักเย็น....เมื่อกลับมาถึงตำหนักฮองเฮา...นางก็ต้องตกใจเป็นอย่างมากที่สมุนไพรหายากที่นางสั่งให้นางกำนัลทั้งแปดดูแลไว้ ถูกทำลายแทบไม่เหลือ คล้ายกับเป็นรอยสัตว์ที่มีฟันแทะเล็ม ดูแล้วคงจะเป็นรอยฟันของสัตว์อย่างไม่ต้องสงสัย...มีคนจงใจกลั่นแกล้งนาง!"เร็วเข้า! มันวิ่งไปทางนั้นแล้ว!" นางกำนัลผู้หนึ่งร้องขึ้นในขณะที่กำลังวิ่งจับหนูที่กินพืช....หลิวซีจินมองดูภาพที่นางกำนัลทั้งแปดกำลังวิ่งไล่จับหนูที่กินพืชอย่างอลหม่าน...หมดกัน แปลงสมุนไพรของนาง...."ตอนข้าไม่อยู่ พวกเจ้าไม่เห็นเลยหรือว่าผู้ใดมากระทำเช่นนี้!" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะกำหมั

ตอนที่ 58หาพรรคพวก"ท่านพานางเข้าไปด้านในเถอะที่นี่อากาศหนาวนางจะไม่สบาย" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะนำทางเข้าไปในห้อง จากนั้นนางจึงบอกให้นางกำนัลทั้งแปดรอที่ห้องโถงไม่ต้องเข้าไป"ท่านติดตามข้ามาตั้งแต่เมื่อใด? และเหตุใดจึงมาลอบติดตามข้าเช่นนี้" หลิวซีจินถามขึ้นก่อนจะจ้องเข้าไปในดวงตาของชายหนุ่มที่ดูแล้วอายุคงไม่เกินยี่สิบหนาว"กระหม่อมติดตามฮองเฮาตั้งแต่ท่านฟื้นจากความตาย เหตุผลไม่ทราบเพราะเป็นคำสั่งฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ" อ้ายเสินเอ่ยขึ้นก่อนจะก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกผิด"หากเจ้าติดตามข้ามาตั้งแต่ข้าฟื้นเช่นนั้น...เจ้ารู้ใช่หรือไม่ว่าสนมกุ้ยเหมยเป็นผู้ทำลายแปลงสมุนไพรของข้า" หลิวซีจินเอ่ยขึ้น อ้ายเสินพยักหน้าแทนคำตอบ..."ดียิ่งนัก" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะพยักหน้าเยาะเย้ยตนเอง...ชุนหลุนซีทราบเรื่องนี้อยู่แล้ว...นั่นหมายถึงว่าเขากับสนมของเขารวมหัวกันแกล้งนาง..."ฮองเฮา...ที่ฝ่าบาททำไปเพราะมีเหตุผลของพระองค์ทรงรอคอยก่อนอย่าเพิ่งด่วนตัดสิน" อ้ายเสินเอ่ยขึ้น"ช้าก่อนฮองเฮา ข้าอ้ายเสิน...มาทำงานให้ฝ่าบาท มิได้มีจิตคิดร้ายต่อฮองเฮาเลยแม้แต่น้อย ส่วนจวิ้นจู่.... ท่านถอนพิษให้นางเถิด นางแค่แอบตามข้ามาเ

ตอนที่ 60เริ่มต้นใหม่หลังจากวันนั้นที่หลิวซีจินได้สหายใหม่เพิ่มอีกสองคน...หลิวซีจินก็ลงมือเริ่มปลูกสมุนไพรแบบใหม่ทันที....เดือดร้อนหมอหลวงจื่อหลางต้องไปนำต้นพืชที่ตอนกิ่งแล้วของสมุนไพรมาให้นางอีกหลายต้นเพื่อลงปลูกต่อไป หลิวซีจินเคยสำรวจแปลงสมุนไพรของสำนักหมอหลวงนางต้องประหลาดใจที่มีเพียงพืชแก้ไข้ทั่วไปเท่านั้นเรื่องนี้มีความผิดปกติอยู่มาก....แต่ทว่าหญิงสาวได้แต่เก็บความสงสัยไว้ในใจ...ไม่ใช่เรื่องของนาง...นางก็ไม่ขอยุ่ง หญิงสาวคิด"จวิ้นจู่ พืชชนิดนี้เรียกว่าเซิ่งหลัวเล่อ(กะเพรา) มีฤทธิ์ช่วยขับลม แก้อาการจุกเสียด...ท่านจดทันหรือไม่?" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะยื่นต้นอ่อนของเซิ่งหลัวเล่อกิ่งหนึ่งที่มีรากออกแล้วให้ชุนหมี่เยว่มองดูเพื่อให้อีกฝ่ายได้วาดภาพและจดสรรพคุณ....ชุนหมี่เยว่ที่มองเห็นเช่นนั้น ก็ได้แต่ถอนหายใจ"ฮองเฮา...... เหตุใดข้าต้องเรียนรู้สมุนไพรพวกนี้ด้วยเล่า?" ชุนหมี่เยว่เอ่ยอย่างเกียจคร้าน"ไหนท่านบอกว่าจะช่วยข้าปลูกสมุนไพรอย่างไรเล่า" หลิวซีจินทวงคำสัญญา"ก็ข้าบอกจะช่วยปลูกพืช... แต่ท่านเอาแต่ให้ข้ามาวาดต้นพืชอีกทั้งยังต้องจดสรรพคุณ.... ข้าเกลียดการเขียนอักษรเป็นที่สุด