เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 51 พบหน้า
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-03-13 12:02:48ตอนที่ 51
พบหน้า
ณ ทางเข้าท้องพระโรง...
เมื่อชุนหลุนซีและชุนเป่ยหยางมาถึงวังหลวง เหล่าขุนนางและสนมทั้งสองก็ออกมาต้อนรับอย่างรู้งาน
"ถวายพระพรฝ่าบาท ขอทรงอายุยืนเป็นหมื่น ๆ ปี" เสียงประสานของเหล่าขุนนางดังขึ้น
"หลิวซีจินถวายพระพรฝ่าบาท" หลิวซีจินย่อคารวะผู้เป็นสามีที่เพิ่งจะลงจากหลังม้า นางสังเกตว่าบุรุษตรงหน้านี้จ้องมองใบหน้านางอย่างเกลียดชัง...
"ได้ยินว่าฮองเฮาฟื้นจากความตาย นับว่าสวรรค์เมตตาเจ้ายิ่งนัก" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้นก่อนจะพิจารณาผู้เป็นฮองเฮาที่บัดนี้แต่งกายด้วยอาภรณ์ที่เปลี่ยนไป ซ้ำการแต่งหน้าและทรงผมของนางบัดนี้ คล้ายกับเด็กสาวผู้หนึ่งที่ยังไม่ออกเรือน เขาได้ยินถึงความเปลี่ยนแปลงของสตรีตรงหน้าจากอ้ายเสิน ...แต่ทว่าจะ
เสแสร้งหรือเปลี่ยนแปลงเพราะสำนึกได้คงต้องรอดู......แต่อย่างไรก็ตามเรื่องคืนนั้นอย่างไรเขาก็ต้องลงโทษนาง..."ขอบพระทัยเพคะ" หลิวซีจินฮองเฮาเอ่ยเพียงเท่านั้น...ก่อนจะก้มหน้าลงเล็กน้อย โดยมีสนมกุ้ยเหมยและสนมฮุ่ยชิวเหยายืนก้มหน้าอยู่ด้านหลัง
หลังจากที่ทุกคนอยู่ต้อนรับฝ่าบาทเรียบร้อย
ผู้เป็นฮ่องเต้จึงเรียกเสนาบดีหลิวโซว่เข้าพบทันที...
เนื่องด้วยมีกิจสำคัญที่ต้องปรึกษาหารือกับเสนาบดีผู้มากประสบการณ์ณ ห้องประชุม...
"ถวายพระพรฝ่าบาท" หลิวโซว่เอ่ยขึ้นในขณะประสานมือ
"หัวเมืองตอนเหนือเกิดเรื่องทุจริต ที่ข้ากับเสด็จพี่
ชุนเป่ยหยางหายไปสองเดือน ส่วนหนึ่งเพราะไปจัดการเรื่องนี้..."ฮ่องเต้หนุ่มเอ่ยขึ้น"เกิดเรื่องทุจริตเช่นนั้นหรือ" หลิวโซว่เอ่ยก่อนจะมุ่นคิ้วเล็กน้อย......
"มีการสมคบคิดกับคนต่างแคว้น ทั้งยังส่งมอบแผนที่แคว้นของเราให้ต่างแคว้นอีก นอกจากนี้...คนแคว้นตอนเหนือมีผู้ลักลอบปลูกสมุนไพรอันตรายอีกด้วย" ชุนเป่ยหยางที่นิ่งเงียบมานานเอ่ยขึ้น
"น่าประหลาดยิ่งนัก เกิดเรื่องนี้ขึ้นแต่ทางนั้นกลับไม่คิดรายงานต่อเรา" เสนาบดีหลิวโซว่เอ่ยใบหน้าที่มีเคราคิ้วขมวดเล็กน้อย
"ก็เพราะคนในส่วนใหญ่ เป็นพรรคพวกของกบฏหมดแล้ว ข้าอยากให้ท่านเสนาหลิว ช่วยไปเป็นผู้ปกครองแคว้นทางเหนือให้ข้า ข้าจะส่งเสด็จพี่ชุนเป่ยหยางไปร่วมช่วยท่านด้วย" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
"เหตุใดพระองค์ไม่ให้ชินอ๋องเป็นผู้ปกครองหัวเมืองแทนเล่า" หลิวโซว่เอ่ยด้วยความประหลาดใจก่อนจะเงยหน้าไปมองทางชุนเป่ยหยาง
"ท่านเสนาบดี อย่าหางานให้ข้าเลย...ข้าอยากอยู่เงียบ ๆข้าจะคอยช่วยท่านอยู่ห่าง ๆ หวังว่าท่านเสนาบดีหลิวจะเข้าใจจุดประสงค์ของข้าด้วย" ชุนเป่ยหยางตอบทันที
"เช่นนั้น.... กระหม่อมก็น้อมรับคำบัญชา...แต่กระหม่อมยังไม่เข้าใจ ว่าเหตุใดพระองค์จึงสงสัยแคว้นย่อยทางเหนือ" หลิวโซว่เอ่ยขึ้น ด้านชุนหลุนซีที่ได้ยินเช่นนั้นก็หันไปมองชุนเป่ยหยางผู้เป็นพี่ชาย ก่อนจะเอ่ยขึ้น
"เมื่อสองเดือนก่อน ข้าได้เขียนจดหมายไปหาผู้ดูแล
โรงหมอหลิวจิน...แต่ระหว่างเดินทางมาหมอผู้นั้นกลับ เคราะห์ร้าย...เกิดอุบัติเหตุมีลมพายุลูกหนึ่งพัดนางลงเหวไปต่อหน้าองครักษ์ที่ข้าส่งไปรับนาง...เวลานั้นหนึ่งในองครักษ์ที่รอดมาได้พยายามคว้าร่างของหมอผู้นั้น...แต่ทว่า...คว้าได้เพียงห่อผ้าที่นางนำติดตัวมา" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าหมองลงเล็กน้อย"นึกไม่ถึงว่าในห่อผ้าของนางจะมีหลักฐานสำคัญที่
ซ่งเอวี่ยเขียนรายละเอียดไว้...สองเดือนที่ข้าและฝ่าบาทหายไปนั่นก็เพราะไปตามหาสิ่งที่ซ่อนไว้ตามแผนที่พวกนี้...." ชุนเป่ยหยางเอ่ยขึ้นก่อนจะนำหลักฐานที่เขียนด้วยลายมือซ่งเอวี่ยออกมาวางตรงหน้าหลิวโซว่ เสนาบดีวัยสี่สิบหนาวจึงเปิดหลักฐานนั้น ออกดู..."นึกไม่ถึงว่าคนพวกนั้นจะใช้วิธีเลวทรามเช่นนี้" เสนาบดีหลิวโซว่เอ่ยขึ้นในขณะกำหมัดแน่น
"หลักฐานในห่อผ้าหมอผู้นี้ ตรงกันกับหลักฐานที่อ้ายเสินสืบมาให้ข้า.... จึงมั่นใจได้ว่าเป็นคนผู้นั้นไม่ผิดแน่ แต่หากจะทำลายปลวกก็ต้องทำลายทั้งรัง ข้าจึงไม่อยากใจร้อน" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้น
"ฝ่าบาทส่งกระหม่อมไปเช่นนี้ ไม่กลัวว่ากระหม่อมจะเป็นพวกเดียวกันกับพวกนั้นหรือ? เหตุใดจึงไว้ใจกระหม่อม"
หลิวโซว่เอ่ยเสียงเรียบก่อนจะจ้องมองบุตรเขยตน"ข้าไว้ใจท่าน...เพราะข้ารู้ในอดีตท่านกับเสด็จพ่อเป็นสหายที่ดีต่อกัน ทั้งที่ท่านเองก็ถูกเลือกให้เป็นผู้ปกครองแคว้น
หนิงหลง...แต่ท่านกลับเลือกสละมันให้กับบิดาข้า ดังนั้น...ข้าไม่คิดสงสัยท่าน" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้น"ท่านเหมือนบิดาท่านมาก..." หลิวโซว่เอ่ยขึ้นเมื่อนึกถึงสหายที่จากไปหลายปี
"ข้ามีเรื่องอยากบอกท่านตามตรง เรื่องฮองเฮา...หากนางทำผิด ข้าก็ขอลงโทษนางตามสมควรขอท่านโปรดเข้าใจข้าด้วยอย่าได้โกรธเคือง" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้น...ด้านหลิวโซว่ที่ได้ยินเช่นนั้นก็พยักหน้าอย่างเข้าใจ แม้เขาจะอยากบอกอีกฝ่ายว่าหลิวซีจินในตอนนี้เปลี่ยนไปแล้วแต่ก็ต้องชะงักเพราะถูกบุตรสาวห้ามเอาไว้...อีกทั้งส่วนลึกเขาเองก็เกรงว่าหลิวซีจินจะเปลี่ยนแปลงเพียงชั่วคราวจึงจำเป็นต้องดูผลระยะยาวไปก่อน
"ในระหว่างที่ท่านไปประจำหัวเมืองที่นั่น ข้าจะส่งกองกำลังคนไปช่วยท่านอย่างเงียบเชียบเพื่อดึงตัวคนในออกมา...ท่านวางใจเถอะ เรื่องฮองเฮาข้าจะดูแลนางเป็นอย่างดี...." ผู้เป็นฮ่องเต้เอ่ยขึ้น...ทั้งสามอยู่สนทนาเรื่องแผนการอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะแยกย้ายกัน...
บทล่าสุด
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 59 ได้พวกเพิ่ม
ตอนที่ 59ได้พวกเพิ่ม"แต่เจ้าเป็นคนของฝ่าบาท ส่วนท่านก็เป็นน้องสาวของฝ่าบาทที่เกลียดข้าจับใจ...จะมาสนับสนุนข้าได้อย่างไร?"หลิวซีจินเอ่ยขึ้น...คงมีวิธีเปลี่ยนศัตรูให้กลายเป็นมิตรแล้วที่จะทำให้นางอยู่อย่างสงบได้..."พี่สะใภ้ท่านโปรดวางใจ ถึงข้าจะเป็นน้องสาวของฝ่าบาท แต่หากท่านเปลี่ยนตนเองแล้วจริง ๆ ข้าก็จะสนับสนุนท่านเต็มที่ เรื่องแปลงสมุนไพรนั่น พวกเรามาช่วยกันปลูกใหม่เถอะ" ชุนหมี่เยว่เอ่ยขึ้นก่อนจะสบเข้าไปในดวงตาของพี่สะใภ้...เพราะชุนหมี่เยว่ก็ยอมรับว่าสตรีตรงหน้านี้ไม่ได้เหมือนเดิมแล้ว"จวิ้นจู่ ขอบคุณท่านจริง ๆ" ผู้เป็นฮองเฮาเอ่ยด้วยความตื้นตัน"แต่ว่า เรื่องที่ข้ามาแอบดูท่าน อย่าบอกฝ่าบาทได้หรือไม่? คือข้าเคยสาบานกับเขาว่าจะไม่ยุ่งกับท่านอีก" ชุนหมี่เยว่อ้อมแอ้มเอ่ยขึ้น"เป็นเช่นนั้นพ่ะย่ะค่ะ" อ้ายเสินเอ่ยขึ้น ด้านหลิวซีจินที่ได้ฟังเช่นนั้นก็ได้แต่คิดในใจว่า...เหตุใดบุรุษผู้นี้จึงได้เจ้าคิดเจ้าแค้นนิสัยคล้ายสตรีเช่นนี้ ...ช่างเถิด..."ได้ ข้าจะไม่บอกเขา.... ก่อนพวกท่านกลับข้ามีของดีให้พวกท่านดื่ม โชคดีนักที่ เหมยกุ้ยฮวา(ดอกกุหลาบ)ไม่ถูกทำลายไปด้วย" หลิวซีจินเอ่ยขึ
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 58 หาพรรคพวก
ตอนที่ 58หาพรรคพวก"ท่านพานางเข้าไปด้านในเถอะที่นี่อากาศหนาวนางจะไม่สบาย" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะนำทางเข้าไปในห้อง จากนั้นนางจึงบอกให้นางกำนัลทั้งแปดรอที่ห้องโถงไม่ต้องเข้าไป"ท่านติดตามข้ามาตั้งแต่เมื่อใด? และเหตุใดจึงมาลอบติดตามข้าเช่นนี้" หลิวซีจินถามขึ้นก่อนจะจ้องเข้าไปในดวงตาของชายหนุ่มที่ดูแล้วอายุคงไม่เกินยี่สิบหนาว"กระหม่อมติดตามฮองเฮาตั้งแต่ท่านฟื้นจากความตาย เหตุผลไม่ทราบเพราะเป็นคำสั่งฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ" อ้ายเสินเอ่ยขึ้นก่อนจะก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกผิด"หากเจ้าติดตามข้ามาตั้งแต่ข้าฟื้นเช่นนั้น...เจ้ารู้ใช่หรือไม่ว่าสนมกุ้ยเหมยเป็นผู้ทำลายแปลงสมุนไพรของข้า" หลิวซีจินเอ่ยขึ้น อ้ายเสินพยักหน้าแทนคำตอบ..."ดียิ่งนัก" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะพยักหน้าเยาะเย้ยตนเอง...ชุนหลุนซีทราบเรื่องนี้อยู่แล้ว...นั่นหมายถึงว่าเขากับสนมของเขารวมหัวกันแกล้งนาง..."ฮองเฮา...ที่ฝ่าบาททำไปเพราะมีเหตุผลของพระองค์ทรงรอคอยก่อนอย่าเพิ่งด่วนตัดสิน" อ้ายเสินเอ่ยขึ้น"ช้าก่อนฮองเฮา ข้าอ้ายเสิน...มาทำงานให้ฝ่าบาท มิได้มีจิตคิดร้ายต่อฮองเฮาเลยแม้แต่น้อย ส่วนจวิ้นจู่.... ท่านถอนพิษให้นางเถิด นางแค่แอบตามข้ามาเ
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 57 ลำเอียง
ตอนที่ 57 ลำเอียงหมับ!"ฝ่าบาท...ปล่อยข้า" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นเสียงต่ำก่อนจะสบเข้าไปในดวงตาคมของผู้ที่เป็นสามี......เวลานี้นางจะต้องสั่งสอนสตรีที่บังอาจทำลายแปลงสมุนไพรของนาง ผู้ที่ทำการปล่อยสัตว์กินพืชออกมาทำลายพืชของนางที่ปลูกไว้เต็มตำหนัก!"ออกมาจากตำหนักเย็นได้ไม่นาน... อยากจะกลับเข้าไปอยู่ตำหนักเย็นหรือ?" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้น หลิวซีจินที่เห็นเช่นนั้น จึงเอ่ยขึ้น"เช่นนั้น ฝ่าบาทจะลงโทษนางอย่างไร? นางปล่อยสัตว์กินพืชข้าจนหมด" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นอย่างใจเย็น"ฝ่าบาท! โปรดให้ความเป็นธรรมกับหม่อมฉันด้วย กุ้ยเหมยถูกใส่ร้าย" สนมกุ้ยเหมยเอ่ยขึ้นก่อนจะแสร้งก้มหน้าลงอย่างน่าสงสาร"เมื่อครู่เจ้ายอมรับแล้ว ไยกลับคำเมื่ออยู่ต่อหน้าฝ่าบาท!" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นอย่างอดกลั้น"มีผู้ใดเป็นพยานได้บ้าง" เสียงทุ้มของชุนหลุนซีเอ่ยขึ้น"มีนางกำนัลทั้งแปดคนของข้า" หลิวซีจินเอ่ยทันที"เหตุใดพยานจึงมีแต่คนของฮองเฮาเล่า?" ผู้เป็นฮ่องเต้เอ่ยขึ้น"เมื่อครู่ ฮุ่ยชิวเหยาก็อยู่ในเหตุการณ์ตอนนางสารภาพออกมา... หวังว่าสนมฮุ่ยชิวเหยาคงไม่เข้าข้างคนผิด" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะมองเข้าไปในดวงตาของสนมของสามีที่ทำหน้าหวาดหวั่
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 56 ลาก่อนตำหนักเย็น
ตอนที่ 56ลาก่อนตำหนักเย็นเพราะใกล้กำหนดการที่องค์หญิงต่างแคว้นจะเดินทางแต่งเป็นสนมของเขาดังนั้น...ชุนหลุนซี จึงส่งชุนเป่ยหยางผู้เป็นพี่ชายไปรับขบวนจากต่างแคว้นกลางทางเพื่อเป็นการให้เกียรติอีกฝ่ายและนับตั้งแต่ที่เขาสั่งลงโทษผู้เป็นฮองเฮา ด้านชุนหลุนซีที่ไม่เห็นการโวยวายใด ๆ ก็ประหลาดใจเป็นอย่างมากที่นางอยู่ในตำหนักเย็นอย่างสงบ...และวันนี้...ก็เป็นวันครบกำหนดหนึ่งเดือนแล้ว...เขาจึงประกาศคำสั่งปล่อยตัวฮองเฮาออกมา....ด้านหลิวซีจินที่อยู่กำหนดครบหนึ่งเดือนในตำหนักเย็น....เมื่อกลับมาถึงตำหนักฮองเฮา...นางก็ต้องตกใจเป็นอย่างมากที่สมุนไพรหายากที่นางสั่งให้นางกำนัลทั้งแปดดูแลไว้ ถูกทำลายแทบไม่เหลือ คล้ายกับเป็นรอยสัตว์ที่มีฟันแทะเล็ม ดูแล้วคงจะเป็นรอยฟันของสัตว์อย่างไม่ต้องสงสัย...มีคนจงใจกลั่นแกล้งนาง!"เร็วเข้า! มันวิ่งไปทางนั้นแล้ว!" นางกำนัลผู้หนึ่งร้องขึ้นในขณะที่กำลังวิ่งจับหนูที่กินพืช....หลิวซีจินมองดูภาพที่นางกำนัลทั้งแปดกำลังวิ่งไล่จับหนูที่กินพืชอย่างอลหม่าน...หมดกัน แปลงสมุนไพรของนาง...."ตอนข้าไม่อยู่ พวกเจ้าไม่เห็นเลยหรือว่าผู้ใดมากระทำเช่นนี้!" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะกำหมั
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 55 ผู้บุกรุก
ตอนที่ 55 ผู้บุกรุกณ ตำหนักเย็น....ด้านหลิวซีจินเมื่อได้รับจดหมายตอบกลับจากชุนชวนหยูนั้นก็สบายใจยิ่งนักที่ผลการรักษาเป็นไปตามที่ต้องการ นางใช้ชีวิตอยู่ในตำหนักเย็นอย่างไม่ทุกข์ร้อน นางไม่คิดปล่อยให้เวลาเลยผ่าน ใช้เวลาที่อยู่ในตำหนักเย็น บันทึกสูตรยาจากประสบการณ์ที่นางเคยใช้ ก่อนจะบันทึกนางได้อ่านตำราสมุนไพรในวัง พบว่าหลายสูตรยังไม่ถูกบันทึก และวันนี้…นับเป็นวันที่สิบแล้วที่นางอยู่ในตำหนักเย็นแห่งนี้...สิบวันมานี้นางใช้ความสามารถวาดอักษรลงบนกระดาษได้จำนวนหลายเล่มนัก เดือดร้อนผู้เฝ้าประตูตำหนักเย็นไปหากระดาษและหมึกมาเพิ่ม*****คืนหนึ่ง....ในขณะที่นางกำลังเขียนสูตรยานั่นเอง จู่ ๆ นางก็ได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้น"หลิวซีจิน..." เสียงบุรุษที่ฟังดูยานคางดังขึ้น หลิวซีจินคิดว่านั่นคล้ายกับเป็นการดัดแปลงเสียงเสียมากกว่าใครกัน? หญิงสาวคิดก่อนจะเดินไปตามเสียงนั้นจนมาหยุดที่หน้าศาลบรรพชน"หลิวซีจิน...." เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้งหลิวซีจินไม่รอช้า แม้นางจะเกรงกลัวอยู่บ้างแต่ทว่านางก็อยากพิสูจน์ให้รู้กันไป.... นางจึงก้าวขาเข้าไปใกล้ห้องหนึ่งอย่างช้า ๆ ในขณะนั้นเอง....ประตูเรือนถัดจากศาลบรรพชนเ
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 54 ฮองเฮาในตำหนักเย็น
ตอนที่ 54ฮองเฮาในตำหนักเย็นห้วงฝันของชุนหลุนซี.....ชุนหลุนซีกำลังยืนอยู่ในห้องหนึ่งคล้ายกับเหตุการณ์ที่สตรีชั่วผู้นั้น ทำของต่ำใส่เขา...นี่เขากำลังฝันใช่หรือไม่?ฮ่องเต้หนุ่มคิดก่อนจะหันไปพบร่างขาวผ่องของผู้เป็นฮองเฮา ซึ่งเวลานี้สวมอาภรณ์ที่บางมากจนแทบจะปิดสิ่งใดไม่ได้"ฝ่าบาท.... ท่านมาแล้วหรือ?....." หลิวซีจินในอาภรณ์สีเขียวมรกตที่แหวกถึงร่องอกอวบอิ่มนอนอวดขาเรียวอยู่ในวงกลมที่มีเทียนล้อมรอบ พลางทำสีหน้ายั่วยวนเขา...ริมฝีปากอวบอิ่มที่แต่งแต้มไปด้วยชาดทาปากสีเลือดนกเผยอเล็กน้อยอย่างเชิญชวน....ผมยาวสลวยของนาง สยายออกอย่างเย้ายวนจนชุนหลุนซีต้องลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก..เกิดอะไรขึ้นกับเขา...."ฝ่าบาท...ข้าทำถึงเพียงนี้แล้ว...ท่านยังอดใจได้อยู่อีก...หรือว่าท่านจะไม่ใช่บุรุษ" หลิวซีจินฮองเฮาเอ่ยขึ้น อาภรณ์สีเดียวกับใบไม้สดค่อย ๆ ร่วงลงมาจนเห็นดอกบัวคู่งาม นางขบริมฝีปากล่างเล็กน้อยก่อนจะยกมือเรียวยื่นออกมาก่อนจะกระดิกนิ้วเชิญชวนผู้เป็นสามี...ด้านชุนหลุนซีที่เวลานี้ส่วนล่างของเขานั้นเกิดตื่นตัวขึ้นมาเสียแล้ว"ต่อให้เป็นความฝันข้าก็จะไม่หลงกลสตรีร้ายกาจเช่นเจ้า!" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ
บางทีคุณอาจจะชอบ
ซาลาเปาบ้านข้านั้นทั้งขาวทั้งนุ่ม
เหลียนฮวาสีชมพู/เสี่ยวอวี้39.9K viewsยอดหญิงในเงามาร
ฉินอันอัน167.4K viewsข้านะหรือคือฮูหยินของท่านแม่ทัพ
ป่าดอกท้อ27.6K viewsอนุตัวร้ายขอทำสวน
ประดับดิน41.1K viewsดวงหทัยเทพมังกรรัตติกาล
ซือเหลียนฮวา51 viewsคุณหนูสลับร่างของท่านโหวน้อย
กระดิ่งจันทร์2.3K viewsก่อนรักสะบั้น มิใช่ท่านหรือที่ผลักไส
ฝ้ายสีคราม3.6K viewsมาเฟียสาวทะลุมิติเป็นนางร้ายในนิยายจบแล้ว
มายุมายูมายา7.5K views
