مشاركة

บทที่ 7

مؤلف: กิ่งไม้แปลวเพลิง
วันรุ่งขึ้น นับถอยหลังอีกสามวันก่อนที่จะจากไป

ฟู่เซินเอาซุปซี่โครงมาเยี่ยมสวี่ลู่ตั้งแต่เช้าตรู่

“ผมให้แม่บ้านทำให้โดยเฉพาะเลยนะ เป็นซุปซี่โครงใส่รากบัวกับมันจีนของโปรดคุณ ลองชิมดูสิ”

“ค่ะ” สวี่ลู่ไม่ปฏิเสธ ค่อย ๆ กินคำเล็ก ๆ ไปทีละคำ

พอฟู่เซินออกไปแล้ว ผ่านไปอีกครึ่งชั่วโมง สวี่ลูก็เปิดกล้องวงจรปิด

ภายในห้องรับแขก เซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์กำลังโวยวายจะออกไปเดินชอปปิงข้างนอก

วันนี้ฝนตก ถนนลื่น ฟู่เซินกังวลว่าเธอจะลื่นล้มจนกระทบลูกในท้อง เลยติดต่อแบรนด์หรูให้มาบริการถึงที่ ปล่อยให้เซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์เลือกได้เต็มที่

เขายังใส่ใจถึงขั้นที่ให้แบรนด์แม่และเด็กนำเสื้อผ้าสำหรับทารกแรกเกิดมาให้เซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์เลือกด้วย

คืนนั้น ทนายหลี่มาที่ห้องผู้ป่วย

“คุณนายครับ ข้อตกลงหย่าร้างของคุณกับประธานฟู่มีผลบังคับใช้แล้วครับ”

“ขอบคุณค่ะ” สวี่ลู่มองข้อตกลงหย่าร้าง ก่อนหันมองเลขาที่อยู่ข้าง ๆ

“ถ่ายสำเนาไว้หนึ่งชุด แล้วเอาไปใส่ในกล่อง ‘ของขวัญแต่งงานใหม่’”

ความสัมพันธ์อันเจ็บปวดตลอดเจ็ดปี ถึงเวลาต้องจบลงเสียที

นับถอยหลังอีกสองวัน

ฟู่เซินถือดอกทานตะวันพร้อมกับจี้หยกพระโพธิสัตว์ที่ทุ่มเงินนับล้านเพื่อให้ได้มาเข้ามาในห้องผู้ป่วยตั้งแต่เช้าตรู่

เขามองสวี่ลู่ที่ฟื้นตัวได้ดี ก่อนจะสวมจี้หยกให้เธอ ใบหน้าหล่อเหลาประดับรอยยิ้ม

“พรุ่งนี้คุณก็ออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว เมื่อคืนผมขอจี้หยกพระโพธิสัตว์ชิ้นนี้มาจากพระอาจารย์ เอาไว้คุ้มครองให้ปลอดภัย”

สวี่ลู่มองจี้หยกพระโพธิสัตว์ที่อยู่บนคอ สีหน้าของเธอตึงเล็กน้อย

เมื่อคืนเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์ปวดท้อง

ฟู่เซินเป็นห่วงเธอ หลังจากพาเธอไปส่งโรงพยาบาลก็รีบไปขอเครื่องรางคุ้มครองลูกมาทันที

จี้หยกพระโพธิสัตว์ของเธอ ก็แค่ของที่ซื้อติดมือมาด้วยเท่านั้น

ฟู่เซินเพิ่งไปได้ไม่นาน เลขาก็มาที่ห้องผู้ป่วย

“คุณนายคะ เตรียมการ์ดเชิญเรียบร้อยแล้วค่ะ เราจะให้คนส่งการ์ดเชิญอิเล็กทรอนิกส์หลังจากที่คุณขึ้นเครื่องแล้ว”

เธอหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยอย่างลังเลว่า

“ประธานฟู่เพิ่งทุ่มเงินก้อนโตซื้อคฤหาสน์ที่อยู่ด้านหลังของพวกคุณไปค่ะ”

สวี่ลู่ขมวดคิ้วเล็กน้อย

“คฤหาสน์หลังนั้นมีคนอยู่ตลอดไม่ใช่เหรอ”

เลขาส่ายหน้าน้อย ๆ ก่อนจะเอ่ยอย่างระมัดระวัง

“ใช่ค่ะ คุณนาย แต่ประธานฟู่ยอมจ่ายเงินก้อนโตและให้ดีลใหญ่กับอีกฝ่าย จนครอบครัวนั้นยอมย้ายออกไปแล้ว”

“ได้ยินมาว่าคฤหาสน์หลังนั้นจดเป็นชื่อเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์คนเดียว เป็นของขวัญที่ให้เธอเพราะตั้งท้องค่ะ...”

สวี่ลู่เม้มปาก ดวงตาที่มีน้ำตาคลอหน่วยเต็มไปด้วยความเย็นชา

นี่ฟู่เซินตั้งใจจะเลี้ยงผู้หญิงไว้อย่างลับ ๆ แถมยังซ่อนลูกไว้ด้วยสินะ

ตกเย็น สวี่ลู่เห็นเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์สั่งให้คนรับใช้เก็บของของตัวเองอย่างไม่ค่อยเต็มใจ แล้วย้ายไปอยู่คฤหาสน์หลังที่อยู่ด้านหลังของพวกเขาผ่านกล้องวงจรปิด

วันนี้เป็นวันสุดท้ายก่อนที่สวี่ลู่จะจากไป

ฟู่เซินมารับสวี่ลู่ออกจากโรงพยาบาลตั้งแต่เช้าตรู่

ภายในรถ เขาคาดเข็มขัดให้สวี่ลู่อย่างเอาใจใส่ ก่อนจะพูดเบา ๆ ว่า

“ลู่ลู่ วันนี้เป็นวันเกิดคุณ ผมเตรียมงานเลี้ยงวันเกิดไว้พร้อมแล้ว จะจัดคืนนี้หนึ่งทุ่มตรง อย่าลืมเชิญเพื่อนสนิทของคุณมาด้วยนะ”

“ค่ะ”

รถเก๋งสีดำแล่นเข้ามาในเขตคฤหาสน์

หลังจากผ่านมาสี่วัน สวี่ลู่ก็ได้กลับมาที่บ้านหลังนี้อีกครั้ง

ทุกอย่างยังคงเหมือนวันนั้นที่เธอเพิ่งเข้าโรงพยาบาล ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ราวกับเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์ไม่เคยมาที่นี่

สวี่ลู่เดินเข้าไปในห้องนอนใหญ่

บนโต๊ะเครื่องแป้งมีลิปสติกวางอยู่แท่งหนึ่ง

เธอกวาดสายตามองอย่างไม่ใส่ใจ

Guerlain 539 ถูกใช้ไปแล้ว

ลิปสติกที่จงใจทิ้งไว้แท่งนี้ ดูเหมือนจะเป็นการท้าทายแบบอ้อม ๆ ในอีกรูปแบบหนึ่งมากกว่า

สวี่ลู่อยู่ในห้องนอนใหญ่ได้ไม่นานนักก็ถูกคนรับใช้เรียกให้ลงไปทานข้าว

บนโต๊ะอาหาร ฟู่เซินแกะกุ้งให้สวี่ลู่ ป้อนให้เธอถึงปาก

เขามีท่าทางสนิทสนม อ่อนโยนและเอาใส่ใจ เหมือนกับตอนที่ป้อนข้าวให้เซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์เมื่อสองวันก่อน

สวี่ลู่เคี้ยวช้า ๆ เธอมองดวงตาที่อ่อนโยนและลึกซึ้งของฟู่เซิน แล้วจู่ ๆ ก็ถามขึ้นมาว่า

“ถ้าหาก ฉันหมายถึงถ้าวันไหนคุณฝันว่าฉันไปจากคุณ คุณจะเสียใจไหม”

ฟู่เซินที่กำลังแกะกุ้งชะงักไปครู่หนึ่ง สีหน้าของเขาดูตระหนก ก่อนจะจับมือสวี่ลู่ไว้

“ลู่ลู่ ผมไม่ใช่แค่จะเสียใจ แต่ผมจะเป็นบ้าเลย คุณอย่าไปจากผมนะ”

สวี่ลู่เม้มปากเล็กน้อย เธอยังอยากพูดต่อ แต่โทรศัพท์ของฟู่เซินที่วางอยู่บนโต๊ะอาหารกลับสั่นขึ้นมาเสียก่อน

สวี่ลู่มองตามไปทันที

เป็นข้อความจากเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์

“ข้างล่างฉันเลือดออก เจ็บมากเลย ลูกจะไม่เป็นอะไรใช่ไหม...”

นัยน์ตาสีดำของฟู่เซินปรากฏความลนลานวาบขึ้นมา เขาลุกพรวดขึ้นทันที

“ลู่ลู่ สถานที่จัดงานเลี้ยงวันเกิดมีปัญหานิดหน่อย ผมต้องรีบไปจัดการตอนนี้เลย เดี๋ยวเย็น ๆ ผมจะมารับคุณไปที่งานเลี้ยงนะ”

เขาหันหลังเตรียมจะเดินไป แต่ทันใดนั้นสวี่ลู่ก็คว้ามือเขาไว้ แล้วส่งยิ้มบาง ๆ ให้เขา

“ฟู่เซิน ลาก่อน”

ฟู่เซินหมุนตัวกลับมาอย่างรวดเร็ว เขามอบสวี่ลู่ที่นิ่งเงียบอยู่ตรงหน้า สั่นสะท้านไปทั้งร่าง

ก่อนหน้านี้ในสายตาสวี่ลู่มีแต่เขา ตั้งแต่เมื่อไรกันที่ในสายตาของเธอมีเพียงความว่างเปล่าและเย็นชา

“ลู่ลู่ คุณ...”

ฟู่เซินยังอยากพูดอะไรบางอย่าง แต่โทรศัพท์กลับสั่นขึ้นมาอีกครั้ง เขาจึงรีบร้อนจากไป

สวี่ลู่เดินเข้ามาไปในห้องนอนใหญ่ เธอหยิบเอกสารทั้งหมดออกมา แล้วโยนจี้หยกพระโพธิสัตว์ลงถังขยะ ก่อนจะกดโทรศัพท์หาเลขา

“ฟู่เซินไปอยู่กับเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์แล้ว ฉันกำลังจะไปขึ้นเครื่องที่สนามบิน รอฉันขึ้นเครื่องแล้ว คืนนี้ค่อยทำตามแผนเดิม”

“จริงสิ อย่าลืมเชิญเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์ไปร่วมงานแต่งของเธอด้วย”

“ได้ค่ะ คุณนาย”

หนึ่งชั่วโมงให้หลัง สวี่ลู่ก็มาถึงสนามบิน

หลังจากผ่านจุดตรวจความปลอดภัยแล้ว เธอก็ส่งข้อความบอกพ่อแม่ว่าอีกครึ่งชั่วโมงจะขึ้นเครื่อง

จากนั้น เธอก็เปิดหน้าต่างแชตของฟู่เซิน

[คืนนี้ฉันเตรียมเซอร์ไพรส์ไว้ให้คุณสองอย่าง หวังว่าคุณจะชอบนะคะ]

ฟู่เซินตอบกลับทันที

[ลู่ลู่ ผมตั้งตารอเซอร์ไพรส์ของคุณนะ ผมยังจัดการเรื่องสถานที่จัดงานเลี้ยงวันเกิดอยู่ ต้องคอยดูอยู่ที่หน้างานถึงจะวางใจ รอผมไปรับคุณไปฉลองวันเกิดนะ]

สวี่ลู่กระตุกยิ้มเล็กน้อย

[คุณไม่ต้องมารับ ฉันจะไปโรงแรมจี้โจวเอง]

เธอคงไปตามนัดไม่ได้

งานเลี้ยงวันเกิดอยู่ที่ชั้นสองของโรงแรมจี้โจว ส่วนสถานที่จัดงานแต่งงานอยู่ที่ชั้นสามของโรงแรมจี้โจว

ต้องให้ฟู่เซินไปรอเธอที่โรงแรมจี้โจว ถึงเวลานั้นเลขาจะส่งการ์ดเชิญงานแต่ง พิธีที่ชั้นสามถึงจะดำเนินไปได้ตามปกติ

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เสียงประกาศแจ้งให้ผู้โดยสารเที่ยวบินไปนอร์เวย์ขึ้นเครื่อง

สวี่ลู่ถอดซิมการ์ดออกแล้วทิ้งลงถังขยะ

ลาขาดตลอดกาล ฟู่เซิน

ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป คุณจะไม่ได้เจอฉันอีกแล้ว

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • ใจที่มอดไหม้   บทที่ 23

    เซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์รู้ตัวว่าเผลอหลุดปากไป เธอจึงรีบหุบปากลงทันทีนัยน์ตาของฟู่เซินมืดทะมึน เขาจ้องเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์เขม็ง พลางเน้นทีละคำ“เธอเป็นคนสั่งให้เซวียฮ่าวฆ่าลู่ลู่ใช่ไหม”เซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์รีบส่ายหน้า ยังคงแก้ตัว“ฉันเปล่า...”ผลัวะ!เธอยังพูดคำสุดท้ายไม่ทันจบ ฟู่เซินก็ซัดหมัดเข้าที่หน้าของเธออย่างจังหมัดนี้ซัดจนหน้าของเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์หันไปตามแรงกระแทกซัดจนเธอเลือดกลบปากฟู่เซินหรี่ตาลง ซัดหมัดใส่หน้าเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์หมัดแล้วหมัดเล่าราวกับคนเสียสติไม่กี่นาทีต่อมา เซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์ก็ล้มลงไปกองกับพื้นเพราะทนไม่ไหวทว่าหมัดของฟู่เซินกลับไม่ผ่อนแรงลงเลยแม้แต่น้อยแขกเหรื่อรอบข้างเห็นท่าทางบ้าคลั่งของฟู่เซินก็ไม่มีใครกล้าเข้าไปห้ามเลยสักคนกระทั่งตำรวจและรถพยาบาลมาถึง ฟู่เซินถึงได้หยุดทุบตีเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์ตอนเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์ถูกหามขึ้นรถพยาบาลไป สภาพของเธอก็เละเทะไปทั้งตัวตั้งนานแล้วไม่นานนัก งานฉลองครบเดือนที่เคยครึกครื้นและเต็มไปด้วยความสุขก็เหลือเพียงเสียงร้องไห้ของเด็กทารกสามวันต่อมา สวี่ลู่เข้าร่วมงานของตระกูลสวี่ในฐานะสวี่ซินเซิงครั้งนี้เธอเปลี่ย

  • ใจที่มอดไหม้   บทที่ 22

    เดิมทีการที่เธอจะเอาเส้นผมของฟู่จื่อหาวไปตรวจดีเอ็นเอถือเป็นเรื่องยุ่งยากแต่ต้องขอบคุณที่ปกติเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์ทำตัวไม่ดีกับสาวใช้ในบ้านเธอดูถูกสาวใช้ก็แล้วไปเถอะ ปกติยังชอบดุด่าว่ากล่าวพวกเธออีกตอนเธอแอบคุยกับสาวใช้เป็นการส่วนตัว เธอยังไม่ทันหยิบเงินที่เตรียมไว้ออกมา สาวใช้ก็ยอมช่วยดึงเส้นผมของฟู่จื่อหาวให้ เพื่อเป็นการระบายความแค้นบนชั้นสอง พนักงานเสิร์ฟห้าคนกำลังยกอาหารมาเสิร์ฟตามเวลามีพนักงานเสิร์ฟหญิงสวมหน้ากากอนามัยคนหนึ่งถือจานที่มีฝาครอบแบบอาหารตะวันตกเดินไปหยุดอยู่ข้างกายฟู่เซินเธอค่อย ๆ เปิดฝาครอบออกภายในจานไม่มีอาหารใด ๆ กลับมีเอกสารสำเนาสี่ฉบับวางหราอยู่คนที่ร่วมโต๊ะหันมามองทันที และเนื่องจากความเคลื่อนไหวฝั่งนี้ค่อนข้างใหญ่โต แขกเหรื่อโต๊ะข้าง ๆ จึงพากันชะโงกหน้ามาดู“นั่นอะไรน่ะ”“ไม่รู้สิ รู้สึกเหมือนจะได้กินเผือกอีกรอบ”เซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์ที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เกิดความระแวงขึ้นมา เธอกำลังคิดจะดึงเอกสารสำเนากลับไป ทว่าฟู่เซินกลับชิงหยิบผลตรวจร่างกายของตัวเองขึ้นมาดูเสียก่อนชื่อ: ฟู่เซินเพศ: ชายผลการวินิจฉัย: ภาวะมีบุตรยากในเพศชาย ไม่มีตัวอสุจิรูม่าน

  • ใจที่มอดไหม้   บทที่ 21

    “นี่เป็นบทลงโทษสำหรับพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมของแกในช่วงนี้ กฎประจำตระกูลฟู่คือต้องซื่อสัตย์และรักเดียวใจเดียว ครอบครัวปรองดองถึงจะเจริญรุ่งเรือง!”ฟู่เซินหลุบตาลงอย่างหม่นหมองปู่ลงโทษไม่ให้เขาเข้ามายุ่งเกี่ยวกับธุรกิจของตระกูลฟู่เป็นเวลาห้าปี ปู่มีหลานชายหลายคน ในช่วงเวลาห้าปีนี้ไม่รู้ว่าจะมีพี่น้องกี่คนที่แซงหน้าและเหยียบย่ำเขามีความเป็นไปได้สูงที่เขาจะสูญเสียสิทธิ์ในการเป็นผู้สืบทอดไปตลอดกาลแต่เขาเสียสวี่ลู่ไปแล้วจะเอาธุรกิจของตระกูลฟู่ไปทำไมอีก“เข้าใจแล้วครับ ปู่”คุณท่านฟู่ส่ายหน้าด้วยความผิดหวัง ก่อนจะใช้ไม้เท้าพยุงตัวเดินจากไปตกเย็น เซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์ได้รู้เรื่องที่ฟู่เซินถูกคุณท่านฟู่ออกคำสั่งห้ามเข้ามายุ่งเกี่ยวกับธุรกิจของตระกูลฟู่เป็นเวลาห้าปีเธอนั่งอยู่คนเดียวในห้องรับแขก ภายในหัวสับสนวุ่นวายไปหมดคราวก่อนเธอโทรศัพท์หาเซวียฮ่าว บอกว่าจะเข้าครัวทำกับข้าวให้เขาเป็นรางวัลเซวียฮ่าวบอกว่าจะรีบกลับประเทศมาหาเธอทันที ทว่าผ่านไปไม่นาน เซวียฮ่าวก็โทรศัพท์หาเธออีกครั้งเขาบอกว่าคุณท่านเซวียเรียกเขากลับไปที่บ้านใหญ่หลังจากวางสายครั้งนั้น เธอก็ติดต่อเซวียฮ่าวไม่ได้อีกเ

  • ใจที่มอดไหม้   บทที่ 20

    “ครับ คุณนาย”หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ทนายหลี่เดินทางมาที่คฤหาสน์ของฟู่เซินเขามองผู้ชายตรงหน้าที่น้ำหนักลดลงไปเกือบ 15 กิโลกรัม นัยน์ตาฉายแววประหลาดใจวูบหนึ่งแค่หนึ่งวินาที สีหน้าของเขาก็กลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็ว“ประธานฟู่ครับ คุณนายสวี่สั่งให้ผมนำคฤหาสน์ไปประกาศขาย วันนี้เจ้าของใหม่เซ็นสัญญารับมอบเรียบร้อย ทางนี้คงต้องขอให้คุณ...”ทนายหลี่ยังพูดไม่ทันจบ ฟู่เซินก็เงยหน้าขึ้น แค่นหัวเราะอย่างน่าเวทนา“จะให้ผมย้ายออกไปใช่ไหม ลู่ลู่ตายไปแล้ว ของของเธอในคฤหาสน์หลังนี้ก็ไม่มีเหลือ ผมอยู่ต่อไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร”ฟู่เซินเดินโซเซออกไปด้านนอก ผู้ช่วยที่อยู่ข้าง ๆ รีบเดินตามไปด้วยความเป็นห่วงช่วงนี้เขามักจะดื่มเหล้าอย่างหนัก คิดถึงสวี่ลู่มากเกินไป วันหนึ่งนอนหลับแค่หนึ่งถึงสองชั่วโมงเวลาที่คิดถึงขั้นสุด เขากระทั่งพยายามจะกรีดข้อมือดังนั้นฟู่เซินยังไม่ทันเดินพ้นสวน เขาก็ข้อเท้าพลิกและหมดสติไปอีกครั้งผู้ช่วยพาฟู่เซินไปส่งโรงพยาบาล เขาทนดูต่อไปไม่ไหว จึงกดโทรศัพท์ไปยังเบอร์นั้นสองชั่วโมงต่อมา คนกลุ่มใหญ่ก็พากันเดินเข้ามาในโรงพยาบาลคนที่เดินนำหน้ามาคือคุณท่านฟู่เขาเดินเข้ามาในห้อ

  • ใจที่มอดไหม้   บทที่ 19

    เธอมองฟู่เซินที่สติแตกจนแทบบ้า นัยน์ตาหม่นหมองจนยากจะคาดเดาความรู้สึกชายหนุ่มราวกับสิงโตตัวผู้ที่สูญเสียภรรยา ทิ้งความเย่อหยิ่งจองหองจนหมดสิ้นตอนเธอตัดสินใจจากฟู่เซินมาอย่างเด็ดเดี่ยวในตอนนั้นก็ไม่เห็นเขาจะสติแตกขนาดนี้...สวี่ลู่มีดีอะไรนักหนาเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์เดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าฟู่เซิน คว้ามือของเขาขึ้นมา พลางระบายความน้อยเนื้อต่ำใจของตัวเองอย่างบ้าคลั่ง“คุณจะไปนอร์เวย์เหรอ สวี่ลู่ตายไปแล้ว คุณไปแล้วจะมีประโยชน์อะไร คุณไปตอนนี้ พอกลับมาก็กลายเป็นคนสิ้นเนื้อประดาตัวแล้วนะ!”ฟู่เซินเงยหน้าขึ้น เขาสะบัดมือของเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์ทิ้งอย่างแรงเขาหยัดกายลุกขึ้น ขณะก้าวเข้าไปหาเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์ทีละก้าวด้วยใบหน้ามืดครึ้มเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์ตกใจกลัวกับสายตาอันดุร้ายของเขาเธอถอยหลังกรูด กระทั่งแผ่นหลังชนเข้ากับผนัง ฟู่เซินก็บีบคอเธออย่างแรง“ถ้าไม่ใช่เพราะตอนนั้นเธอขวางไม่ให้ฉันไปหาลู่ลู่ ฉันกับเขาก็คงคืนดีกันไปตั้งนานแล้ว เขาจะเกิดอุบัติเหตุได้ยังไง”“เธอเป็นคนฆ่าลู่ลู่ทางอ้อม! เซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์ เธอคลอดเด็กออกมาเมื่อไหร่ ฉันจะทรมานเธอให้ตาย!”น้ำเสียงของชายหนุ่มเหี้ยมเกรียม

  • ใจที่มอดไหม้   บทที่ 18

    “เซวียฮ่าวให้เรารอวันฝนตกในครั้งหน้า รอจนรถของคุณสวี่ขับไปถึงลานจอดรถของบริษัท แล้วให้พวกเราลงมือกับรถของเธอครับ”เขาชะงักไปเล็กน้อย น้ำเสียงของวิลเลียมคนพี่ทุ้มต่ำลง“เซวียฮ่าวกำชับซ้ำ ๆ ว่าต้องจัดการให้เด็ดขาดที่สุด เพื่อให้แน่ใจว่าจะจัดการคุณสวี่ได้ในครั้งเดียว”“ถ้าสำเร็จ เขาจะจ่ายเงินเพิ่มให้เราอีกสองล้านห้าครับ”การหมุนปากกาหมึกซึมในมือของลู่หวยชะงักกึก ใบหน้าหล่อเหลาแผ่ซ่านไปด้วยไอเย็นยะเยือก“หึ เขาใจป้ำดีนี่”วิลเลียมคนพี่ฟังออกถึงความเย็นชาในน้ำเสียงของลู่หวย เขาตกตะลึงไปหลายวินาทีปกติประธานลู่มักจะไม่แสดงอารมณ์ความรู้สึกออกมา แต่ครั้งนี้เขากลับไม่ปิดบังความรู้สึกเลย“งั้นทางฝั่งผมควรจัดการยังไงดีครับ”ลู่หวยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนสั่งการ“แค่งัดแงะนิดหน่อยก็พอ ที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันเอง”เขาจะจัดเตรียมตัวแทนให้มาขับรถแทนสวี่ลู่ ถึงตอนนั้นค่อยสร้างสถานการณ์แกล้งทำเป็นเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์จนเสียชีวิต“ได้ครับ ประธานลู่”ห้าวันต่อมา ประเทศนอร์เวย์ก็มีฝนตกหนักตอนเช้า สวี่ลู่ขับรถไปที่ลานจอดรถชั้นใต้ดินของบริษัทตามปกติหลังจากจอดรถเสร็จ เธอก็สวมรองเท้

  • ใจที่มอดไหม้   บทที่ 3

    ฟู่เซินมองสวี่ลู่ด้วยความรักใคร่ทะนุถนอม ไม่อาจกลั้นรอยยิ้มที่มุมปากเอาไว้ได้“ปล่อยไปตามธรรมชาติน่ะครับ ดีที่สุดก็ช่วงปลายปี จะผู้หญิงหรือผู้ชายก็ได้ ขอแค่เป็นลูกที่ลู่ลู่คลอด ผมก็ชอบหมด”*สวี่ลู่ก้มหน้ามองเค้กตรงหน้า พลางเงียบไม่พูดอะไรไปหลายวินาทีฟู่เซินเริ่มลงมือตัดเค้กอย่างเอาใจใส่ ทว่าจู่

  • ใจที่มอดไหม้   บทที่ 2

    สวี่ลู่ไม่ได้สนใจการแสดงความรักอย่างเปิดเผยผ่านทางออนไลน์ของฟู่เซินเธอลุกขึ้นหยิบกระเป๋าแล้วกลับบ้าน หลังจากกลับมาถึงห้องนอน เธอก็ไปขอกรรไกรหนึ่งเล่มจากสาวใช้สวี่ลู่หยิบเสื้อเชิ้ตคู่รักของผู้หญิงที่เธอสั่งทำพิเศษออกมาตัดจนกลายเป็นเศษผ้าเป็นริ้ว ๆ จากนั้นก็ตัดทะเบียนสมรสจนเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยเธ

  • ใจที่มอดไหม้   บทที่ 5

    เซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์ดวงตาแดงก่ำ เธอพยักหน้าด้วยความตื่นเต้น“ฉันตกลง ฉันจะแต่งกับคุณ ฉันยินดีสองร้อยเปอร์เซ็นต์เลย!”ทีมงานถ่ายภาพรอบ ๆ พากันโห่เชียร์ขึ้นมา“คบกันเลย! คบกันเลย!”ภายในรถ สวี่ลู่มองภาพนั้นด้วยสีหน้าเย็นชา เย็นวาบไปทั้งตัวห้าปีก่อน ตอนที่ฟู่เซินขอเธอแต่งงานก็เต็มไปด้วยรักลึกซึ้งเห

  • ใจที่มอดไหม้   บทที่ 4

    ครึ่งชั่วโมงต่อมา สวี่ลู่นั่งอยู่ในแท็กซี่ มองไปยังรถเบนซ์ G-Class สีชมพูที่อยู่ไม่ไกลฟู่เซินเปิดซันรูฟ เพียงแค่หนึ่งนาที รถเบนซ์ G-Class สีชมพูก็โยกไหวอย่างรวดเร็วผู้คนรอบข้างหลายคนหยุดดู พลางอุทานด้วยความประหลาดใจ“เล่นกันกลางแจ้ง เร้าใจจริง ๆ”“แหม ๆ คนรวยนี่รู้จักเล่นจริง ๆ ริมทะเลสาบ รถเบ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status