เจ้านายที่รัก의 모든 챕터: 챕터 1 - 챕터 9

ตอนที่ 1 เจ้านายตัวปัญหาเสียงโทรศัพท์มือถือกรีดร้องทำลายความสงบยามห้าทุ่ม ครองขวัญเหลือบมองชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอแล้วถอนหายใจหนักหน่วง คิ้วเรียวสวยขมวดมุ่น ดวงตาเฉี่ยวคมสไตล์ลูกครึ่งไทย-จีนฉายแววรำคาญใจอย่างไม่ปิดบัง ‘จะรับดีไหม’ คือคำถามในใจ แต่สุดท้ายเธอก็ต้องกดรับอยู่ดี“ค่ะบอส” เธอพยายามข่มเสียงให้เรียบที่สุด ทั้งที่รู้ว่าปลายสายคือเจ้านายตัวร้ายที่โทรมาในเวลาที่ไม่ควร“ขวัญ... มารับ... ผม... หน่อย...!”น้ำเสียงอู้อี้ไม่เป็นศัพท์เช่นนี้... เมาแน่นอน! ครองขวัญกรอกตามองบนอย่างระอา นี่เธอเป็นเลขานะ ไม่ใช่ทาสรับใช้ส่วนตัว พอเมาทีไรเป็นต้องโทรให้ไปรับทุกที ถ้าไม่ติดว่าน้องสาวป่วยหนักและภาระค่าใช้จ่ายที่รออยู่ เธอคงลาออกจากงานบ้าๆ นี่ไปนานแล้ว‘น้ำ’ น้องสาวคนเดียวของเธอเพิ่งอายุยี่สิบปี แต่กลับต้องต่อสู้กับโรคไตเรื้อรังที่ต้องฟอกไตอย่างต่อเนื่อง โชคดีที่เงินเดือนเลขานุการในบริษัทของเขาก็สูงลิ่ว ประกอบกับเงินบำนาญเล็กน้อยของ ‘จำเนียน’ ผู้เป็นแม่ที่เคยรับราชการ ทำให้ครอบครัวสามชีวิตของพวกเธอยังพอยืนหยัดต่อไปได้ในบ้านจัดสรรราคาล้านต้นๆ ที่ยังผ่อนไม่หมด นี่คือเหตุผลเดียวที่ทำให้ครองขวัญต้องท

ตอนที่ 3 แผนมัดมือชกสมองของครองขวัญขาวโพลนไปชั่วขณะ เธออยากจะหยิกแขนตัวเองแรงๆ เพื่อพิสูจน์ว่านี่ไม่ใช่ความฝัน ภูผาต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ถึงได้มายืนขอเธอแต่งงานด้วยท่าทีหน้าไม่อายเช่นนี้“ไม่ค่ะ” เธอส่ายศีรษะ ปฏิเสธออกไปทันทีเหมือนเป็นสัญชาตญาณภูผาถอนหายใจ เขารู้อยู่แล้วว่าคำตอบต้องเป็นแบบนี้ แต่เขาก็เตรียมแผนรับมือไว้แล้ว“ผมไม่ได้ขอให้คุณแต่งงานฟรีๆ” เขาก้าวเข้ามาใกล้ ยื่นข้อเสนอที่คิดว่าเธอไม่มีทางปฏิเสธ “ผมให้คุณห้าล้านบาท แลกกับการจดทะเบียนสมรสเป็นเวลาหนึ่งปี... ตกลงไหม”แววตาของเขามั่นใจอย่างยิ่ง ตลอดสี่ปีที่ทำงานร่วมกันมา เขารู้ดีว่าครองขวัญต้องการเงินมากแค่ไหนเพื่อเป็นค่ารักษาพยาบาลให้น้องสาวเงินห้าล้านบาท... ตัวเลขนั้นทำให้หัวใจของเธอสั่นไหวไปวูบหนึ่ง แต่พอสบตากับผู้ชายตรงหน้า ความคิดที่จะตอบตกลงก็มลายหายไปสิ้น จะให้เธอเอาชีวิตทั้งชีวิตไปผูกติดกับผู้ชายอย่าง ‘ภูผา’ เนี่ยนะ ไม่มีทาง!ยอมรับว่าเขาหล่อราวนายแบบ จมูกโด่งเป็นสัน คิ้วเข้มได้รูป นัยน์ตาดึงดูด ไหนจะความสูงเกินร้อยแปดสิบและผิวพรรณสะอาดสะอ้าน แถมยังรวยล้นฟ้า... คุณสมบัติครบถ้วนที่ผู้หญิงทุกคนใฝ่ฝัน แต่มันใช้ไม่ได้ผลกับเ

ตอนที่ 5 แปลงโฉมภูผาลากครองขวัญเข้ามาในโซนเสื้อผ้าแบรนด์เนมหรูของห้างสรรพสินค้า เป้าหมายของเขาชัดเจน... คือการแปลงโฉมเลขาสาวสุดเชยให้กลายเป็นสุภาพสตรีที่คู่ควรกับตำแหน่ง ‘ภรรยาของภูผา อัครเดโช’“ผมพามาซื้อเสื้อผ้า ไม่ได้พามาร่วมขบวนแห่ศพ ดูทำหน้าเข้าสิ” เขาเอ็ดเสียงเข้ม เมื่อเห็นเธอยืนหน้าบูดบึ้งไม่ให้ความร่วมมือครองขวัญเลือกที่จะเมินสายตาตำหนินั้น เธอไม่ชอบการถูกบังคับให้เปลี่ยนแปลงตัวเองในสิ่งที่ไม่ได้เป็น แล้วทำไมเธอต้องยอมด้วย“เอาชุดนี้ ชุดนี้ แล้วก็ชุดนี้ด้วยครับ” ภูผาไม่สนใจท่าทีของเธอ เขาชี้นิ้วสั่งพนักงานอย่างเผด็จการโดยไม่คิดจะถามความเห็นเธอสักคำครองขวัญได้แต่ขมุบขมิบปากด่าเขาในใจ ถ้าไม่ติดว่าสถานะทางการเงินของเธอกำลังวิกฤต เธอไม่มีวันยอมมายืนเป็นตุ๊กตาให้เขาจับแต่งตัวแบบนี้เด็ดขาด“เข้าไปเปลี่ยน แล้วเดินออกมาให้ดูด้วย”เธอรับชุดมาจากพนักงานด้วยความขัดใจ ก่อนจะกระแทกเสียงตอบกลับไป “ค่ะ!”เมื่อเข้ามาในห้องลองเสื้อผ้า ครองขวัญแทบอยากจะกรี๊ด ชุดเดรสที่เขาเลือกให้มันทั้งสั้นและรัดรูป แถมคอเสื้อยังคว้านลึกลงไปจนเห็นร่องอกชัดเจน ถึงเธอจะไม่ได้หน้าอกใหญ่โต แต่การแต่งตัวแบบนี้มัน

ตอนที่ 7 ชุดเจ้าสาวเจ้าปัญหา“แล้วจะให้เรียกว่าอะไรล่ะคะ” ครองขวัญถามอย่างไม่เข้าใจจริงๆ“ก็... ‘พี่ภู’ หรือไม่ก็ ‘ที่รัก’ ไงครับ” เขายิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัยครองขวัญอ้าปากค้าง สมองประมวลผลอยู่ครู่หนึ่ง... เขาจะให้เธอเรียกแบบนั้นจริงๆ น่ะหรือ“ถ้างั้น... ขอเป็น ‘พี่ภู’ แล้วกันค่ะ”“ไหน... ลองเรียกสิ” เขาท้าทายด้วยน้ำเสียงกวนประสาท“พี่...ภู” เธอเปล่งเสียงออกมาอย่างยากลำบาก ไม่อยากจะพูดคำนี้เลยจริงๆภูผายิ้มกว้างอย่างพึงพอใจ เขารู้ดีว่าการจะให้ครองขวัญมาออดอ้อนเหมือนผู้หญิงคนอื่นคงเป็นเรื่องยาก แต่อย่างน้อย การได้อยู่กับเธอก็ทำให้เขารู้สึกสบายใจอย่างประหลาด ไม่เช่นนั้นคงทนทำงานด้วยกันมาไม่ได้นานขนาดนี้ครองขวัญต้องมาเลือกชุดเจ้าสาวตามลำพังที่สตูดิโอของ ‘มาลัย’ เพื่อนสนิทของเธอ ส่วนว่าที่เจ้าบ่าวตัวดีน่ะเหรอ... ป่านนี้คงไปมีความสุขอยู่ที่ไหนสักแห่งที่หัวหินกับสาวสวยสักคน เธอได้แต่ถอนหายใจแล้วบอกตัวเองซ้ำๆ ‘ดีแค่ไหนแล้วที่เป็นแค่การแต่งงานจอมปลอม’ ไม่อย่างนั้นเธอคงเป็นเจ้าสาวที่น่าสมเพชที่สุดในโลก“อ้าว มาแล้วเหรอขวัญ” มาลัยเอ่ยทัก“อืม” โชคดีที่ภูผาให้อิสระเธอในการเลือกร้าน เธอจึงตรงมาท

ตอนที่ 9 ความในใจของคนเมา“คุณนอนบนเตียงเถอะ” ภูผาเอ่ยปากอย่างสุภาพบุรุษขัดกับนิสัยตัวเอง โดยปกติแล้ว หากเขาได้อยู่กับผู้หญิงสองต่อสองในห้องแบบนี้ มันไม่เคยจบลงแค่การนอนมองหน้ากันเฉยๆ“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันนอนตรงนี้ได้” ครองขวัญกอดหมอนแน่น ส่งสายตากึ่งบังคับให้เขาไปที่เตียง“ก็ได้... งั้นผมขอไปอาบน้ำก่อนแล้วกัน” เขายอมแพ้แต่โดยดีทันทีที่ร่างสูงหายเข้าไปในห้องน้ำ ครองขวัญก็จัดแจงที่นอนบนโซฟาอย่างรวดเร็ว เธอเหนื่อยมาทั้งวันจนแทบจะยืนหลับ พอศีรษะถึงหมอน เปลือกตาก็หนักอึ้งและปิดลงแทบจะในทันทีภูผาเดินออกมาจากห้องน้ำโดยมีเพียงผ้าขนหนูพันรอบเอวไว้หมิ่นเหม่ เขายิ้มมุมปากเมื่อเห็นเธอนอนขดตัวหลับสนิทอยู่บนโซฟา... ในยามหลับใหล ครองขวัญดูไร้เดียงสาและน่าทะนุถนอมจนเขาอดใจไม่ไหว ต้องเดินเข้าไปใกล้ๆนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มไล่สำรวจดวงหน้าหวาน ก่อนจะหยุดลงที่ริมฝีปากอิ่มซึ่งเผยอออกเล็กน้อย ภาพจูบแรกของเธอในตอนกลางวันย้อนกลับเข้ามาในความคิด... เขาพยายามจะห้ามใจ แต่สุดท้ายก็พ่ายแพ้ต่อความปรารถนาของตัวเอง ภูผาค่อยๆ โน้มใบหน้าลงไป... ขโมยจุมพิตจากริมฝีปากนุ่มอย่างแผ่วเบาโดยที่เจ้าของไม่ทันรู้ตัวไม่กี่วันก่อนถึง