ตอนที่ 7 ชุดเจ้าสาวเจ้าปัญหา

ตอนที่ 7 ชุดเจ้าสาวเจ้าปัญหา

“แล้วจะให้เรียกว่าอะไรล่ะคะ” ครองขวัญถามอย่างไม่เข้าใจจริงๆ

“ก็... ‘พี่ภู’ หรือไม่ก็ ‘ที่รัก’ ไงครับ” เขายิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย

ครองขวัญอ้าปากค้าง สมองประมวลผลอยู่ครู่หนึ่ง... เขาจะให้เธอเรียกแบบนั้นจริงๆ น่ะหรือ

“ถ้างั้น... ขอเป็น ‘พี่ภู’ แล้วกันค่ะ”

“ไหน... ลองเรียกสิ” เขาท้าทายด้วยน้ำเสียงกวนประสาท

“พี่...ภู” เธอเปล่งเสียงออกมาอย่างยากลำบาก ไม่อยากจะพูดคำนี้เลยจริงๆ

ภูผายิ้มกว้างอย่างพึงพอใจ เขารู้ดีว่าการจะให้ครองขวัญมาออดอ้อนเหมือนผู้หญิงคนอื่นคงเป็นเรื่องยาก แต่อย่างน้อย การได้อยู่กับเธอก็ทำให้เขารู้สึกสบายใจอย่างประหลาด ไม่เช่นนั้นคงทนทำงานด้วยกันมาไม่ได้นานขนาดนี้

ครองขวัญต้องมาเลือกชุดเจ้าสาวตามลำพังที่สตูดิโอของ ‘มาลัย’ เพื่อนสนิทของเธอ ส่วนว่าที่เจ้าบ่าวตัวดีน่ะเหรอ... ป่านนี้คงไปมีความสุขอยู่ที่ไหนสักแห่งที่หัวหินกับสาวสวยสักคน เธอได้แต่ถอนหายใจแล้วบอกตัวเองซ้ำๆ ‘ดีแค่ไหนแล้วที่เป็นแค่การแต่งงานจอมปลอม’ ไม่อย่างนั้นเธอคงเป็นเจ้าสาวที่น่าสมเพชที่สุดในโลก

“อ้าว มาแล้วเหรอขวัญ” มาลัยเอ่ยทัก

“อืม” โชคดีที่ภูผาให้อิสระเธอในการเลือกร้าน เธอจึงตรงมาที่นี่ทันทีเพื่อตัดความวุ่นวาย

“แล้วเจ้าบ่าวแกล่ะ จะมาเมื่อไหร่ ฉันจะได้เตรียมชุดไว้รอ”

“ไม่รู้อ่ะ... ไม่รู้ว่าไปประชุมหรือไปกกอีหนูที่ไหน” เธอตอบอย่างเซ็งๆ

มาลัยหัวเราะคิกคัก “ขำอะไรของแก”

“ก็ขำแกน่ะสิ... ทำหน้าทำตาเหมือนเมียหลวงจับได้ว่าผัวมีกิ๊ก หรือว่ากำลังหึง”

“หึง! ใครหึง!” ครองขวัญรีบปฏิเสธพัลวัน “ไม่มีทาง!” ว่าแล้วก็รีบเดินหนีเข้าห้องลองชุดทันที

“สวยมากเลยขวัญ... เหมือนเจ้าหญิงเลย” มาลัยเอ่ยชมเมื่อเห็นเพื่อนอยู่ในชุดเจ้าสาวเรียบหรู

ครองขวัญยิ้มบางๆ ให้กับเงาสะท้อนในกระจก ไม่เคยคิดฝันเลยว่าในชีวิตนี้จะได้สวมชุดเจ้าสาวกับเขาด้วย ขณะที่เธอกำลังจะตัดสินใจเลือกชุดที่เรียบง่ายที่สุด ข้อความจากภูผาก็เด้งขึ้นมา

“ห้ามเลือกชุดเชยๆ เหมือนป้ามาเด็ดขาดนะ!”

อ่านจบความหมั่นไส้ก็พุ่งขึ้นมาทันที “มาลัย! แกมีชุดที่เรียบร้อย มิดชิด ปิดถึงคอหอยที่สุดในร้านไหม!” ในเมื่อเขาอยากจะไปกกสาวอื่นนัก เธอก็จะประชดให้ถึงที่สุด!

“จะบ้าเหรอแก นี่มันร้านชุดแต่งงานนะ!” มาลัยมองเพื่อนอย่างงุนงง

ทางด้านภูผา... เขานั่งหัวเราะเบาๆ กับข้อความตอบกลับที่ดูประชดประชันของเธอ ป่านนี้คงคิดว่าเขาหนีมาเที่ยวกับผู้หญิงอื่นแน่ๆ แต่ความจริงแล้ว เขามาที่หัวหินเพื่อเจรจากับนักลงทุนรายใหม่จากเยอรมนี สำหรับโปรเจกต์ขยายตลาดชุดชั้นใน ‘ไดมอน’ ไปยังโซนยุโรปต่างหาก ตอนแรกเขาตั้งใจจะพาเธอมาด้วยซ้ำ แต่ติดที่เธอต้องมาลองชุดแต่งงานเสียก่อน

วันถ่ายพรีเวดดิ้ง ณ รีสอร์ตหรูสไตล์อิตาลีที่ราชบุรี ครองขวัญนั่งให้ช่างแต่งหน้าทำผมด้วยอารมณ์ขุ่นมัว เขาเป็นคนเลือกสถานที่นี้เอง ทำให้เธอต้องตื่นตั้งแต่ไก่โห่ ทั้งที่เมื่อคืนก็นั่งปั่นงานด่วนให้เขาจนดึกดื่น

“ขวัญ มาเปลี่ยนชุดได้แล้วจ้ะ” เสียงมาลัยดังขึ้น

ทันทีที่เห็นชุดเจ้าสาวที่แขวนรออยู่ เธอก็ถึงกับร้องเสียงหลง “เฮ้ย! นี่มันไม่ใช่ชุดที่ฉันเลือกไว้นี่!”

“แกอย่าเพิ่งโกรธนะ” มาลัยทำหน้าแหยๆ “ฉันจำเป็นต้องเปลี่ยน... ตามอำนาจเงิน”

“หมายความว่ายังไง”

“ก็เมื่อวาน... เจ้านายแกโทรตรงถึงเจ้านายฉันเลยน่ะสิ เขาสั่งให้เปลี่ยนเป็นชุดที่แพงและเซ็กซี่ที่สุดในร้าน... ฉันก็เลยต้องตามน้ำไป”

“เล่นกันแบบนี้เลยเหรอ!” ครองขวัญกรอกตามองบนอย่างระอา... โดนเอาคืนจนได้สินะ

ภูผาเดินผิวปากออกมาจากห้องแต่งตัวอย่างอารมณ์ดี ชุดสูทเจ้าบ่าวสีดำสนิทขับเน้นความหล่อเหลาของเขาจนทีมงานสาวๆ พากันมองตาเป็นมัน ตอนนี้ครองขวัญคงกำลังหัวฟัดหัวเหวี่ยงกับชุดที่เขาเลือกให้ แค่คิดก็สนุกแล้ว

เขานั่งรอว่าที่เจ้าสาวอยู่ที่น้ำพุกลางสวนสวย หัวใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างประหลาด... มันให้ความรู้สึกเหมือนเขากำลังจะแต่งงานจริงๆ

“เจ้าสาวมาแล้วครับ!”

สิ้นเสียงทีมงาน ภูผาเงยหน้าขึ้นมองไปยังตัวอาคารเบื้องหน้า และวินาทีนั้น... โลกของเขาก็ราวกับหยุดหมุน

ครองขวัญก้าวเดินออกมาในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ ตัวชุดเป็นเกาะอกปักลูกไม้ละเอียดลออ รัดรูปโชว์ส่วนเว้าส่วนโค้งอย่างงดงาม ก่อนจะบานฟูฟ่องออกตั้งแต่ช่วงเอวลงไปจรดพื้นราวกับชุดของเจ้าหญิงในเทพนิยาย ผมสั้นของเธอถูกเกล้าขึ้นอย่างประณีตเผยให้เห็นลำคอระหง ใบหน้าที่ถูกแต่งแต้มอย่างพอดิบพอดีนั้นสวยหวานจนแทบทำให้เขาลืมหายใจ

‘สวย...’ เป็นคำเดียวที่ดังก้องอยู่ในหัว เขาไม่เคยจินตนาการเลยว่าเลขาหน้าจืดแสนเชย จะสามารถกลายเป็นเจ้าสาวที่งดงามได้ถึงเพียงนี้

“เรามาเริ่มถ่ายกันเลยนะครับ!”

การถ่ายทำเริ่มต้นขึ้น แต่ครองขวัญยังคงแสดงความไม่พอใจออกมาทางสีหน้า

“จะกอดแน่นไปถึงไหนคะ” เธอกระซิบถามเสียงแข็ง

“ก็ช่างภาพเขาสั่งให้กอด... แล้วเมื่อไหร่จะเรียก ‘พี่ภู’ สักทีล่ะ” เขากระซิบตอบกลับพลางยิ้มยียวน ยิ่งได้ใกล้ชิด เขาก็ยิ่งได้กลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวเธอจนรู้สึกใจสั่น... ผู้หญิงอะไรตัวหอมชะมัด

คำว่า ‘พี่’ ที่หลุดจากปากเขาทำให้หัวใจของครองขวัญเต้นผิดจังหวะ ‘นี่มันแค่งานแสดง’ เธอพยายามท่องไว้ในใจ แต่ทำไมร่างกายมันถึงรู้สึกร้อนวูบวาบไปหมด

“โอเคครับ... รูปต่อไป ขอเป็นช็อตจูบนะครับ!”

“หา! จูบเหรอคะ!?” ครองขวัญร้องเสียงหลง

“โธ่... ที่รัก ไม่ต้องตื่นเต้นขนาดนั้นก็ได้ เราจูบกันออกจะบ่อย” ภูผาแกล้งพูดเสียงดังกลบเกลื่อน แต่ในใจแทบจะหลุดขำกับท่าทางตื่นตระหนกของเธอ ที่จริงแล้ว... ช็อตนี้เขาเป็นคนขอให้ช่างภาพเพิ่มเข้ามาเอง

“นี่บอส! ทำอะไรสักอย่างสิ!” เธอเค้นเสียงลอดไรฟัน พยายามขยับปากให้น้อยที่สุด

“แล้วจะให้พี่ทำยังไงล่ะครับ... ที่รัก” เขายิ้มกวนประสาท พลางคิดในใจว่าละครฉากนี้ของเธอช่างไม่แนบเนียนเอาเสียเลย คำว่า ‘พี่’ คำเดียว... มันเรียกยากขนาดนั้นเชียวหรือ