ตอนที่ 3 แผนมัดมือชก

ตอนที่ 3 แผนมัดมือชก

สมองของครองขวัญขาวโพลนไปชั่วขณะ เธออยากจะหยิกแขนตัวเองแรงๆ เพื่อพิสูจน์ว่านี่ไม่ใช่ความฝัน ภูผาต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ถึงได้มายืนขอเธอแต่งงานด้วยท่าทีหน้าไม่อายเช่นนี้

“ไม่ค่ะ” เธอส่ายศีรษะ ปฏิเสธออกไปทันทีเหมือนเป็นสัญชาตญาณ

ภูผาถอนหายใจ เขารู้อยู่แล้วว่าคำตอบต้องเป็นแบบนี้ แต่เขาก็เตรียมแผนรับมือไว้แล้ว

“ผมไม่ได้ขอให้คุณแต่งงานฟรีๆ” เขาก้าวเข้ามาใกล้ ยื่นข้อเสนอที่คิดว่าเธอไม่มีทางปฏิเสธ “ผมให้คุณห้าล้านบาท แลกกับการจดทะเบียนสมรสเป็นเวลาหนึ่งปี... ตกลงไหม”

แววตาของเขามั่นใจอย่างยิ่ง ตลอดสี่ปีที่ทำงานร่วมกันมา เขารู้ดีว่าครองขวัญต้องการเงินมากแค่ไหนเพื่อเป็นค่ารักษาพยาบาลให้น้องสาว

เงินห้าล้านบาท... ตัวเลขนั้นทำให้หัวใจของเธอสั่นไหวไปวูบหนึ่ง แต่พอสบตากับผู้ชายตรงหน้า ความคิดที่จะตอบตกลงก็มลายหายไปสิ้น จะให้เธอเอาชีวิตทั้งชีวิตไปผูกติดกับผู้ชายอย่าง ‘ภูผา’ เนี่ยนะ ไม่มีทาง!

ยอมรับว่าเขาหล่อราวนายแบบ จมูกโด่งเป็นสัน คิ้วเข้มได้รูป นัยน์ตาดึงดูด ไหนจะความสูงเกินร้อยแปดสิบและผิวพรรณสะอาดสะอ้าน แถมยังรวยล้นฟ้า... คุณสมบัติครบถ้วนที่ผู้หญิงทุกคนใฝ่ฝัน แต่มันใช้ไม่ได้ผลกับเธอ สี่ปีที่ผ่านมาทำให้เธอรู้จัก ‘สันดาน’ ของเขาดีเกินไป ต่อให้เสนอเงินมากกว่านี้เป็นสิบเท่า เธอก็ไม่ยอมเด็ดขาด แค่ต้องเจอหน้ากันที่ทำงานทุกวันก็แทบจะประสาทกิน ถ้าต้องมาอยู่ใต้ชายคาเดียวกันด้วย... ไม่มีทาง!

“ไม่ค่ะ เรื่องนี้ฉันคงช่วยบอสไม่ได้จริงๆ” ครองขวัญตอบกลับด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

“ถ้าคุณไม่ช่วย พ่อกับแม่จัดการผมแน่” สีหน้าของเขาเริ่มร้อนรน “โอเค! สิบล้าน! ผมให้คุณสิบล้านเลย ช่วยผมแค่ครั้งเดียว... นะขวัญ ผมไม่อยากถูกตัดออกจากกองมรดก” เขาลดท่าทีแข็งกร้าวลงแล้วเปลี่ยนเป็นอ้อนวอน

‘นี่สินะ เหตุผลที่แท้จริง’ ครองขวัญคิดในใจ เธอรู้ดีว่าภูผาเป็นพวกคุณหนูถังแตกที่กลัวความลำบากเป็นที่สุด

“แล้วทำไมต้องเป็นฉันคะ บอสมีผู้หญิงในสต็อกตั้งมากมาย ทำไมไม่ไปจ้างพวกเธอ” เธอถามอย่างอดสงสัยไม่ได้

ภูผาชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะแค่นยิ้มมุมปากแล้วตอบด้วยคำพูดที่กรีดลึกเข้าไปในใจของเธอ

“ก็เพราะคุณไม่ใช่ผู้หญิงในแบบที่ผมชอบไง... นมก็แบน ตัวก็เตี้ย แถมยังกินจุ ไม่มีจริตความเป็นผู้หญิงเลยสักนิด แต่งงานกับคุณน่ะปลอดภัยที่สุดแล้ว”

คำพูดนั้นเหมือนคมมีดที่มองไม่เห็น มันทั้งเจ็บและจุกจนเธอพูดไม่ออก ครองขวัญกำหมัดแน่น พยายามสะกดกลั้นอารมณ์ที่อยากจะซัดหน้าหล่อๆ นั่นสักหมัด เธอนับหนึ่งถึงสิบในใจ ก่อนจะฝืนยิ้มออกมาบางๆ

“ในเมื่อฉันไม่มีอะไรดีขนาดนั้น ก็คงช่วยอะไรบอสไม่ได้หรอกค่ะ ปัญหาของบอส... ก็จัดการเองแล้วกันนะคะ!” เธอกระแทกเสียงใส่ แล้วหมุนตัวเดินออกจากเพนท์เฮาส์ทันทีโดยไม่หันกลับไปมอง

ให้แต่งงานกับคนปากเสียแบบนี้น่ะเหรอ... ฝันไปเถอะ!

ความสัมพันธ์ระหว่างครองขวัญกับภูผาไม่ได้มีแค่ด้านที่เลวร้ายเสมอไป ตลอดสี่ปีที่ผ่านมา มันมีบางช่วงเวลาที่เส้นแบ่งระหว่าง ‘เจ้านาย’ กับ ‘ลูกน้อง’ เลือนรางไป... เพียงแต่ทั้งคู่ไม่เคยยอมรับมัน

เหมือนเช่นบ่ายวันนั้น ก่อนการประชุมบอร์ดบริหารที่เคร่งเครียด ครองขวัญกำลังยืนจัดเนกไทให้ภูผาอย่างคล่องแคล่ว กลิ่นน้ำหอมจางๆ ของเขาโชยมาแตะจมูกจนเธอต้องเผลอกลั้นหายใจ

“เสร็จแล้วค่ะ” เธอบอกพลางขยับปมเนกไทให้เข้าที่

“ขอบใจ” ภูผาตอบรับสั้นๆ ดวงตาคมกริบยังคงจดจ่ออยู่กับเอกสารในมือ

หลังจากการประชุมที่เปรียบเสมือนการออกรบสิ้นสุดลง ภูผากลับเข้ามาในห้องทำงานด้วยสภาพอิดโรย เขาทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ ถอดเสื้อสูทออกพาดไว้ แล้วพับแขนเสื้อเชิ้ตขึ้นอย่างลวกๆ

“ชานมเย็นๆ ค่ะบอส” ครองขวัญวางแก้วลงบนโต๊ะอย่างรู้ใจ

รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของภูผา ครองขวัญรู้ใจเขาเสมอ ไม่ว่าเขาจะอารมณ์ร้ายหรือปากเสียใส่เธอกี่ครั้ง เธอก็ไม่เคยเก็บมาใส่ใจ และยังคงทำหน้าที่ได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง

ความคิดเรื่องแต่งงานวนกลับเข้ามาในหัว... มารดาก็เร่งเร้าให้พาครองขวัญไปที่บ้านให้ได้ ในเมื่อไม้อ่อนใช้ไม่ได้ผล เขาก็คงต้องใช้ไม้แข็งเสียแล้ว

หลายวันผ่านไป ภูผายังคงตอแยเรื่องแต่งงานไม่เลิก จนครองขวัญต้องปิดมือถือหนีมากบดานที่ร้านกาแฟสไตล์วินเทจของ ‘ขนมหวาน’ เพื่อนสนิทของเธอ

“ฉันจะบ้าตายอยู่แล้วพวกแก” ครองขวัญระบายความอัดอั้นออกมาต่อหน้าแก๊งสาวโสดที่รวมตัวกันเฉพาะกิจ ทั้ง ‘ชมพู่’, ‘มาลัย’ และ ‘โซดา’

“เป็นฉันนะ ตกลงไปนานแล้ว เงินตั้งสิบล้าน แถมเจ้านายยังหล่อขนาดนั้น!” โซดา คาสโนวี่ตัวแม่ของกลุ่มให้ความเห็นอย่างไม่คิดมาก

“ความรักมันซื้อไม่ได้นะโซดา การแต่งงานต้องเกิดจากคนสองคนที่รักกันสิ” มาลัย สาวช่างฝันเจ้าของสตูดิโอเวดดิ้งแย้งขึ้น

“แต่สถานการณ์ของขวัญมันไม่เหมือนกันนี่” ขนมหวานมองเพื่อนอย่างเป็นห่วง “ขวัญไม่เคยมีแฟน ถ้าต้องไปอยู่กับผู้ชายเจ้าชู้แบบนั้นทุกวัน ฉันกลัวว่าแกจะเผลอใจอ่อน แล้วสุดท้ายก็ต้องมานั่งเสียใจ”

ความคิดเห็นที่แตกต่างยิ่งทำให้ครองขวัญสับสน แต่ลึกๆ แล้วเธอก็รู้คำตอบดี... ยังไงเธอก็ไม่มีวันยอมเด็ดขาด

หลังจากแยกย้ายกับเพื่อนๆ ครองขวัญขับรถกลับบ้านด้วยใจที่หนักอึ้ง แต่แล้วหัวใจของเธอก็แทบจะหยุดเต้น เมื่อเห็นรถยนต์คันหรูของภูผาจอดเด่นหราอยู่หน้าบ้านของเธอ

‘มาทำอะไรที่นี่!’

เธอก้าวเท้าเข้าบ้านอย่างรวดเร็วด้วยลางสังหรณ์ที่ไม่ดี และภาพที่เห็นก็ทำให้เธอแทบทรุด... ภูผากำลังนั่งคุยอยู่กับแม่และน้องสาวของเธออย่างออกรสออกชาติราวกับเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวมานานนับปี

“อ้าวขวัญ กลับมาแล้วเหรอลูก มานั่งนี่สิ” จำเนียนกวักมือเรียกลูกสาวด้วยรอยยิ้มกว้าง

“บอส... มาทำไมคะ” เธอถามเสียงแข็ง พยายามเก็บซ่อนความตื่นตระหนกไว้

“พี่ขวัญ... น้ำดีใจด้วยนะ” สายน้ำ น้องสาวของเธอพูดขึ้นด้วยแววตาเป็นประกาย

“ดีใจเรื่องอะไร”

“ก็เรื่องที่ลูกกำลังจะแต่งงานกับคุณภูเขาน่ะสิจ๊ะ!” จำเนียนเป็นคนตอบแทน “แม่ดีใจจริงๆ นึกว่าจะได้เห็นลูกสาวขึ้นคานซะแล้ว ไม่คิดเลยว่าจะได้ลูกเขยหล่อรวยขนาดนี้”

“หา!?” ครองขวัญอุทานเสียงหลง เธอมองหน้าแม่สลับกับน้องสาว ก่อนจะหันขวับไปจ้องหน้าภูผาที่กำลังนั่งยิ้มมุมปากอย่างผู้มีชัย

‘เล่นกันแบบนี้เลยเหรอ!’

เขาคงเห็นว่าเธอปิดมือถือหนี เลยบุกมาถึงบ้านเพื่อตัดทางหนีของเธอ... และดูเหมือนว่าแผนของเขาจะได้ผลเกินคาดเสียด้วย!