Se connecter[ผับหรู]
สองนักธุรกิจสุดหล่อนั่งถือแก้วเหล้าบรั่นดีราคาแพงจิบเบาๆ ให้พอรู้รสชาติ แดเนียลนั่งกระดกแก้ว แต่สายตาก็พยายามสอดส่องหาเหยื่อสำหรับคืนนี้ "ขอโทษนะคะ พวกเราขอนั่งด้วยได้ไหมคะ" ในที่สุดเหยื่อที่รอคอยก็มาถึง สองสาวนางแบบชื่อดังเดินตรงดิ่งมาหาเขาทั้งคู่ก่อนจะขอนั่งด้วย "เชิญครับ" แดเนียลผายมือเชิญสุภาพสตรี อันที่จริงเขาเองก็มองแม่นางแบบสองคนนี้มานานแล้วไม่คิดว่าพวกเธอจะใจเด็ดเข้ามาหาก่อนแบบนี้ เบรย์เดนไม่ได้รู้สึกอะไรได้แต่นั่งกระดกเหล้าลงคอ "ฉันแอนนี่ค่ะ ส่วนนี่น้องสาวฉันแองจี้ค่ะ" สาวเอ่ยแนะนำตัวเองและน้องสาวที่มาด้วยกัน "ผม..." แดเนียลกำลังจะแนะนำตัวเอง แต่ก็ถูกขัดเสียก่อน "เรารู้จักพวกคุณค่ะ คุณแดเนียลและคุณเบรย์เดนใช่ไหมคะ" นางแบบสาวผู้เป็นน้องเอ่ยขึ้นมาพร้อมส่งสายตาไปทางแดเนียล "อยากรู้จักผมมากกว่าน้ำไหมล่ะครับ" หนุ่มเจ้าชู้ไม่ต่อความยาวสาวความยืดเขาเข้าไปนั่งใกล้เธอพร้อมกับลูบไล้ที่ต้นขาเรียวช้าๆ หญิงสาวทำหน้าเคลิบเคลิ้ม ก่อนที่ทั้งคู่จะพากันลุกออกไปทำให้เหลือแค่นางแบบสาวคนพี่และเบรย์เดนเพียงสองคน "คุณไม่อยากคุยกับแอนนี่เหรอ" "ทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะ" เบรย์เดนเองก็ขึ้นชื่อเรื่องผู้หญิงเขากระซิบข้างหูของเธอด้วยน้ำเสียงแหบพร่า "อ๊ะ ก็คุณนั่งเงียบเลยนี่คะ แอนนี่ก็คิดว่าคุณไม่ชอบแอนนี่" หญิงสาวร้องครางเบาๆ ก่อนจะลูบแผงอกแกร่งของเขาพร้อมทำสีหน้าใสซื่อ "ผมแค่กำลังคิดว่าท่าไหนถึงจะเหมาะกับคนสวยแบบคุณต่างหาก" ชายหนุ่มกระซิบพร้อมกับกัดใบหูของเธอเบาๆ "อื้ม..แอนนี่รับได้ทุกท่าเลยค่ะ" หญิงสาวกระซิบข้างหูของเขากลับ มือไม้เริ่มคลำลงมาจนถึงเป้าตุงๆ [ลานจอดรถ] รถยนต์คันหรูขย่มตามแรงกระแทกของคนด้านในที่กำลังออกกำลังกายในที่ร่มกันอยู่ หญิงสาวทรวดทรงองค์เอวได้รูปสวยนั่งโยกอยู่ด้านบนร่างหนา แก่นกายใหญ่ที่ห่อหุ้มด้วยเครื่องป้องกันกระแทกเข้าสุดออกสุดจนคนด้านบนร้องครางไม่หยุด "อู๊ย..อ๊ะ..เสียวมากค่ะ..อ๊า!" "ตอดหน่อยสิ..อื้ม" ร่างหนาสวนกระแทกใส่คนด้านบนอย่างเต็มกำลัง ลีลาเธอก็เด็ดดีแต่เขาเหมือนไม่สุด "กระแทกแรงๆ ..อ๊า..แอนนี่ขอแรงๆ ..อ๊า" หญิงสาวร้องขอพร้อมกับขยับตัวขึ้นลงเร็วๆ สองมือของเธอนวดคลึงหน้าอกใหญ่ที่ผ่านการศัลยกรรมจนได้รูปสวย ก่อนจะบีบบี้ที่จุกบนเนินอกใหญ่ของตัวเอง "อ๊าย!..มันแน่นไปหมด..อ๊า..เสียวมากค่ะ" "อู๊ย..ใหญ่คับร่อง..อ๊ะ..ไม่ไหวแล้ว" ร่างบางส่งเสียงดังไม่ขาดสายก่อนจะกระตุกถี่ๆ แล้วค่อยๆ นิ่งไป รถขย่มจนด้านนอกรู้ได้ในทันทีว่าคนด้านในทำอะไรกันอยู่ "ชิท!" ร่างหนาดันตัวเธอไปนั่งที่เบาะข้างๆ จนแก่นกายใหญ่หลุดออกจากร่องสวาทที่เปียกเยิ้ม มือใหญ่ดึงเครื่องป้องกันออกก่อนจะจับหัวของเธอกดลงมา "อมมันซะคนสวย..ซี้ด" ปากสวยอ้างับแก่นกายใหญ่ในทันทีก่อนจะใช้มือช่วยสาวขึ้นลง ปากสวยขยับเข้าออกถี่ๆ จนหัวโยก น้ำลายเปียกชุ่มแก่นกายใหญ่ เบรย์เดนใช้มือตัวเองช่วยกดหัวเธอเอาไว้ "อ๊อก..อึก..อ๊อก" "ซี้ด!" มือหนากดหัวเธอไว้แน่นจนแก่นกายใหญ่ยาวทิ่มคอหอยก่อนจะปล่อยน้ำเชื้อสีขาวจนเต็มโพรงปากของเธอ "อื้ม!..อร่อยจังเลยค่ะ" นางแบบสาวจัดการกลืนลงคอจนหมดพร้อมเลียริมฝีปากไม่ให้เหลือน้ำของเขาแม้แต่หยดเดียวช่างเป็นบุญของเธอจริงๆ ที่ได้ลิ้มลองความแซ่บของนักธุรกิจลูกครึ่งคนนี้ "แต่งตัวลงไปได้แล้ว" เมื่อสุขสมเธอก็ไม่มีความหมาย เบรย์เดนดึงกางเกงขึ้นมาใส่ให้เรียบร้อยพร้อมเอ่ยไล่เธอเสียงเรียบ "เราไปต่อกันอีกก็ได้นะคะ" นางแบบสาวยังคงติดใจในรสสวาทของเขา "ไม่ล่ะ ฉันชอบ one night stand มากกว่า ถ้าอยากได้เงินเดี๋ยวโอนให้" "ไม่เป็นไรค่ะแอนนี่ไม่ขัดสนเรื่องเงิน แต่ถ้าอยากเจอเมื่อไหร่ก็โทรมานะคะ" นางแบบสาวยัดนามบัตรของตัวเองใส่มือของเขาก่อนจะแต่งตัวลงจากรถของเขาไป ชายหนุ่มไม่มองนามบัตรในมือด้วยซ้ำเขาเปิดกระจกแล้วโยนออกไปนอกรถทันที ทางด้านลัลนาวันนี้หลังเลิกงานที่ห้างเธอก็รับงานเสริมเป็นพริตตี้ชั่วคราวอีกตามเคยก็เงินมันดีแถมไม่ต้องทำอะไรมากแค่ยิ้มแล้วยืนสวยๆ เดี๋ยวเวลาก็หมดไป เพราะพริตตี้แถวล่างแบบเธอไม่จำเป็นต้องทำให้คนสนใจมากเท่าไหร่ เธอมีหน้าที่แค่แจกใบปลิวเฉยๆ "เลิกสักที" ร่างบางเดินเข้าห้องเปลี่ยนชุดพร้อมลบเครื่องสำอางออกแล้วใส่เสื้อยืดตัวใหญ่กับกางเกงขายาวพร้อมสะพายกระเป๋าผ้าใบโปรดเตรียมขึ้นรถกลับบ้าน "กลับดีๆ นะจ๊ะหนูลัน" "ค่ะเจ๊โบวี่ กลับก่อนนะคะ" ร่างบางกล่าวลาแล้วเดินออกจากงานทางประตูหลัง ลัลนายืนรอรถประจำทางที่คาดว่าน่าจะเป็นรอบสุดท้าย แต่รอแล้วรอเล่าก็ไม่มาสักที "ให้ไปส่งไหมสาวน้อย" เสียงผู้ชายท่าทางไม่น่าไว้ใจเดินเข้ามาจับแขนเธออย่างไม่ให้ตั้งตัว "ไม่เป็นไรค่ะ" เธอพยายามแกะมือชายคนนั้นออกแต่ก็ไม่เป็นผล เขายิ่งจับแขนเธอแน่นกว่าเดิมเสียอีก "ดึกๆ แบบนี้ให้พี่ไปส่งเถอะนะ รับรองส่งถึงที่แน่ๆ" "ปล่อยนะ!" คนตัวเล็กทั้งดันทั้งแกะมือใหญ่ของชายคนนั้นออก แต่ยิ่งแกะเท่าไหร่ก็ยิ่งแน่น จะร้องให้คนช่วยตอนนี้คงไม่มีใครมาช่วยเธอ "ไปกับพี่เถอะน่า พี่ให้เงินด้วยนะ" "ไม่เอาไม่อยากได้ ปล่อยนะ!" สองชายหญิงกำลังฉุดกระชากลากถูกันไปมาจนรถที่ผ่านไปผ่านมาก็คงคิดว่าผัวเมียทะเลาะกัน แต่เธอไม่รู้จักผู้ชายคนนี้ไม่อยากรู้จักด้วย"โถ่นายครับ ผมก็แค่ยิ้มให้กับความน่ารักของเธอก็เท่านั้นเอง" เจมส์บอกไปตามความจริง สเปกของเขาไม่ใช่คนที่เด็กกว่าหลายปีแบบนี้"แกไม่มีสิทธิ์มาชมแม่สาวน้อยของฉัน ฉันชมเธอได้คนเดียว" ออกอาการหวงตั้งแต่ยังไม่ได้เป็นอะไรกัน"ครับๆ ไม่ชมแล้วก็ได้ ว่าแต่นี่มันเรื่องอะไรครับทำไมจู่ๆ ผมไปเป็นเจ้านายได้ล่ะครับ""ก็ฉันดันไปโกหกเธอว่าเป็นคนขับรถน่ะสิ""ห๊า! คนขับรถ?""เออ! เรื่องมันยาวเอาไว้จะเล่าให้ฟังแล้วกัน" เบรย์เดนตัดบทแล้วเดินล้วงกระเป๋าเตรียมตัวไปทำงานของตัวเองอย่างอารมณ์ดี"อากาศวันนี้ดีจังเลย" เจมส์เงยหน้ามองท้องฟ้าที่ไม่มีแดดแม้แต่น้อยเพราะฝนตั้งท่าจะตกในไม่ช้า แต่เจ้านายเขากลับบอกว่าอากาศดี สงสัยท่าทางจะเพี้ยนลัลนาพอถึงแผนกก็รีบตอกบัตรเข้าทำงานทันที วันนี้เธอมัวแต่ทะเลาะกับป้าเลยสายทำให้ไม่มีเวลาไปกินข้าวที่โรงอาหาร"นายครับจะตามดูเธออีกนานไหมครับ" เจมส์สะกิดผู้เป็นนายที่มานั่งมองหญิงสาวที่กำลังทำงานตั้งแต่เช้าจนถึงตอนเที่ยง"นั่งเงียบๆ ไปซะ" หันไปดุใส่ลูกน้องก่อนจะนั่งจ้องเธอต่อ เบรย์เดนลากเจมส์มาร้านอา
ร่างบางกำลังใส่รองเท้าเตรียมจะออกจากบ้าน แต่ก็ยังไม่ทันได้ก้าวเท้าพ้นประตูก็เจอฝ่ามือมาแบตรงหน้าเธอตามเคยจนเป็นกิจวัตรประจำวันไปแล้ว"เงินล่ะ""อะไรเนี่ยป้า หนูให้ไปแล้วนะ""มันไม่พอ ไอ้แบงค์มาขอไปเติมน้ำมันแล้ว" ผู้เป็นป้าเท้าเอวแบมือขอเงินเธอยิกๆ"เติมน้ำมันร้อยเดียวก็วิ่งได้ทั้งวันแล้ว หนูให้ไปเมื่อวานแล้วนะ" ลัลนาเถียงกลับ"อย่าเถียงได้ไหม กูเลี้ยงมึงมาหมดเงินไปเท่าไหร่กูไม่เคยทวงบุญคุณมึงเลยนะ" ลัลนาทำหน้าเอือมที่บอกไม่เคยทวงบุญคุณเธอขอเถียงขาดใจเพราะที่กำลังทำอยู่เนี่ยแหละเรียกว่าทวงบุญคุณ"หนูให้ป้ามากกว่าที่ป้าให้หนูทั้งชีวิตแล้วนะ" ที่เธอพูดคือเรื่องจริงป้าเธอแทบไม่เคยซื้ออะไรให้เธอเลย ตั้งแต่แม่ทิ้งเธอไว้มีแต่เธอที่ทำงานหาเลี้ยงตัวเองแล้วยังต้องหาเลี้ยงป้าและลูกชายที่ไม่ได้เรื่องของป้าอีก"มึงย้อนกูเหรออีลัน นังนี่!""หรือไม่จริงล่ะป้า""อีเด็กเนรคุณน่าจะเอามึงไปขายตั้งแต่เด็กไม่น่าให้มึงมาอยู่บ้านกูหรอก เอาเงินมา!" ผู้เป็นป้าด่าทอเธอว่าเป็นคนเนรคุณพร้อมกับตั้งท่าจะกระชากกระเป๋าของเธอ แต่คนตัว
เอี๊ยด! เสียงเบรกรถดังลั่น จนทำให้สองคนที่กำลังฉุดกระชากกันอยู่หันไปมองตามเสียง ลัลนาพยายามแกะมือของชายตรงหน้าออกเพื่อจะหนี แต่ก็โดนชายคนเดิมดึงเอาไว้อีกครั้ง"ปล่อยนะ! ช่วยด้วยค่ะ" เสียงหวานตะโกนเผื่อคนในรถจะได้ยิน และแล้วพระเจ้าก็ฟังเสียงของเธอ ร่างหนาของชายคนหนึ่งก้าวลงจากรถยนต์หรูฝั่งคนขับพร้อมเดินตรงมาทางเธอ"ช่วยด้วยค่ะ ช่วยหนูด้วย" ลัลนารีบหันไปขอความช่วยเหลือจากเขาทันที"ปล่อยมือเธอซะ" เสียงทุ้มเอ่ยออกมาด้วยใบหน้านิ่งๆ"เสือกอะไร ผัวเมียจะคุยกัน" ชายที่จับมือเธออยู่ว่าประกาศว่าตัวเองเป็นสามีของเธอ ทำให้ลัลนาส่ายหน้าปฏิเสธพัลวัน"ไม่ใช่นะคะ หนูไม่รู้จักเขาเลยหนูยังไม่มีแฟน เขาไม่ใช่ผัวหนูแน่นอนค่ะ" ลัลนาเถียงกลับเสียงดังฟังชัด แต่คำตอบของเธอทำให้คนที่เข้ามาช่วยเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัวก่อนจะรีบหุบยิ้มทำหน้าเคร่งขรึมต่อ"ปล่อยมือแกซะ""ไม่โว้ย! กูเจอนังนี่ก่อนมึงมายุ่งทำไม""ผู้หญิงเขาไม่สนใจยังจะหน้าทนอยู่ได้" ปากคอแสนเราะร้ายของคนที่เข้ามาช่วยเอ่ยออกมาทำเอาคนที่ได้ยินแทบสะอึก"พี่ชาย หน้าตาก็ดีไ
[ผับหรู] สองนักธุรกิจสุดหล่อนั่งถือแก้วเหล้าบรั่นดีราคาแพงจิบเบาๆ ให้พอรู้รสชาติ แดเนียลนั่งกระดกแก้ว แต่สายตาก็พยายามสอดส่องหาเหยื่อสำหรับคืนนี้ "ขอโทษนะคะ พวกเราขอนั่งด้วยได้ไหมคะ" ในที่สุดเหยื่อที่รอคอยก็มาถึง สองสาวนางแบบชื่อดังเดินตรงดิ่งมาหาเขาทั้งคู่ก่อนจะขอนั่งด้วย "เชิญครับ" แดเนียลผายมือเชิญสุภาพสตรี อันที่จริงเขาเองก็มองแม่นางแบบสองคนนี้มานานแล้วไม่คิดว่าพวกเธอจะใจเด็ดเข้ามาหาก่อนแบบนี้ เบรย์เดนไม่ได้รู้สึกอะไรได้แต่นั่งกระดกเหล้าลงคอ "ฉันแอนนี่ค่ะ ส่วนนี่น้องสาวฉันแองจี้ค่ะ" สาวเอ่ยแนะนำตัวเองและน้องสาวที่มาด้วยกัน "ผม..." แดเนียลกำลังจะแนะนำตัวเอง แต่ก็ถูกขัดเสียก่อน "เรารู้จักพวกคุณค่ะ คุณแดเนียลและคุณเบรย์เดนใช่ไหมคะ" นางแบบสาวผู้เป็นน้องเอ่ยขึ้นมาพร้อมส่งสายตาไปทางแดเนียล "อยากรู้จักผมมากกว่าน้ำไหมล่ะครับ" หนุ่มเจ้าชู้ไม่ต่อความยาวสาวความยืดเขาเข้าไปนั่งใกล้เธอพร้อมกับลูบไล้ที่ต้นขาเรียวช้าๆ หญิงสาวทำหน้าเคลิบเคลิ้ม ก่อนที่ทั้งคู่จะพากันลุกออกไปทำให้เหลือแค่นางแบบ
พรึ่บ! เสียงประตูถูกเปิดโดยร่างใหญ่ของลูกน้องคนสนิทที่เปิดพรวดพราดเข้ามาเสียงดัง"นายครับ ผมได้เรื่องมาแล้วครับ" ลูกน้องคนสนิทเดินเข้าห้องมาด้วยสภาพอิดโรยเพราะไม่ได้นอนทั้งคืนต้องไปตามหาคนที่เจ้านายต้องการ เขาไปขอดูกล้องวงจรปิดเพื่อดูเลขทะเบียนรถมอเตอร์ไซค์คันนั้นแล้วก็ต้องไปสืบหาเจ้าของทะเบียนคันนั้นต่อ แต่เพื่อเจ้านายเขาทำได้อีกอย่างคือกลัวโดนไล่ออก"พูดมาเร็วๆ""ผมเจอคนขับครับ เป็นนักศึกษาที่รับจ้างถ่ายรูป" ลูกน้องเริ่มรายงานทีละนิด"แล้ว?""ใจเย็นสิครับนายขอพักหายใจก่อน""ให้เวลา 3 วิ 3...2...1 พูดต่อ" เบรย์เดนนับเร็วราวติดจรวดคนที่พักหายใจอยู่ต้องรีบสูดลมเข้าปอดเพื่อรายงานต่อ"ผมเลยไปตามแล้วได้คุยกับผู้ชายคนนั้น เด็กนั่นไม่ใช่แฟนของเธอครับแต่อาสาไปส่งให้หลังเลิกงานเฉยๆ""งาน? งานอะไร""ก็ถ่ายแบบทั่วไปแหละครับ ผมขอรูปมาด้วยนะครับ" ลูกน้องนำรูปที่ได้มาไปอัดขยายแล้วใส่ซองด้วยความเรียบร้อยก่อนจะส่งมอบซองสีน้ำตาลที่มีรูปของผู้หญิงที่นายตามหามาให้ เบรย์เดนรีบรับมาเปิดดูก่อนจะตาโต"เฮ้ย! นี่มันอะ
ลัลนาเข้างานช่วงเช้าเพราะเธอขอแลกงานกับเพื่อนร่วมงานอีกคน ซึ่งเพื่อนร่วมงานก็ต้องการที่จะแลกอยู่พอดีเพราะต้องไปทำธุระที่โรงเรียนของลูกชาย เหตุผลที่ลัลนาเปลี่ยนเวลางานเพราะเธอไม่อยากเจอหน้าคู่อริถึงจะแค่วันเดียวก็ยังดีถือว่าได้พักสมอง กัญนิฐาเองก็เปลี่ยนเวลามาทำพร้อมกับลัลนาเช่นกัน"กล้วยของลันใจดีที่สุดเลย ย้ายกะมาเป็นเพื่อนลันด้วย" ลัลนาเข้าไปกอดไปหอมเพื่อนสนิทจนคนอื่นมองว่าสองคนนี้เป็นแฟนกันไปแล้ว"ปล่อยเลยๆ ไปกินข้าวเช้ากันเถอะเมื่อวานกินมาม่าไม่ค่อยจะอิ่ม" กัญนิฐาแกะมือเพื่อนสาวออกแล้วเดินหนี ลัลนาจึงรีบวิ่งตามไปกอดแขนแล้วพากันไปโรงอาหารของพนักงานที่อยู่ด้านหลังห้างชั้นบนห้องผู้บริหาร เบรย์เดนกำลังนั่งรอลูกน้องมารายงานเรื่องที่ให้ไปสืบเมื่อวานแต่รอแล้วรอเล่าก็ไม่มาสักที"ฮัลโหลแกอยู่ไหนฉันรออยู่" ผู้เป็นนายทนไม่ไหวจึงโทรไปเร่งลูกน้อง'โถ่! นายครับผมมาขอดูกล้องวงจรปิดแถวนั้นอยู่ครับเนี่ยใจเย็นสิครับนาย'ปลายสายตอบกลับมาอย่างเหนื่อยๆ"ให้เวลาถึงบ่าย" เบรย์เดนแกล้งข่มขู่ไปงั้นเพื่อให้ลูกน้องรีบหาข้อมูล เขาไม่ได้คิดจะไล่ออกจริงๆ







