Brother-in-Law's Wrong Bed의 모든 챕터: 챕터 421 - 챕터 430

-Chantal-Habang naglalakad kami patungo sa canteen, hindi ko mapigilang mag-isip kung paano ko iiwasan si Weber. Pwede ko namang sabihin na may kailangan akong gawin, pero siguradong magtataka si Serena kung bakit bigla akong nagmamadaling umalis.At kung sakaling umamin nga si Weber sa akin sa harap niya, ano na lang ang mangyayari?Ayokong masira ang pagkakaibigan namin. Ayokong maging dahilan para mag-away kami.At ayokong maranasan ulit ang pakiramdam na para bang buong mundo ay nakatingin sa akin habang unti-unting gumuho ang lahat ng mayroon ako.Pero habang papalapit kami sa canteen, napagtanto kong wala na akong magagawa upang baguhin ang mga susunod na mangyayari.Huli na ang lahat. Dahil nang makapasok kami, agad kong nakita si Weber.Nasa isang mesa siya kasama ang ilan sa mga teammates niya sa basketball. Napapalibutan sila ng mga estudyanteng tila masayang nakikipagkuwentuhan at bumabati sa kanila. May ilan pang nakatayo sa tabi ng mesa, halatang interesado sa kung anu

-Chantal-Hindi pa rin ako nawawalan ng pag-asa na maibalik sa dati ang pagkakaibigan namin ni Serena. Kahit ilang buwan na ang lumipas mula nang magbago ang pakikitungo niya sa akin, patuloy pa rin akong kumakapit sa posibilidad na darating ang araw na magiging maayos ulit ang lahat sa pagitan namin.Kaya naman nang dumating ang birthday niya, hindi ako nagdalawang-isip na bumili ng regalo para sa kanya. I chose a pair of diamond earrings, something elegant and expensive enough to show her how much I valued our friendship. Umaasa akong kahit papaano ay magustuhan niya iyon at makita niyang hindi ko pa rin nakakalimutan ang pagkakaibigan namin sa kabila ng lahat ng nangyari.At hindi nga ako nagkamali sa aking desisyon dahil hindi nagtagal ay nakatanggap ako ng message mula sa kanya.I couldn't believe my eyes when I saw her name on my phone screen. Agad kong binuksan ang message niya, at halos mapatalon ako sa tuwa nang mabasa kong iniimbitahan niya ako sa kanyang birthday party n

-Chantal-Agad kong ibinaba ang tingin sa screen, at nang makita ko ang pangalan ni Serena, mabilis kong sinagot ang tawag at kumaway sa security guard bago ako naglakad palayo sa kanya.“Where are you?” bungad ni Serena mula sa kabilang linya.Sa background ay naririnig ko ang malakas na tugtog ng musika, kasabay ng tawanan at masasayang usapan ng mga taong naroroon. Mukhang nagsimula na ang party, at ako na lamang ang hinihintay.“I just got here. Nandito na ako sa pool area, pero wala naman kayo,” sagot ko habang tinitignan ang buong paligid. “Nawawala yata ako. Are you sure this is the right resort?”“Yes, of course!” mabilis niyang sagot. “Wala kami diyan sa pool area. Lakad ka papasok sa building, tapos may makikita kang malaking pinto sa kanan. Nandito kaming lahat.”Napatingin ako sa gusali sa harap ko. “Okay. I'll go there right now. Wait for me, Serena.”“Bilisan mo, ha? Miss na kasi kita, Chantal.” sabi pa niya sa malambing na boses.Napatigil ako nang marinig ang sinabi ni

-Chantal-Anong ginagawa dito ni James? And who had invited him to this party?Napatitig ako kay James habang pilit na inuunawa ang biglaang pagdating niya. Hindi ko inaasahang makikita siya sa lugar na ito, lalo na sa gabing dapat sana ay maging masaya para sa akin. Pero nang maalala kong galing siya sa labas ng building bago pumasok sa ballroom, may isang posibilidad na biglang sumagi sa isip ko.Sinundan niya ba ako? Pero paano niya nalaman na nandito ako?Wait! So, from the airport, dumiretso na agad siya dito! Napakagat ako sa pang-ibabang labi ko. Hindi ko alam kung paano niya nalaman na narito ako, o kung nagkataon lamang na dumating siya sa mismong sandaling kailangan ko ng taong magtatanggol sa akin. Pero sa kabila ng pagtataka ko, hindi ko maikakailang nakaramdam ng kaunting ginhawa nang makita ko siya.At least, hindi na ako nag-iisa sa laban kong ito. May magtatanggol na sa akin.Napansin ko ang pag-igting ng panga ni James habang nakatitig siya sa babaeng may hawak ng

-Chantal-Ayokong umabot sa puntong dahil lamang sa akin ay mawalan ng kabuhayan ang ibang tao o masira ang mga negosyong ilang taon nang pinaghirapan ng kanilang mga magulang. Kahit gaano pa kasama ang pakikitungo nila sa akin, ayokong maging dahilan para madamay ang mga taong wala namang direktang kinalaman sa nangyayari.Isa pa, ayokong isipin nilang isa akong sumbungera na walang ibang kayang gawin kundi tumakbo kina Daddy at Kuya tuwing may umaapi sa akin. Ayokong sabihin nilang ginagamit ko ang kayamanan at kapangyarihan ng pamilya namin para takutin ang mga taong hindi ko gusto o para makaganti sa mga nang-aaway sa akin.Dahil kung ganoon ang iisipin nila, ano pa ang ipinagkaiba ko sa mga taong kinaiinisan ko?Ayokong gamitin ang pangalan ng mga Harrison para lamang makuha ang gusto ko. Gusto kong matutong ipagtanggol ang sarili ko nang hindi kinakailangang umasa sa impluwensiya ng pamilya namin. Gusto kong patunayan na kaya kong harapin ang mga problema ko sa sarili kong pa