All Chapters of คือรักที่โหยหา: Chapter 11 - Chapter 16

คือรักที่โหยหาบทที่ 11 สถานะนางบำเรอนิรินนั่งอยู่ในรถหรู ที่มีคนของอัยมานพาไปส่งที่สนามบิน น้ำตาของเธอหลังไหลออกมา เมื่อคิดถึงร่างกำยำใบหน้าที่ลำสัน ของชายที่เธอรัก “ฮาริธ ช่างเป็นชายที่เราโหยหามานานจริง แต่เราคงไม่มีวาสนา ลาก่อน ฮาริธ” เธอพร่ำออกมาขณะที่นั่งอยู่ในรถ หากแต่ชายคนขับ เขาฟังถ้อยคำเหล่านั้นไม่ออก แต่ก็พอเข้าใจความรู้สึกของเธอ ได้จากน้ำตาของหญิงสาวชาวไทย ที่กำลังหลั่งไหลออกมา “อีกไม่นานก็จะถึงสนามบินแล้วนะครับ” ชายคนขับเอ่ยขึ้นเป็นภาษาอังกฤษ” นิรินพยักหน้ารับ โดยที่ไม่ได้สนใจว่าคนขับจะเห็นหรือไม่ แต่ทันใดนั้น ก็มีรถคันหนึ่งที่วิ่งมาตัดหน้ารถที่นิรินนั่งอยู่อย่างกะทันหัน คนขับรถเบรก แต่รถเสียหลักเล็กน้อย เพราะระยะตัดหน้าไม่ได้กระชั้นชิดมากนัก ชายในชุดสูทสีขาวลงมาจากรถคันหน้า แล้วรีบเปิดประตูรถออกทันที แต่รถยังถูกล็อคประตูไว้ “เปิด ผมบอกให้เปิด ฮาริธแค่นเสียงออกมาอย่างลุกลี้ลุกลน ท่าทางของเขา มันทำให้คนขับต้องรีบปลดล็อคออกทันที กลิ่นกระดังงาทันทีที่ประตูถูกเปิดออก ร่างบางรีบโผตัวเข้าไปกอดชายในช

คือรักที่โหยหาบทที่ 13 ชีคฟาฮัดตกอยู่ในอันตราย “ท่านชีคต้องกำลังป่วยอยู่แน่ ๆเลยค่ะ” นิรินว่า พร้อมทั้งเอามืออุดปากตนเองเพราะไม่ได้ตั้งใจ “ผมก็คิดอย่างนั้น” ฮาริธว่า ก่อนจะหันมามองผู้เป็นแม่“แม่ครับผมคิดว่า การป่วยของท่านพ่อคงไม่ใช่เรื่องปกติแล้วหละครับ” “ไม่มีใครกล้าทำร้ายกษัตริย์ของโอบาบาหรอกท่านฮาริธ” ป้ารีฮามยังคงคุ้นชินที่จะเรียกอย่างที่เคยเรียก“หากอัยมานได้ปกครองประเทศ โอบาบาจะต้องกลายเป็นประเทศมหาอำนาจแน่” ฮาริธว่า“ปล่อยให้มันเป็นเรื่องของท่านชีคกับเจ้าชายอัยมานเถิดท่านฮาริธ” ป้ารีฮามกล่าว“แม่ครับ โปรดเรียกผมใหม่ได้แล้วครับ เรียกผมว่าฮาริธเถิดนะครับ” ป้ารีฮามพยักหน้ารับ เมื่อเห็นสองแม่ลูกมีเรื่องสำคัญต้องคุยกัน นิรินจึงขอตัวเดินออกจากห้องมาเวลาผ่านไปนานนับชั่วโมง นิรินก็ยังไม่เห็นว่าสถานการจะลดความตรึงเครียดลง เธอรู้สึกทุกข์ทรมานใจไปกับสองแม่ลูกด้วย ราวกับว่ากลิ่นกระดังงาเธอเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวไปแล้วจริง ๆ จึงตัดสินใจเดินเข้าไปที่ห้องรับแขก ที่ป้ารีอามและฮาริธยังคงนั่งคุยกันอย่างเคร่งเครียด“ขออนุญาตนะคะ คือนิรินอยากช่วยค่ะ แต่ก

คือรักที่โหยหาบทที่ 15 เมืองไทย ตอนจบนิรินก้าวลงผืนแผ่นดินเกิดด้วยอาการใจลอย เธอดีใจที่มีชีวิตรอดกลับมาอีกครั้ง แต่อีกความรู้สึกเหมือนลืมนำอะไรที่สำคัญกลับมาด้วย แต่เมื่อนึกขึ้นได้ น้ำตาก็ไหลออกมา “ลาก่อนโอบาบา ลาก่อนค่ะ คุณฮาริธ” มือเรียวบางกำลังปาดน้ำตา เธอรู้สึกเวียนศรีษะขึ้นมากะทันหันจนชนเข้ากับร่างกำยำของชายชาวต่างชาติ เขามาพร้อมกับคนหลายคน “ขอโทษค่ะ” เธอเอ่ยขอโทษเป็นภาษาอังกฤษ แต่แล้วก็หน้ามืดขึ้นมาอีก แล้วภาพคนตรงหน้าก็เป็นเพียงแค่เงา ก่อนเธอจะหมดสติไป นิรินรู้สึกตัวขึ้นที่ห้องหรู แต่กลิ่นของห้องเธอรับรู้ได้ว่าคือโรงพยาบาลแน่ ๆ หญิงสาวกวาดสายไปรอบ ๆ ห้อง พบเห็นคนหน้าคุ้นถึงสามคน “ท่านฟาฮัด คุณรีฮาม ฮาริธ นี่เราฝันไปหรือนี่ บ้าจริง คิดถึงโอบาบาจนประสาทหลอน” เธอสบถออกมา อาการคล้ายคนเมา “ยินดีต้อนรับคุณแม่คุณใหม่ครับ” ฮาริธเอ่ยพร้อมโอบกอดเธอ เขาน้ำตาไหล “ผมไม่คิดเลยว่าการที่รับรู้ว่ากำลังจะกลายเป็นพ่อคน มันอบอุ่น และวิเศษอย่างนี้ นิรินผมรักคุณนะครับ ต่อไปนี้ ผมจะขอใช้ชีวิตอยู่กับคุณที่นี