คือรักที่โหยหา

คือรักที่โหยหา

last updateHuling Na-update : 2026-03-30
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
16Mga Kabanata
175views
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

นิรินหญิงสาวที่เพิ่งเรียนจบแต่ดันโดนเพื่อนหลอกไปขายตัวที่โอบาบา และผู้ที่ต้องการก็คือผู้เป็นลุง ที่ต้องหาหญิงไทยมาให้หลานชายผู้ที่กำลังผิดหวังในรัก

view more

Kabanata 1

ตอนที่ 1 ฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว

SONIA

Sprawled out across the silk sheets, my legs parted, my nightgown bunched up around my waist, I gripped the sleek pink vibrator tightly, its low hum filling the quiet air as I pressed the buzzing tip against my swollen clit.

A soft gasp escaped my lips, head tipping back. I circled the vibrator around my clit slowly at first, then faster, my hips rocking up to meet the relentless vibrations.

My free hand trailed up to squeeze my breast, pinching my left hardened nipple as the pleasure built slowly in tight, aching waves. My breathing grew ragged, thighs trembling.

“Oh... fuck,” I whispered, eyes fluttering shut.

I pushed the toy harder, sliding it down to tease my slick entrance before returning to that sensitive bundle of nerves.

The orgasm hit me out of nowhere. My back arched, a sharp cry tearing from my throat as my walls clenched tight around the vibrator, my whole body shuddering in release.

I lay there, panting through the aftershocks, unsatisfied… again.

I knew this would be pointless.

“Ugh!” I switched off the vibrator and pushed down my nightgown, then sat upright.

Fred will be back home in a few minutes. I'd better start making dinner.

I swung my legs off the bed and stood up. Then I left the bedroom and climbed down the stairs to the kitchen.

I made a quick dinner: roasted chicken with gravy. And just as I was setting the food on the table, Fred returned from work.

“Baby, I'm home!” He announced from the door.

I rushed over to greet and welcome him.

“Welcome back home, Honey.” I threw my arms around his neck, locked my fingers tight and stood on my toes, leaning in for a kiss.

He brushed his lips softly against mine. I pressed closer, grinding my boobs against his chest, kissing him deeper, opening my lips to give him full access to my mouth.

But instead of taking it, he pulled back gently and sniffed. “What's that smell, baby?”

I didn't respond. I kissed him again, horny and needy.

But he pulled back again and chuckled, “Baby, I'm hungry and haven't eaten all day. What'd you make?”

My mood soured instantly.

I tried not to show it. “Just chicken and gravy.”

He smiled brightly. “Sounds delicious! Man, I'm starving.”

He released my grip on his neck, tugged off his tie and headed for the dining room. I stood there and watched him, chest suddenly tight with rising frustration.

I let out a soft exhale and joined him in the dining room. As we ate, all he talked about was work, work, work. If it wasn't how he closed a deal, it would be how he signed a new one or how his assistant did or that.

I kept nodding and humming, pretending I was listening. After dinner, he returned upstairs while I cleared up and washed the dishes.

A few minutes later, I was done. I watched the TV for a bit in the sitting room before I turned it off. I locked up everywhere, turned off the lights and returned upstairs to our room.

Fred was already done bathing, clad in his bathrobe, lying on his side of the bed, while he read a newspaper.

“The faucet in the bathroom is faulty.” Fred said quietly, not glancing at me.

I shut the door behind me. “Oh, that's right. I forgot to tell you about it. It happened this afternoon when I was taking a bath.”

“I've already called the plumbing company, they'll be here tomorrow morning.” He announced.

I joined him on the bed, the mattress dipping under my weight. I pressed closer to him, my hand slowly sliding up his thigh to his crotch. Excitement and optimism filled me thoroughly as I felt his limp dick in my hand.

He moved the newspaper to glance at my hand, then at me.

I shot him a hopeful smile. “I want you, baby.”

He stared at me for a moment. “I want you too, but I'm tired. It was a really stressful day at work today, you already know that.”

I pouted my lips, giving him my cute puppy dog eye, hoping it would work. “How about I just ride you then?”

He reached out and caressed my cheeks and chuckled. “Aww, aren't you a cute wittle thing? I'd love that, too, sweetheart, but like I said, I'm tired. You can use your vibrator tonight if you want it that badly.”

My chest felt tight with both exasperation and irritation. Nonetheless, I forced a smile. “Okay.”

Then I turned and scooted to the other side of the bed. “Good night.”

This is my life.

I'm not happy in my marriage. I'm a stay-at-home wife simply because Fred forbids me to work, and also because I loved him so much that I was willing to compromise.

He treats me well and provides me with everything I need. He's your typical dream husband.

But there's a problem.

Our sex life.

No, we don't even have a sex life. We don't have a sex life because he's always tired and always needs to sleep.

At first, I suspected he might be cheating on me with some side chick or his secretary, as any woman in my situation would suspect, and that was why he was always tired every time he came back home from work.

And for this reason, I hired a private investigator. Turns out it was a total waste of time and money.

Fred wasn't cheating at all, which somehow makes it even worse. Straight to work from home, and back home after work. Your typical, hardworking, loyal husband.

We only have sex about three times a whole month, sometimes even twice, depending on how tired he is during that month.

And God, mere words can't even begin to describe how sexually frustrated and starved I am. Dildos and vibrators don't satisfy me anymore. I don't know what else I'm supposed to do.

Please, what on earth do I do? This is driving me crazy here! Literally!

The next morning, I woke up early and made Fred's breakfast, packing it for him, because he normally leaves early.

As he climbed down the stairs, I handed him the lunchbox.

He seemed genuinely grateful.

“Aww, you're the best, Honey.” He pecked me on the forehead and took the lunchbox from me. “I love you.”

“I love you, too.” I replied.

He turned and made for the door.

“Oh!” He turned quickly, “That’s right. I almost forgot. The plumber will be here this morning.”

I nodded. “Okay.”

He smiled. “Love you.”

“Love you.”

As the door clicked shut, the house suddenly felt empty and cold… as usual.

I walked over to the wine rack, picked out a bottle of wine and an empty drinking glass. I returned to the living room and settled down on the couch, then turned on the TV.

I poured myself a drink and watched the playing screen. Seconds slowly dragged by, turning to minutes, then hours. I lost track of time.

Ding dong!

The doorbell rang suddenly, making me jolt.

“Fuck.” I cursed under my breath, took another sip and swallowed, dropping the glass of wine on the table.

I rose to and smoothed my thin silk robe, which was barely tied, its belt loose. I crossed to the foyer and opened the door.

I blinked.

Oh… my… God.

The man standing before me was tall, about over six feet or something, with the kind of build that looked earned rather than cultivated.

His navy work shirt stretched across a broad chest and powerful shoulders, the sleeves rolled up to reveal strong, tanned forearms filled with dark hair.

His beard was neatly trimmed, framing his sharp jawline, and a lock of dark hair had fallen over his forehead as though he'd run a hand through it moments ago.

Good God!

What a man!

In one hand was a heavy toolbox he carried with effortless ease.

His eyes lifted to mine, and a crooked smile tugged at the corner of his mouth. “Hello, you're Mrs Baker?”

I felt my pussy burn with need, and I clenched my thigh tight, surreptitiously.

God, I want him!

Right fucking now!

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
16 Kabanata
ตอนที่ 1 ฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว
คือรักที่โหยหาโดย กลิ่นกระดังงาคือรักที่โหยหาบทที่ 1 ฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัวนิริน หรือ ณิรินทร์รดาเธอรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาด้วยความมึนงงอย่างที่สุด เพราะก่อนหน้านี้เธอเพิ่งก้าวเท้าเข้ามาเหยียบในโรงแรมหรู ที่ประเทศโอบาบากับเพื่อนอีกสองคน“ที่นี่ที่ไหน” เธออุทานออกมาหลังจากเพิ่งลืมตาและมองสำรวจไปรอบ ๆ ด้วยความมึนงงสับสน แถมเธอยังรู้สึกง่วงงุนราวกับคนที่นอนอย่างไม่เต็มตื่นแต่แล้วเธอก็ต้องตาเบิกกว้างขึ้น เพราะรอบ ๆ บริเวณมันหรูหราราวกับอยู่ในราชวังหรืออยู่ในเทพนิยาย หรือไม่เธอก็กำลังฝันไป“เอ๊ะ หรือว่าเรากำลังฝันไป” นิรินพร่ำออกมาอีก พร้อมทั้งค่อย ๆก้าวลงจากเตียงหรู แต่แล้วขาเจ้ากรรมก็ดันอ่อนยวบลง“โอ๊ย” นั่นเองเธอจึงรู้ว่าไม่ได้ฝันไปแล้วสายตาก็มองไปเห็นนาฬิกาแขวนผนังเลขโรมัน ขณะนั้นเป็นเวลาประมาณห้าทุ่มกว่าๆ“ โจลี่ พลอยไส นี่พวกเธออยู่ที่ไหนกันนี่ หายไปไหนกันเสียแล้ว” ประโยคสุดท้ายเธอพูดด้วยความสั่นกลัว เพราะเธอมั่นใจว่าที่นี่ไม่ใช่โรงแรมที่เธอเพิ่งเช็คอินไปอย่างแน่นอน เธอค่อย ๆ ก้าวเดินไปรอบ ๆ ห้องกลิ่นกระดังงาสายตากำลังจับจ้องไปที่แจกัญขนาดใหญ่ มันสวยงามและมีขนาดเกือบเท่าเทียมก
Magbasa pa
ตอนที่ 2 ถอดเสื้อผ้าของเธอออก
คือรักที่โหยหาบทที่ 2 ถอดเสื้อผ้าของเธอออกนิรินนั่งอยู่ในห้องคนเดียว ด้วยความห่อเหี่ยวหัวใจ เธอนั่งอยู่บนเตียงที่หรูหรา หากเป็นในยามเวลาปกติ เธอคงมีความสุขที่ได้นั่งอยู่บนเตียงในฝัน หากแต่ในเวลานี้ มันช่างเป็นช่วงเวลาที่ทุกข์ทรมานใจยิ่งนัก เพราะเธอกำลังสับสนว่าที่ต้องมานั่งเสียใจอยู่ในตอนนี้ เป็นเพราะเธออยากออกไปจากที่นี่ หรือว่าเธอไม่อยากให้เขาเดินจากไปแบบนี้กันแน่ เมื่อนั่งครุ่นคิดอยู่เพียงไม่นาน น้ำตาก็ไหลพรากออกมา ดวงตาหวานเยิ้มเพราะความง่วงงุน มองไปยังนาฬิกาที่บัดนี้มันเป็นเวลาตีหนึ่ง เข้าไปแล้ว และหลังจากนั้นไม่นาน เธอก็เผลอหลับไปบนเตียงที่นุ่ม และห้องแอร์ที่เย็นฉ่ำ โดยที่หลอดไฟยังคงเปิดเอาไว้อย่างเดิม ทั่วทั้งห้องจึงสว่างไปด้วยหลอดไฟที่เป็นโทนสีอบอุ่นสบายตา หลังจากนั้นไม่นานเสียงประตูห้องนอนที่โอ่โถง ก็ค่อย ๆ ถูกแง้มออกอย่างแผ่วเบา และมันก็ถูกปิดไว้ตามเดิม ก่อนที่ผู้ที่เข้ามาจะค่อย ๆ ย่องเดินอย่างแผ่วเบา ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านั้นฮาริธเขาตั้งใจจะไปนอนยังห้องทำงานของเขาที่อยู่ข้างกัน และเขาได้เผลอหลับไปเพราะความเมา แต่ก็ต้องส
Magbasa pa
ตอนที่ 3 เที่ยวทะเลทรายกับฮาริธ
คือรักที่โหยหาบทที่ 3 เที่ยวทะเลทรายกับฮาริธ“ ไม่ ไม่ ไม่ คุณจะทำแบบนี้กับฉันไม่ได้นะ ฉันไม่รับงานนี้แล้ว ฉันสัญญาว่าจะคืนเงินทุกบาทให้กับคุณ” นิรินพูดด้วยเสียงสั่นกลัว เนื้อตัวของเธอสั่นเทาเป็นลูกนกตกน้ำ“แต่คุณจะมาเล่นตัวแบบนี้ไม่ได้นะ” เขาพูดพร้อมทั้งกดข้อมือทั้งสองข้างของเธอ ในท่านอนหงายไว้เหนือศรีษะ และใบหน้าที่เกือบแนบชิดของเขา“ผมจ่ายเงินให้เอเจนซี่คุณไปหมดแล้ว หากคุณปฏิเสธผมตั้งแต่แรก ป่านนี้ผมคงนอนกับผู้หญิงคนอื่นจนมีความสุขไปแล้ว” เขาแค่นเสียงเบาออกมา พร้อมทั้งสบตาเธอด้วยสายตาที่บ่งบอกว่าเขากำลังโมโห“ฉันขอโทษ ฉัน ฉันไม่พร้อม” นิรินพูดออกมาทั้งน้ำตาไหล เธอหลงเสน่ห์เขาก็จริง แต่มันต้องไม่ใช่แบบนี้“ยังไงเสียคุณก็ต้องปรนนิบัติผมอยู่ที่นี่ ผมจะไม่ให้คุณไปไหน ก็เข้ามายั่วผมถึงที่แล้วนี่” พูดจบเขาก็ทรุดหน้าลงที่ซอกคอของเธอ แต่ครั้งนี้นิรินไม่ได้เกิดความเคลิ้มเคลิ้มเลยแต่อย่างใด“ปล่อยฉัน ป้ารีฮามไม่ได้บอกคุณหรือยังไงว่าฉันโดนหลอกมาขาย” นิรินพูดด้วยเสียงที่สั่นเครือฮาริธหยุดชะงักกับประโยคนั้น เขากำลังสบตากับเธอด้วยสายตาที่เหมือนผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่า“แต่ผมกำลังต้องการคุณ ต้อง
Magbasa pa
ตอนที่ 4 ความจริงถูกเปิดเผย
คือรักที่โหยหาบทที่ 4 ความจริงเปิดเผยชายปริศนาที่มีผ้าโพกศรีษะยาวแถมยังมีผ้าปิดหน้า พานิรินมาหลบอยู่ยังกลุ่มต้นไม้ขนาดหย่อม เขาปล่อยอูฐให้มันเดินอย่างอิสระ “ไป เดินไปขึ้นรถ อย่าส่งเสียงเป็นอันขาด เพราะในประเทศนี้ผมจะยิงใครก็ได้เข้าใจไหม” เขาใช้ภาษาอังกฤษกับเธอ นั่นหมายถึงเขารู้มาก่อนแล้วว่านิรินเป็นชาวต่างชาติ ชายแปลกหน้าแกล้งเดินโอบกอดนิรินราวกับเป็นคู่รัก ส่วนอีกมือเขากระชับปืนไว้แน่น ปลายกระบอกจี้ไปที่เอวอย่างที่พร้อมจะลั่นไกได้ทุกขณะ “เอ่อ คุณเป็นใคร” นิรินถามในขณะที่กำลังเดินอย่างหวาดกลัว พร้อมกันนั้นเธอยื่นมือไปข้างหลังหงายฝ่ามือ พับนิ้วโป้งเข้าหาฝ่ามือ หลังจากนั้นพับนิ้วที่เหลือมาปิดทับนิ้วโป้งเอาไว้ นิรินทำอย่างนั้นอยู่หลายครั้ง เพื่อเป็นสัญญาณขอความช่วยเหลือแบบสากล ไม่นานเธอก็ขึ้นไปนั่งบนรถกระบะคันหนึ่ง ที่ติดฟิล์มกระจกทึบจนมองไม่เห็นคนข้างใน ชายคนขับที่คอยท่าอยู่ก่อนแล้วรีบออกรถไปทันที “จะพาฉันไปที่ไหน แล้วมาจับตัวฉันทำไม ฉันไม่ได้รู้จักใครที่นี่เลย” นิรินพยายามพูดอธิบาย เพราะคิดว่าพวกเขาอาจจับคนผิด
Magbasa pa
บทที่ 5 เจ้าชายอัยมานปรากฎตัว
คือรักที่โหยหาบทที่ 5 เจ้าชายอัยมานปรากฎตัว “ แล้วฉันต้องทำอย่างไรบ้างคะ” “ทำอย่างไรก็ได้ให้ท่านฮาริธหลงรักคุณ รักจนขาดคุณไม่ได้ จนต้องยอมย้ายไปอยู่ที่ประเทศไทยกับคุณนิรินเลยได้ยิ่งดี แต่กว่าจะถึงวันนั้น ผมคงมีอะไรให้คุณนิรินได้ทำก่อนจะถึงวันนั้นอย่างแน่นอน เอาเป็นว่าให้คุณรู้ไว้ว่าฮาริธคือศรัตรูที่เราต้องแสร้งทำดีกับเขาให้มากที่สุดเป็นพอ”“ผมคิดว่าคงไม่ยากเกินไปสำหรับคุณนะคุณนิริน เพราะเราได้คัดแล้วตามคุณสมบัติ หญิงงามบริสุทธิ์ นิสัยใจคอ รูปร่างผิวพรรณ ก็คิดว่า คุณนิรินน่าจะทำได้ไม่ยาก”“ฉันขอคุยกับแม่ที่เมืองไทยก่อนได้ไหมคะ”“คุณไม่เชื่อผมอย่างนั้นนะสิ … ได้” พูดจบ แจ็คสันก็หันมองไปที่อาดัม อาดัมก้มหัวลงเล็กน้อยเป็นการแสดงออกถึงความเคารพกับผู้ที่มีตำแหน่งเหนือกว่า ก่อนที่เขาจะเดินเข้าไปในโดม ไม่ถึงหนึ่งนาที อาดัมก็เดินออกมาพร้อมกับโทรศัพท์มือถือ ส่งยื่นมือถือนั้นให้กับนิรินทันที“ แม่ แม่ แม่ได้ยินนิรินไหมคะ …………. ค่ะ ค่ะแม่ ทำได้ค่ะ ค่ะ ดูแลตัวเองด้วยนะคะ” นิรินพูดกับแม่ได้เพียงไม่กี่คำ เพราะดูเหมือนว่าปลายสายจะไม่อยากคุยนาน จึงรีบวางสายไป“ฉัน
Magbasa pa
บทที่ 6 สารภาพรัก
คือรักที่โหยหาบทที่ 6 สารภาพรักสายตาที่ส่งมอบมาให้กับเธอนั้นช่างน่าขนลุกยิ่งนัก จนฮาริธต้องกระแอมขึ้นเสียงดัง “อะแฮ่ม… “อืม…ดูเหมือนว่าห้องนี้จะแคบเสียแล้วหละ งั้นลุงต้องขอตัวกลับก่อนนะหลาน ขอให้อยู่ในความคุ้มครองของพระเจ้า” ขณะที่ท่านลุงซาอีดเตรียมท่าจะเดินจากไป แต่ก็ยังหันกลับมามองที่นิรินอีก “ดูแลคนรักของเธอให้ดีดีด้วยนะนิริน” นิรินรีบลุกขึ้นยืนค้อมศรีษะลงเป็นการตอบรับ ซึ่งการแกล้งเป็นคนรักของฮาริธ ไม่มีใครรู้นอกจากฮาริธและนิรินเท่านั้น แล้วลุงซาอีดก็เดินออกจากประตูไป แต่ทันทีที่เสียงประตูปิดลง ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นอีก ผู้ที่เปิดประตูเข้ามาพร้อมกับดอกไม้ช่อโตหนึ่งช่อ มันทำให้นิรินต้องตกตะลึงในความสวยของผู้ที่กำลังก้าวเข้ามา “สวยมาก” เธอเผลออุทานออกมาเป็นภาษาไทย ร่างที่ได้สัดส่วนและสูงราวกับนางแบบ มองดูนิรินอย่างผิวเผิน ก่อนจะมองไปยังผู้ที่นอนป่วยอยู่ และเธอก็ส่งยิ้มให้กับเจ้าชายแห่งโอบาบา ก่อนที่เธอจะเดินมายืนเคียงข้างเจ้าชายอัยมาน เจ้าชายอัยมานรีบแนะนำขึ้นทันที “ นี่คือคนรักของผม เธอชื่อซ
Magbasa pa
บทที่ 7 เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
คือรักที่โหยหาบทที่ 7 เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน“ปล่อยฉันได้แล้วค่ะ” นิรินพูดพร้อมทั้งผลักอกเขาออกอย่างแผ่วเบา“คุณฮาริธนอนได้แล้วค่ะ นิรินหิวข้าวแล้ว”“ไม่หิวผมบ้างหรือ” เขาถามออกมาอย่างดื้อ ๆ ไม่มีเหนียมอายนิรินไม่ตอบเธอเลือกที่จะเดินจากเขามา แต่แล้วร่างสูงบึกบึนก็เดินมาอุ้มเธอขึ้นอย่างกะทันหัน“ปล่อยนะคุณ ปล่อย ๆ” ถึงจะเป็นเสียงตวาดแต่เธอก็มีสีหน้าที่มีความสุข“ ผมไม่อยากนอนแล้ว ผมอยากทำอย่างอื่นมากกว่า” พูดจบเขาวางร่างของเธอลงบนเตียงอย่างแผ่วเบา และไม่ทันได้ตั้งตัว เขาก้มลงชิมริมฝีปากหวานของเธออย่างทะนุถนอม นิรินสัมผัสได้ถึงไอรักที่แผ่ซ่านมาจากร่างกายของเขา โดยเฉพาะสัมผัสที่ริมฝีปาก ที่มันดูนุ่มนวลและเร่าร้อนในคราเดียวกันนิรินเผลอตัวตอบสนองเขาอย่างไม่มีข้อแม้ใด ๆ ปล่อยกายของเธอให้เขากระทำอย่างที่เขาอยากจะทำ ฝ่ามือใหญ่หนานุ่ม สัมผัสกอดรัดเธออย่างแนบแน่นสลับกับแผ่วเบา มือของเขาค่อย ๆ ไล่ลงมาจากท่อนกายที่แบบบางจนมาถึงสะโพกงอนงามกลมกลึงของเธอเขาถอนจูบออก ส่งเสียงครางกระเส่า แววตาบ่งบอกว่าต้องการเธอมาก เขาค่อย ๆ ปลดเปลื้องชุดเดรสของเธอลงมา ระหว่างที่กำลังปลดเปลื้อง เขาก็ซุกใบหน้าล
Magbasa pa
บทที่ 8 คุณเป็นแฟนผมนะ
คือรักที่โหยหาบทที่ 8 คุณเป็นแฟนกับผมนะซูเซียวรีบปลดเปลื้องผ้าออกจนหมด แต่ยังหลงเหลืออยู่เพียงหนึ่งชิ้น ไม่เพียงแค่นั้นเธอยัง ค่อย ๆ บรรจงถอดเสื้อและกางเกงของอัยมานออกอย่างแช่มช้า ทุกการขยับเนื้อตัวของเธอ มันช่างเต็มไปด้วยความเร่าร้อนที่ซุ่มซ่อนอยู่ในกายสาว อัยมานเพ่งมองเนื้อเนินที่มีผ้าปิดทับไว้ พร้อมนิ้วชี้ที่สอดเข้าไปที่ขอบ กกน ตัวจิ๋วลายลูกไม้สีขาว ทำท่าจะปลดให้เลื่อนลงมาให้หมด “อย่าค่ะ อย่าเพิ่งสิคะ ใจเย็น ๆ ก่อน” เมื่อชายชาตรีที่ต้องการจะจับคลึงส่วนล่างของเธอบ้าง แต่ซูเซียวยังทำท่าทางเหมือนอยากจะสงวนเอาไว้เพียงครู่ก็ตาม แต่อัยมานก็ยังใช้มือใหญ่บีบเค้นและลูบคลำไปยังส่วนล่างที่โหนกนูนนั้นทันที ท่าทางหื่นกระหาย ซูเซียวก็ช่างเกิดอารมณ์กำหนัดขึ้นมาได้อีกอย่างง่ายดาย เมื่อโดนอัยมานลูบจับบีบและคลึงไปในส่วนที่ควรจะคลึง เธอปล่อยเสียงที่เสียวกระสันออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ องคชาตของเขาที่มันผงาดง้ำอยู่ก่อนหน้าแล้ว บัดนี้ มันมีขนาดที่มหึมาขึ้นมาอีกจากอารมณ์กำหนัดที่เพิ่มขึ้นของเขา ซูเซียวลูบคลึงจับส่วนที่มันผงาดง้ำออกมาด้วยความหมั่นเ
Magbasa pa
บทที่ 9 เจ้าชายอัยมานเรียกพบ
คือรักที่โหยหาบทที่ 9 เจ้าชายอัยมานเรียกพบช่วงสายของวันต่อมา เสียงรถยนต์จอดลงที่หน้าบ้าน ก่อนที่มือขวาของฮาริธ จะวิ่งไปเปิดประตูรถให้ ขวามือหนุ่มคนนี้มีชื่อว่าคอลิด เขาเป็นชายร่างสูงสมส่วนคมคาย “สวัสดีครับคุณซาร่า” หญิงสาวสวยแต่งกายงามระหงษ์ราวกับเป็นเจ้าหญิงเชิดใบหน้าที่รั้นใส่ ราวกับว่าเธอไม่ได้ยินคำทักทายนั้น แต่เมื่อก้าวเดินเข้าไปในบ้านได้เท่านั้น เธอก็หันกลับมา นั่นเองคอลิดจึงรู้สึกมีตัวตนขึ้นมา “ฮาริธอยู่ใช่ไหม” ซาร่าถาม “อยู่ครับแต่อยู่กับ” คอลิดพูดถึงตรงนี้ หญิงสาวหุ่นสูงเพรียวก็รีบเดินจากไปทันที เธอเดินไปที่ห้องรับแขกอย่างคนที่คุ้นเคยกับสถานที่เป็นอย่างดี แต่ยังไม่ทันมีใครไปเอ่ยเรียก เจ้าบ้านก็เดินเข้ามาที่ห้องรับแขกนั้นอย่างทันท่วงที ฮาริธเขาเดินควงแขนมากับนิริน แล้วทั้งสองก็นั่งลงที่โซฟาซึ่งอยู่คนละฝั่งกับผู้มาเยือน “สวัสดีค่ะ คุณซาร่า” นิรินกล่าวทักทาย สาวผู้มาเยือนมองเธอด้วยหางตาเพียงแวบหนึ่ง แล้วยิ้มออกมากลิ่นกระดังงา“สวัสดีค่ะคุณนิริน สบายดีไหมคะ” ซาร่าเอ่ยถาม“สบายดีค่ะ” นิร
Magbasa pa
บทที่ 9 เจ้าชายอัยมานเรียกพบ
คือรักที่โหยหาบทที่ 9 เจ้าชายอัยมานเรียกพบช่วงสายของวันต่อมา เสียงรถยนต์จอดลงที่หน้าบ้าน ก่อนที่มือขวาของฮาริธ จะวิ่งไปเปิดประตูรถให้ ขวามือหนุ่มคนนี้มีชื่อว่าคอลิด เขาเป็นชายร่างสูงสมส่วนคมคาย “สวัสดีครับคุณซาร่า” หญิงสาวสวยแต่งกายงามระหงษ์ราวกับเป็นเจ้าหญิงเชิดใบหน้าที่รั้นใส่ ราวกับว่าเธอไม่ได้ยินคำทักทายนั้น แต่เมื่อก้าวเดินเข้าไปในบ้านได้เท่านั้น เธอก็หันกลับมา นั่นเองคอลิดจึงรู้สึกมีตัวตนขึ้นมา “ฮาริธอยู่ใช่ไหม” ซาร่าถาม “อยู่ครับแต่อยู่กับ” คอลิดพูดถึงตรงนี้ หญิงสาวหุ่นสูงเพรียวก็รีบเดินจากไปทันที เธอเดินไปที่ห้องรับแขกอย่างคนที่คุ้นเคยกับสถานที่เป็นอย่างดี แต่ยังไม่ทันมีใครไปเอ่ยเรียก เจ้าบ้านก็เดินเข้ามาที่ห้องรับแขกนั้นอย่างทันท่วงที ฮาริธเขาเดินควงแขนมากับนิริน แล้วทั้งสองก็นั่งลงที่โซฟาซึ่งอยู่คนละฝั่งกับผู้มาเยือน “สวัสดีค่ะ คุณซาร่า” นิรินกล่าวทักทาย สาวผู้มาเยือนมองเธอด้วยหางตาเพียงแวบหนึ่ง แล้วยิ้มออกมากลิ่นกระดังงา“สวัสดีค่ะคุณนิริน สบายดีไหมคะ” ซาร่าเอ่ยถาม“สบายดีค่ะ” นิร
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status