“ของเจี้ยนหมิงแค่แต่งตัว ก็เสร็จแล้ว”“แม่ครับ ผมมันยังไม่แห้ง” เด็กชายชี้ไปที่หัวของตัวเอง“มาครับ แม่จัดการให้” เธอเช็ดผมให้กับลูกชาย ดีว่าได้ผ้าเช็ดตัวแถมมาสองผืน เป็นผืนเล็ก ๆ ในเซ็ตบัตตาเลียน และมีคุณสมบัติซับน้ำ ทำให้ผมแห้งไว“แม่ครับ พ่อจะเป็นยังไง ถ้าเห็นรูปของพวกเรา”“พ่อต้องดีใจมาก ๆ ครับ” อวี้ซินกับเจี้ยนหมิงมาสมทบกับสาวน้อยอี้หลัน และลงมือกินมื้อเช้า กินอิ่มก็พากันออกจากบ้าน เมื่อไปถึงที่นัดแนะ มีคนมารอถ่ายรูปกันเยอะเลย ประมาณสิบคน เห็นจะได้ เจี้ยนหมิงอาสาไปยืนต่อแถว ให้แม่กับน้องไปนั่งรอ แต่อวี้ซินเอาปากกากับกระดาษที่เตรียมเอาไว้ ออกมาเสียก่อน จากนั้นก็เขียนตัวเลขลงไป ถึง 40 แผ่น ตั้งแต่เลขหนึ่งถึงเลขสี่สิบ แล้วก็เริ่มเดินแจกให้กับคนไปยืนรอ อวี้ซินบอกว่าถ้าถึงเลขของใครก็จะเรียก ให้ลุกขึ้นมาตามหมายเลขไม่ต้องนั่งรอ ทุกคนถึงกับชมอวี้ซินในความฉลาด เพราะไม่มีใครคิดเรื่องนี้ ปรกติก็คือยืนรอไป ต่อกันเป็นแถว ๆ มันทำให้เมื่อย และยืนนาน ๆ ขาก็แข็งช่างถ่ายรูปหลีเหลี
اقرأ المزيد
