Spare Love のすべてのチャプター: チャプター 51 - チャプター 60

Spare Love Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko sa sinabi niya, pero may kirot sa puso ko na ramdam ko sa bawat sandali. Hinawakan niya ang kamay ko pagkatapos ng mahigpit na yakap. Nakatingin ako sa kanyang mga mata at kitang-kita ko rin ang sakit at pag-aalala sa kanya.“Bakit?” Hindi ko na mapigilan at naitanong ko, habang ang isip at puso ko ay nagugulo at sumasabay ang sakit.“Because I love you so much.” Malambing niyang sagot, na dapat ay ikatuwa ko, pero kabaligtaran—parang may kutsilyo na tumarak sa puso ko. Umiling lang ako at iniwas ang kamay ko sa kanya, saka tumayo.Napapikit ako sa sobrang sakit ng nararamdaman, at kahit ang sentido ko ay nanakit dahil hindi ko maintindihan kung bakit niya ito ginagawa ngayon.Binuksan ko ang pinto at itinuro ang labasan sa kanya.“Umalis ka na.” Napanganga ang kanyang labi sa sinabi ko. Tumayo siya para hawakan ako, pero umatras ako para hindi niya ako mahawakan.“Please, pag-usapan muna natin ‘to. Ayusin natin ‘to.” Tumingin ak

Spare Love Dianne POV Hinatid muna ako ni Jerome sa hospital bago siya pumasok sa opisina niya. Ang alam ko, kahit ano pa ang meron sa amin ngayon, hindi pa rin namin napag-uusapan—basta masaya kami sa presensya ng isa’t isa. "Welcome back, Dra!" bati nilang lahat sa akin. Inabot sakin ni Jeff ang bulaklak at niyakap ko siya nang mahigpit. Napatawa ako nang humagulgol siya sa tuwa. "Miss na miss na kita, Dra! Wala na nang nanlilibre sakin ng lunch!" Kinalas ko bigla ang pagkakayakap niya at tiningnan siya ng medyo masama. "Biro lang po yun, sobrang miss na po namin kayo!" Natatawa ako sa hitsura niya, puro luha sa mata—ang cute niya sa kakulitan. Na-miss ko rin siya, at ang enerhiya ng mga kasama ko sa hospital. Natapos ang maliit na welcome party ko, at nagsipuntahan na silang lahat sa kani-kanilang post. Sa E.R ako nagpalagay para hindi mainip—nasanay ako sa public hospital, kung saan palaging may pasyente at walang tigil ang trabaho. Habang inaayos ang mga chart, tiningnan

Spare Love Dianne POV Simula nang makilala ko si Butchoy, hindi na siya nawala sa isip ko. Ganito pala kapag sabik ka sa anak na kailanman ay hindi mo na magkakaroon. Nakakatuwa ang batang iyon dahil palagi siyang nakasilip sa akin. Madalas pa siyang magdala ng kakanin na galing daw sa suki nilang tindahan—at totoo nga, sobrang sarap. Pero nitong mga nakaraang araw, hindi siya nagpapakita. Mga tatlong araw na. Namimiss ko na agad ang batang iyon. Nasaan kaya siya ngayon? Wala naman sigurong masamang nangyari. Isa pa, medyo kinakabahala ko rin ang kakaibang kilos ni Jerome. Sweet naman siya, pero parang palagi siyang may iniisip na hindi ko malaman. Lumabas muna ako ng hospital dahil tatawag ako kay Kuya—may ipapatignan daw siya sa akin. Na-meet ko na rin ang anak nila ni Ate Alex, at sobrang ganda ng bata. “Dra! Dra!” Napangiti ako nang makita ko si Butchoy na tumatakbo papalapit sa akin. Kitang-kita ko sa mukha niya ang pananabik na makita ako. Niyakap ko siya nang mahigpit

Spare Love Dianne POV Hindi muna ko umuwi sa condo ko at dito muna ko sa bahay ng magulang ko umuwi. Gusto kong makausap si mommy para malinawan ako sa lahat. Dahil napakabait ng magulang ko kaya di ako naniniwalang magagawa niya iyon. Pero wala daw sila ngayon dito sabi ng mga kasambahay namin. Hindi ko din matingnan ang cellphone ko dahil ayokong makausap si Jerome. Hindi dahil galit ako sa kaniya kundi nahihiya ako dahil hindi naman talaga ako karapatdapat talaga para sa kaniya kung totoo man na ang mommy ko ang totoong May kagagawan ng pagkawala ng mga magulang niya. Limang araw ang lumipas na dito ako sa mansion nakatira, nagpapalit din ako ng schedule para hindi malaman ni Jerome. Sabi ng mga guard naghihintay daw siya araw araw. Malamang hindi niya alam na nakausap ko ang Mamita niya kaya hanggang ngayon gusto niya pa din ako kunwaring pakisamahan. O di kaya ay inip na inip na siyang mapatay ako. Namimiss ko siya pero alam ko naman kung saan talaga ako nakalugar sa puso

Dianne POV Sobrang sarap sa pakiramdam na pwdeng magkaroon ng pag-asa na magkaroon kami ng maliit na pamilya ni Jerome kahit man lang ilang beses sa isang Linggo at kahit pa sa ibang babae na anak ng mahal ko, ang mahalaga alam kong isa samin galing ang bata. Lumabas ako ng hospital para hanapin si Buchoy. Gusto ko siyang makasama sa break ko para naman ganahan akong kumain. Kaso di ko siya makita sa parking lot sa labas ng hospital. Nakita ko lang ang batang palagi niyang kasama. " Totoy, wala kang kasama? Wala si Buchoy ngayon." Napakamot siya ng ulo at huminga ng malalim. " May problema ba?" Nakakapagtaka naman kasing wala si Buchoy ngayon. " Sinama po siya ni Basilio kahapon pa sa Quiapo po Dra. Para mangsnatch, sabi ko po wag sasama kaso po gusto niya daw pong mag ipon." Tumalikod na ko kay Totoy para sumakay ng jeep at puntahan si Buchoy. Hindi ko alam kung nasaan siya sa Quiapo pero hahanapin ko pa din, nag aalala ko para sa bata. Nakababa na ko ng jeep at sobrang dami