ฝ่ามือบางยกขึ้นมาคลำที่หน้าผากของอชิระ ก็พบว่าตัวของเขานั้นร้อนจี๋จนน่ากลัว คนตัวเล็กเงยหน้ามองนาฬิกาแล้วนับเวลาคร่าว ๆ ที่ให้น้ำขิงเอาข้าวเอายาไปให้เขาก็พบว่ามันเกิน 4 ชม. มานานแล้ว ปณิตาเดินหายเข้าไปในห้องน้ำจากนั้นเพียงไม่นานก็เดินออกมาพร้อมกับกะละมังและผ้าขนหนูผืนเล็กสำหรับเช็ดตัว หญิงสาวคุกเข่านั่งที่พื้นข้าง ๆ โซฟาที่เขานอนอยู่ มือบางหยิบผ้าเช็ดตัวขึ้นมาจากกะละมังแล้วบิดน้ำให้หมาด หญิงสาวค่อย ๆ เริ่มเช็ดจากใบหน้าลงมาลำคอ มือบางเอื้อมปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขาออก สายตาไปปะทะกับหน้าอกที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามใบหน้าก็พลันร้อนฉ่าขึ้นอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอพยายามไม่คิดอะไรฟุ้งซ่านไปมากกว่านี้ไล่เช็ดตามร่างกายของชายหนุ่มแล้วนำปรอทวัดไข้มาวัดอุณหภูมิอีกครั้ง เมื่อพบว่าอุณหภูมิในร่างกายของเขาเริ่มลดลงแล้วเธอก็ปลุกเขาให้ลุกขึ้นมากินยา “คุณพอร์ชลุกขึ้นมากินยาก่อนค่ะ” “......” “เร็วค่ะกินยาแป๊บเดียวแล้วค่อยนอนต่อ” “......” ชายหนุ่มยังคงนอนนิ่งไม่ไหวติงใด ๆ จนปณิตาเริ่มใจไม่ดีแล้ว เธอค่อย ๆ ก้มไปใกล้ ๆ ใบหูของอชิร
Last Updated : 2026-04-09
LOGIN
