Lahat ng Kabanata ng หนี้ร้ายอุบายรัก: Kabanata 11 - Kabanata 20

“คือ...ฉันอยากขอความเห็นใจจากคุณค่ะ ฉันไม่รู้เรื่องที่วีนัสมากู้เงินกับคุณ ส่วนโฉนดที่ดินมันก็ถูกขโมยมา วีนัสปลอมลายเซ็นของฉัน จริง ๆ แล้วฉันก็เป็นผู้เสียหายเหมือนกันนะคะ” ปณิตารีบร่ายยาวโดยไม่พักหายใจถึงความจริงทั้งหมดที่เธอก็เป็นผู้ถูกกระทำหวังเพื่อให้ผู้ชายตรงหน้าเมตตาเธอบ้างสักนิดก็ยังดี “ไหนล่ะหลักฐาน ลูกหนี้แบบเธอฉันเจอมาเยอะแล้ว สิ่งที่เธอพูดมันอาจจะเป็นแค่นิทานหลอกเจ้าหนี้อย่างฉันก็ได้” อชิระเอนหลังพิงเก้าอี้มือก็หมุนควงปากกาเล่น ส่วนสายตาก็จ้องมองหญิงสาวอย่างหาคำตอบ ก็อยากจะรู้ว่าเธอจะหาทางออกกับเรื่องนี้อย่างไร “ฉันพูดเรื่องจริงนะคะ” หญิงสาวยังคงยืนยันหนักแน่น ถามว่าเธอมีหลักฐานไหม ตอบได้คำเดียวว่าไม่มีเพราะเวลามันผ่านมานานแล้ว กล้องวงจรปิดก็ลบคลิปวันเกิดเหตุไปหมดแล้ว “ฉันจะพยายามติดต่อกับวีนัสให้มาใช้หนี้กับคุณให้ได้ค่ะ”“แล้วฉันต้องรอถึงเมื่อไหร่ 1 สัปดาห์ 1 เดือน 1 ปี หรือไม่มีกำหนดล่ะ” อชิระลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้ามาใกล้โซฟาที่เธอนั่งอย่างรวดเร็ว ร่างสูงโน้มเข้าไปใกล้คนตัวเล็กที่นั่งตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว“คะ...คือฉันไม่มีเงินมากขนาดนั้นม

ย้อนกลับไป 2 ปีก่อนหน้า สามสาวเพื่อนซี้ ปริม เพลง วีนัส ไปฉลองเรียนจบกันที่ไนต์คลับชื่อดังใกล้มหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นการเปิดประสบการณ์เที่ยวสถานบันเทิงครั้งแรกของปณิตา เมื่อการ์ดที่ยืนคุมอยู่หน้าผับทำการตรวจบัตรเรียบร้อยแล้ว ทั้งสามก็พากันเดินเข้าไปในสถานบันเทิง เสียงบีตของเพลงอัดแน่นจนปณิตาต้องยกมือขึ้นมาอุดหู แสงไฟสลัวที่แทบมองไม่เห็นทางเดิน ผู้คนที่เบียดเสียดกันเต้นอย่างสนุกสนาน เป็นบรรยากาศที่คนรักความสงบไม่ชอบเลยสักนิด แต่ทนการรบเร้าของเพื่อน ๆ ไม่ไหว จึงลองมาเปิดหูเปิดตาดูสักครั้ง เมื่อเลือกโต๊ะได้แล้ววีนัสก็รีบดึงมือปริม และเพลงให้รีบเดินไปยังโต๊ะซึ่งอยู่เกือบติดเวที “วีนัส ฉันว่ามันใกล้เวทีไปนะ นั่งมุมหลัง ๆ หน่อยดีกว่า” ปณิตารู้สึกว่าตรงจุดที่พวกเธอยืนอยู่มันโดดเด่นจนเป็นจุดสนใจจากคนในร้านอย่างไรก็ไม่รู้ หญิงสาวที่รักสงบรู้สึกอึดอัดกับสายตาของเหล่านักล่าเหยื่อที่จ้องมองมาทางเธอด้วยแววตาหิวกระหาย “ไม่หรอกปริม ตรงนี้อะดีแล้ว เผื่อพวกแกจะได้ผู้กลับไปบ้าง” วีนัสเอ่ยแซวเพื่อนทั้งสองคนที่ไม่ยอมมีแฟนสักที “ฉันชอบอย

Rrrrrr เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นดึงสติใบหน้าสวยที่ดวงตาเหม่อลอยอย่างไร้จุดหมายให้หันกลับมาสนใจ ชื่อคนโทรมาปรากฏเป็นชื่อของน้ำขิง ปณิตาไม่รอช้ารีบกดรับสายทันที “ฮัลโหล มีอะไรหรือเปล่าน้ำขิง” ลางสังหรณ์กำลังร้องบอกเธอว่าต้องมีอะไรเกิดขึ้นที่ร้านแน่ ๆ หญิงสาวได้แต่ภาวนาว่าขอให้อย่ามีอะไรร้ายแรงเลย แต่เหมือนคำภาวนาของเธอจะไม่ได้ผล “มีเอกสารเตือนให้ชำระหนี้มาปิดที่หน้าร้านเราค่ะ ลูกค้าแตกตื่นกันใหญ่เลย แต่น้ำขิงไม่ให้ลูกค้าถ่ายรูปค่ะ ตอนนี้น้ำขิงปิดร้านก่อนนะคะพี่ปริม” “นะ...นี่มันเรื่องอะไรกัน” ปณิตาน้ำตาไหลรื้นเต็มพวงแก้มใส ผู้ชายคนนี้ร้ายกาจกว่าที่เธอคิด “เอายังไงดีคะพี่ปริม” “ฮึก...ขิง ปิดร้านสัก 2 วันนะ เดี๋ยวพี่จะรีบเคลียร์ธุระทางนี้เอง” “เอ่อ...คะ...ค่ะพี่ปริม” น้ำขิงไม่กล้าเอ่ยถามเซ้าซี้อะไรกับเจ้านายมาก จากสถานการณ์ตอนนี้เจ้านายสาวคงเจอกับเรื่องที่หนักหนาพอตัว นิ้วมือเรียวกดวางสาย ปณิตารีบเก็บของใส่กระเป๋า แล้วไปเช็กเอาต์โรงแรมทันทีสองขาเรียวรีบก้าวเดินไปยังโรงแรมใหญ่ที่อยู่ใกล้ ๆ กัน เมื่อ

ปณิตาที่ลองลิ้มรสชาติของไวน์ครั้งแรกหลังจากอชิระป้อนผ่านปากของตัวเองไปแล้วถึง 3 แก้ว ก็ทำเอาร่างบางบนตักใบหน้าแดงระเรื่อเมื่อฤทธิ์แอลกอฮอล์ไหลซึมเข้าสู่กระแสเลือดก็ทำหญิงสาวมีความกล้ามากขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน มือเล็กเลื่อนมาลูบไล้อกแกร่ง ดวงตากลมจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาหยาดเยิ้ม“เมาแล้วเหรอ”“......” ปณิตาไม่ได้ตอบอะไร เพียงแค่ซุกใบหน้าสวยไปที่ซอกคอของเขาแล้วทิ้งศีรษะที่หนักอึ้งลงบนบ่าแกร่ง ตอนนี้เธอรู้สึกว่าหัวของเธอมันหนักเหลือเกิน“ไปต่อในห้องกันเถอะ” หญิงสาวที่มีสติเหลือเพียงน้อยนิดไม่ได้ตอบอะไรกลับไปทำเพียงแค่พยักหน้าเบา ๆ อยู่บนไหล่ของชายหนุ่มอชิระไม่รอช้าช้อนอุ้มคนตัวเล็กในท่าเจ้าสาว ก้าวเท้ายาว ๆ เข้าไปในห้องนอน ค่อย ๆ วางร่างบอบบางลงบนที่นอนนุ่มร่างสูงโปร่งรีบถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกจนเหลือเพียงร่างกายเปลือยเปล่า มือหนาสาวลำเอ็นแข็งสองสามครั้งแล้วเดินมาใกล้ ๆ กับเตียงที่หญิงสาวนอนอยู่ ดวงตากลมค่อย ๆ ปรือขึ้นมองการกระทำของชายหนุ่ม เมื่อเห็นท่อนเอ็นแข็งชี้โด่มาทางเธอก็อดใจหายไม่ได้ที่สุดท้ายเธอต้องเสียความบริสุทธิ์ให้กับคนที่เธอไม่ได้รัก และเขาก็คงจะไม่เห็นค่าของมัน แต่ใน

แก่นกายใหญ่เริ่มแข็งตัวขึ้นมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้หญิงสาวไม่ไหวแล้วจริง ๆ เมื่อชายหนุ่มถอนริมฝีปากออกมาศีรษะทุยก็ทิ้งมาซบที่อกแกร่ง ร่างกายไร้เรี่ยวแรงจะยืนต่อไปได้แล้วปล่อยตัวเองหลับไปทั้งที่ท่อนเอ็นยังคาอยู่แบบนั้นอชิระรีบรับตัวหญิงสาวเอาไว้ในอ้อมกอด แต่ความต้องการของเขายังแข็งจนปวดหนึบอยู่ในช่องรักเปียกชื้น แม้ปณิตาจะสลบไปแล้วแต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้เห็นใจแต่อย่างใดอุ้มร่างเล็กไปนอนที่โซฟา แล้วจัดการบรรเลงเพลงรักต่อจนปลดปล่อยน้ำรักอุ่นร้อนอีกสองครั้งเขาถึงจะพอใจและยอมหยุดศึกอันเร่าร้อนของคืนนี้ไว้แค่นี้เพื่อให้ร่างเล็กได้พักผ่อนเมื่อศึกรักเร่าร้อนที่แสนยาวนานจบลง อชิระก็ไปอาบน้ำชำระล้างร่างกายให้สดชื่น ชายหนุ่มที่มีเพียงผ้าขนหนูพันรอบเอวสอบเดินออกมาที่ห้องรับแขก ยืนมองคนตัวเล็กที่นอนเปลือยเปล่าอยู่บนโซฟา ริมฝีปากบวมเจ่อ รอยคิสมาร์กมีไปทั่วตั้งแต่ลำคอ อก หน้าท้อง มาจนถึงต้นขา ร่องรักบวมแดงอย่างเห็นได้ชัดร่างหนาตัดสินใจนำผ้าชุบน้ำบิดหมาดมาเช็ดทำความสะอาดคราบน้ำทั้งของเขาและของเธอตรงจุดอ่อนไหว แล้วอุ้มร่างเปลือยเปล่าให้ไปนอนบนเตียงนอนนุ่มขนาดคิงไซซ์จัดการห่มผ้านวมผืนหนาให้ร่างบอบบางที่นอ