หญิงสาวใบหน้างดงามขี่ม้าสง่างามบนอาชา ไปตามทุ่งหญ้า นางทอดสายตามองดูวิธีชาวบ้านอย่างเป็นสุขไม่ทุกร้อนสิ่งใด ถือว่าเป็นบุญของต้าหวางยิ่งนัก นางเห็นเช่นนี้ก็อุ่นใจยิ่งนักนางเองเป็นถึงกงจู่ แห่งแคว้นซีอวี้ เกอเกอก็เป็นต้าหวาง ต้าหวางทรงรักและเอ็นดูนางเป็นไหนๆ ครั้งนี้นางได้หนีออกมานอกวังเป็นครั้งที่สอง ครั้งแรกนางบนเกอเกอบนจนหูชา แต่ก็ไม่วายที่จะออกมา เพื่อหาความสำราญ นางรู้ดีว่าที่เกอเกอบ่นเพราะเขารักนางมาก นางคือเม่ยเมยเพียงองค์เดียวที่มีอยู่ ถึงจะคนละเหนียงชินกัน แต่ก็รักนางมากกว่าผู้ใด (ต้าหวาง แปลว่า ฮ่องเต้ หรือ กษัตริย์, กงจู่ แปลว่า องค์หญิง, เกอเกอ แปลว่า พี่ชาย, เหนียงชิน แปลว่า แม่)หญิงสาวมองขึ้นไปบนท้องฟ้าเห็นว่าใกล้ค่ำแล้ว จึงควบม้ากลับวังหลวง แต่ทันใดนั้น มีชายฉกรรจ์แปดคนมาจากไหนไม่ทราบตรงมาหานางทันที ชายผู้หญิงเอ่ยขึ้น“จะไปไหนเม่ยเมย” ชายคนแรกเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหยอกเย้านาง นางหมายจะหนีอีกทาง แต่มีชายอีกคนควบม้ามาบังทางไว้ (เม่ยเมย แปลว่า น้องสาว)“ถอยไป” หญิงสาวเอ่ยขึ้น“ข้าไม่ปล่อย” ชายฉกรรจ์อีกคนเอ่ยขึ้นหญิงสาวใช้กระบี่ต่อสู้ทันที ชายฉกรรจ์ทั้งหมดแปดคนจึงผลักกันต่อส
Read more
LOGIN
