Startseite / Romance / ANG BABAE SA GABI(SSPG) / Kapitel 21 – Kapitel 30

Alle Kapitel von ANG BABAE SA GABI(SSPG): Kapitel 21 – Kapitel 30

73 Kapitel

Chapter 21

Chapter 21 Nagpapatuloy kami sa paglalakad palabas ng building nang biglang tumunog ang phone niya. Sinagot niya agad. Tahimik lang ako sa tabi, kunwari walang pakialam pero syempre, nakikinig ako. Ilang segundo lang napailing siya nakatingin sa akin. Parang alam nitong makikinig ako kaya ibinaba ang tawag. Ano ba yan, wala naman akong narinig. Kailangan ko maglinis ng tainga para maka tsismis ako hehehe. “Go home,” bigla niyang sabi matapos seryoso tumingin sa akin. Napakurap ako sa aking malaking mata. “Lah siya,” busangot kong sagot, “paano ako makakabalik sa palasyo mo? Hindi ko nga alam address!” Hindi man lang ako tinapunan ng tingin. “Tsk! Ipahatid kita sa company driver,” malamig niyang tugon. “I have an important meeting. Ayaw ko ng may sumusunod sa akin na parang anak ko.” Napasinghap ako. “Wow ha!” sagot ko. “Anak agad? Eh kasalanan mo din naman ‘to, nagpakasal ka sa babaeng may 40 years gap sa’yo!” Bigla niya akong sinamaan ng tingin. Ay… mali ata ang lum

Chapter 22

Chapter 22 David POV Pagkaalis ni Sky ay hindi na ako nag-aksaya pa ng oras. Diretso akong nagtungo sa parking area ng company. Tahimik ang paligid, pero sa isip ko ang gulo kanina. Binuksan ko ang pinto ng sasakyan at agad sumakay. Ilang segundo akong hindi gumalaw. Nakatitig lang sa manibela. Di ko maiwasang mapabuntong-hininga. “Ang gulo mo…” bulong ko sa sarili ko. Hindi ko inaasahan na ganun ang aking asawa. Akala ko ay isa lang siyang babaeng mahina at madaling paikutin. Pero kanina ay nagkakamali ako. She stood her ground. Hindi lang basta sumagot lumaban at ang mas malala pa, she's right. Napahawak ako sa noo ko. “Tsk…” Pinandilatan ko ang sarili ko sa rearview mirror. “At ikaw…” bulong ko, “muntik mo nang maliitin.” Pinaharurot ko ang sasakyan palabas ng company. Habang nagmamaneho ay isa lang ang malinaw sa isip ko.Si Celine made her move. Pero mas nakakagulat ay si Sky countered perfectly. Napangisi ako ng bahagya. “Hindi ka pala simpleng player…” Huminto

Chapter 23

Chapter 23 “Tahimik ka nga, John. Kanina ka pa sa meeting,” irap kong sabi habang dumidiretso sa mini bar. Ang kapal ng mukha at tinawagan pa ako para lang mag-commentary sa buhay ko. “Relax,” sagot niya, walang ka-effort-effort. “Pero bakit hindi mo siya paaralin ulit? Sayang ang potential niya.” Napahinto ako sa kanyang tanong at hndi agad sumagot. Tahimik lang akong nakatayo, hawak ang baso saka tumingin sa sahig. Oo nga, bakit hindi ? Yung mga sinabi niya kanina, confidence niya niyang pahayag at paraan niya mag-isip na hindi pangkaraniwan. Dahan-dahan akong naglakad na pabalik saka umupo sa sofa, katapat ni John. “Kung sabagay…” bulong ko, napapaisip, “may punto ka, bro.” Ngumisi siya. “Of course I do.” Pero hindi pa ako tapos mag-isip. Law school kung babalik siya lalong lalakas ito at mas lalong magiging delikado sa buhay ko. Napangisi ako ng bahagya. “Interesting…” “By the way,” biglang dagdag ni John, sumeryoso ang tono. Napatingin ako sa kanya. “May nak

Chapter 24

Chapter 24Napangiti ako habang nakatitig sa screen ng phone ko. Simple lang ang report pero sapat na para magbago ang mood ko. Pinagtanggol niya ang mga katulong. Napailing ako ng bahagya.“Hindi ka talaga ordinaryo, Sky…” bulong ko.Sa mundong kinalakihan ko ang yaman, kapangyarihan, at posisyon ay madalas nagbabago ng tao.Pero siya? Hindi, sa halip ay mas lalo pa siyang naging…matapang. Inilapag ko ang phone sa mesa at sumandal sa sofa.Saglit akong natahimiknpero sa isipan ko ay may gumagalaw na desisyon. “Law school…” bulong ko ulit. Kung babalik siya sa pag-aaral ay lalakas siya. Mas magiging independent at lalong mas mahirap kontrolin at mas mahirap mawala.Napangisi ako ng bahagya. “Then I’ll make sure…” tumayo ako at dumiretso sa laptop ko, “…na ako ang dahilan kung bakit ka babalik.”Binuksan ko ang isang folder. Confidential files. Scholarship programs. University contacts. May mga pangalan akong pwedeng kausapin na may mga utang na loob na pwede kong singilin.Kinuha ko

Chapter 25

Chapter 25 Pagpasok ko sa loob ng mansyon, sinalubong ako ng katahimikan. Tahimik… masyadong tahimik. Kaya agad akong umakyat sa itaas, walang ingay ang bawat hakbang ko. Pero habang paakyat ako ay bahagya ako napahinto dahil sa tunog ng baso at mula sa mini bar, kaya napakunot ang noo ko." May gising pa?" Dahan-dahan akong lumapit, maingat ang bawat hakbang. At nang sumilip ako napahinto ako. “...Sky?” Nandoon siya at nakaupo sa sahig at apapalibutan ng ilang bote ng wine—at hindi lang basta wine—mga high alcohol pa. Naningkit ang mata ko. Grabe… Mukha na siyang lasing. Hindi—sigurado akong lasing na. Tumatawa siya mag-isa. Kinakausap ang sarili. “A-ako… hek! Nag-asawang matanda… hek!” sablay niyang sambit habang hawak ang baso. “Kung ma-stugi… hek!… ‘to… magb-byuda akong berhin? No no no, it's a big NO!” Napapikit ako sandali. “Tsk! Sky…” mahina kong tawag, pero hindi niya ako narinig. “Tsk! Kahit matanda na yun…” dagdag pa niya, sabay tawa, “…sa tingin ko matigas pa rin yu

Chapter 26

Chapter 26 Napailing na lamang ako saka tuluyang iniwan ang kwarto niya. Hindi na ako lumingon. Diretso akong naglakad papunta sa sarili kong silid, mabigat pa rin ang pakiramdam ko, pero pinipilit kong i-set aside ang lahat. Pagpasok ko sa loob, agad kong tinanggal ang coat ko at inihagis sa gilid. Walang lingon-lingon dumiretso ako sa banyo. Binuksan ko ang shower. Agad bumuhos ang malamig na tubig. Tumayo ako sa ilalim nito, ipinikit ang mga mata. Hinayaan kong dumaloy ang tubig sa ulo ko pababa. “Focus…” bulong ko sa sarili ko. Hindi pwede ang ganito. Hindi pwedeng madistract. Hindi ngayon. Napahawak ako sa pader ng banyo, bahagyang yumuko. “Masyado nang magulo…”Si Celine at lMissing funds, possible accomplice, internal breach.l at corporate risk. Isa-isa kong inisa sa isip ko. Hindi na ito simpleng problema. Kung mali ang isang galaw ay babagsak ang buong kumpanya. At hindi lang pangalan ko ang madadamay pati ang mga tauhan ko sa company lahat sila ay maapektuhan.

Chapter 27

Chapter 27 Tahimik ang kwarto at tanging tunog lang ng pagta-type ko sa laptop ang maririnig... tick… tick… tick… (Author Note: Sorry kung ganyan yung tunog hehehe para tuloy tiktik hahaha)Habang patuloy kong sinusuri ang mga records, mas lalo kong nakikita ang kabuuan ng problema at hindi ito simpleng pagnanakaw lalong hindi ito basta impulsive decision. Planado, Organized att higit sa lahat may utak sa likod nito. “May kasama siya…” bulong ko ulit, mas sigurado na ngayon. Hindi kayang gawin ‘to ni Celine mag-isa. May nagga-guide sa kanya. May nagtatago at mukhang matagal na itong nangyayari. Naningkit ang mata ko habang nakatitig sa screen. “Then…” mahina kong sabi, “…mas lalong interesting." Bahagya akong napangisi. Pero agad ding nawala ang focus ko nang may marinig akong mahinang paggalaw mula sa kama. Napalingon ako andoon si Sky baka bukaka pa ito kaya bahagya siyang gumalaw, kumunot ang noo, parang may hinahanap. “Tsk…” bulong ko, saka tumayo. Lumapit ako

Chapter 28

Chapter 28 Sky POV “Bakit may matigas akong katabi…?” Mahina kong bulong sa sarili ko habang kalahating tulog pa. Nakayakap pa rin ako. At ang kamay ko ay gumagalaw. Paakyat, pababa. “Hmm…” kunot-noo kong sambit. “Parang… katawan ‘to ah…” Napahinto ako. Bigla akong napamulagat. “Wait—” bigla. kung sambit " Katawan?!" Isang segundo ng katahimikan tapos bigla akong sumigaw ng malakas. “AHHHHHHH!!! RAPE! RAPE!!!” Parang sirena ang sigaw ko sa buong kwarto habang bigla akong bumangon. Halos matumba pa ako sa kama sa sobrang gulat. Nanlaki ang mata ko habang nakatingin sa katabi ko at doon ko nakita— “DAVID?!” Halos mawala ang boses ko habang ito ay nakahiga siya at gising na gising. At nakatingin sa akin na parang ako pa ang may kasalanan. “Anong—anong ginagawa mo sa kama ko?!” sigaw ko, sabay hila ng kumot na parang ako pa ang biktima. Tumaas ang kilay niya. “Your bed?” kalmado niyang sagot. Napatingin ako sa paligid pa kurap-kurap pa ang aking mata. Hindi ‘to k

Chapter 29

Chapter 29 “Ahh hehehe, Mr. David… sorry, nagkamali yata ako ng silid!” sabay peace sign ko pa na parang wala lang. Pero sa loob-loob ko? ay LUMUBOG KA NA LANG SANA SA SAHIG, SKY. Nakatingin lang siya sa’kin. Tahimik. Walang reaksyon. Walang galaw kaya mas nakakatakot.pag ganyang nakatingin lamang. “Uhm…” napakamot ako sa ulo ko habang paatras na parang magnanakaw na nahuli sa akto. “So… I’ll just… disappear.” Isang hakbang paatras, dalawa, tatlo. “Stay.” Napatigil ako. "Ay… na yawa na, patay ako nito." ani ko sa aking sarili. Dahan-dahan akong lumingon. “Ha?” pilit kong inosenteng tanong kahit obvious na ako ang tinatawag. Nakatayo siya, walang ka-emosyon-emosyon ang mukha, pero yung mata? Parang may sariling balak. “Lumapit ka.” Napakunot noo ko. “Bakit?” automatic kong sagot. Tumaas ang kilay niya. “Ayaw mo?” "Oo, ayaw ko." Kime kong sabi sa aking sarili na ako lamang ang nakakarinig. Pero… curiosity killed the Sky ay dahan-dahan akong lumapit, parang may

Chapter 30

Chapter 30“Interesting…” bulong ko sa sarili ko habang naglalakad pa rin sa hallway..Tapos bigla akong napahinto.“Wait… bakit ako ang nagsabing interesting?!” sabay turo ko sa sarili ko. “Eh siya dapat ‘yon!” Napailing ako. “Nahahawa na ako sa kayabangan ng lalaking ‘yon.” Huminga ako nang malalim."Focus, Sky. Focus." ani ko sa aking sarili. “AY!” bigla kong napahawak sa dibdib ko. “Bakit ba ang lakas ng tibok nito?!”Tumayo ako ng tuwid, sabay hampas sa sarili kong pisngi ng mahina. “Hoy! Gumising ka! Hindi ka high schooler para kiligin!" Saglit akong natahimik. “Pero… gwapo kasi…” bulong ko.Sabay iling agad. “NO! Mali! Bawal! Red flag! Red flag!”Naglakad ulit ako pero this time mas mabilis, parang tinatakbuhan ko sariling utak ko. Pagdating ko sa kwarto ko, agad kong sinara ang pinto at sumandal doon. “Haaay…” buntong-hininga ko. Masyadong tahimik Ang paligid. Tapos bigla akong napatingin sa kama ko.“Hindi… hindi ako hihiga.” Lumapit ako at tinitigan ko ito. “Hindi ako hihiga…

ZURÜCK

WEITER

CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN

DMCA.com Protection Status