ANG BABAE SA GABI(SSPG) のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

Chapter 12 Bigla akong napabuntong-hininga. “Haest… bakit ba ako pumayag na maging asawa mo?” diretsahan kong sabi habang nakatingin kay hubby 'este, kay Mr. Ortiz at sa pamangkin niyang si Celine. Tahimik silang pareho na parang hinihintay nito ang iba kung sasabihin pa at mukhang hinintay pa nila ang pasabog ko. “Kung tutuusin…” dagdag ko, sabay sandal sa upuan ko, “lugi ako.” Napakunot ang noo ni Celine, habang si hubby naman ay nakatingin lang sa akin `yung tipong inaantay kung anong kalokohan na naman ang lalabas sa bibig ko. “Bakit?” maikling tanong niya, kalmado pero halatang interesado. Ngumisi ako na may malisyang ngisi. “Dahil…” sabay tingin ko sa kanya mula ulo hanggang paa, “gurang ka na—” “Sky…” babala niya, pero hindi ako nagpigil. “And I know,” dagdag ko, sabay takip ng bibig ko kunwari, “hindi mo na ako mapapaligaya sa kama—” Bigla akong nag-peace sign dahil sa lumalabas sa bibig ko. Kahit minsang ay pahamak itong bibig ko kahit kaylan. “ He-he-he, charot lang w

Chapter 14 Celine POV Inis akong nakatingin sa babaeng hampas-lupa na ‘yon. Kung makalakad parang siya na ang Reyna ng buong mansyon. Bwisit na babae na ito. “Putang-ina kang babae ka…” bulong ko sa isip ko habang pasimpleng sinusundan siya ng tingin. “Sa ngayon, pababayaan ka muna namin ni Mommy…” Bahagya akong ngumisi. “…pero kapag nawala na yang matandang asawa mo—” Tumigas ang tingin ko. “—ikaw ang susunod.” Huminga ako nang malalim kailangan kong kumalma. Hindi pwedeng padalos-dalos, hindi pa sa ngayon. “Celine…” Napalingon ako sa boses ni Mommy. Nakatayo siya sa likod ko, nakapamewang, halatang hindi rin maganda ang timpla. “Hindi ka pwedeng magpatalo sa babaeng ‘yon,” dagdag niya, mahina pero matalim. Napangisi ako. “Alam ko,” sagot ko. “Hindi pa siya nananalo.” Saglit akong tumingin ulit kay Sky. Nakausli ang ngiti niya habang nakikipag-usap sa mga kasambahay parang matagal na siyang nakatira dito. Parang sa kanya na ang lahat. Ang kapal. “Pero Mommy…” dagdag ko, m

Chapter 16 Kinabukasan, maaga pa lang nasa labas na ako ng kumpanya ni Tito. Tahimik ang paligid, pero sa loob ko ay mas okay ito. Kahit na medyo kabado. Pero mas nangingibabaw ang isang bagay na desperasyon. Huminga ako nang malalim bago bumaba ng sasakyan. “Relax, Celine…” bulong ko sa sarili ko. “Kaya mo ‘to.” Dire-diretso akong pumasok sa building. Pagpasok ko ay sinalubong ako ng mga empleyado. “Good morning, Ma’am Celine.” Ngumiti ako `yung normal at walang bahid ng plano. “Good morning,” sagot ko, kalmado. Pero sa isip ko ay kailangan kong mag focus. Hindi ako pwedeng magkamali. Dumiretso ako sa elevator. Pinindot ang floor kung saan matatagpuan ang accounting department. Habang paakyat napapikit ako sandali saka inaayos ang aking sarili. Inaalala ang plano. Simple lang, kukuha ako ng 2 million at tatapalan ang records. At kung may magtanong walang iba ididiin kundi si Sky. Pagbukas ng elevator ay tahimik ang hallway. Konti pa lang ang tao. Hmm, perfect.

Chapter 18 “Wait… saan tayo pupunta?” tanong ko habang mabilis ang lakad niya. Hindi man lang lumilingon. “Company…!” diretso niyang sagot. Kaya napangisi na lang ako saka biglang naisip ko na. Ohhh… ito na ‘yon. Parang eksena sa teleserye. Ako ang bida. At si Celine? Kumokontrabida na palaka. “Okay, tanda -este, hubby pala!” habol ko, sabay mabilis na hakbang para maabutan siya. Napailing siya. “Hindi ka talaga nagbabago.” “Bakit? Gusto mo ba magbago ako? At saka pangalawang araw pa ako dito sa palasyo mo naglabasan na ang mga daga.” balik ko agad. Saglit siyang tumingin sa akin. “Hindi. At isa pa kaya sila lumabad dahil sa ingay mo.” " Hala siya, maingay na talaga ako?" "Oo!" Pagdating namin sa sasakyan, siya agad ang nagmaneho. Kaya bahagya ako nag aalala baka ma disgrasya kaming dalawa. "Wait, okay lang ba na ikaw ang magmamaneho?" ano ko dito. "Diyos ko Lord, gabayan mo kami. Ayaw ko pang mamatay." "Tsk! noisy!" sagot lamang nito kaya tumahimik na lamang

Chapter 20“Hahaha, impressed.”Napalingon ako sa lalaking nagsalita. Mukhang nasa early 30s, maayos ang postura, at halatang hindi basta-basta ang estado sa kumpanya.“Kahit mas bata ka kay Mrs. Ortiz ay mas marami kang alam tungkol sa batas,” dagdag niya, may halong amusement sa boses. “Hmm… why don’t you continue your study?” Napangiti ako ng kaunti.“Ahh… hehehe,” sabay kamot ko sa batok, “nag-iipon pa ako para maipagpatuloy ko ang pag-aaral ko, Mister…?”“John Belmont,” sagot niya, sabay abot ng kamay. “Just call me John.”Tiningnan ko ang kamay niya saglit bago ko tinanggap. “Sky,” sagot ko, simple lang.“Nice to meet you, Sky,” sabi niya, may kakaibang kislap sa mata. “Sayang ang talent mo kung hindi mo itutuloy.”Napangisi ako. Dahil may talent raw ako. Wow ha… ngayon lang may naka-appreciate. Pero bago pa ako makasagot sa sinabi nito ay magsalita ang katabi ko.“Meeting is not yet adjourned.” Biglang bumaba ang temperatura ng paligid.Diretso ang tingin niya kay John. Tahimik