INICIAR SESIÓNวันต่อมา
วันนี้ราชันตั้งใจที่จะพาคนตัวเล็กออกมาเที่ยวทะเลตามที่เคยสัญญาเอาไว้ก่อนหน้านี้ คนตัวเล็กเลยชวนแม่บ้านบางคนมาด้วยทั้งเจ้เจ๊เอ็มม่า แล้วก็ผิงๆเมียของสิงหามาด้วย ไหนจะครอบครัวของลูกน้องคนสนิท แล้วลูกๆของเหล่าบอดี้การ์ดที่มาด้วยอีกล่ะ เรียกได้ว่ายกทั้งหมู่บ้านมาเลยทีเดียว "โห่~ นายหญิงทำไมวันนี้แต่งตัวสวยจังเลยคะ" ผิงๆเอ่ยแซวเพื่อนสาว "หยุดเลยจ่ะผิงๆเธอเองก็ไม่เบานะ ดูสิหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ที่เดินตามทางลงชายหาดมองตาเป็นมันเลยนะ "สองสาวเพื่อนซี้เอ่ยหยอกเย้ากันไปมา "ไม่ใช่หรอก พวกเขามองเธอต่างหากย่ะยัยเลน่า ดูเธอสิ หุ่นก็ดีผิวก็สวยผมก็ยาว แถมหน้าตาก็เหมือนนางแบบเลยอ่ะ ไม่ใช่สิต้องบอกว่าดีกว่านางแบบบางคนตั้งเยอะ " คนถูกชมยิ้มๆและส่ายหน้าไปมาให้เพื่อนสาว ไม่มีใครชม ชมเองค่ะ "หยุด!!" ทั้งสองคนตกใจเสียงเรียกของเจ๊เอ็มม่า ก่อนจะหันไปมองด้านหลัง ทำให้ทั้งสองคนหัวเราะลั่น "อุ๋ย! ฮ่า ฮา ฮา~" โซเฟียหัวเราะจนน้ำหูน้ำตาไหลวันนี้เจ๊เอ็มม่าใส่บิกินี่แต่กางเกงเหมือนมีหัวช้างโผล่ออกมาตลอดทางเดินก็มีเสียงหัวเราะตามหลังมาด้วย จึงทำให้เอ็มม่าหัวเสียไม่น้อย "หยุดเลยนะพวกหลอน อย่ามาหัวเราะเจ๊นะไม่เคยเห็นคนสวยยังไงยะ" ว่าให้เลยคนอุตส่าห์มั่นใจว่าจะใช้ชุดนี้ออกมาแล้วดูดีเห็นในหุนออกจะสวยแล้วทำไม ผลออกมาเป็นอย่างนี้ไปได้ เจเจ๊อารมณ์เสีย!!!! "โอว!! ใจเย็นๆค่ะเจเจ๊ เดี๋ยววันนี้หนูหา บอดี้การ์ดหล่อๆล่ำๆให้สักคนเอาไหมเดี๋ยวบอกเฮียราชันให้หาให้ " พรึ่บ!!! หมับ "จริงหรือย่ะ แม่โซเฟียคนงามของเจ๊" พูดพางจับมือโซเฟียแกว่งไปมาและทำท่าทีเขินอาย "ฉันหัวจะปวดกับเจเจ๊จริงๆ เมื่อกี้ยังโวยวายอยู่เลย พูดเรื่องผู้ชายหายเป็นปิดทิ้งเลยนะ" ผิงๆเหลื่ออดกับอาการคนตรงหน้ามากๆ "แน่ชิ เดี๋ยวรอพวกเฮียมาจะบอกนะ ป่านนี้คงยังจะสั่งงานลูกน้องไม่เสร็จ" ใช่แล้วถึงพวกเขาจะมาเที่ยวแต่ทุกที่ก็มีแต่อันตรายเฮียราชันและเพื่อนๆจึงต้องสั่งงานและกำชับลูกน้องทุกคนให้ดูแลความปลอดภัยทุกคนที่มาในวันนี้ให้ดี ไม่รู้ว่าจะมีศัตรูคนไหนหรือคู่แข่งคนไหนคิดร้ายพวกเขาตอนนี้หรือเปล่า "ฮือ! ไม่ลงไม่รอมันแล้วเดี๋ยวเจเจ๊ไปหาเองดีกว่า ถ้าคืนนี้ไม่เห็นเจ๊ไม่ต้องตามหานะยะ จะไปหาจับผู้ยะ" ว่าแล้วก็เดินดุมๆออกไปทันที ปล่อยให้สองสาวยืนชะเง้อคอตามหลัง ก็เห็นว่ามีผู้ชายคนนึงยืนยิ้มให้เจ๊เอ็มม่าอยู่ ไม่น่าล่ะถึงบอกว่าไม่รอคนที่เธอจะหาให้ ผิงๆ และ โซเฟียพากันเดินออกมาจากจุดนั้นแล้วเดินตามหาคนรักของตัวเอง เมื่อมาถึงก็เจอพวกเขานั่งดื่มกันตรงที่พวกเขาตั้งจุดแคมป์ปิ้งพอดี จัสตินที่เห็นสองสาวเดินมาก่อนจึงเอ่ยถามคนเเรก "อ้าวแล้ว เจเจ๊ของพวกน้องอยู่ไหนแล้วละครับ" สองสาวหันหน้ามองกันแล้วยิ้ม "เจเจ๊ไปหาผู้ชายค่ะ เมื่อกี้มีผู้ชายคนนึงยืนยิ้มให้เจเจ๊ เขาดูหล่อเซ็กซี่เจเจ๊คงคิดว่าผู้ชายคนนั้นอ่อยสงสัยตาเยายวนให้เลยวิ่งตามไปแล้วค่ะ"ผิงเอ่ยตอบเพื่อนแฟน สิงหาเดินเข้ามาโอบเอวของเธอไว้ ด้านราชันก็เดินเข้ามากอดเอวเมียรักบ้าง โซเฟียยิ้มก่อนจะหุบยิ้มกะทันหันเมื่อราชันเคยพูดกับเธอเรื่องชุดที่ใส่ตอนนี้ "ทำไมมันโป๊!" เขาว่าให้ ภรรยาคนสวยกลันขำ ก่อนจะเอ่ยตอบออกไปแบบท้าทาย "ก็ มาเที่ยวทะเลจะให้ใส่อะไรหรอคะ ชุดนี้สวยดีซื้อแพงด้วย เฮียคงไม่ว่าใช่ไหม " เธอเอ่ยถามแต่ก็รู้อยู่แล้วว่าคำตอบจะเป็นอย่างไร "ดูปากเฮียให้ดีๆนะ เฮีย..ไม่...โอเค!" เขาจ้องมองหน้าของคนดื้อรั้นตรงหน้า ไม่รู้ต้องทำยังไงถึงจะทำให้เธอไม่ต้องแต่งตัวโป๊ ดูที่แม่คุณใส่สิ บิกินี่แบบเกาะอก สีขาวสดใส เหมาะกับผิวอมชมพูของเธอมากๆ ถึงเขาจะชอบแต่เขาก็หวงไม่อยากให้คนอื่นมาเห็นผิวเนียนขาวของเธอ แต่ยังไม่ทันที่คนตัวเล็กจะพูดอะไรมากก็มีบอดี้การ์ดคนนึงวิ่งเข้ามารายงานอะไรบางอย่างเมื่อรู้สาเหตุจึงทำให้ทุกคนตกใจอย่างมาก "นะ..นาย!!นายครับ!" บอดี้การ์ดคนนั้นวิ่งเข้ามาด้วยอาการเหนื่อยหอบ "มีอะไร"ราชันเอ่ยถามในทันที "คนของเราพบ เอ่อพบ ศพของคุณเอ็มม่าตรงชายหาดด้านโน้นครับ" ชายชุดดำเอ่ยรายงาน "อะ อะไรนะ!!ศะ ศพเหรอหมายความว่ายังไง! ล้อเล่นหรือเปล่า"โซเฟียพูดขื้น ด้วยน้ำเสียงสั่นเทา ต่างจากผิงๆตอนนี้เธอเป็นลมล้มพับไปแล้วสิงหาจึงต้องอุ้มเมียกลับไปพักที่ห้องรอ "เรื่องจริงครับ แล้วคนของเราก็จับผู้ชายคนนึงได้ เหมือนผู้ชายคนนั้นจะเป็นคนทำร้ายคุณเอ็มม่าด้วยรับนายหญิง" พรึ่บ!!! โซเฟียเกือบล้มลงกับพื้นดีทีมีมือแกรงของสามีช่วยประคองเอาไว้ เธอส่ายหน้าไปมาอย่างไม่อยากเชื่อพร้อมร้องไห้โฮ "รีบบอกทุกคนให้ไปเก็บข้าวของแล้วเดินทางกลับไปที่คฤหาสน์ทันที ไปตรวจดูรอบๆเกาะว่ามี อะไรที่น่าสงสัยหรือเปล่า แล้วรีบมารายงานทันที" ราชันสั่งกับลูกน้องก่อนที่เขาจะประคองคนตัวเล็กยังคงนิ่งอยู่ร้องไห้โฮเธอขยับปากพูดเพียงว่า'ไม่จริงใช่ไหม' และก็ร้องไฮจนเป็นลมล้มพับไปในอ้อมแขนของราชัน ....*ตอนพิเศษ: เมื่อหัวใจดวงเล็ก…เริ่มมีเจ้าของ**บ้านหลังใหญ่ที่เคยเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของเด็กเล็กวันนี้…ยังคงมีเสียงหัวเราะอยู่แต่มีบางอย่าง…กำลังเปลี่ยนไปจากเดิม“ม๊ามี๊ขา…หนูมีเรื่องจะบอก”เสียงของชินดี้ในวัย 18 ปีไม่ได้ใสซื่อเหมือนเด็กน้อยอีกต่อไปเธอยืนอยู่หน้าประตูห้องครัวมือกำแน่นเข้าหากันเล็กน้อยอย่างรู้สึกประหม่าโซเฟียที่กำลังเริ่มทำอาหารอยู่หันมามองลูกสาว ก่อนจะยิ้มอ่อนให้พร้อมถามชินดี้“มีอะไรคะลูกทำไมทำหน้าเครียดแบบนั้น”ชินดี้สูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะบอกกับแม่ออกไป“หนู…มีคนที่ชอบแล้วค่ะ”"…"เงียบเงียบจนได้ยินเสียงนาฬิกาบนผนังห้อง“เขาคือ...ใครคะ” โซเฟียถามเสียงนิ่งแต่แววตายังคงอ่อนโยนเสมอ“เพื่อนที่โรงเรียนค่ะ…เขาดีมากเลยนะคะ สุภาพ เรียนเก่ง แล้วก็— หล่อมาก”“มันชื่ออะไร!”เสียงทุ้มต่ำแทรกเข้ามาจากด้านหลังทั้งสองคนหันไปมองพร้อมกันก็เห็นราชันยืนอยู่ที่หน้าประตูเขาเดินมาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้สายตาคมกริบจ้องมองลูกสาวนิ่งจนอ่านสายตาไม่ออกอินดี้กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก“แด๊ดดี๊..คือหนู”“แด๊ดถามว่า…เขาชื่ออะไร?” เขาถามอีกครั้ง“ค…คิมค่ะ”ราชันพยักหน้าเล็กน้อย“พรุ่งนี
เสียงคลื่นน้ำทะเลซัดเข้าหาฝั่งเป็นระยะแสงแดดยามเช้าส่องกระทบผิวน้ำเป็นประกายระยิบระยับ ราวกับทะเลกำลังยิ้มรับการมาเยือนของพวกเขาบนชายหาดสีขาวสะอาด มีครอบครัวหนึ่งกำลังใช้ช่วงเวลาที่แสนธรรมดา…แต่มีค่ามากที่สุดในชีวิตราชันพาทั้งครอบครัวมาเที่ยวทะเลเป็นครั้งแรก“แม่คะ! เร็วสิคะ ชินดี้จะโดนน้ำแล้ว!”เสียงใสของเด็กหญิงตัวน้อยดังลั่น ขณะที่เธอกำลังวิ่งหนีคลื่นลูกเล็ก ๆ ที่ไหลตามมาถึงปลายเท้าโซเฟียหัวเราะเบา ๆ รีบวิ่งตามไปอย่างไม่รีบร้อนนัก แต่ในแววตาเต็มไปด้วยความสุขเมื่อเห็นลูกสาวและลูกชายมีความสุข“ไม่ต้องหนีค่ะลูก คลื่นแค่มาทักทายเองคะ”“แต่มันไล่หนู!” ชินดี้ทำหน้ามุ่ย ก่อนจะรีบวิ่งกลับมาหาแม่แล้วกอดขาแน่นโซเฟียย่อตัวลงให้ตัวเองอยู่ระดับเดียวกับลูกสาวแล้วเอ่ยพูดพลางใช่มือลูบหัวอย่างอ่อนโยน"มันแค่ไล่เพราะมันรักหนูค่ะ ""จริงนะคะ?""จริงสิ ลูกของแม่เป็นเด็กดีธรรมชาติและทุกคนก็รักเป็นธรรมดาจ้ะ" เธอเอ่ยบอกลูกสาว"เหมือนที่แด๊ดดี้รักใช่ไหมคะ?"คำถามใส ๆ ทำให้โซเฟียชะงักเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มบาง"ใช่…เหมือนแด๊ดดี้เลย""ใครเรียกแด๊ดดี้หืมม" เสียงทุ้มจากคนที่เพิ่งถูกกล่าวถึงดังขึ้นจากด้านหลังขอ
หลังจากเขาว่างแผนกับลูกสาวสำเร็จซินดี้ก็ไปขอให้แม่มีน้องชายให้และโซเฟียก็ตกลงราชันดีใจมากกว่าลูกสาวซะอีก ''ซี๊ดดดด อืม กะ เก่งมากคะ" "อ๊าา อย่างนั้นแหละคะ " เธอทำแบบเดิมซ้ำๆจนในทีสุด เขาก็เสร็จ อ๊อก อ็อก อ็อก น้ำสีขาวขุ่น เลอะเทอะเต็มปากคนตัวเล็ก "ห้ามกลืนคะ คายออกมา" อึก อึก!โซเฟียกลืนลงไปหมดแล้ว "ดึ้อชะมัดเลย! " เธอยักไหล่ ก่อนจะยิ้มให้อย่างไม่แยแส ก่อนที่เขาจะเริ่มซุกไซร้ซอกคอขาวผ่อง พร้อมสลับไปดูดดื่มกับริมฝีปากสีเชอรี่อันอวบอิ่ม ช่วงชิงลมหายใจของคนตัวเล็กจนทำให้เธอเอามือทุบหน้าอกแกร่งเพราะหายใจไม่ทัน "พะ พอก่อนเฮีย! เฟียหายใจไม่ทัน" เธอเอ่ยบอกแต่เขากลับกระตุกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ "แค่นี้ก็เหนื่อยแล้วหรอ หืม!" เขากำลังเตรียมจะจูบกับเธออีกครั้ง แต่เธอเอามือมาปิดปากเขาไว้เสียก่อน พรืบ!อือ "เดี๋ยวค่ะ ลูกอยู่ไหน!" เธอเอ่ยถามเพราะไม่เห็นลูกสาวมานอนด้วยปกติไม่เคยนอนแยกห้องกับผู้เป็นแม่ "ลูกไปนอนบ้านไอ้สิงห์ เมื่อกี้อีวานไปส่ง เห็นบอกว่าอยากไปเล่นกับน้องตัวเล็ก "ใช่แล้วตอนนี้สิงหา ก็มีลูกเป็นของตัวเองแถมเป็นลูกชายซึ่งลูกสาวเขาก็หลงรักเด็กชายตัวน้อยนั้นมากๆจนบางครั้ง
3ปีต่อมา หลังจากที่ภรรยาคนสวยอย่างโซเฟียคลอดลูกสาวผู้เป็นสามีจึงพากลับมาอยู่ที่คฤหาสน์ดั่งเดิมเคยบอกว่าจะกลับไปที่ไร่นานๆทีซึ่งมันสะดวกสบายเวลาลูกสาวของตนวิ่งเล่น น้องซินดี้อายุ 3 ขวบกว่าๆน่ารักสดใส น่าฟัด แก้มจ้ำม่ำเป็นที่รักของลุงๆมาเฟียเพื่อนทั้งสามของผู้เป็นพ่อ เด็กหญิงตัวน้อยจะติดคนเป็นพ่อ มากกว่าแม่ซะอีก ไม่ว่าจะเวลานอน อาบน้ำ กินข้าวหรือไปโรงเรียนก็ต้องออดอ้อนทุกครั้ง แล้วแบบนี้จะให้คนเป็นพ่อทำใจโกรธ หรือดุเวลาที่ทำผิดได้อย่างไรกันละ" มามี๊ขา แด๊ดดี้น้องอยู่หน๊าย"เด็กหญิงซินดี้ร้องเรียกหาผู้เป็นพ่อทุกเช้าเวลาตื่นนอน จนทุกวันนี้ทุกคนในคฤหาสน์เริ่มชินซะแล้ว"แด๊ดดี้ อยู่ในส่วนค่ะลูกรัก" ผู้เป็นแม่เอ่ยบอกเท่านั้นทำให้เด็กอ้วนกลมเลิ่มงอแงแบ๊ะปากร้องไห้ทันทีฮึก ฮึก แอ้~~"หืม น้องซินดี้หนูร้องไห้ทำไมกันลูกไหนเป็นอะไรคะบอกมาม๊าสิค่ะ" โซเฟียเดินมาอุ้มลูกสาวตัวน้อย ที่ยืนร้องไห้ทั้งน้ำตาจนทำให้ผู้เป็นแม่ตกใจ"ฮึ ฮึก ดะ...แด๊ดดี้น้อง" เอ่ยบอกทั้งน้ำตาไม่นานนักแด๊ดดี้ คนที่ถูกถามหาก็รีบวิ่งเข้ามาในคฤหาสน์เมื่อกี้เขาแค่เดินไปสั่งงานลูกน้องแล้วไฉนลูกสาวตัวน้อยของเขาถึงร้องไห้ลั่นบ้านขนา
ตอนนี้โซเฟียท้อง 9เดือนแล้วแต่ยังไม่มีวี่แววที่จะคลอดเลย ท้องของเธอใหญ่มากๆ เฮียราชันกลุ้มใจเอามากๆ ทำไมป่านนี้ลูกของเขาถึงยังไม่ออกมาอีก เขาเป็นห่วงภรรยาตัวน้อยของตัวเองมากๆจึงหอบเอางานทุกอย่างมาไว้ที่คฤหาสน์จนหมด ตอนนี้ทั้งคู่ย้ายกลับมาอยู่ที่คฤหาสน์เหมือนเดิมเพราะราชันบอกว่าจะได้สะดวกเวลาไปคลอดและจะได้มีเวลาดูแลลูกด้วย เพราะงานส่วนใหญ่ของเขาจะอยู่ที่นี่ เธอจึงจำใจปล่อยให้คนงานที่โน่นดูแลไร่แทน คนตัวเล็กเดินลงมาจากชั้น 2 ของบ้านแล้วตรงไปยังห้องครัว ช่วงนี้เธอกินเยอะเป็นพิเศษมากๆ แถมวันนี้ลูกสาวก็ดิ้นแรงกว่าปกติ ดิ้นทีไรผู้เป็นแม่ต้องน้ำตาคอทุกที"ป้าน้อยค่ะ วันนี้มีอะไรทานบ้างคะหนูหิวมากๆเลย" เธอเดินไปถามแม่บ้านที่กำลังวุ่นวายกับการเตรียมอาหารอยู่โดยมีพ่อบ้านเอลยื่นคุม"วันนี้มีแกงเขียวหวาน มีอาหารอิตาเลียน แล้วก็ต้มยำกุ้งน้ำข้นที่นายหญิงชอบทานด้วยค่ะ" พยักหน้าอย่างพอใจ แล้วรู้สึกตื่นเต้นที่วันนี้เธอจะได้กินต้มยำกุ้งน้ำข้น เพราะตั้งแต่เธอตั้งครรภ์มานี้ทานต้มยำกุ้งได้เกือบทุกวันเลยส่วนประเภทผลไม้ประเภทส้ม เธอจะไม่ได้แตะเลยหากเป็นเฮียราชันของเธออีกทีเป็นคนกินของพวกนั้น เขาทั้งอาเจีย
3เดือนต่อมาแสงแดดอ่อนๆช่วงสายสาดส่องเข้ามากระทบใบหน้าของคนตัวเล็กเบาๆราชันลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงีย ตนเองพึ่งจะได้นอนตอนตี3กว่าๆ ร่างหนาก้มมองลงมาที่โซเฟีนที่นอนซุกอยู่ที่หน้าอกของเขาอยู่ “ฟอดๆ~” สามีสุดหล่อราชันก้มลงหอมแก้มเมียรักที่นอนหมดแรงอยู่บนเตียงจากศึกร้อนรักเมือคืน เขาค่อยๆขะยับตัวเองลุกขึ้นมานั้งพิงที่หัวเตียงแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อต่อสายหาลูกน้องคนสนิทอีธานกดรับสายในทันที'ครับนาย' อีธานเอยตอบ'มึงช่วยไปทำอะไรบางอย่างให้กูหน่อย เดี๋ยวกูจะส่งรายละเอียดให้''ครับ'ติด ติด ติ๊ด!เพียงเท่านั้นคนร่างสูงก็รีบวางสายในทันทีเขาเดินเข้าไปชำระร่างกายในห้องน้ำ ออกมาแต่งตัวสำเร็จพอมองไปยังคนที่นอนอยู่บนเตียงก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะตื่นขึ้นมาเลย เขาเลยเดินออกไปจากห้องนอนอีกพากหนึ่ง"พวกมึงสำเร็จหรือยัง เดี๋ยวนายหญิงตื่นมาเห็นพอดีหรอก" อีวานที่ได้รับมอบหมายจากอีธานมาอีกที เรื่องภารกิจเซอร์ไพรส์นายหญิงของตนจึงรีบเร่งลูกน้องอีกที''ยังไม่สำเร็จเลยครับลูกพี่'' ชายฉกรรจ์ชุดดำหลายคนเอยตอบอีวาน"ถ้างั้นก็ช่วยเร่งมือกันหน่อยแล้วกัน ถ้าเสร็จไม่ทันคอพวกมึงได้ขาดแน่ รู้ใช่ไหมเวลานายโกรธจะเป







