บทที่4

#รางวัล

ตกดึก

ราชันเรียกให้มือขวาคนสนิทเดินเข้าไปหาในห้องทำงานเนื่องจากไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมาทางด้านของ อีธานมือซ้ายของตนได้รายงานว่าที่โรงพยาบาลมีการลักลอบซื้อขายอวัยวะภายในของมนุษย์ ชื่งคนที่ทำอย่างนี้ มันมาจากคนของตระกูลรอง แต่เขายังไม่แน่ใจว่าเป็นใครทีทำเพราะที่นั่นมีหลายคน ทั้ง มาติน เบล มาโคร ซึ่งพวกเขาเป็นลูกพี่ลูกน้องของราชันเองจะทำอะไรบุ่มบ่ามไม่ได้ จึงต้องเรียกลูกน้องคนสนิทให้เข้ามากลางดึกเพื่อวางแผนบางอย่าง

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

"เข้ามา" เมื่อได้รับอนุญาตอีธานก็เดินเข้ามาพร้อมกับแฟ้มเอกสารบางอย่างในมือ แล้วมาหยุดยืนตรงหน้าของเจ้านายพร้อมยื่นเอกสารในมือให้เขา

ราชันรับมาเปิดอ่านแล้วยื่นมันส่งคืน

"นายคิดว่าไงอีธาน" ราชันถามความเห็นจากลูกน้องฝีมือดีอย่างอีธานเพราะเขาทำภารกิจทุกอย่างที่ราชันมอบหมายให้ได้ดีเลยทีเดียว

"มีทางเดียวคือต้องเด็ดขาดเท่านั้นครับนาย" อีธานตอบตามความคิดเห็นของตัวเอง

"มันทำเรื่องนี้มากี่ครั้งแล้วอย่างเช่นอะไรบ้าง" ราชันถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"ทำมาห้าครั้งแล้วครับ!สายรายงานว่าพวกมันหลอกเอาหัวใจและไตร่วมทั้ง!เออคือ"อีธานพูดไม่ออกเพราะเรื่องนี้มันโหดร้ายมาก

"อะไร..?'' ราชันจ้องมองอีธานด้วยความสงสัย

"พวกมันจัดการผู้หญิงที่ท้องแก่ด้วยการดมยาสลบแล้วฆ่าและนำเด็กในท้องออกไปครับนาย"อีธานพูดขึ้นด้วยความโกรธแค้นมันโหดเกินไปจริงๆ

"ไปจัดการซะ อย่าให้พวกมันทำแบบนี้อีกเด็ดขาดเอามันให้เข็ด!" ราชันพูดเสียงเรียบนิ่งและหลับตาลงช้าๆเพื่อผ่อนคลาย

"ครับ!!"

อีธานรับคำสั่งแล้วเดินออกไปในทันทีคำว่าเด็ดขาดราชันคนๆนั้นจะไม่ได้มีโอกาสมีลมหายใจหรือกล้าทำมันอีกแน่นอนเขาไม่เคยอยากทำร้ายพี่น้องของตัวเองแต่ถ้ามันจำเป็นเขาก็ไม่สามารถเก็บพวกมันเอาไว้ได้เหมือนกัน

.....

หลังจากทีเขาสงบสติอารมณ์ของตัวเองแล้วราชันจึงเดินเข้ามาภายในห้องนอนแล้วรีบปิดประตูห้องทันทีอย่างเบามือทีสุดเพราะกลัวคนตัวเล็กจะตื่น

แอ๊ด กรืบ!

ราชันเดินไปยังเตียงนอนขนาดคิงไซส์ชึ่งตอนนี้มีคนตัวเล็กนอนหลับปุ๋ยอยู่

"หลับซะแล้ว ตัวแสบ" ว่าแล้วเขาก็เดินเข้าห้องน้ำไปเพื่อจัดการธุระส่วนตัว พอสำเร็จแล้วก็ได้ออกมาในขณะที่นุ่งเพียงผ้าขนหนูผืนเดียว ขื้นไปนั่งบนเตียงอย่างช้าๆ เเล้วต้องคิ้วขมวดเพราะคนตัวเล็กพริกกายหันมาทางเค้าพอดี พรึบ! แต่ชุดของเธอช่างขัดหูขัดตาเสียจริง ทำไมมันเซ็กซี่ขนาดนี้ ขนาดนอนหลับยังเหมือนยั่วเลย

"คิดจะนอนยั่วกันหรอหืมม" พูดจบราชันก็เริ่มลูบไล้ไปตามแก้มนวลอย่างอ่อนโยน จนทำให้คนที่นอนหลับสลึมสลือตื่น...

"ฮะ เฮีย!" โซเฟียพอลืมตาขึ้นก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

แต่โซเฟียยังพูดไม่ทันจบ คนตัวโตก็รีบพุ่งเข้าไปประกลบจูบเธอทันที จัดการท่าให้คนตัวเล็กให้นอนราบไปกับเตียงนอนขนาดคิงไซส์เหมือนเดิมในขณะที่เธอพยายามจะลุก

"อืมม~" โซเฟียพยามจะพูดห้ามเพราะตอนนี้เขาเอาเเต่พรมจูบอย่างเอาแต่ใจเธอหายใจไม่ทัน

ราชันเริ่มซุกไซ้ซอกคอขาว สลับกับเริ่มดูดดึงเต้าอวบและยอดทันสีชมพูไปมาผ่านเสื้อผ้าตัวบางของคนตัวเล็ก แล้วลุกขึ้นก่อนจะลงมือฉีกเสื้อผ้าสายเดียวทีเห็นแล้วขวางหูขวางตาชิบ!

"เฮีย ฉีกทำไมมันเเพง!" โซเฟียเอ่ยดุเขา

"เดียวเฮียชื้อให้ใหม่ครับคนสวย"ราชันบอกอย่างไม่แยแสเขาซื้อให้อีกเป็นพันตัวยังได้..

และตอนนี้ตัวของเธอมีแต่รอยแดงจากการโดนเสื้อผ้าที่ราชันฉีกขาดเขาจัดการกับเสื้อผ้า และบาเซียร์พร้อมกางเกงในของเธอออกจนหมด เขาก้มลงดูดเลียที่ยอดปทุมสีชมพู มือทั้งสองข้างบีบคลึงอยู่ที่หน้าอก สลับกันไปทั้งข้างขวาและช้าย มืออีกข้างเลื่อนลงต่ำมาที่จุดอ่อนไหวของเธอลูบวนไปวนมาอยู่สักพักแล้วพยายามสอดนิ้วเข้าไป

"อื้อ~ ฮะ เฮีย" ไม่มีเสียงตอบรับ

"อื้อ~ อ๊าาา พะ พอก่อน" เขาสงักค้าง

"ทำไมหืมมม"เธอยิ้มเล็กน้อย

"ระ เรื่องที่พูดตอนสัมภาษณ์หนูพูดจริงนะ"

พรึ่บ! "อ๊ะ!~"

เขาตกใจจนลืมดึงมือออกจากชองทางรักของคนตัวเล็กในทันที การเสียดสีในโพรงสวาทด้วยมือของคนตัวโต เหมือนไปสะกิดจุดอ่อนไหว จริงทำให้เธอร้องครางออกมาเบาๆ

"จะ จริงหรอเฟียย่อมมีลูกให้เฮียจริงๆใช่ไหม?" เธอพยักหน้าหงึกๆ

"จะ จริงค่ะ เฮียขา~เอาเข้ามาก่อนได้ไหม หนูต้องการเฮีย" เธอพูดเสียงออดอ้อนอย่างร้องขอ

"จัดไปครับคนสวย" เพียงแค่นั้นเขาก็เริ่มบทเบียดความเป็นชายให้แนบชิดกับช่องทางรักผ่านผ้าขนหนูที่สวมใส่

คนตัวเล็กครางออกมาเบาหวิวมันรู้สึกเสียวซ่านราชันดึงผ้าขนหนูของตัวเองออกแล้ว เริ่มไปลูบที่หัวท่อนเอ็นก่อนจะชักขึ้นลงสองสามครั้งก่อนจะขยับตัวไปใกล้ๆกับตัวเธอแล้วดันท่อนเอ็นเข้าไปทันที เพราะเขาไม่ไหวแล้วเหมือนกัน

"อ๊า~ซี๊สส ทีรักครับแน่น~ อ่า"เขาครางออกมาเมื่อท่อนเอ็นเข้าไปในโพรงสวาทของคนตัวเล็ก

แล้วเริ่มขยับเอวอย่างเนีบนาบจังหวะช้าๆแล้วเร่งเป็นจังหวะที่เร็วและแรงขึ้นเรื่อยๆ

"อ๊ะ อ๊า บะ...เบาๆหน่อยเฮีย~"

เมื่อได้ยินดังนั้นคนตัวโตก็ผ่อนแรงลง เมื่อกี้แรงปรารถนาทำให้เขายับยั้งชั่งใจไม่ได้ เลยลืมทำรุนแรงไปหน่อย ไว้เสร็จจากนี้ค่อยโอ้ก็ได้...

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป

เสียงครวญครางยังคงดังต่อเนื่อง

"อืมม์~"

"อ๊ะ~เฮีย มะ ไม่ไหว"คนตัวเล็กเอ่ยบอก

ปีก ปึก ปึก!!!~~

"จะ เสร็จ อ๊ะ อ๊ะ~"

พรับ พรับ พรับ!!!

"พร้อมกันครับ คนสวย"ว่าแล้วเขาก็เริ่มเร่งจังหวะขึ้นเรื่อยๆ

อ่าส์~/อ๊าาา ทั้งสองคนก็เสร็จพร้อมกัน

พอเสร็จราชันก็ดึงท่อนเอ็นออกจากชองทางรักของเธอเขามองดูของเหลวที่ไหลลงมาตามหวางขาเรียวสวยแล้วก้มลงหอมเข้าทีขะหมับของคนตัวเล็กอย่างนึกเอ็นดู คนตัวเล็กนอนแน่นิ่งเพราะเหนื่อย เขาเลยเป็นคนทำความสะอาดทุกซอกทุกมุมในร่างกายของเธอเอง แล้วลงไปนอนข้างๆเธอช้อนกอดคนตัวเล็กจากด้านหลัง อย่างหวงแหน เขามีความสุขมากๆที่เธอจะยอมมีเจ้าตัวเล็กให้สักที เขาอุตส่าห์ขอเธอตั้งนานก็ไม่ยอมมีให้ครั้งนี้เมื่อเธอยอมเขาจะต้องรีบเร่งทำการบ้านทุกวันซะแล้ว หื หือ....

"รักนะครับ ตัวแสบของเฮีย" กระซิบข้างหูเบาๆ ไม่รู้ว่านานแค่ไหนที่เขาคิดอะไรเรื่อยเปื่อย ถึงแม้จะพึ่งผ่านศึกรักกันเร่าร้อนมาหมาดๆ ก็ไม่ได้ทำให้พละกำลังของเขาถดถอยเลย จุ๊บไปที่กลุ่มผมของเธออีกครั้ง แล้วจึงหลับตาลงช้าๆ จนในที่สุดเขาก็หลับตามเธอไป

รุ่งเช้าวันถัดมา

"อืม..สดชื่นจัง" โซเฟียเอ่ยขึ้นทั้งที่ยังไม่ลืมตาด้วยซ้ำเธอควานหาตัวของสามีเเต่ก็ไม่พบเลยลืมตาขึ้นช้าๆพบว่ามันว่างเปล่า

"ตื่นเร็วจัง" โซเฟียรีบลุกแล้วเดินเข้าไปอาบน้ำแต่งตัวและรีบลงไปชั้นล่างทันที

"อรุณสวัสดิ์ครับนายหญิง" พ่อบ้านเอลเอ่ยทักทายโซเฟียเธอจึงยิ้มตอบ

"สวัสดีตอนเช้าค่ะพ่อบ้านเอล แล้วนี่เฮียอยู่ไหนคะ" โซเฟียเอ่ยถามด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม พ่อบ้านเอลเลยยิ้มและพูดตอบเธอ

"นายท่านเข้าบริษัทตั้งแต่เช้าแล้วครับนายหญิงเห็นอีวานบอกว่าวันนี้มีนัดสัมภาษณ์พนักงานด้วยตัวนายเองครับ" อ๋อที่แท้ก็แบบนี่ๆเอง

"ขอบคุณค่ะพ่อบ้านเอลงั้นตั้งโต๊ะเลยนะเฟียหิวมาก~"เธอบอกพร้อมลูบท้องตัวเองไปมา

ทั้งพ่อบ้านเอลและแม่บ้านต่างพากันรีบไปเตรียมอาหารให้เธอทันที ไม่นานนักอาหารทุกอย่างก็มาวางไว้ตรงหน้าเธอเรียบร้อย

"โหวันนี้มีแต่อาหารน่าทานทั้งนั้นเลยนะคะ เข้าต้มนี่ก็หอมมาก"โซเฟียทำตาโตเพราะวันนี้อาหารถูกใจมากโดยเพราะข้าวต้มปลาตรงหน้าเธอ

"อย่างนั้นต้องทานให้หมดนะครับนายหญิง"พ่อบ้านเอลบอกก่อนที่ทุกคนจะไปยืนประจำที่ของตัวเองเพื่อรอเธอทานข้าวเสร็จ

โซเฟียนั่งทานอาหารอย่าเอร็ดอร่อยและเธอคิดไว้ว่าหลังจากทานอาหารเสร็จแล้วเธอจะเข้าไปหาสามีสักหน่อยดีกว่า...

....