Share

บทที่4

last update publish date: 2026-04-08 16:18:19

#รางวัล

ตกดึก

ราชันเรียกให้มือขวาคนสนิทเดินเข้าไปหาในห้องทำงานเนื่องจากไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมาทางด้านของ อีธานมือซ้ายของตนได้รายงานว่าที่โรงพยาบาลมีการลักลอบซื้อขายอวัยวะภายในของมนุษย์ ชื่งคนที่ทำอย่างนี้ มันมาจากคนของตระกูลรอง แต่เขายังไม่แน่ใจว่าเป็นใครทีทำเพราะที่นั่นมีหลายคน ทั้ง มาติน เบล มาโคร ซึ่งพวกเขาเป็นลูกพี่ลูกน้องของราชันเองจะทำอะไรบุ่มบ่ามไม่ได้ จึงต้องเรียกลูกน้องคนสนิทให้เข้ามากลางดึกเพื่อวางแผนบางอย่าง

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

"เข้ามา" เมื่อได้รับอนุญาตอีธานก็เดินเข้ามาพร้อมกับแฟ้มเอกสารบางอย่างในมือ แล้วมาหยุดยืนตรงหน้าของเจ้านายพร้อมยื่นเอกสารในมือให้เขา

ราชันรับมาเปิดอ่านแล้วยื่นมันส่งคืน

"นายคิดว่าไงอีธาน" ราชันถามความเห็นจากลูกน้องฝีมือดีอย่างอีธานเพราะเขาทำภารกิจทุกอย่างที่ราชันมอบหมายให้ได้ดีเลยทีเดียว

"มีทางเดียวคือต้องเด็ดขาดเท่านั้นครับนาย" อีธานตอบตามความคิดเห็นของตัวเอง

"มันทำเรื่องนี้มากี่ครั้งแล้วอย่างเช่นอะไรบ้าง" ราชันถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"ทำมาห้าครั้งแล้วครับ!สายรายงานว่าพวกมันหลอกเอาหัวใจและไตร่วมทั้ง!เออคือ"อีธานพูดไม่ออกเพราะเรื่องนี้มันโหดร้ายมาก

"อะไร..?'' ราชันจ้องมองอีธานด้วยความสงสัย

"พวกมันจัดการผู้หญิงที่ท้องแก่ด้วยการดมยาสลบแล้วฆ่าและนำเด็กในท้องออกไปครับนาย"อีธานพูดขึ้นด้วยความโกรธแค้นมันโหดเกินไปจริงๆ

"ไปจัดการซะ อย่าให้พวกมันทำแบบนี้อีกเด็ดขาดเอามันให้เข็ด!" ราชันพูดเสียงเรียบนิ่งและหลับตาลงช้าๆเพื่อผ่อนคลาย

"ครับ!!"

อีธานรับคำสั่งแล้วเดินออกไปในทันทีคำว่าเด็ดขาดราชันคนๆนั้นจะไม่ได้มีโอกาสมีลมหายใจหรือกล้าทำมันอีกแน่นอนเขาไม่เคยอยากทำร้ายพี่น้องของตัวเองแต่ถ้ามันจำเป็นเขาก็ไม่สามารถเก็บพวกมันเอาไว้ได้เหมือนกัน

.....

หลังจากทีเขาสงบสติอารมณ์ของตัวเองแล้วราชันจึงเดินเข้ามาภายในห้องนอนแล้วรีบปิดประตูห้องทันทีอย่างเบามือทีสุดเพราะกลัวคนตัวเล็กจะตื่น

แอ๊ด กรืบ!

ราชันเดินไปยังเตียงนอนขนาดคิงไซส์ชึ่งตอนนี้มีคนตัวเล็กนอนหลับปุ๋ยอยู่

"หลับซะแล้ว ตัวแสบ" ว่าแล้วเขาก็เดินเข้าห้องน้ำไปเพื่อจัดการธุระส่วนตัว พอสำเร็จแล้วก็ได้ออกมาในขณะที่นุ่งเพียงผ้าขนหนูผืนเดียว ขื้นไปนั่งบนเตียงอย่างช้าๆ เเล้วต้องคิ้วขมวดเพราะคนตัวเล็กพริกกายหันมาทางเค้าพอดี พรึบ! แต่ชุดของเธอช่างขัดหูขัดตาเสียจริง ทำไมมันเซ็กซี่ขนาดนี้ ขนาดนอนหลับยังเหมือนยั่วเลย

"คิดจะนอนยั่วกันหรอหืมม" พูดจบราชันก็เริ่มลูบไล้ไปตามแก้มนวลอย่างอ่อนโยน จนทำให้คนที่นอนหลับสลึมสลือตื่น...

"ฮะ เฮีย!" โซเฟียพอลืมตาขึ้นก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

แต่โซเฟียยังพูดไม่ทันจบ คนตัวโตก็รีบพุ่งเข้าไปประกลบจูบเธอทันที จัดการท่าให้คนตัวเล็กให้นอนราบไปกับเตียงนอนขนาดคิงไซส์เหมือนเดิมในขณะที่เธอพยายามจะลุก

"อืมม~" โซเฟียพยามจะพูดห้ามเพราะตอนนี้เขาเอาเเต่พรมจูบอย่างเอาแต่ใจเธอหายใจไม่ทัน

ราชันเริ่มซุกไซ้ซอกคอขาว สลับกับเริ่มดูดดึงเต้าอวบและยอดทันสีชมพูไปมาผ่านเสื้อผ้าตัวบางของคนตัวเล็ก แล้วลุกขึ้นก่อนจะลงมือฉีกเสื้อผ้าสายเดียวทีเห็นแล้วขวางหูขวางตาชิบ!

"เฮีย ฉีกทำไมมันเเพง!" โซเฟียเอ่ยดุเขา

"เดียวเฮียชื้อให้ใหม่ครับคนสวย"ราชันบอกอย่างไม่แยแสเขาซื้อให้อีกเป็นพันตัวยังได้..

และตอนนี้ตัวของเธอมีแต่รอยแดงจากการโดนเสื้อผ้าที่ราชันฉีกขาดเขาจัดการกับเสื้อผ้า และบาเซียร์พร้อมกางเกงในของเธอออกจนหมด เขาก้มลงดูดเลียที่ยอดปทุมสีชมพู มือทั้งสองข้างบีบคลึงอยู่ที่หน้าอก สลับกันไปทั้งข้างขวาและช้าย มืออีกข้างเลื่อนลงต่ำมาที่จุดอ่อนไหวของเธอลูบวนไปวนมาอยู่สักพักแล้วพยายามสอดนิ้วเข้าไป

"อื้อ~ ฮะ เฮีย" ไม่มีเสียงตอบรับ

"อื้อ~ อ๊าาา พะ พอก่อน" เขาสงักค้าง

"ทำไมหืมมม"เธอยิ้มเล็กน้อย

"ระ เรื่องที่พูดตอนสัมภาษณ์หนูพูดจริงนะ"

พรึ่บ! "อ๊ะ!~"

เขาตกใจจนลืมดึงมือออกจากชองทางรักของคนตัวเล็กในทันที การเสียดสีในโพรงสวาทด้วยมือของคนตัวโต เหมือนไปสะกิดจุดอ่อนไหว จริงทำให้เธอร้องครางออกมาเบาๆ

"จะ จริงหรอเฟียย่อมมีลูกให้เฮียจริงๆใช่ไหม?" เธอพยักหน้าหงึกๆ

"จะ จริงค่ะ เฮียขา~เอาเข้ามาก่อนได้ไหม หนูต้องการเฮีย" เธอพูดเสียงออดอ้อนอย่างร้องขอ

"จัดไปครับคนสวย" เพียงแค่นั้นเขาก็เริ่มบทเบียดความเป็นชายให้แนบชิดกับช่องทางรักผ่านผ้าขนหนูที่สวมใส่

คนตัวเล็กครางออกมาเบาหวิวมันรู้สึกเสียวซ่านราชันดึงผ้าขนหนูของตัวเองออกแล้ว เริ่มไปลูบที่หัวท่อนเอ็นก่อนจะชักขึ้นลงสองสามครั้งก่อนจะขยับตัวไปใกล้ๆกับตัวเธอแล้วดันท่อนเอ็นเข้าไปทันที เพราะเขาไม่ไหวแล้วเหมือนกัน

"อ๊า~ซี๊สส ทีรักครับแน่น~ อ่า"เขาครางออกมาเมื่อท่อนเอ็นเข้าไปในโพรงสวาทของคนตัวเล็ก

แล้วเริ่มขยับเอวอย่างเนีบนาบจังหวะช้าๆแล้วเร่งเป็นจังหวะที่เร็วและแรงขึ้นเรื่อยๆ

"อ๊ะ อ๊า บะ...เบาๆหน่อยเฮีย~"

เมื่อได้ยินดังนั้นคนตัวโตก็ผ่อนแรงลง เมื่อกี้แรงปรารถนาทำให้เขายับยั้งชั่งใจไม่ได้ เลยลืมทำรุนแรงไปหน่อย ไว้เสร็จจากนี้ค่อยโอ้ก็ได้...

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป

เสียงครวญครางยังคงดังต่อเนื่อง

"อืมม์~"

"อ๊ะ~เฮีย มะ ไม่ไหว"คนตัวเล็กเอ่ยบอก

ปีก ปึก ปึก!!!~~

"จะ เสร็จ อ๊ะ อ๊ะ~"

พรับ พรับ พรับ!!!

"พร้อมกันครับ คนสวย"ว่าแล้วเขาก็เริ่มเร่งจังหวะขึ้นเรื่อยๆ

อ่าส์~/อ๊าาา ทั้งสองคนก็เสร็จพร้อมกัน

พอเสร็จราชันก็ดึงท่อนเอ็นออกจากชองทางรักของเธอเขามองดูของเหลวที่ไหลลงมาตามหวางขาเรียวสวยแล้วก้มลงหอมเข้าทีขะหมับของคนตัวเล็กอย่างนึกเอ็นดู คนตัวเล็กนอนแน่นิ่งเพราะเหนื่อย เขาเลยเป็นคนทำความสะอาดทุกซอกทุกมุมในร่างกายของเธอเอง แล้วลงไปนอนข้างๆเธอช้อนกอดคนตัวเล็กจากด้านหลัง อย่างหวงแหน เขามีความสุขมากๆที่เธอจะยอมมีเจ้าตัวเล็กให้สักที เขาอุตส่าห์ขอเธอตั้งนานก็ไม่ยอมมีให้ครั้งนี้เมื่อเธอยอมเขาจะต้องรีบเร่งทำการบ้านทุกวันซะแล้ว หื หือ....

"รักนะครับ ตัวแสบของเฮีย" กระซิบข้างหูเบาๆ ไม่รู้ว่านานแค่ไหนที่เขาคิดอะไรเรื่อยเปื่อย ถึงแม้จะพึ่งผ่านศึกรักกันเร่าร้อนมาหมาดๆ ก็ไม่ได้ทำให้พละกำลังของเขาถดถอยเลย จุ๊บไปที่กลุ่มผมของเธออีกครั้ง แล้วจึงหลับตาลงช้าๆ จนในที่สุดเขาก็หลับตามเธอไป

รุ่งเช้าวันถัดมา

"อืม..สดชื่นจัง" โซเฟียเอ่ยขึ้นทั้งที่ยังไม่ลืมตาด้วยซ้ำเธอควานหาตัวของสามีเเต่ก็ไม่พบเลยลืมตาขึ้นช้าๆพบว่ามันว่างเปล่า

"ตื่นเร็วจัง" โซเฟียรีบลุกแล้วเดินเข้าไปอาบน้ำแต่งตัวและรีบลงไปชั้นล่างทันที

"อรุณสวัสดิ์ครับนายหญิง" พ่อบ้านเอลเอ่ยทักทายโซเฟียเธอจึงยิ้มตอบ

"สวัสดีตอนเช้าค่ะพ่อบ้านเอล แล้วนี่เฮียอยู่ไหนคะ" โซเฟียเอ่ยถามด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม พ่อบ้านเอลเลยยิ้มและพูดตอบเธอ

"นายท่านเข้าบริษัทตั้งแต่เช้าแล้วครับนายหญิงเห็นอีวานบอกว่าวันนี้มีนัดสัมภาษณ์พนักงานด้วยตัวนายเองครับ" อ๋อที่แท้ก็แบบนี่ๆเอง

"ขอบคุณค่ะพ่อบ้านเอลงั้นตั้งโต๊ะเลยนะเฟียหิวมาก~"เธอบอกพร้อมลูบท้องตัวเองไปมา

ทั้งพ่อบ้านเอลและแม่บ้านต่างพากันรีบไปเตรียมอาหารให้เธอทันที ไม่นานนักอาหารทุกอย่างก็มาวางไว้ตรงหน้าเธอเรียบร้อย

"โหวันนี้มีแต่อาหารน่าทานทั้งนั้นเลยนะคะ เข้าต้มนี่ก็หอมมาก"โซเฟียทำตาโตเพราะวันนี้อาหารถูกใจมากโดยเพราะข้าวต้มปลาตรงหน้าเธอ

"อย่างนั้นต้องทานให้หมดนะครับนายหญิง"พ่อบ้านเอลบอกก่อนที่ทุกคนจะไปยืนประจำที่ของตัวเองเพื่อรอเธอทานข้าวเสร็จ

โซเฟียนั่งทานอาหารอย่าเอร็ดอร่อยและเธอคิดไว้ว่าหลังจากทานอาหารเสร็จแล้วเธอจะเข้าไปหาสามีสักหน่อยดีกว่า...

....

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เหนือราชันคือเมีย   ตอนพิเศษ

    *ตอนพิเศษ: เมื่อหัวใจดวงเล็ก…เริ่มมีเจ้าของ**บ้านหลังใหญ่ที่เคยเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของเด็กเล็กวันนี้…ยังคงมีเสียงหัวเราะอยู่แต่มีบางอย่าง…กำลังเปลี่ยนไปจากเดิม“ม๊ามี๊ขา…หนูมีเรื่องจะบอก”เสียงของชินดี้ในวัย 18 ปีไม่ได้ใสซื่อเหมือนเด็กน้อยอีกต่อไปเธอยืนอยู่หน้าประตูห้องครัวมือกำแน่นเข้าหากันเล็กน้อยอย่างรู้สึกประหม่าโซเฟียที่กำลังเริ่มทำอาหารอยู่หันมามองลูกสาว ก่อนจะยิ้มอ่อนให้พร้อมถามชินดี้“มีอะไรคะลูกทำไมทำหน้าเครียดแบบนั้น”ชินดี้สูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะบอกกับแม่ออกไป“หนู…มีคนที่ชอบแล้วค่ะ”"…"เงียบเงียบจนได้ยินเสียงนาฬิกาบนผนังห้อง“เขาคือ...ใครคะ” โซเฟียถามเสียงนิ่งแต่แววตายังคงอ่อนโยนเสมอ“เพื่อนที่โรงเรียนค่ะ…เขาดีมากเลยนะคะ สุภาพ เรียนเก่ง แล้วก็— หล่อมาก”“มันชื่ออะไร!”เสียงทุ้มต่ำแทรกเข้ามาจากด้านหลังทั้งสองคนหันไปมองพร้อมกันก็เห็นราชันยืนอยู่ที่หน้าประตูเขาเดินมาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้สายตาคมกริบจ้องมองลูกสาวนิ่งจนอ่านสายตาไม่ออกอินดี้กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก“แด๊ดดี๊..คือหนู”“แด๊ดถามว่า…เขาชื่ออะไร?” เขาถามอีกครั้ง“ค…คิมค่ะ”ราชันพยักหน้าเล็กน้อย“พรุ่งนี

  • เหนือราชันคือเมีย   บทที่18 จบ

    เสียงคลื่นน้ำทะเลซัดเข้าหาฝั่งเป็นระยะแสงแดดยามเช้าส่องกระทบผิวน้ำเป็นประกายระยิบระยับ ราวกับทะเลกำลังยิ้มรับการมาเยือนของพวกเขาบนชายหาดสีขาวสะอาด มีครอบครัวหนึ่งกำลังใช้ช่วงเวลาที่แสนธรรมดา…แต่มีค่ามากที่สุดในชีวิตราชันพาทั้งครอบครัวมาเที่ยวทะเลเป็นครั้งแรก“แม่คะ! เร็วสิคะ ชินดี้จะโดนน้ำแล้ว!”เสียงใสของเด็กหญิงตัวน้อยดังลั่น ขณะที่เธอกำลังวิ่งหนีคลื่นลูกเล็ก ๆ ที่ไหลตามมาถึงปลายเท้าโซเฟียหัวเราะเบา ๆ รีบวิ่งตามไปอย่างไม่รีบร้อนนัก แต่ในแววตาเต็มไปด้วยความสุขเมื่อเห็นลูกสาวและลูกชายมีความสุข“ไม่ต้องหนีค่ะลูก คลื่นแค่มาทักทายเองคะ”“แต่มันไล่หนู!” ชินดี้ทำหน้ามุ่ย ก่อนจะรีบวิ่งกลับมาหาแม่แล้วกอดขาแน่นโซเฟียย่อตัวลงให้ตัวเองอยู่ระดับเดียวกับลูกสาวแล้วเอ่ยพูดพลางใช่มือลูบหัวอย่างอ่อนโยน"มันแค่ไล่เพราะมันรักหนูค่ะ ""จริงนะคะ?""จริงสิ ลูกของแม่เป็นเด็กดีธรรมชาติและทุกคนก็รักเป็นธรรมดาจ้ะ" เธอเอ่ยบอกลูกสาว"เหมือนที่แด๊ดดี้รักใช่ไหมคะ?"คำถามใส ๆ ทำให้โซเฟียชะงักเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มบาง"ใช่…เหมือนแด๊ดดี้เลย""ใครเรียกแด๊ดดี้หืมม" เสียงทุ้มจากคนที่เพิ่งถูกกล่าวถึงดังขึ้นจากด้านหลังขอ

  • เหนือราชันคือเมีย   บทที่17

    หลังจากเขาว่างแผนกับลูกสาวสำเร็จซินดี้ก็ไปขอให้แม่มีน้องชายให้และโซเฟียก็ตกลงราชันดีใจมากกว่าลูกสาวซะอีก ''ซี๊ดดดด อืม กะ เก่งมากคะ" "อ๊าา อย่างนั้นแหละคะ " เธอทำแบบเดิมซ้ำๆจนในทีสุด เขาก็เสร็จ อ๊อก อ็อก อ็อก น้ำสีขาวขุ่น เลอะเทอะเต็มปากคนตัวเล็ก "ห้ามกลืนคะ คายออกมา" อึก อึก!โซเฟียกลืนลงไปหมดแล้ว "ดึ้อชะมัดเลย! " เธอยักไหล่ ก่อนจะยิ้มให้อย่างไม่แยแส ก่อนที่เขาจะเริ่มซุกไซร้ซอกคอขาวผ่อง พร้อมสลับไปดูดดื่มกับริมฝีปากสีเชอรี่อันอวบอิ่ม ช่วงชิงลมหายใจของคนตัวเล็กจนทำให้เธอเอามือทุบหน้าอกแกร่งเพราะหายใจไม่ทัน "พะ พอก่อนเฮีย! เฟียหายใจไม่ทัน" เธอเอ่ยบอกแต่เขากลับกระตุกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ "แค่นี้ก็เหนื่อยแล้วหรอ หืม!" เขากำลังเตรียมจะจูบกับเธออีกครั้ง แต่เธอเอามือมาปิดปากเขาไว้เสียก่อน พรืบ!อือ "เดี๋ยวค่ะ ลูกอยู่ไหน!" เธอเอ่ยถามเพราะไม่เห็นลูกสาวมานอนด้วยปกติไม่เคยนอนแยกห้องกับผู้เป็นแม่ "ลูกไปนอนบ้านไอ้สิงห์ เมื่อกี้อีวานไปส่ง เห็นบอกว่าอยากไปเล่นกับน้องตัวเล็ก "ใช่แล้วตอนนี้สิงหา ก็มีลูกเป็นของตัวเองแถมเป็นลูกชายซึ่งลูกสาวเขาก็หลงรักเด็กชายตัวน้อยนั้นมากๆจนบางครั้ง

  • เหนือราชันคือเมีย   บทที่16

    3ปีต่อมา หลังจากที่ภรรยาคนสวยอย่างโซเฟียคลอดลูกสาวผู้เป็นสามีจึงพากลับมาอยู่ที่คฤหาสน์ดั่งเดิมเคยบอกว่าจะกลับไปที่ไร่นานๆทีซึ่งมันสะดวกสบายเวลาลูกสาวของตนวิ่งเล่น น้องซินดี้อายุ 3 ขวบกว่าๆน่ารักสดใส น่าฟัด แก้มจ้ำม่ำเป็นที่รักของลุงๆมาเฟียเพื่อนทั้งสามของผู้เป็นพ่อ เด็กหญิงตัวน้อยจะติดคนเป็นพ่อ มากกว่าแม่ซะอีก ไม่ว่าจะเวลานอน อาบน้ำ กินข้าวหรือไปโรงเรียนก็ต้องออดอ้อนทุกครั้ง แล้วแบบนี้จะให้คนเป็นพ่อทำใจโกรธ หรือดุเวลาที่ทำผิดได้อย่างไรกันละ" มามี๊ขา แด๊ดดี้น้องอยู่หน๊าย"เด็กหญิงซินดี้ร้องเรียกหาผู้เป็นพ่อทุกเช้าเวลาตื่นนอน จนทุกวันนี้ทุกคนในคฤหาสน์เริ่มชินซะแล้ว"แด๊ดดี้ อยู่ในส่วนค่ะลูกรัก" ผู้เป็นแม่เอ่ยบอกเท่านั้นทำให้เด็กอ้วนกลมเลิ่มงอแงแบ๊ะปากร้องไห้ทันทีฮึก ฮึก แอ้~~"หืม น้องซินดี้หนูร้องไห้ทำไมกันลูกไหนเป็นอะไรคะบอกมาม๊าสิค่ะ" โซเฟียเดินมาอุ้มลูกสาวตัวน้อย ที่ยืนร้องไห้ทั้งน้ำตาจนทำให้ผู้เป็นแม่ตกใจ"ฮึ ฮึก ดะ...แด๊ดดี้น้อง" เอ่ยบอกทั้งน้ำตาไม่นานนักแด๊ดดี้ คนที่ถูกถามหาก็รีบวิ่งเข้ามาในคฤหาสน์เมื่อกี้เขาแค่เดินไปสั่งงานลูกน้องแล้วไฉนลูกสาวตัวน้อยของเขาถึงร้องไห้ลั่นบ้านขนา

  • เหนือราชันคือเมีย   บทที่15

    ตอนนี้โซเฟียท้อง 9เดือนแล้วแต่ยังไม่มีวี่แววที่จะคลอดเลย ท้องของเธอใหญ่มากๆ เฮียราชันกลุ้มใจเอามากๆ ทำไมป่านนี้ลูกของเขาถึงยังไม่ออกมาอีก เขาเป็นห่วงภรรยาตัวน้อยของตัวเองมากๆจึงหอบเอางานทุกอย่างมาไว้ที่คฤหาสน์จนหมด ตอนนี้ทั้งคู่ย้ายกลับมาอยู่ที่คฤหาสน์เหมือนเดิมเพราะราชันบอกว่าจะได้สะดวกเวลาไปคลอดและจะได้มีเวลาดูแลลูกด้วย เพราะงานส่วนใหญ่ของเขาจะอยู่ที่นี่ เธอจึงจำใจปล่อยให้คนงานที่โน่นดูแลไร่แทน คนตัวเล็กเดินลงมาจากชั้น 2 ของบ้านแล้วตรงไปยังห้องครัว ช่วงนี้เธอกินเยอะเป็นพิเศษมากๆ แถมวันนี้ลูกสาวก็ดิ้นแรงกว่าปกติ ดิ้นทีไรผู้เป็นแม่ต้องน้ำตาคอทุกที"ป้าน้อยค่ะ วันนี้มีอะไรทานบ้างคะหนูหิวมากๆเลย" เธอเดินไปถามแม่บ้านที่กำลังวุ่นวายกับการเตรียมอาหารอยู่โดยมีพ่อบ้านเอลยื่นคุม"วันนี้มีแกงเขียวหวาน มีอาหารอิตาเลียน แล้วก็ต้มยำกุ้งน้ำข้นที่นายหญิงชอบทานด้วยค่ะ" พยักหน้าอย่างพอใจ แล้วรู้สึกตื่นเต้นที่วันนี้เธอจะได้กินต้มยำกุ้งน้ำข้น เพราะตั้งแต่เธอตั้งครรภ์มานี้ทานต้มยำกุ้งได้เกือบทุกวันเลยส่วนประเภทผลไม้ประเภทส้ม เธอจะไม่ได้แตะเลยหากเป็นเฮียราชันของเธออีกทีเป็นคนกินของพวกนั้น เขาทั้งอาเจีย

  • เหนือราชันคือเมีย   บทที่14

    3เดือนต่อมาแสงแดดอ่อนๆช่วงสายสาดส่องเข้ามากระทบใบหน้าของคนตัวเล็กเบาๆราชันลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงีย ตนเองพึ่งจะได้นอนตอนตี3กว่าๆ ร่างหนาก้มมองลงมาที่โซเฟีนที่นอนซุกอยู่ที่หน้าอกของเขาอยู่ “ฟอดๆ~” สามีสุดหล่อราชันก้มลงหอมแก้มเมียรักที่นอนหมดแรงอยู่บนเตียงจากศึกร้อนรักเมือคืน เขาค่อยๆขะยับตัวเองลุกขึ้นมานั้งพิงที่หัวเตียงแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อต่อสายหาลูกน้องคนสนิทอีธานกดรับสายในทันที'ครับนาย' อีธานเอยตอบ'มึงช่วยไปทำอะไรบางอย่างให้กูหน่อย เดี๋ยวกูจะส่งรายละเอียดให้''ครับ'ติด ติด ติ๊ด!เพียงเท่านั้นคนร่างสูงก็รีบวางสายในทันทีเขาเดินเข้าไปชำระร่างกายในห้องน้ำ ออกมาแต่งตัวสำเร็จพอมองไปยังคนที่นอนอยู่บนเตียงก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะตื่นขึ้นมาเลย เขาเลยเดินออกไปจากห้องนอนอีกพากหนึ่ง"พวกมึงสำเร็จหรือยัง เดี๋ยวนายหญิงตื่นมาเห็นพอดีหรอก" อีวานที่ได้รับมอบหมายจากอีธานมาอีกที เรื่องภารกิจเซอร์ไพรส์นายหญิงของตนจึงรีบเร่งลูกน้องอีกที''ยังไม่สำเร็จเลยครับลูกพี่'' ชายฉกรรจ์ชุดดำหลายคนเอยตอบอีวาน"ถ้างั้นก็ช่วยเร่งมือกันหน่อยแล้วกัน ถ้าเสร็จไม่ทันคอพวกมึงได้ขาดแน่ รู้ใช่ไหมเวลานายโกรธจะเป

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status