Home / Romance / Indayog sa Gabi / Chapter 341 - Chapter 350

All Chapters of Indayog sa Gabi : Chapter 341 - Chapter 350

534 Chapters

F*ckners 152:

Naging isang malabong panaginip ang buong paligid.Ang matitiling tunog ng mga medical equipment, ang sigaw ng mga doktor, at ang amoy ng antiseptiko at sariwang dugo ay naghalo-halo sa hangin ng Emergency Surgical Suite ng ospital.Sa labas ng operating room, ang kulay pulang ilaw sa ibabaw ng pinto ay parang isang nag-aalab na mata na nagbabanta ng kamatayan.Nakatayo si Michael sa gitna ng malamig na pasilyo. Ang kaniyang white dress shirt ay puno ng tuyong pulang dugo—ang dugo ng kaniyang asawa.Ang kaniyang dalawang kamay ay nanginginig nang hindi mapigilan. He’s a strong businessman! He was strong-minded man! Pero ngayon, alam niya sa sarili niyang nauubusan siya ng lakas!Bumagsak ang kaniyang dalawang tuhod sa malamig na semento. Isinubsob niya ang kaniyang mukha sa kaniyang mga palad habang ang kaniyang malalapad na balikat ay nanginginig sa tahimik at basag na paghagulgol.“Huwag mo akong iiwan, Loisa… Please… God, take everything I have, just save my wife…” pabulong at desp

F*ckners 153:

“Mr. Valderama… we did everything we could to stop the bleeding and stabilize her cardiac function,” pahayag ng doktor sa seryosong tono. “The baby girl is stable in the neonatal unit. But as for your wife…”Napahinto ang doktor, at sa sandaling iyon, tila huminto rin ang pag-ikot ng mundo para kina Michael at Gabriel.Apat na taon ang nakalipas…Hamptons Estate.Ang malawak na estate ng pamilya ay napapalibutan ng malalaking puno ng pine, mga makukulay na bulaklak sa hardin, at ang sariwang hangin.Ang sikat ng araw sa hapon ay may kaaya-ayang warm gold na liwanag na tumatama sa malawak na grassy lawn sa likod ng mansyon.Sa gitna ng green field, umaalingawngaw ang malakas at masayang tawa ng isang pitong taong gulang na batang lalaki.“Dad! Look! I got it! I got the ball!” sigaw ng bata habang mabilis na tumatakbo dala ang isang kulay orange na basketball.Si Lloyd.Ang batang lalaki na ngayon ay mas lalong lumaki at naging napakagwapo. Nakuha niya ang matangos na ilong, ang maiitim

F*ckners 154:

Mula sa malaking glass sliding door sa teresa ng ikalawang palapag ng mansyon, nakatayo si Michael.Nakasuot siya ng casual grey sweater at slacks. Ang kaniyang mukha ay mas mature na ngayon, may kaunting linya ng karanasan at edad sa paligid ng kaniyang mga mata, ngunit naroon pa rin ang kaniyang maunawain at napakagwapong kaanyuan.Karga-karga niya sa kaniyang kaliwang braso ang isang apat na taong gulang na batang babae.Ang batang babae ay may mahabang, kulot na itim na buhok, may napakaputing balat, at may malalaking, nagniningning na mga mata na eksaktong kapareho ng kay Loisa.Nakasuot ito ng munting pink floral dress.Si Hope. Ang anak na babae na isinilang ni Loisa sa gitna ng laban sa pagitan ng buhay at kamatayan.“Daddy, why is Dad Gabriel crying?” tanong ng munting si Hope habang nakatingin sa lawn kung saan nakayakap si Gabriel kay Lloyd. “Is he sad? Did he and kuya fight?’Hinalikan ni Michael ang malambot na pisngi ng kaniyang anak na babae. Isang napakapayapa at malam

F*ckners 155:

Pagkahapon, habang naghahanda ang mga kasambahay sa loob ng kainan para sa hapunan, naglakad si Gabriel patungo sa white marble pavilion sa dulo ng hardin.Sa gitna ng pavilion, may isang maliit na carved stone bench kung saan madalas umupo si Loisa noong mga huling buwan ng kaniyang buhay habang pinagmamasdan ang mga bulaklak.Inilabas ni Gabriel mula sa kaniyang bulsa ang isang lumang leather-bound notebook—ang journal ni Loisa na ibinigay sa kaniya ni Michael ilang taon na ang nakalipas upang mabasang lahat ang katotohanan.Binuksan niya ang huling pahina kung saan nakasulat ang mga huling salita ng babae gamit ang pamiliar at malambot nitong sulat-kamay:“To Gabriel,Kung binabasa mo ito, ibig sabihin ay nahanap mo na ang kapayapaang pangarap ko para sa’yo. Huwag kang mabubuhay sa pagsisisi. Ang mga sugat ng nakaraan sa UCC, ang mga kasalanan, at ang sakit ay mga bahagi lamang ng daan upang makilala natin kung sino talaga tayo.Minahal kita sa paraang kaya ko noon. At nagpapasalam

Partners In Bed SPECIAL!

Loisa’s Final Point Of ViewTahimik ang buong mansyon ng Hamptons Estate, pero sa loob ng aking dibdib, ramdam ko ang papalapit na pagtatapos ng lahat.Nakatingin ako sa labas ng malaking glass window ng aming master's bedroom. Ang malamig na simoy ng hangin ay nagpapayuko sa mga paborito kong puting rosas sa hardin.Dalawang taon.Dalawang taon na ang nakalipas mula noong gabing iyon sa operating room kung saan halos bawiin na ako ng kamatayan matapos kong isilang si Hope.Sabi ng mga doktor, isang himala ang makaligtas ako sa matinding internal bleeding na iyon.Isang himala na kinaya pa ng mahina kong puso at ng katawan kong unti-unting inuubos ng cancer. Ngunit alam ko sa sarili ko na ang himalang iyon ay may hangganan.Naramdaman ko ang paggalaw ng kama sa aking tabi. Isang mainit at pamilyar na braso ang yumakap sa aking bewang, at naramdaman ko ang marahan at maiinit na halik sa aking leeg.“Gising ka pa, asawa ko…” paos at malalim na bulong ni Michael.Dahan-dahan akong humara

Partners In Bed Special 2:

Sa isang tahimik at eksklusibong bahagi ng Manila Memorial Park, kung saan ang mga malalaking puno ng mahogany ay nagbibigay ng masaganang lilim, umihip ang isang malambot at malamig na hangin.Kung mayroon mang kakayahan ang mga kaluluwa na pagmasdan ang mga taong naiwan nila sa lupa, marahil ay naroon si Loisa sa sandaling iyon—bilang isang malamig na simoy ng hangin, bilang isang pamilyar na presensyang nagbabantay sa kaniyang mga minamahal.Nakaupo sa berdeng damuhan ang dalawang lalaking naging sentro ng kaniyang buhay.Si Michael. Nakasuot ito ng pormal na itim na slacks at dark blue button-down shirt na nakatupi ang manggas hanggang siko. Ang buhok nito ay maayos na nakasuklay, at ang kaniyang tindig ay kasing-tapang at kasing-yaman pa rin ng dati.Ngunit ang kaniyang mga mata ay hindi na nagtataglay ng madilim na kalungkutan; mayroon na itong natagpuang kapayapaan.Sa tabi nito ay si Gabriel. Nakasuot ng leather jacket at plain white shirt, tila hindi man lang tumatanda sa pagl

The Fake Wife 1:

“Hmpppp…” mahina ngunit rinig na ungol nito.Napalunok ako at napatingin kay Kristoff na ngayon ay nakapako ang mga mata sa akin.“Watch it,” malamig at walang kaabal-abalang utos niya habang nakasandal sa kaniyang swivel chair, nakade-kwatro, at titig na titig sa akin.Nangangatal ang mga daliri ko habang inaabot ang tablet mula sa ibabaw ng kaniyang glass desk kung saan nagmumula ang ung*l.Sa screen, nakaplay ang isang kumakalat na HD video na may milyon-milyong views at reaksyon.“BREAKING: Heir of Montenegro Group, Kristoff Montenegro, Caught in Intimate Embrace with Step-Sister Vivieane in CC9!”Nanlamig ang buong katawan ko habang nakikita ang malinaw na kuha ng camera.Si Kristoff iyon—ang lalaking tatlong taon ko nang patagong minamahal. Nakakulong sa mga bisig niya si Vivieane, ang anak ng ikalawang asawa ng kaniyang ama.Nakalapat ang mga labi nito sa leeg ng dalaga sa isang nakakapasong paraan na kailanman ay hindi ko inakalang magagawa ng isang tulad niyang laging seryoso

The Fake Wife 2:

“A dummy… and a fake wife?”Ulit ko sa mga huling salitang binitawan niya. Ang mga binti ko ay tila naging halaya sa sobrang panghihina. Kumurap-kurap ako, pilit na pinoproseso ang malamig at walang pusong pahayag na iyon ni Kristoff.Ang lalaking tatlong taon ko nang pinangarap. Ang lalaking tinitingala ko at pinapantasya gabi-gabi. Ngayon ay inaalok ako ng kasal—hindi dahil mahal niya ako, kundi dahil kailangan niya ng panakip-butas para maprotektahan ang kaniyang mismong step-sister niya sa isyug ito.“Are you deaf, Sasha? Or just plain stupid?” naiinip at matalim na asik ni Kristoff.Umayos siya ng upo at padarag na binuksan ang drawer ng kaniyang mamahaling glass desk. May kinuha siyang isang makapal na brown folder doon at malakas na ibinagsak iyon sa mismong harapan ko. Ang tunog ng pagbagsak ng folder ay tila umalingawngaw sa buong apat na sulok ng malawak at malamig niyang opisina.“Read it,” maawtoridad niyang utos, ang kaniyang mga matang kasing lamig ng yelo ay walang kura

The Fake Wife 3:

Mabilis na umikot ang mundo.Kinabukasan din ay agad akong iniharap ni Kristoff sa isang massive emergency press conference na dinaluhan ng daan-daang media reporters at paparazzi sa buong bansa.Nasa isang dressing room ako sa likod ng malaking stage ng Montenegro Grand Hotel.Nakasuot ako ng isang hapit at kumikinang na white designer dress, ang buhok ko ay naka-style nang matikas, at ang mukha ko ay nababalutan ng makapal na make-up para itago ang pangingitim ng mga mata ko dahil sa magdamag na hindi pagtulog.Nakatingin ako sa salamin.Ang ganda ng babaeng nasa repleksyon ko. Mukha siyang mayaman. Mukha siyang asawa ng isang bilyonaryo. Pero ang mga mata niya ay sumisigaw ng takot at kalungkutan.Bumukas ang pinto ng dressing room at iniluwa nito si Kristoff. Nakasuot siya ng isang perpektong navy blue suit.Ubod ng guwapo. Napasinghap ako nang magtama ang mga paningin namin.Ngunit walang amor ang mga mata niya. Lumapit siya sa akin at marahas na hinawakan ang braso ko, pinatayo

The Fake Wife 4:

Malamig ang buong kwarto, ngunit pakiramdam ko ay pinagpapawisan ang mga palad ko.Nakatitig ako sa malaking salamin ng VIP dressing room dito sa Montenegro Grand Hotel. Nakasuot ako ng isang Vera Wang wedding gown na nagkakahalaga ng mahigit limang milyong piso.Punong-puno ito ng maliliit na diyamante na kumikinang sa bawat paggalaw ko. Ang buhok ko ay nakapuyod nang napaka-elegante, at ang mukha ko ay nababalutan ng perpektong make-up.Kung titingnan ng kahit sinong babae, ako na siguro ang pinakamaswerteng tao sa buong mundo. Ikakasal ako sa isang bilyonaryo. Sa isang Kristoff Montenegro.Pero sa likod ng makapal na make-up at kumikinang na gown, ang mga mata ko sa salamin ay sumisigaw ng kalungkutan.Ang takot, ang tanong kung bakit ko ginagawa ‘to! Sinusumbatan ang sarili kung bakit ako pumayag sa set up na ito.Dahil alam kong ang lahat ng ito ay isang malaking palabas lamang. Isang kasunduang nagkakahalaga ng limampung milyong piso kapalit ng kalayaan at puso ko.“Ang ganda-ga

...

33 34 35 36 37

...

SCAN CODE TO READ ON APP