NAAKIT NG MAKASALANANG BILYONARYO (ISANG EROTIKO)의 모든 챕터: 챕터 81 - 챕터 90

“Magandang Umaga baby.” Huminga ako nang malalim, iniunat ang aking mga paa at naramdaman ang kanyang mga braso sa paligid ng aking katamtamang nangungusod na tiyan.“Huy,” bulong ko, ngumingiti sa kanya. Mukhang sexy siya sa kanyang sweat suit, ang kanyang gusot na buhok ay basa pa mula sa kanyang takbo.“Sasali ako sa iyong takbo balang araw.”“Magiging masaya ako, ayoko kang gisingin. Napakaganda mong tignan habang natutulog.”“Natutulog akong mapayapa kapag masusing kantado ako.”“Hindi ko alam ang gagawin ko sa iyong masamang bibig Robin Clay. Napaka-difficult mong babae.”“Halikan mo ako.” Ngumiti siya nang may pagmamahal, ibinaba ang kanyang bibig sa akin.“Napakaganda mo lalo sa umaga.”“Ikaw rin.”Hinalikan niya ang aking noo.“Sige, bumangon ka na. Nagdala ako ng almusal mula kay Cathy.”“Nandoon na si Cathy?”“Nandoon na. Gusto kong maubos mo ang lahat ng nasa iyong plato.”“Hindi ko kaya Jack. Masyadong marami. Samahan mo ako.”“Gusto mo bang pakainin kita?”“Gusto ko iyon

Natigil ako sa nakakanerbyos na trapiko ng London, ang aking mga isipan ay nagala-gala sa pagitan ng mga biyahe, nakatuon lamang kay Jack. Biglang sumakit sa akin ang katotohanan, sa lahat ng kabaliwan, nagawa nga niya ang kanyang layunin. Natigil ako sa kanya magpakailanman, tulad ng gusto niya, dahil sa mga sanggol. Lagi siyang nandoon sa aking buhay, lagi siyang magkakaroon ng uri ng impluwensya sa aking buhay. Epektibo niyang nagawa ang kanyang layunin, pinagtangkaan akong mabuntis at magpakailanman na nakadikit sa kanya. Ngunit pupunta ako sa trabaho, dahil kahit sa aking nalilito na estado, hindi ako magpapadala sa pag-awa sa sarili. Hindi ko hahayaang manghina ako nang higit pa dahil sa problemang ito. Ang itapon si Jack sa walang katapusang hukay ng aking isipan ay tila mas magandang paraan ng aksyon kaysa sa lumubog sa kawa ng kawalan ng pag-asa. Hindi ko hahayaang kontrolin niya ang aking mga emosyon.Pagkatapos ng dalawampung minuto, ang trapiko ay sa wakas ay gumaan, at hu

Nagmadali akong pumunta sa aking opisina para maghanda para kay Jack, susunduin niya ako nang eksakto sa ika-12 ng tanghali, at nagdududa ako na gagawa siya ng pagbubukod para sa anumang dahilan na maibibigay ko. Ika-12:05 na ng tanghali ayon sa aking relo. Nagulat ako na hindi pa siya pumasok, kaya nang itulak ang pintuan, tumayo ako sa aking paa, tiyak na siya iyon.“Oh, huy Brandon.” Ibinaba ko ulit ang aking mga balikat sa aking upuan.“Hindi mo kailangang magmukhang ganyang nabigo ang makita ako.” Itinaboy niya ang isang kulot ng buhok sa likod ng kanyang tainga.“Hindi ako, um naghihintay ako kay Jack.” Tumingin pababa sa aking mga daliri.“Tama ba ang narinig ko?”“Tama.”“Nagbalik ka sa kanya?”“Parang ganoon.”Natawa siya nang bahagya.“Robin, marahas siya, hindi mo ba nakikita? Paano kung saktan ka niya isang araw!”“Kailanman ay hindi niya gagawin iyon. Mahal niya ako, na-carry lang siya nang labis noong huli. Paumanhin sa iyong mukha.”“Na-carry?” Natawa siya. “Ipinagtangg

Nakasilid ako sa leather na upuan ni Jack, ang aming mga kamay ay magkasamang nagtatwiddling habang inimamaneho niya tayo patungo sa ospital. Lumingon siya sa akin paminsan-minsan, dinadaloy ang basang dila sa kanyang ibabang labi at tinitingnan ako.“Gumawa ng isang bagay para sa akin baby,” bulong niya, ang kanyang mapaos na boses ay puno ng madilim na senswalidad.“Sige.”“Tanggalin mo ang iyong panty.” Pinanatili niya ang tuwid na mukha sa daan habang ang akin ay nanatili sa kanya, ang mga kalamnan sa aking tiyan ay kumikirot para sa kung ano ang darating. “Kailangan mo ba ng tulong?”Umiling ako, dahan-dahang itinaas ang aking katawan mula sa upuan, at inalis ang aking pantalon, ibinaba ang aking panty, bago itapon ito sa kanyang kandungan. Kinuha niya ito, kinulubot ang aking panty, dinala sa kanyang ilong, at sininghingan ang aking amoy.“Napakaganda ng iyong amoy.”“Alam ko.” Bulong ko, iniabot sa kanya ang aking magandang ngiti.“Buksan mo ang mga binti.” Ginawa ko iyon, ibin

“Robin…”“Diyos ko…” Ang aking puso ay malakas na tumitibok laban sa aking dibdib. Ngumiti siya.“Bago kita nakilala, wala akong intensyon na mag-ayos, kumbinsido ako na hindi ako karapat-dapat na maging asawa, lalo na bilang isang ama. Ngunit pumasok ka sa aking buhay at sinira ang lahat, pumasok ka sa aking buhay at binaligtad ang lahat.” Natawa siya, ang kanyang mga mata ay napapaitim ng luha. “Sa magandang paraan, dapat kong sabihin. Nagparamdam mo sa akin na nabubuhay, buo, mas mahusay. Nagparamdam mo sa akin na karapat-dapat. Ikaw ang aking anghel, ako ang diyablo, isang kombinasyon na dapat ay lohikal na imposible na makamit, ipaliwanag o kahit maunawaan ngunit ginawa mo itong posible. Binago mo ang aking buong pagkatao, nagpaisip sa akin ng lahat ng inakala ko na alam ko o gusto at sinakop ang aking mga isipan, nilulunok ako araw… at gabi.”“Jack…” Bulong ko, ang aking sariling mga mata ay nagtatago ng luha.“Ikaw ang lahat ng inisip ko, lahat ng hininga ko, lahat ng gusto ko