Mag-log inShare
ทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง
Petsa ng paglalathala:
2026-04-23 22:53:25
Pinakabagong kabanata
รุ่นพี่วิศวะของคนดีขา คนดีขาของพี่ (ตอนจบ)
ตอนที่ 77คนดีขาของพี่ (จบ)ลมทะเลพัดเบา ๆ คลื่นซัดเข้ามาหายไปตามแนวทรายที่เปียกชื้น ริมชายหาดยามเย็นเงียบสงบ มีเพียงเสียงคลื่นกระทบฝั่งกับเสียงหัวใจสองดวงที่เต้นเป็นจังหวะเดียวกันพระเอกโอบกอดร่างบางจากด้านหลัง แขนแข็งแรงโอบรัดอย่างปกป้อง อุ่นไอจากอกกว้างแผ่ซ่านไปทั่วร่างของนางเอก เขาก้มลงหอมขมับเธอเบา ๆ กลิ่นเค็มอ่อน ๆ ของทะเลผสมกับกลิ่นกายที่คุ้นเคยทำให้เธอหลับตาพริ้มอย่างอุ่นใจเสียงทุ้มเอ่ยกระซิบชิดใบหู “ขอบคุณนะ… ที่ยอมรับคนนิสัยไม่ดีแบบพี่”เพียงฝันยกมือขึ้นแตะท่อนแขนของเขาที่โอบกอดเธออยู่แน่น ยิ้มบาง ๆ ทั้งที่น้ำตายังคลอเบ้า“ใครบอกว่าพี่คอปเตอร์นิสัยไม่ดีคะ…” เธอเอ่ยเสียงสั่นแต่หนักแน่น “สำหรับฝัน พี่คอปเตอร์คือคนที่ดีที่สุดเสมอ”เธอค่อย ๆ หันใบหน้าขึ้นมาสบตากับเขา ดวงตาของเธอเป็นประกายสะท้อนกับแสงอาทิตย์ยามเย็นที่ทาบลงบนผิวน้ำทะเล “อยู่กับพี่ ฝันไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองขาดอะไรเลยค่ะ”คอปเตอร์มองเพียงฝันนิ่งอยู่อย่างนั้น ก่อนที่เสียงทุ้มของเขาจะเอ่ยออกมาแผ่วเบาแต่เต็มไปด้วยความรู้สึก“พี่ไม่เคยคิดเลยนะ… ว่าชีวิตของพี่จะมีความสุขได้มากขนาดนี้”เขาเว้นจังหวะเล็กน้อยแล้วกระชับอ้
รุ่นพี่วิศวะของคนดีขา ที่รัก
ตอนที่ 76ที่รักสองปีต่อมาบนหน้าจอโทรศัพท์ ภาพของคอปเตอร์ปรากฏขึ้นอย่างคมชัด เขานั่งอยู่ในห้องพักต่างประเทศที่มีวิวหิมะอยู่ด้านหลัง เพียงฝันมองแล้วก็ใจหาย เธอเม้มปากแน่นก่อนถามเสียงเบา“แล้วพี่…จะกลับเมื่อไหร่เหรอ”คอปเตอร์ชะงักไปนิด สีหน้าครุ่นคิดก่อนส่ายหน้าเบา ๆ “ยังไม่แน่ใจเลย…เรื่องเรียนมันยังมีรายละเอียดต้องจัดการอีกนิด”เพียงฝันก้มหน้าลง ความผิดหวังฉายชัดบนแววตา เธอเงียบไปไม่กล้าพูดอะไรต่อ ริมฝีปากสั่นเล็กน้อยคอปเตอร์มองแล้วใจหาย รีบยื่นหน้าเข้ากล้อง ทำปากจู๋ใส่แบบกวน ๆ “ยิ้มหน่อยดิ เดี๋ยวพี่ก็ได้กลับแล้ว อย่าทำหน้าเศร้าแบบนั้นสิ”เพียงฝันเม้มปาก พยายามฝืนยิ้มแต่ก็ยังมีแววตาหม่นอยู่ เธอพูดเบา ๆ “หนูแค่อยากเจอพี่เร็ว ๆ …”คอปเตอร์ยกยิ้มมุมปาก ตอบเสียงนุ่มลงกว่าเคย “ก็อยากเจอมึงเหมือนกัน…ทนอีกนิดนะฝัน อีกแป๊บเดียว เดี๋ยวพี่กลับไปเอาให้หายคิดถึงเลย”เพียงฝันหัวเราะเบา ๆ ทั้งน้ำตา ส่ายหน้า “พูดอะไรทะลึ่งอีกแล้ว…” แต่ก็ยอมเงยหน้าขึ้นส่งยิ้มให้อย่างที่เขาขอเพียงฝันกัดริมฝีปากแน่น ก่อนจะถามเสียงอ่อยผ่านหน้าจอที่มีใบหน้าคอปเตอร์อยู่ตรงนั้น“แล้ว…พี่จะกลับมาทันตอนหนูรับปริญญาม
รุ่นพี่วิศวะของคนดีขา วันสุดท้าย
ตอนที่ 75วันสุดท้ายแสงแดดยามเช้าสาดลอดผ้าม่านเข้ามา เพียงฝันขยับตัวเล็กน้อยแต่กลับถูกวงแขนแกร่งกระชับกอดแน่นกว่าเดิม ใบหน้าเธอซุกอยู่กับแผงอกอุ่น เสียงหัวใจของเขาเต้นดังเป็นจังหวะเธอเงยหน้าขึ้นนิดหน่อย เอ่ยเสียงอ้อนปนแผ่ว “ตื่นแล้วเหรอพี่…”คอปเตอร์หรี่ตามองลงมา ยกยิ้มมุมปากน้อย ๆ มือก็ลูบผมเธอเบา ๆ “อื้ม ตื่นแล้ว แต่ไม่อยากลุกเลย”เพียงฝันทำปากจู๋ใส่ ก่อนจะพึมพำเบา ๆ “เมื่อคืนพี่ทำเอาหนูหมดแรงเลยนะ”เขาหัวเราะในลำคอ ก้มลงหอมหน้าผากเธอหนึ่งทีแล้วกระซิบข้างหู “โทษทีนะ แต่กูก็ยังไม่หายอยากเลยว่ะ”เพียงฝันรีบยกมือทุบอกเขาเบา ๆ หน้าร้อนผ่าวทันที “บ้า! พอแล้วนะ หนูจะไม่ไหวแล้วจริง ๆ”คอปเตอร์ยกคิ้วล้อเลียน กอดเธอแน่นขึ้นเหมือนไม่อยากให้หนีไปไหน “ก็เพราะมึงน่ารักเกินไปไง กูถึงห้ามตัวเองไม่ได้…”เพียงฝันซุกแก้มลงกับอกเขาอย่างอ้อน ๆ ก่อนจะถามเสียงเบา “แล้ว…พี่กลับวันไหนเหรอ”คอปเตอร์ลูบผมเธอเบา ๆ พลางตอบสั้น ๆ “ตอนเย็น”เพียงฝันผละออกนิดหนึ่ง ทำตาโต “ไวขนาดนั้นเชียว…” น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเสียดายปนตัดพ้อคอปเตอร์หัวเราะแผ่ว กดจมูกลงแตะที่ขมับเธอ “อื้ม ไวไปหน่อย แต่ก็ยังดีที่ได้
รุ่นพี่วิศวะของคนดีขา คิดถึงNC
ตอนที่ 74คิดถึงNCคอปเตอร์ผละจูบจากริมฝีปากลงมาที่ซอกคอ เสียงจูบดังพร่ำพร่า ลมหายใจร้อนผ่าวไล้ไปตามผิวขาวจนเพียงฝันตัวสั่นสะท้านมือใหญ่ค่อย ๆ เลื่อนมาปลดกระดุมเสื้อทีละเม็ด จนกระทั่งแหวกออก เผยผิวกายขาวเนียนสั่นไหวอยู่ตรงหน้า เสื้อในลูกไม้สีขาวบางตัดกับผิว ทำเอาดวงตาคมวาวโรจน์ยิ่งกว่าเดิม“สวยฉิบหายเลย…อื้มคิดถึง” เขากระซิบพร่า ก่อนจะดึงเสื้อออกจากตัวเธอ โยนทิ้งไปข้างเตียง แล้วใช้มือใหญ่บีบเต็มทรวงอกขาวอวบบีบขยำจนเพียงฝันสะท้านเฮือก หลุดครางเบา ๆ“อ๊ะ…พี่คอปเตอร์…”จ๊วบ!เขาก้มลงครอบดูดยอดอกที่โผล่พ้นบราออกมา เสียงดูดแรงสั่นสะท้านไปทั้งอก ลิ้นหนาตวัดวนซ้ำแล้วซ้ำเล่า มืออีกข้างบีบคลึงสลับเคล้นอย่างหื่นกระหายเสียงครางหวานพร่าหลุดจากริมฝีปากเพียงฝันไม่หยุด อ๊ะ…อ๊าาา… ตัวเธอบิดเกร็งไปมาใต้ร่างหนาคอปเตอร์หัวเราะพร่าในลำคอ แล้วค่อย ๆ เลื่อนจูบต่ำลงไปอีก ไล้ผ่านหน้าท้องแบนราบจนถึงขอบกระโปรงพีท มือใหญ่สอดเข้าใต้ชายผ้า ดึงมันสูงขึ้น เผยกางเกงในลูกไม้บางที่เปียกซึมชื้นไปหมดเขาก้มหน้าลงใกล้ ซับ…เลีย… ปลายลิ้นร้อนลากผ่านเนื้อผ้าบางที่แนบชิดกลีบเนื้ออ่อนไหว เพียงฝันสะดุ้งเฮือก มือรีบปิดปาก
รุ่นพี่วิศวะของคนดีขา สุขสันต์วันเกิด
ตอนที่ 73สุขสันต์วันเกิดเสียงหัวเราะคุยกันดังขึ้นในห้องคอนโด เพื่อนสองสามคนนั่งล้อมรอบเค้กก้อนเล็ก ๆ ที่มีเทียนปักอยู่ เพียงฝันยิ้มบาง ๆ ตามมารยาทเวลามีใครอวยพร แต่ในใจกลับรู้สึกว่างโหวง“แฮปปี้เบิร์ธเดย์นะเพื่อน ขอให้มีความสุขเยอะ ๆ” “มีแต่คนรัก มีแต่เรื่องดี ๆ นะ”เพื่อน ๆ ผลัดกันพูดอวยพรพร้อมเสียงหัวเราะคิกคัก เธอก็ตอบกลับไปเบา ๆ “ขอบคุณนะทุกคน” แต่ดวงตากลับแอบเหลือบมองโทรศัพท์ที่วางคว่ำไว้บนโต๊ะทุกครั้งที่มันสั่นเบา ๆ ทว่ากลับไม่มีสายเรียกเข้าที่เธอรอคอยวันนี้ทั้งวันพี่คอปเตอร์ยังไม่โทรมาเลยหัวใจที่เคยพยายามเข้มแข็งกลับอ่อนยวบลงอย่างห้ามไม่อยู่ เพียงฝันก้มลงเป่าเทียนให้ดับ ท่ามกลางเสียงตบมือของเพื่อน แต่แววตาเธอกลับหม่นเศร้าอย่างชัดเจนหญิงสาวนั่งคุยกับเพื่อน ๆ เสียงหัวเราะยังดังกลั้วไปกับเสียงเพลงเบา ๆ แต่ใจเธอกลับเหม่อ เพราะโทรศัพท์ยังไม่ดังเสียทีจนกระทั่ง ติ๊ง…ติ๊ง… หน้าจอโชว์ชื่อคอปเตอร์“พี่คอป...โทรมาแล้ว!” เพื่อนคนหนึ่งแซวพลางหัวเราะ เพียงฝันรีบรับสาย ใจเต้นแรง“ฮัลโหล…” เสียงทุ้มอุ่นคุ้นหูดังมาจากปลายสายเพียงฝันเผลอยิ้มทันที น้ำตาเอ่อเล็กน้อย “พี่…โทรมาซะที
รุ่นพี่วิศวะของคนดีขา ยิ้มให้ดูหน่อย
ตอนที่ 72ยิ้มให้ดูหน่อยเพียงฝันเลื่อนหน้าจอโทรศัพท์ เห็นแจ้งเตือนเงินเข้าบัญชี ตัวเลขหกหลักทำให้เธอตาโตทันที รีบกดโทรหาคอปเตอร์“พี่! โอนมาทำไมเยอะขนาดนี้ หนึ่งแสนเลยนะ!”ปลายสายหัวเราะห้าว ๆ “ก็อยากง้อไง ถ้าอยู่ใกล้ ๆ ตอนนี้คงจับกดลงเตียงไปแล้วล่ะ”“บ้า! พูดอะไรของพี่เนี่ย” เธอขึ้นเสียงนิด ๆ แต่แก้มกลับร้อนผ่าว “หนูไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย ไม่เห็นต้องง้อเลย”คอปเตอร์เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยเสียงทุ้มต่ำจริงจังขึ้นมา “ไหนมึงเคยบอกว่าถ้ามีอะไรก็พูดตรง ๆ ไง คิดว่ากูไม่รู้เหรอ ว่างอนเรื่องวันนั้น…ผู้หญิงคนนั้นมันก็แค่เพื่อนจริง ๆ”เพียงฝันเม้มปากแน่น ถอนหายใจเบา ๆ “รู้แล้วหรอกน่า…ไม่ได้โกรธขนาดนั้นสักหน่อย พี่จริงจังไปได้”“กับคนอื่นกูอาจไม่จริงจังหรอก” น้ำเสียงคอปเตอร์อ่อนลงอย่างที่ไม่ค่อยได้ยินบ่อยนัก “แต่กับมึง…กูต้องจริงจังหน่อย”ปลายสายเงียบไปชั่วอึดใจ เหลือแค่เสียงหัวใจของเพียงฝันที่เต้นแรงขึ้นกว่าเดิมคอปเตอร์หัวเราะหึ ๆ ในลำคอ ก่อนเอ่ยเสียงกระซิบต่ำ “โอนเงินให้แล้ว ไม่คิดจะให้รางวัลอะไรหน่อยเหรอ”เพียงฝันกลอกตา “แล้วพี่อยากได้อะไรล่ะ”“อยู่คนเดียวใช่ไหม” น้ำเสียงเขาแผ่วล
รุ่นพี่วิศวะของคนดีขา แอบแม่มาหา
ตอนที่63แอบแม่มาหาแม่เพียงฝันก้าวเข้ามาในห้อง พลางกวาดตามองรอบ ๆ อย่างพินิจพิเคราะห์ ก่อนจะยิ้มบาง ๆ ออกมา“โห…ห้องใหญ่กว่าที่แม่คิดไว้อีกนะเนี่ย ดูสิ เป็นระเบียบเรียบร้อยกว่าที่คิดไว้เยอะเลย”เพียงฝันหน้าแดงนิด ๆ รีบเกาหัวกลบเกลื่อน “ก็…ก็หนูพยายามเก็บน่ะ”แม่หันไปมองคอปเตอร์แทน น้ำเสียงเจือควา
รุ่นพี่วิศวะของคนดีขา ไหนล่ะรางวัล
ตอนที่ 57ไหนล่ะรางวัลไฟในห้องสว่างนวล เพียงฝันเดินไปเดินมาจัดของเล็ก ๆ น้อย ๆ บ้างเอาผ้าไปพับเก็บบ้าง เปิดตู้เย็นหาของกินบ้าง ดูยุ่งราวกับแม่บ้านตัวน้อยตรงโซฟาคอปเตอร์นั่งเอนหลัง หนังสือเรียนหนาเตอะเปิดกางอยู่บนตัก แต่ถ้าใครสังเกตให้ดีก็จะเห็นว่าเขาถือมันกลับหัวอยู่ แววตาคมไม่เคยจับที่ตัวหนังสื
รุ่นพี่วิศวะของคนดีขา ปลูกป่ากันเถอะ
ตอนที่ 34ปลูกป่ากันเถอะเสียงนกป่าขับขานดังเจื้อยแจ้ว แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ่านยอดไม้ลงมาที่ลานกว้าง กลิ่นอากาศสดชื่นตัดกับความเย็นขึ้นจากหมอกนิสิตทุกคนทยอยตื่นจากเต็นท์ บางกลุ่มยืนบิดขี้เกียจ บางกลุ่มนิ้วขันน้ำไปล้างหน้า ก่อนจะเปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมกิจกรรมปลูกป่าเพียงฝันออกมาจากเต็นท์ของคอปเตอร์อ
รุ่นพี่วิศวะของคนดีขา เพื่อนร่วมห้อง
ตอนที่ 6เพื่อนร่วมห้องเสียงฝนซัดกระจกนอกตึกจนเกิดเป็นม่านน้ำขาวโพลน เพียงฝันยืนตัวสั่นอยู่หน้าประตูหมายเลข 1807ชั้น18หัวใจเธอเต้นแรงจนแทบทะลุอก มือกำหูหิ้วกระเป๋าแน่น ฝ่ามือเย็นเฉียบเพราะเปียกฝนแต่เหงื่อยังซึมเพราะความประหม่าห้องนี้…ใช่แน่ แม่ส่งเลขมาแล้ว แต่ว่าทำไมคอนโดหรูขนาดนี่ล่ะ เดือนล่ะกี
Maaari mong magustuhan
เล่ห์รักพายุร้าย
Re-match I รีแมทช์86.0K viewsเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้269.5K viewsหย่ารักทวงใจ
เหยียนอี่เฟย364.7K viewsคลั่งรักสุดใจของนายCEO
นครแสงจันทร์80.2K viewsทัณฑ์รักพ่ายพิศวาส
Mamaya Writer151 viewsไม่ได้อยากเป็นสตรีหมายเลขหนึ่งของท่านประธานาธิบดีสักหน่อย!
หนูแดงตัวน้อย75 viewsอยากเลิกเป็นเพื่อนเธอ
เด็กหญิงมอมแมม (I'm star)252 viewsร้อยคำรักปักกลางใจ
หรานเติงเติง3.0K views
