Mag-log inเมื่อต้นปีที่จอมแก้วบอกจะไปจากเขา เขาบอกกับเธอว่า
“อย่าเพิ่งไป อยู่ด้วยกันต่อก่อนจะรีบไปไหน”
“แล้วเฮียกั้งจะให้จอมอยู่ไปถึงเมื่อไหร่ จอมอยากออกไปใช้ชีวิตของจอมบ้าง”
“ก็จนกว่า...ฉันจะแต่งงานกับเจ้าสาวของฉันไงล่ะ ฉันขอให้เธออยู่ต่ออีกปีเดียว”
“แล้วถ้าจอมไม่อยากอยู่กับเฮียแล้วล่ะ”
จอมแก้วถามด้วยสีหน้าจริงจัง เธออยากจะออกไปใช้ชีวิตอิสระของเธอเต็มทีแล้ว ชายหนุ่มโน้มใบหน้าเข้าใกล้ มุมปากหยักยกยิ้มขึ้น แววตาที่เห็นประกายความขี้เล่นแปรเปลี่ยนเป็นเอาจริง เอ่ยว่า
“ถ้าเธอไม่ยอมอยู่ตามที่ฉันสั่ง สิ่งของที่เธอได้มาฉันจะยึดให้หมด รวมถึงอายัดเงินในบัญชีทุกบัญชีที่เธอมี ถ้าจะไปก็ไปแต่ตัว”
“เฮียกั้ง! เฮียนี่มัน...”
จอมแก้วโกรธจนมือสั่น อยากตะกุยอกแกร่งผู้ชายคนนี้ให้ทะลุลงไปถึงหัวใจ อยากจะเห็นหัวใจของเขานักว่ามันทำด้วยอะไร เป็นสีอะไร ทำไมถึงได้ร้ายกาจขนาดนี้
“อย่าคิดหนีจากฉันถ้าฉันไม่อนุญาตยัยจอมแก้ง ฉันสร้างเธอได้ ฉันก็ทำลายเธอได้เหมือนกัน แล้วถ้าฉันทำลายรับรองเธอไม่เหลือแม้แต่ซากแน่”
“เฮียมันตัวร้ายชัด ๆ ไม่เคยคิดว่าเฮียจะใจร้ายขนาดนี้”
“หึ ก็ฉันไม่ชอบเล่นบทพระเอก เรื่องเมตตาคนที่ไม่มีประโยชน์ ฉันไม่นิยม”
แยกกับจอมแก้ว ปภังกรก็ไปพบกับกลุ่มเพื่อนสนิทที่คลับแห่งหนึ่งซึ่งเขาเป็นหุ้นส่วนอยู่และที่คลับแห่งนี้เป็นสถานที่ที่ทำให้เขาได้เจอกับจอมแก้ว
ในวันนั้นหญิงสาวสวมชุดสั้นเข้ารูปสีดำปักเลื่อมระยับ ปล่อยผมที่ม้วนเป็นเกลียวแบบมีวอลลุมแต่งหน้าเข้มให้เข้ากับบรรยากาศแสงสี เธอเดินเข้ามาบริการเขาด้วยท่วงท่าเชิญชวน แววตาออดอ้อน
“เฮียช่วยหนูหน่อยได้มั้ยคะ”
ขึ้นต้นบทสนทนาด้วยประโยคร้องขอแบบไม่อ้อมค้อม
“ให้ช่วยเรื่องอะไร”
“ช่วยคุ้มครองหนูหน่อยค่ะ หนูถูกเจ้าหนี้นอกระบบที่หนูไม่ได้มีส่วนกู้อะไรเลยตามล่า ถ้าพวกมันจับหนูได้หนูไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ช่วยหนูหน่อยนะคะ แล้วหนูจะยอมทุกอย่าง”
“หึ ยอมทุกอย่างเลยหรือ...”
แววตาของเขาบ่งบอกว่าต้องการสิ่งใดจากเธอ
“ถ้าเฮียต้องการหนู หนูก็ยอมค่ะ ดีกว่าโดนไอ้พวกสารเลวนั่นมันลากไปปู้ยี่ปู้ยำแล้วขายซ่อง เฮียจะช่วยหนูได้มั้ยคะ หนูหมดหนทางแล้วจริง ๆ หนูไม่มีทางหนีแล้วและหนูก็ไม่รู้จะสู้กับพวกมันยังไง”
ไอ้พวกที่ตามล่าตัวเธอนั้นเป็นเจ้าหนี้นอกระบบของไอ้ผัวชั่วแสนเลวคนใหม่ของป้าที่มันย้ายเข้ามาอยู่ในบ้าน ไอ้เลวระยำนั่นคงจะบอกกับเจ้าหนี้ของมันว่าเธอมีส่วนเกี่ยวข้องหรืออะไรห่าเหวของมันก็ไม่รู้ พวกมันก็เลยมาตามเก็บหนี้ที่เธอ และยิ่งเห็นว่าเธอเป็นสาวสวยทำงานในคลับมันยิ่งต้องการตัวเธอมาใช้หนี้มากกว่าเก็บหนี้จากไอ้สัตว์เลื้อยคลานนั่น
“ได้ ฉันจะช่วย”
“หนูขออะไรเฮียอีกเรื่องได้มั้ยคะ”
“หืม ขอเยอะนะเรา”
ปลายนิ้วนุ่มยื่นมาเขี่ยปลายคางมนเล่นเหมือนเกาคางแมว
“ว่ามา”
“ช่วยฆ่าคนคนหนึ่งให้หนูหน่อย”
ปภังกรได้ยินประโยคนั้นก็เลิกคิ้ว นัยน์ตาหงส์มองหญิงสาวตรงหน้าอย่างพิจารณา สีหน้าของเขาไม่ได้มีท่าทีตกใจแต่ออกไปทางขบขันมากกว่า ผิดกับสีหน้าของคนบอกซึ่งแสดงออกว่าจริงจังกับสิ่งที่พูด
“ถึงกับจะให้ฆ่าแกงกันเลยเหรอ ไหนบอกมาซิใครทำให้หนูเจ็บแค้นจนถึงขนาดอยากจะฆ่า”
“ไอ้เดรัจฉานเดชชัย มันไปกู้หนี้นอกระบบแล้วบอกให้เจ้าหนี้มาเก็บหนี้กับหนู มันเป็นผัวใหม่ของป้าหนู มันเคยพยายามยามจะข่มขืนหนูด้วย หนูอยากให้มันตาย คนชั่วแบบนั้นอยู่ไปก็รกโลก เฮียทำได้หรือเปล่า”
แต่ละคำที่เค้นออกมาล้วนเจ็บแค้น เขาเพิ่งจะเจอผู้หญิงคนนี้เป็นครั้งแรกเธอก็เข้าหา เสนอตัวให้ และบอกสิ่งที่ต้องการอย่างตรงไปตรงมา แต่ก็ใช่ว่าปภังกรจะเชื่อสิ่งที่เธอพูดในทันที เพราะเล่ห์เหลี่ยมต้มตุ๋นสมัยนี้มีสารพัด หากบุ่มบ่ามทำอะไรไปเกิดว่าผู้ชายเลวที่ว่าเป็นสามีที่เธอกำลังพยายามจะสลัดมันทิ้ง เขาคงได้เปลี่ยนจากเฮียกั้งเป็นเฮียกระ (บือ)
“อืม เรื่องแบบนี้ฟังมาบ่อยนะ”
“ไอ้พวกนั้นส่งคนมาเฝ้าอยู่ด้านนอกรอหนูเลิกงาน ถ้าเฮียไม่เชื่อให้การ์ดไปดูก็ได้ค่ะ มันตามหนูมาที่นี่หลายวันแล้ว วันก่อน ๆ หนูขอติดรถเพื่อนออกไป แล้วก็ไปค้างบ้านเพื่อน แต่หนูทำแบบนี้ไปตลอดไม่ได้”
^^^อีกสามวันจะถึงพิธีหมั้นที่จะจัดขึ้นอย่างเรียบง่ายแต่หรูหราในโรงแรมระดับห้าดาวชื่อดัง เป็นงานที่จัดขึ้นภายในครอบครัวของสองตระกูลและญาติสนิทมิตรสหายที่เชิญมาเป็นแขกในงานประมาณห้าสิบคนเท่านั้น ส่วนงานแต่งนั้นวางแผนไว้แล้วว่าจะต้องยิ่งใหญ่อลังการไม่แพ้งานแต่งคนดังระดับประเทศอย่างแน่นอนตั้งแต่วันที่ทะเลาะกับเขาจอมแก้วก็ไม่ได้ออกไปข้างนอกอีกเลย เธอหวั่นเรื่องอันตรายที่จะเกิดกับตัว มันเป็นความทุกข์ใจที่บอกเขาไม่ได้ ทั้งสองอยู่กันแบบไม่พูดไม่จากัน บรรยากาศจึงอึมครึมตึงเครียด ปภังกรนั้นนอกจากจะไปรับหยาดพิรุณไปกินมื้อค่ำแล้วก็มักจะไปดื่มกับเพื่อนจนดึกกว่าจะกลับมาถึงเพนต์เฮาส์ก็ล่วงเข้าวันใหม่ไปแล้ว ซึ่งจอมแก้วก็ไม่ได้ใส่ใจชายหนุ่มไม่คิดจะบอกจอมแก้วว่าเขาจะหมั้นกับหยาดพิรุณในอีกสามวันข้างหน้า ตอนนี้สิ่งที่มีในหัวเขาคือจะทำอย่างไรให้จอมแก้วยอมอยู่กับเขาต่ออย่างเต็มใจ เพราะเขายังไม่อยากปล่อยมือจากเธอ แต่ก็ไม่อาจยกเธอขึ้นมาเชิดหน้าชูตาได้เหมือนกันจอมแก้วนำเศษผ้ามาเย็บต่อกันเป็นงานศิลปะที่เธอทำเป็นประจำเพื่อไม่ให้ความคิดฟุ้งซ่านและนั่งดูซีรีส์ที่มีศิลปินคนโปรดรับบทพระเอกให้เวลาในแต่ละวันหมดไปโดยไ
กับแค่รูปกางเกงในตัวสีชมพูซีทรูที่เขาชอบให้เธอใส่กางโชว์อยู่บนที่นอน เขาก็รีบมาเลย จอมแก้วยิ้มขบขัน“ยิ้มอะไร ฉันเสร็จธุระพอดีหรอกถึงได้กลับมาเร็ว”คนพูดตีหน้าขึงขัง วางท่า หญิงสาวหุบรอยยิ้มไม่อยากคิดถึงเรื่องสัปดนหรือหาสาเหตุที่ทำให้เขากลับมาเร็วทันทีที่เห็นรูปที่เธอส่งไป เธอไม่อยากเสียเวลาเรื่องที่อยากจะพูด“แล้วบอกว่ามีอะไรจะคุย”เขาถามเสียงเข้มมาอีกครั้ง หญิงสาวจึงมองหน้าเขาด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง“ค่ะ มี”“พูดมา”“คือ ฉันอยากจะไปจากคุณเลยตอนนี้ ไม่เอาแล้วเงินสิบล้านที่คุณบอกจะให้”จอมแก้วพูดยังไม่ถึงครึ่งประโยค แค่ได้ยินคำว่า ‘ไป’ ดวงตาคมก็แปรเปลี่ยนเป็นดุกร้าวตวัดมอง หญิงสาวเงียบไปอึดใจเดียวก็พูดต่อว่า“ให้ฉันไปเถอะค่ะ คุณจะได้คบกับผู้หญิงของคุณได้อย่างสบายใจ”“การมีเธออยู่ฉันก็ไม่ได้ลำบาก”“แต่ฉันไม่อยากอยู่แบบนี้แล้วนี่คะ”“อยู่แบบนี้แล้วยังไง ฉันก็เห็นว่าเธอสบายดี ไม่ได้ลำบากตรงไหนเลย วัน ๆ งานการก็ไม่ได้ทำอะไรมากมาย อยากได้อะไรก็ออกไปซื้อ”“แต่ฉันไม่ได้อยากอยู่เป็นเมียเก็บ เมียน้อยของคุณ”“เธอไม่ได้เป็นเมียเก็บ เมียน้อยสักหน่อย เธอเป็นเมียอีกคนของฉันต่างหาก”“แต่ฉันไม่ได้อยากเป็
ด้านเจ้าสัวยงเกียรติบิดาของหยาดพิรุณก็เกริ่นเรื่องนี้กับเจ้าสัวแสงชัยแล้วเช่นกัน วันต่อมาปภังกรจึงถูกบิดาตามตัวให้เข้ามาพบที่บ้าน พอลูกชายมาถึงก็นั่งเงียบไม่พูดไม่จา สีหน้าไร้อารมณ์จนบิดาค่อนแคะออกมาว่า“หน้าไม่เหมือนคนกำลังจะแต่งงานมีความสุขเลยนะ”เสียงพ่นลมหายใจออกหนักจากคนเป็นลูก“ป๊า บอกทางนั้นว่าหมั้นไว้ก่อนได้มั้ย ยังไงก็ต้องแต่งอยู่แล้ว แต่มันก็เร็วไปนะ เวลาไม่กี่อาทิตย์เตรียมงานกันทันเหรอ กว่าจะเชิญแขกจากเมืองจีนเมืองไทย ดูรีบร้อนแบบนี้ดีไม่ดีคนจะหาว่าท้องก่อนแต่งอีก ป๊าไปพูดให้หน่อยสิ”เจ้าสัวแสงชัยถึงกับแค่นเสียงเยาะบุตรชายในลำคอ คนหน้าหนาอย่างมันหัดกลัวคนนินทาตั้งแต่เมื่อไหร่ ดูก็รู้ว่ามันไม่อยากแต่งกับเขา แต่ยังไงมันก็ต้องแต่ง เพื่อธุรกิจ!“นะป๊านะ ถือว่าช่วยลูกชายที่กำพร้าแม่คนนี้สักครั้ง นี่ถ้าแม่อยู่ยังไงแม่ก็ต้องช่วยผม...ป๊า”ปภังกรทำเสียงอ้อนงัดกระบวนท่าไม้ตายออกมาใช้ คนเป็นพ่อถึงกับถลึงตาดุใส่ เล่นถึงเมียสุดที่รักกันเลยนะไอ้ลูกบังเกิดเกล้า แบบนี้จะให้คนที่รักแม่มันอย่างเขาทำอย่างไรได้เจ้าสัวแสงชัยต้องชักแม่น้ำทั้งห้าร้อยสายตั้งแต่ฮวงโหจนถึงเจ้าพระยากว่าครอบครัวของหย
ปภังกรพาจอมแก้วกลับมาที่เพนต์เฮาส์ หญิงสาวนั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดพยายามคิดหาข้อผิดพลาดที่เกิดขึ้น เธอเป็นคนทำงานละเอียดรอบคอบมากจนพนักงานหลายคนไม่พอใจด้วยซ้ำ“อย่าเครียดไปเลยเรื่องแค่นี้ ฉันก็จัดการให้แล้วนี่”“มันไม่ใช่แค่นั้น คุณก็รู้ว่าถึงไวน์นั่นจะแพงมากแต่ฉันจะทำแบบนั้นไปเพื่ออะไร มันเป็นงานที่รับผิดชอบโดยตรงโบ้ยใครก็ไม่ได้ จะทำผิดทั้งทีทำไมต้องมัดตัวเองจนดิ้นไม่หลุดแบบนั้น มันดูจงใจไป...” จอมแก้วขมวดคิ้วแน่น เพราะเริ่มเห็นเค้าลางความยุ่งยากที่กำลังมาเยือน“...คงมีคนตั้งใจเล่นงานฉัน”“ใครจะกล้าทำแบบนั้นในร้านของฉัน”เขามองหน้าเธอนิ่ง การที่เขาพูดแบบนั้นออกมาแสดงว่าเขาคิดว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเกิดจากความสะเพร่าเลินเล่อของเธอเอง จอมแก้วหลุบตาลงไม่อยากพูดอะไรอีกแล้วสำหรับปภังกรเขารู้สึกว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่โตทุกคนผิดพลาดกันได้แต่ผิดพลาดแล้วต้องแก้ไขปรับปรุงอย่าพยายามหาข้อแก้ตัวโทษนั่นนี่ แต่สำหรับจอมแก้วมันทำให้เธอรู้สึกว่าสวัสดิภาพในชีวิตของเธอกำลังสั่นคลอนเหมือนมีมือมืดกำลังมุ่งร้ายเธอชายหนุ่มเห็นเธอเครียดจึงพยายามหาทางเอาเรื่องนี้ออกไปจากสมอง อย่างน้อยชั่วขณะหนึ่งก็ยังดี“อย่าคิดมา
เช้าวันจันทร์ก่อนปภังกรจะออกไปทำงานที่บริษัท เขายื่นกุญแจรถค่ายดาวสามแฉกรุ่นเอคลาสซึ่งเป็นรถขนาดเล็กให้เธอ“ช่วงนี้ฉันไม่ค่อยว่าง คงรับส่งเธอเหมือนเคยไม่ได้ เอารถคันนี้ไปใช้...”จอมแก้วกำลังจะปฏิเสธเพราะเธอสะดวกใช้รถสาธารณะมากกว่า เขาก็ยกมือห้ามก่อนจะพูดต่อ“ฉันไม่ชอบให้เธอนั่งแท็กซี่ ไม่ไว้ใจ”จอมแก้วจึงไม่พูดอะไรต่อ เธอชินกับความเผด็จการของเขา เถียงไปก็เท่านั้น และรู้ว่าทำไมเขาถึง ‘ไม่ค่อยว่าง’ช่วงบ่ายหญิงสาวขับรถที่เขาทิ้งกุญแจไว้ให้ไปร้านสปาที่เธอมีคอร์สอยู่ คอร์สสปาหรูร้านนี้ปภังกรเป็นคนให้เธอมาทำตั้งแต่ที่เธอเข้ามาเป็นผู้หญิงของเขาใหม่ ๆ สืบเนื่องยาวนานมาจนถึงตอนนี้ แน่นอนว่าการเป็นผู้หญิงที่เขาหาความสุขได้จากเรือนร่างสิ่งสำคัญเลยมันก็อยู่ที่ร่างกายของเธอที่เขาอยากให้ดูแลเป็นพิเศษอย่างดีในยามที่ลูบไล้ซุกไซ้จะได้ไม่มีสิ่งใดมาสะดุดมือนอกจากผิวกายที่เนียนนุ่ม จะว่าไปการเป็นผู้หญิงของปภังกรแม้สถานะจะคลุมเครือแต่ชีวิตก็สุขสบาย พลิกชีวิตเธอจากหน้ามือเป็นหลังมือ แต่การอยู่ใต้อาณัติคนอื่นถึงจะสบายกายแต่ก็ไม่มีอิสรภาพ ซึ่งตอนนี้ถ้าให้เธอเลือกเธอก็ขอเลือกที่จะไปใช้ชีวิตของตัวเอง แม้จะลำบ
ข้อความจากปภังกรถูกส่งเข้ามาในสมาร์ตโฟนของจอมแก้วว่าเขาไม่กลับมากินมื้อเย็น หญิงสาวอ่านข้อความนั้นแล้วก็พิมพ์ตอบไปสั้น ๆ ว่า“ค่ะ” โดยไม่ซักถามอะไรเพิ่มเติมมื้อเย็นของเธอจึงมีเพียงโยเกิร์ตกับอะโวคาโด กินเสร็จก็มานั่งอยู่หน้าจอทีวีพลางเล่นโทรศัพท์ไปเรื่อย คลิปที่ผัวเมียทะเลาะกันริมถนนแห่งหนึ่งถูกเผยแพร่ลงในโซเชียลอย่างรวดเร็วและกลายเป็นไวรัล เมื่อปลายนิ้วเรียวไถหน้าจอเลื่อนไปไม่เท่าไหร่คลิปนั้นก็ปรากฏให้เห็นภาพในคลิปเป็นตอนที่มีผู้ชายหน้าตาดีคนหนึ่งเข้ามาช่วยผู้หญิงที่กำลังจะถูกสามีทำร้าย มีเสียงทะเลาะวิวาทเกิดขึ้นก่อนที่จะมีผู้หญิงมาลากชายคนนั้นออกไป กล้องแพนให้เห็นผู้ชายหน้าตาหล่อเหลาที่เข้ามาช่วย และคนถ่ายคลิปก็บรรยายเหตุการณ์ไปด้วยว่า“มีคนเข้ามาช่วยผู้หญิงที่กำลังจะถูกผัวทำร้ายด้วยค่ะ หล่อแล้วยังใจดีอีก อุ๊ย แฟนผู้ชายคนนั้นก็สวยแล้วใจดีเหมือนกันค่ะ เธอให้ของกินผู้หญิงคนนั้นด้วย”ในคลิปเห็นใบหน้าหญิงชายคู่นั้นชัดเจน จอมแก้วเลื่อนดูข้อความแสดงความคิดเห็น หนึ่งในนั้นบอกว่า“ผู้หญิงที่ถูกสามีทำร้ายในคลิปนั่นเป็นฉันเองค่ะ ฉันจะโดนสามีที่ไปมีเมียน้อยทำร้ายแล้วคุณผู้ชายคนนี้ก็เข้ามาช่ว







![รักแรกไงแพ้เกย์คู่ [3p]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)