All Chapters of รักนี้ควรมีกี่ตอน (Fake Smiles): Chapter 21 - Chapter 27

27 Chapters

บทที่ 21 มาสไม่อยากให้เรื่องของเราซับซ้อนไปมากกว่านี้

       ฉันแผ่แขนกางขาออก  อยู่บนเตียงนุ่ม  ในห้องมีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศ  ในหัวฉันว่างเปล่า  ไม่มีความคิดใดผุดขึ้นมา  นอกจากหน้าของมาส       ฉันว่าการรักษาโรคซึมเศร้าเป็นไปด้วยดี  ฉันควบคุมอารมณ์ตัวเองได้  แต่ครั้งนี้มันเกินจะต้านทานไปสักหน่อย  ความรู้สึกในตอนนี้  คือ หมดอาลัยตายอยาก  ฉันไม่อยากทำอะไร  ไม่อยากไปไหน  หรือพบเจอใครทั้งสิ้น  ฉันพยายามตั้งสติ  จัดการอารมณ์ด้วยการบอกตัวเองว่ากำลังเศร้าและว่างเปล่า  การรู้ตัวจะทำให้ไม่ถลำลึกไปยิ่งกว่านี้     ทำไมนะเหรอ?  เพราะมาสไม่ให้  มาสไม่ยอมมีอะไรกับฉันอีกครั้ง     "ทำไมละ  มาส?"      ฉันถามเธอว่า  ทำไมถึงปฏิเสธฉัน  เธอยิ้มกริ่ม  เป็นยิ้มที่อ่อนล้า  เมื่อผ่านภารกิจมาทั้งวัน      "มาสไม่อยากให้เรื่องของเราซับซ้อนไปมากกว่านี้  มาสไม่รู้ว่าควรวางใจไว้ในกำมือใคร  มาสอยากให้เวลาเ
Read more

บทที่ 22 หนูอยากวาดรูป แล้วพ่อก็ห้ามหนูไม่ได้ด้วย

      วันนี้เป็นเช้าวันเสาร์  ปกติฉันจะไปคลุกอยู่ที่ห้องของมาส  แต่วันนี้  ฉันมีภารกิจสำคัญ  นั่นคือ  ภารกิจทวงคืนไอแพด      ฉันรอให้พ่อเดชอยู่ตามลำพังในห้องนั่งเล่น  แล้วทำหน้าตาน่าสงสาร  เหมือนที่ชอบทำเวลาจะรบกวนใคร  มารยาที่มีอยู่  ต้องถูกเอามาใช้ให้ได้มากที่สุด      "พ่อคะ  หนูมีเรื่องจะคุยด้วย"      "ว่ามา"      พ่อยังไม่เงยหน้าจากไอแพด  เดาว่าเมื่อคืนไม่หุ้นขึ้นก็หุ้นตกหนัก  และท่านก็ต้องติดตามว่าอีกฝั่งหนึ่งของโลก  เกิดอะไรขึ้น     "พ่อดูซีเรียสจัง"     ฉันฉอเลาะเก่ง  เมื่อต้องการอะไร    "ว่ามา"     พ่อเดชขึ้นเสียง  ดูรำคาญที่ฉันไม่พูดออกมาสักที      "หนูอยากขอไอแพดคืน  หนูอยากรับจ้างวาดภาพเหมือนที่เคยทำ"     "กล้าดีนี่"      พ่อเงยหน้า&nb
Read more

บทที่ 23 สู้ไม่สู้?

        คุณกฤษณ์ส่งข่าวมาบอกมาส  ว่าคุณสุนิตาแท้ง  เธอไม่ได้สบายใจ  หรือดีใจ  ที่รู้ว่าเด็กบริสุทธิ์คนหนึ่งต้องเสียไป  จากความเครียดของแม่  ที่มาสเป็นคนมีส่วน        ฉันต้องมาหามาสทุกคืน  เพื่อมาดูเธอกินข้าวและเข้านอน  จากนั้นฉันก็กลับบ้าน  แต่พี่ดีว่าส่งข่าวมาบอกฉัน  ว่ามาสนอนไม่หลับ  และเธอไลน์หาพี่ดีว่าจนดึกดื่นทุกคืน       คืนนี้ฉันจึงขอพ่อมานอนบ้านรุ่นพี่หรือมาส  บอกท่านเรื่องปัญหาทั้งหมด  และบอกด้วยว่าฉันรักเธอสุดหัวใจ      ทีแรกพ่อจะไม่ยอม   แต่แววตามุ่งมั่นคู่นี้ของฉันเปลี่ยนใจพ่อได้  พ่อบอกว่ามุมเอาจริงของฉันเหมือนแม่จนน่าตกใจ      ฉันวางกระเป๋าเสื้อผ้า  แล้วเข้าไปโอบมาสจากด้านหลัง  เธอกุมมือฉันเอาไว้  แล้วเอนศีรษะมาพิงฉัน  น้ำตาไหลออกอย่างช้าๆ      "ถ้าเจนมินไม่มา  มาสคงนอนไม่หลับ  คงคิดทั้งคืนว่าเรื่องนี้เป็นความผิดของมาส
Read more

บทที่ 24 มาสขอให้เจนมินเลิกมาหามาส แล้วมูฟ ออนไปต่อเถอะนะ

       เรามาถึงหน้าหอพักของมาส  แล้วนั่งรอกันครู่ใหญ่  พี่ดีว่าบอกเราว่า  คุณกฤษณ์ส่งข้อความหามาส  จะมาหาเธอวันนี้  แต่พี่ดีว่าแอบลบข้อความนั้น  แล้วนัดมาสให้มาเจอกับฉัน  และมาสก็ตอบตกลง        รถตู้ของพ่อปิดฟิล์มสีดำจนมองไม่เห็นอะไร  เมื่อมาสลงมาจากห้อง  ฉันก็ปรี่เข้าไปหา        "ไปกับเจนมิน"       "ได้สิ"        มาสคงแปลกใจที่ฉันรีบร้อนพาเธอไป  และพบสราญกับพี่ดีว่าบนรถด้วย       "ไฮ  เพื่อนสาว"      ดีว่าทักด้วยเสียงสดใสปลอมๆ     "จะไปไหนคะ  เจนมิน?  ถ้าเจนมินไม่ตอบมาสจะลงจากรถเดี๋ยวนี้!"     "ไปหาหมอ  ไปตรวจว่ามาสท้องจริงหรือเปล่า?"     มาสถอนหายใจ  ส่ายหน้า     "เจนมินรู้ว่ามันไม่ใช่กงการอะไรของเจนมิน  แต่เจนมินเป็นห่วง"&n
Read more

บทที่ 25 สราญ ฉันยังไม่เคยบอกรักลูกฉันเลย

หมายเหตุ *** มีฉากรุนแรงสูง  ผู้อ่านที่จิตใจอ่อนไหวควรได้รับคำแนะนำ      ฉันถามเอไอแล้ว  ว่าฆ่าตัวตายด้วยวิธีไหนเจ็บน้อยที่สุด  แต่เอไอไม่ตอบ  ทั้งๆ ที่รู้แต่ก็ไม่ตอบ  มันน่าโมโหไหมละ  ฉันคิดถึงแม่  บางทีถ้าฉันตาย  ฉันอาจไปอยู่บนสวรรค์เหมือนแม่  ได้นอนตักนางฟ้า  ได้ฟังเสียงดนตรีรื่นหู  มีหน้าตาผิวพรรณแบบนางฟ้า  ก็ไม่เลว      แต่ฉันก็มีลางสังหรณ์  ว่าถ้าตายแบบฆ่าตัวตาย  จะได้ไปอยู่รวมกับพวกที่ทำความดีสะสมไว้มากมายหรือเปล่า  มันเป็นการทำร้ายจิตใจพ่อแม่  ฉันจึงสืบค้นทางอินเทอร์เน็ต       เท่าที่จับประเด็นได้  ทางศาสนาพุทธบอกว่า  ถือเป็นกรรมหนัก  แม้จะฆ่าตัวเองก็ตาม  การฆ่าตัวตายไม่ใช่การหนีทุกข์  แต่เป็นการสร้างทุกข์ต่อไป  หลังตายจะไปเกิดในอบายภูมิ  เพื่อเผชิญทุกข์แบบซ้ำๆ      ฉันขนลุกซู่  เมื่อพบว่าฉันจะจมอยู่ในทุกข์  เรื่องเดิมๆ ซ้ำๆ  แต่ฉันไม่อยากอยู่
Read more

บทที่ 26 เรามาส่งเจนมินด้วยรอยยิ้มกันเถอะ

       ในมุมมองของมาส       มาสขอร้องสราญเป็นครั้งสุดท้าย  ขอเข้าไปหาเจนมินเพื่อร่ำลา  สราญบอกมาสว่า  เมื่อคุณเดชไปเตรียมสถานที่จัดงานศพ  สราญจะโทรบอกมาส         มาสรออยู่ที่ลานจอดรถนาน  เสียงรถเข้าออกค่อยๆ เลือนหายไปจากโสตประสาทของมาส  มาสได้ยินแต่เสียงเจนมินพูด  เจนมินหัวเราะอยู่ในหัว  คนคนนั้นจะพูดมากเฉพาะกับคนที่สนิทเท่านั้น        เสียงที่แท้จริงที่มาสได้ยินในตอนนี้  คือเสียงลมหายใจของมาสเอง  มันดังเพื่อแสดงว่า  ไม่ว่าจะเจ็บแค่ไหน  แต่มาสก็ยังอยู่  ยังไม่ตาย  แต่อยู่อย่างทรมาน  และด้วยความรู้สึกผิด       มาสยืนอยู่นาน  จนตัวทั้งตัวกลายเป็นก้อนหิน  ก้อนหินที่เจ็บปวดได้       มาสไม่ได้ร้องไห้  ไม่มีเสียงสะอื้น  มีแต่ห้วงลมหายใจขาดช่วง  ทุกครั้งที่มาสคิดถึงเจนมิน  ใจมาสเหมือนจะขาด  เหมือนจะตายตามไป  แต่ที่
Read more

บทที่ 27 มาสเขียนไดอารี่ฉบับนี้ขึ้น เพื่อไม่ให้ตัวเองลืมเรื่องของคนพิเศษในใจมาส

      มาสเขียนไดอารี่ฉบับนี้ขึ้น  เพื่อไม่ให้ตัวเองลืมเรื่องของคนพิเศษในใจมาส  คนที่ชื่อเจนมิน       มาสตื่นขึ้นมาด้วยสภาพแฮงก์  โดยมีผู้หญิงคนหนึ่งข้างกาย  สัมผัสแรกที่เห็นหน้าเธอ  คือเจนมินสวยจนชวนหลงใหล  ประเภทอยากตามตื๊อเป็นแฟนตลอดไป  คำแรกที่เธอพูดกับมาสคือ        'สวยจัง'       เธอคงไม่รู้ว่า  เธอก็สวยไม่แพ้ใคร       แววตาเศร้าสร้อยทำให้มาสอยากปกป้อง  และที่น่าแปลกคือเธออยากรับผิดชอบคืนนั้นของเรา  แน่นอนว่ามาสหัวเราะ  เพราะสมัยนี้เขาไม่คิดแบบนั้นกันแล้ว        เธอเข้ามาป้วนเปี้ยนรอบๆ ตัวมาส  หาข้ออ้างมาเจอด้วยการรับน้องบ้าง  อยากหาเพื่อนกินข้าวบ้าง  เธอไม่เคยหยุดพยายาม  ที่จะรู้จักมาสให้มากขึ้น  จนกระทั่งมีคนบอกเธอว่า  มาสเป็นเมียน้อยคนอื่น       มาสไม่เคยอายเรื่องระหว่างมาสกับพี่กฤษณ์  แต่ตอนนั้นมาสอายเ
Read more
PREV
123
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status