《ทาสรัก》全部章節：第 21 章 - 第 30 章

"ไปรับเมียกูกลับบ้าน"มาร์ตินก้าวขึ้นไปนั่งตำแหน่งเบาะหลังของรถยนต์คันหรู ภายในจิตใจกลับร้อนรุ่มดังมีเปลวไฟกำลังแผดเผาหัวใจแกร่งเล่น หัวสมองนึกภาพจินตนาการไปไหนต่อไหน เขาจะทำอะไรกันมั้ง ถ่านไฟเก่ามันจะยังร้อนอยู่ไหม"มึงขับรถได้เร็วแค่นี้เหรอว่ะ"ขับรถช้าขนาดนี้ เกิดเรื่องมันเลยเถิดไปถึงไหนต่อไหน เขาจะทำยังไง หากต้นหนาวแตะต้องเธอแม้แต่ปลายเล็บเขาเนี่ยแหละจะเป็นมัจจุราชกระชากวิญญาณมันออกมาเองไม่ได้ เขารอไม่ไหว เขาต้องทำยังไง กว่าจะไปถึงก็อีกตั้งหนึ่งชั่วโมง ให้ตายเถอะ ยัยแม่มดนี้กำลังจะทำให้เขาคลั่ง เธอกำลังจะทำให้เขาเป็นบ้า ภายในจิตใจของเขาตอนนี้เหมือนกับภูเขาไฟที่กำลังรอเวลาระเบิด(ครับนาย)"มึง ไปจัดการพ่อไอ้ต้นหนาวให้มันหลาบจำดิ๊ มันจะได้สั่งสอนลูกของตัวเอง ไม่เที่ยวเป็นหมามาแย่งของของคนอื่น"(ครับนาย)เขาเหมือนคนที่แพ้แล้วพาล เขาต้องทำทุกอย่างให้ได้เธอกลับคืนมา แม้เธอจะมัวหมองไปแล้ว แต่เขาเนี่ยแหละจะลบรอยนั้นด้วยตัวของเขาเอง"ไอ้สัสเอ้ย!! ทำไมมึงขับรถช้าอย่างนี้ว่ะ""นะ ...นี่ ก็เหยียบมิดแล้วนะครับนาย"

"ถ้าหากว่าฉันยังไม่เบื่อ เธอก็ไม่มีสิทธิ์ไปเอากับใครทั้งนั้น" สะโพกหนาสะบัดเข้าออกด้วยจังหวะรักระรัวเร็ว ความหึงหวงทำให้เขาหน้ามืดตามัว"หยุดนะ!!! ... ฮึก ... นะ ... หนูเจ็บ"น้ำพั้นช์สะอื้นไห้จนตัวโยน เธอไม่ไหวแล้ว รับความโหดร้ายนี้ไม่ไหวแล้ว เรียวขาสั่นเทิ้ม ร่างกายปวดร้าวด้วยความเจ็บปวด เมื่อมาเฟียหนุ่มขบกัดร่างบางสร้างรอยกุหลาบขึ้นทั่วตัว"อ่าาา~ หนูเป็นของป๋า ของป๋าคนเดียวเท่านั้น"เอวสอบขยับเข้าออก สองมือหน้ายื่นบีบเคล้นหน้าอกใหญ่เกินตัวของเธอก่อนที่ใบหน้าคมคายจ้องมองเข้าไป ทำให้เห็นในดวงตาแดงก่ำที่ตอนนี้มีแต่ธารน้ำตาไหลออกมาจนหน้าสงสารของน้ำพั้นช์มาร์ตินหยุดชะงักกับใบหน้าหวานที่ตอนนี้กลับดูไม่มีความสุขเลยสักนิด เขาทำร้ายเธออีกแล้ว เขาทำอีกแล้วมือหนาสั่นเทาเลื่อนขึ้นปาดน้ำตาจากพวงแก้มของน้ำพั้นช์ออกอย่างแผ่วเบา นี่เขาเป็นบ้าอะไรเนี่ย เขาทำอะไรลงไป"หนู""... ฮึก ..."น้ำพั้นช์เบือนหน้าหนี ราวกับไม่อยากจะเจอหน้าของเขาอีกแล้วเธอค่อยๆ ปิดเปลือกตาลงปล่อยหยาดน้ำตาไหลร่วงบนที่นอนหยดแล้วหยดเล่ามาร์ตินได้แต่นั่งเ

"เหรอ แล้วทำไมไม่บอกกูตั้งแต่แรก"มาเฟียหนุ่มคลายกังวนลงเล็กน้อยเมื่อรู้ว่าคนที่ตัวเองหวงแหนหายไปไหน กลับไปบ้านพี่ยังดี ดีกว่าไปกับไอ้ชายชู้นั่นเป็นไหนๆมาเฟียหนุ่มเดินเข้าห้องนอนไปอย่างเงียบๆ บรรยากาศภายในห้องนอนที่เคยมีเธอเคียงข้างทำให้มันช่างดูเงียบเหงานัก ไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะรู้สึกหดหู่เมื่อไม่มีเธอขนาดนี้เขาทิ้งตัวลงนอนบนเตียงนอนนุ่ม กลิ่นหอมของเธอมันยังคงติดอยู่บนที่นอนทำให้เขาคลายความคิดถึงเธอลงบ้างบ้าจริง นี่เขากำลังคิดถึงเธองั้นเหรอ คนอย่างเขาเนี่ยนะคิดถึงเธอเป็นไปไม่ได้ มันไม่มีวันเป็นไปได้ครืด ครืด ครืด"ไฮเกรย์"(ปาร์ตี้ไหมติน ไอ้วินก็มา)"ที่ไหน"(ที่เดิม)"เจอกัน"@ผับxxxมาเฟียหนุ่มพร้อมลูกน้องสี่นายเดินเข้ามาภายในผับสุดหรูสายตาสอดแสวงหาเพื่อนรักที่โทรมานัดเขาให้ออกมาเจอหน้า"อุ้ย"หญิงสาวแปลกหน้าเดินชนเข้ากับแผงอกแกร่งของมาเฟียหนุ่มเต็มแรง ทำให้เธอเซถอยหลังไปสองสามเก้า ท่อนแขนแกร่งของมาเฟียหนุ่มรีบคว้าเธอไว้เพราะเกรงว่าเธอจะล้มลงไปด้วยความตกใจ"คุณมาร์ติน"

"กลับบ้านกับป๋านะครับ" มือหนาของมาเฟียหนุ่มจับเส้นผมนุ่มของคนบนหน้าตักทัดใบหูเล็กด้วยความอ่อนโยน คิดถึงเธอเหลือเกิน"ปะ ... ป๋า พูดอะไร ใครเมียป๋า" แม้จะยังโกรธเคือง แต่หัวใจกลับเต้นแรงกับสรรพนามที่เขาป่าวประกาศให้ใครต่อใครรู้ว่าเธอเป็นใคร"หนูไง เมียป๋า กลับบ้านกับป๋านะ" ใบหน้าหวานที่เปรอะเปื้อนด้วยคราบน้ำตา กลับเปื้อนรอยยิ้มด้วยความเขินอายมากกว่า ปกติเขาดิบห่ามกับเธอจะตาย คำพูดดีๆ ไม่เคยหลุดออกจากปากเขาหรอกนะ"เออ ขอโทษนะครับ ผมชานนท์เป็นเพื่อนของน้ำพั้นช์ คือ ผมกำลัง งง คุณมาร์ตินเป็นอะไรกับเพื่อนผมนะครับ"มาร์ตินเงยหน้ามองเพื่อนของน้ำพั้นช์เพียงนิด ก่อนยกยิ้มมุมปากมองหน้าน้ำพั้นช์อีกครั้ง สายตาที่เขามองเธอมันบ่งบอกว่าเขาคิดถึงเธอมากขนาดไหน"เธอเป็นเมียฉัน"ใบหน้าหวานของคนบนหน้าตักกลับเห่อร้อนขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ ให้ตายเถอะอย่ามาทำดีเพื่อลองใจเธอนะ เธอหวั่นไหวง่ายนะจะบอกให้"แล้วเรื่องของเราละคะคุณมาร์ติน" ละอองดาวจ้องมองพาพตรงหน้า เธอถูกเขาหลอกงั้นเหรอที่ใครต่อใครเตือนเธอว่ามาร์ตินเจ้าชู้มันจริงใช่ไหม เธอหลงเคลิบเคลิ้มไปกับใบหน้าหล่อเหลานั่นได้ยังไง"นี่แกอย่าบอกนะ ว่าที่แ

"หายโกรธป๋านะครับ" ใบหน้าคมคายซุกลงหน้าอกอวบอิ่มของหญิงสาว เขาใช้สันกรามคมที่มีเคราปกคลุมลูบไล้เนินอกอวบอิ่ม สัมผัสของเขาทำให้เธอขนลุกชูชันน่าประหลาดที่ร่างกายกลับตอบสนองสัมผัสอ่อนโยนของมาเฟียหนุ่ม ร่างกายของเธอปลดปล่อยน้ำล่อลื่นออกมาอย่างมากมายจนเปียกแฉะแพนตี้ตัวบางสีชมพู"อ๊าาา~ ปะ ป๋าอย่า" การกระทำช่างสวนทางกับคำพูด เมื่อเด็กสาวบนหน้าตักเอ่ยปากห้ามปรามแต่กลับจงใจบดสะโพกลงบนหน้าตักแกร่ง ทำให้ดอกไม้งามเสียดสีกับความใหญ่โตภายใต้ร่มผ้าสร้างความเสียวซ่านให้กับเขา และตัวเธอเอง"อืมมมมม" มาเฟียหนุ่มใช้ริมฝีปากคลอเคลียยอดปทุมถันภายใต้เสื้อเชิ้ตสีขาวตัวบางของเธอ เขาใช้ริมฝีปากกัดที่ขอบบราเซียร์แล้วดันขึ้นให้เหนือเนินอก ก่อนครอบครองยอดปทุมถันผ่านร่มผ้าด้วยสัมผัสเปียกแฉะของน้ำลายใสมือเล็กตอบสนองมาเฟียหนุ่มอย่างอัตโนมัติด้วยการโอบรัดรอบลำคอหนา เธอเชิดหน้าเปล่งเสียงครางหวานเมื่อปลายลิ้นสัมผัสกับยอดปทุมถัน แต่แค่นั้นมันยังไม่สะใจมาเฟียหนุ่ม เขาล้วงมือเข้าในกางเกงยีนส์รัดรูปตัวสั้นของเธอ ใช้ปลายนิ้วบดคลึงกับยอดเกสรจนคนบนหน้าตักสั่นเกร็ง"อ๊าาา~ ปะ ... ป๋าขา พะ ... พั้นช์เสียว"เธอหอบหายใจ