Web of Lies: Drowning in My Brother-in-law's Love의 모든 챕터: 챕터 591 - 챕터 600

“Why is Baby Ody such a crybaby, Ma, Pa?” reklamo ni Bernice nang muli na naman siyang mabigong yayain maglaro ang kanyang baby brother.Mula umaga hanggang gabi, hindi pa rin siya nagkakaroon ng pagkakataong makipaglaro kay Odysseus dahil panay ang iyak nito at ayaw bumaba sa kandungan ng kanilang ina.Bahagyang ngumiti si Iris nang marinig ang reklamo ng kanyang anak.“He’s still a baby, sweetheart. Ganyan ka rin naman dati. You used to cry a lot when you were little.”“Really?” hindi makapaniwalang tanong ni Bernice.Agad siyang napatingin sa kanyang ama.“Papa, was I really a crybaby before?”Napataas ang dalawang kilay ni Duke at kunwari ay nag-isip nang mabuti bago sumagot.“Same,” sagot niya sa wakas. “Kapag gutom ka, you cried. Kapag hindi ka karga ni Papa or ni Mama, you cried. Kapag hindi ka niyayakap, you cried.”Nanlaki ang mga mata ni Bernice. “Ganun talaga?”Mahina namang natawa si Duke bago napatingin sa maliit niyang anak na kasalukuyang sumususo sa kandungan

Hindi inaalis ni Jenesis ang tingin niya sa pintuan ng kanilang kwarto. Mula nang lumabas si Raoul para patulugin ang mga anak nila, hindi pa rin ito bumabalik.Hindi niya alam kung pinili ba nitong matulog sa kwarto nina Riven, sa study room, o baka sa sala. Habang iniisip iyon, lalo lamang sumisikip ang dibdib niya sa guilt.Pinisil niya ang dulo ng kumot na nakapatong sa kandungan niya.“Ako lang naman ang nagtanong…” mahina niyang bulong sa sarili. “Hindi ko naman siya gustong pagbintangan. Bakit ganoon ka-sensitive si Kuya Raoul? Parang may ginawa talaga siyang mali.”Napunta ang tingin niya sa cellphone na nakapatong sa bedside table. Madilim pa rin ang screen nito.Wala pa ring reply mula kay Karina. Wala ring balita mula kay Caizer, kahit sinabi niya rito na tawagan siya agad kapag natagpuan na nila si Karina.Dahan-dahang napabuntong-hininga si Jenesis bago ipinikit ang mga mata.“Kanina lang, okay naman tayo at magkasama pa nga, Kuya…” mahina niyang bulong. “Kailangan

“Why do you think Karina left?”Ibinato ni Duke ang tanong habang nakatingin kay Raoul na nakaupo sa harap niya, parehong nakatiklop ang mga kamay nito sa dibdib.Kalmado ang tono ni Duke, pero halatang marami siyang gustong malaman.Hindi agad sumagot si Raoul. Diretso lang ang tingin niya sa harapan, tila malayo ang iniisip, bago bahagyang nagkibit-balikat.“Maybe that was her plan from the very beginning,” malamig niyang sagot. “She married Caizer not because she loved him.”Kumunot ang noo ni Duke.“So what you’re saying, Kuya…” Bahagya siyang yumuko palapit, pilit inuunawa ang sinabi ng kapatid. “She deliberately brought the baby with her? So, after she got whatever she wanted, she no longer needed Caizer—”Naputol ang sasabihin niya. Biglang nanlaki ang mga mata niya.“Wait.”Napunta ang tingin ni Duke sa mga paa ng kanyang kuya.“Kuya… you can walk?”Sinundan ni Raoul ang direksiyon ng tingin niya, saka tumingin sa sarili niyang mga paa na para bang wala lang iyon.“

“C-Cai…?”Mahina at putol-putol ang boses ni Salome nang makita niyang pumasok sa kwarto ang bunso niyang anak.“Mama.”Agad na lumapit si Caizer. Umupo siya sa gilid ng hospital bed at mahigpit na hinawakan ang kamay ng kanyang ina.“Don’t worry. I’m okay.” Ngumiti siya nang pilit na nakakapagpakalma. “Karina is okay too.”Matagal na tinitigan ni Salome ang kanyang anak, na para bang gusto niyang siguraduhin kung totoo ba talaga ang sinasabi nito.“Na… ha… nap mo… si Ka… ri… na…?” putol-putol niyang tanong, maikli ang bawat paghinga.Mabilis na tumango si Caizer.“Oo, Ma. Hindi naman siya nagpunta nang malayo.” Pinilit niyang maging kalmado ang boses. “She’s staying at her mother’s house. I’m sorry I couldn’t give you an update sooner and let you worry like this.”Mahabang napabuntong-hininga si Salome, na para bang biglang nawala ang mabigat na dala-dala niya sa dibdib.“Na… saan… si Ka… rina… nga… yon?”“She’s still at her mother’s house, Ma. Hindi maganda ang pakiramdam

“Paano niya nalaman na nandito ako?”Nanginginig ang boses ni Karina. Agad siyang umatras ng isang hakbang mula sa pintuan at reflex na niyakap ang kanyang tiyan, na para bang pinoprotektahan ang baby sa loob nito mula sa anumang maaaring mangyari pagkatapos nito.KNOCK KNOCK KNOCK! Muling kumatok sa pintuan.“I know you’re in there,” malalim at madiin na sabi ni Caizer mula sa labas. “Open the door.”Mariing pumikit si Karina. Hindi siya gumalaw. Halos hindi rin siya makahinga nang maayos.“Karina.” Mas mababa na ang boses ni Caizer ngayon, pero mas nakaka-intimidate. “I said, open the door.”Napuno ng luha ang mga mata ni Karina. Nanatiling naninigas ang katawan niya. Hanggang sa muli niyang marinig ang boses ni Caizer, mas malamig kaysa kanina.“If you don’t open it now, I’ll have the apartment security open it from the outside.” Sandaling tumahimik siya. “You know I can do that.”Naputol ang paghinga ni Karina. Lalong nanginig ang kanyang mga kamay. Alam niyang hindi na