บททั้งหมดของ นางร้ายเช่นข้าจะคู่กับพระเอก: บทที่ 171 - บทที่ 180

ตอนที่ 58 หนีจากจวนตระกูลเว่ย1“ยะ...อย่า อย่า...ทำ”เสียงแหบแห้งของสตรีที่เพิ่งลืมตาตื่นดังขึ้น นางมองไปยังชายวัยกลางคนที่ตั้งท่าจะเข้าไปทำร้ายร่างบอบบางที่นางคิดว่าอาจจะเป็นสตรีนางหนึ่ง  สิ่งที่ลงสู่ลำคอของนางเมื่อครู่คล้ายกับโอสถวิเศษที่ทำให้ร่างกายนางสบายปลอดโปร่งไม่อึดอัดราวกับถูกกดทับอีกแล้ว“ฮุ่ยเหมยเป็นเช่นไรบ้าง” ชายวัยกลางคนถลาเข้าหาสตรีที่อยู่ข้างกาย แม้ร่างกายจะอ่อนแรงแต่เขาก็ยังจดจำสตรีผู้นี้ได้เสมอ“ขะ...ข้าดีขึ้นแล้ว ต้องขอบคุณคนผู้นั้น” สตรีวัยกลางคนหันไปมองคนที่ยังคงนั่งอยู่บนพื้น แต่ก็มีความระแวดระวังเช่นกันฮุ่ยเหมยหรือเว่ยฮุ่ยเหมย นางเป็นน้องสาวบุญธรรมของมหาเสนาบดีเว่ย ซึ่งตระกูลเว่ยในตอนนั้นรับเลี้ยงนางเอาไว้เพื่อใช้งานจากรูปโฉมของนางเท่านั้น ไม่คาดคิดว่าการไม่ใช่สายเลือดเดียวกันจะโหดร้ายถึงเพียงนี้เจียงหว่านหนิงเห็นท่าทางไม่ไว้ใจของชายวัยกลางคนก็ถอดหน้ากากกันแก๊สพิษออก เผยให้เห็นใบหน้าของหญิงสาวนางหนึ่งซึ่งมีรูปโฉมที่ไม่ธรรมดา คนที่ยังคงอ่อนแรงท

ตอนที่ 58 หนีจากจวนตระกูลเว่ย3 การลอบออกจากจวนตระกูลเว่ยนั้นไม่ง่ายดาย ยิ่งตอนนี้มีคนอีกสองคนเพิ่มขึ้นมาและสภาพร่างกายก็ไม่เอื้ออำนวยนัก หลังจากปีนออกจากเรือนลับนั้นมาได้ นางก็พาทั้งสองลัดเลาะตามป่าไผ่จนมาถึงเรือนหลังของจวน แต่เหมือนเวรยามกำลังผลัดเปลี่ยนพอดี ซึ่งเป็นโอกาสอันดีที่นางจะพาทั้งสองออกไปได้สองสามีภรรยาโอบประคองกันตามหญิงสาวไป ชายวัยกลางคนมองไปรอบๆ และค่อนข้างแปลกใจที่หญิงสาวด้านหน้าเหมือนจะหลบเลี่ยงเวรยามได้แม่นยำเหลือเกิน“มาทางนี้เร็วเข้าเจ้าค่ะ” เจียงหว่านหนิงกวักมือเรียก เร่งให้ทั้งสองรีบมา เพราะอีกไม่กี่อึดใจข้างหน้าเวรยามจะเดินผ่านมาทางนี้แต่เหมือนจะไม่โชคดีเสียแล้ว...“โอ๊ย!” สตรีวัยกลางคนสะดุดบางอย่างจนล้มลงกับพื้น เสียงร้องไม่ดังแต่ด้วยโดยรอบนั้นเงียบสนิท จึงทำให้เวรยามเคลื่อนไหวทันทีหญิงสาวมองหน้าต่างระบบก็เห็นการเคลื่อนไหวที่กำลังมุ่งมาทางนี้“ท่านลุงรีบพาท่านน้าลอดไปข้างกำแพงตรงนั้น เมื่อพวกท่านออกไปแล้วให้ซ่อนตัวอยู่ทางทิศเหนือของจวน ส่วนข้าจะล่อเ

ตอนที่ 59 เผยความลับ2          “ที่จริงแล้ว...ฮึก...คุณหนูสี่ฮุ่ยเหมยอยู่ที่จวนตระกูลเว่ยมาตลอด ฮือ....” นางกำนัลเข่าทรุดจนนั่งเรียบลงกับพื้นและก้มหน้าร้องไห้อย่างหนัก เพราะคุณหนูสี่ในตอนนั้นก็เติบโตมาพร้อมกันในฐานะน้องเล็กสุด          “มะ...หมายความว่ายังไง ข้าเห็นกับตาว่านางขึ้นรถม้ามงคลไปกับขบวนสมรสเชื่อมสัมพันธไมตรีระหว่างแคว้น นางจะอยู่ในจวนตระกูลเว่ยได้อย่างไร” ในฐานะพี่สาวต่างสายเลือดแต่ก็ถูกเลี้ยงดูราวกับพี่น้อง ในครานั้นนางรู้สึกผิดต่อนางสาวเป็นอย่างมาก แต่ก็ไร้หนทางจะช่วยเหลือจึงจำใจยืนส่งน้องสาวไปต่างแคว้นทั้งน้ำตา          “ไม่ผิดเพคะ ตอนนั้นคุณหนูสี่ไปกับขบวนสมรสจริง แล้วก็ได้สมรสกับบุรุษชนชั้นสูงที่แคว้นฉู่ แต่ก็เพียงไม่กี่ปีเท่านั้นนายท่านใหญ่เว่ยก็พาตัวคุณหนูสี่กลับมา...ฮึก” นางกำนัลน้ำตาไหลออกมาไม่ขาดสาย ตอนที่ได้ยินความลับนี้นางถึงกับซวนเซจนต้องคว้าระเบียงไม้เอาไว

ตอนที่ 60 ต้อนรับคณะทูตแคว้นฉู่1          การเดินทางมาถึงของคณะทูตแคว้นฉู่เรียกความสนใจให้กับชาวเมืองหลวงได้ไม่น้อย เพียงได้ยินว่าขบวนคณะทูตกำลังเข้าเมืองมา  ชาวบ้านชาวเมืองก็ต่างมารอดูเต็มสองข้างเส้นทาง โรงเตี๊ยมโรงน้ำชาล้วนถูกจองจนเต็มร้าน โดยเฉพาะเหล่าคุณหนูและสตรีที่ยังไม่ออกเรือนก็ต่างมารอดูชินอ๋องฉู่หมิง ซึ่งเล่าลือกันว่าเขาเป็นบุรุษรูปงามแห่งแคว้นฉู่          และชั้นสามของโรงเตี๊ยมหงหยา...ห้องรับรองพิเศษหนึ่งในนั้นก็ถูกครอบครองโดยเจียงหว่านหนิง หญิงสาวจิบชามองออกไปนอกหน้าต่าง พลางเหลือบมองสตรีวัยกลางคนที่สวมผ้าปิดบังใบหน้าเฉกเช่นเดียวกัน แต่ทว่ายามนี้อดีตคุณหนูสี่เว่ยกำลังเกาะขอบหน้าต่างเพื่อมองชินอ๋องหนุ่ม ซึ่งกำลังนั่งบนหลังม้าอย่างองอาจ  ดวงตาทั้งสองของชายหนุ่มมองตรงไปข้างหน้าไม่เหลือบมองสตรีใดทั้งสิ้น          ‘รูปงามสมคำเล่าลือ สมกับที่เป็นพี่ชายของข้า’ หน้าตา

ตอนที่ 60 ต้อนรับคณะทูตแคว้นฉู่3           หนึ่งบุรุษหนึ่งสตรีที่มีรูปโฉมโดดเด่น เพียงก้าวเท้าเข้ามาในงานก็เรียกสายตาจากแขกเหรื่อตระกูลขุนนางน้อยใหญ่ได้เป็นอย่างดี แต่ทั้งสองกลับไม่ได้สนใจและสาวเท้าไปทำความเคารพสองผู้สูงศักดิ์จากต่างแคว้นตามธรรมเนียมปฏิบัติ          “กระหม่อม/หม่อมฉันขอถวายพระพรชินอ๋องและองค์หญิง”          องค์หญิงฉู่หมิงเหยาที่เชิดคอทระนงตนในรูปโฉมของตนเองมาตลอด ยามเห็นใบหน้าของสตรีตรงหน้าก็ต้องเบิกตากว้าง ดวงตาที่คุ้นเคยนั่นราวกับเคยเห็นที่ใดมาก่อนมือบางขององค์หญิงต่างแคว้นจิกเข้าหากันยามที่ครุ่นคิดแต่ไม่นานก็เปลี่ยนความสงสัยเป็นความริษยา แม้อีกฝ่ายจะแต่งกายเรียบง่ายเครื่องประดับเพียงไม่กี่ชิ้น แต่กลับโดดเด่นเกินกว่านางนักหนา สายตาคนในงานล้วนจับจ้องมาที่สตรีผู้นั้นไม่ใช่นางอย่างในคราแรก          ‘กล้าดีอย่างไรมาโดดเด่นกว