Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 9

หลังจากค่ำคืนนั้น ฉันแทบไม่ได้นอนเลยความอับอายขายหน้าฝังลึกซึ้งอยู่ใต้ผิวหนังของฉันนานหลายวัน ฉันพยายามหลบหน้าพวกเขาทั้งคู่ทุกครั้งที่มีโอกาสพอเพื่อนสนิทของฉันรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้น เธอก็โกรธจัดจนควันออกหูฉันนั่งฝั่งตรงข้ามกับเธอ นิ้วมือคอยม้วนบิดปลายแขนเสื้อคาร์ดิแกนไปมา พลางพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า “มันจบลงแล้วล่ะ ฉันตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว หลังจากนี้ฉันจะรักษาระยะห่างจากเขา ถ้าฉันไม่เอาตัวเข้าไปใกล้ชิด เขาก็จะไม่มีโอกาสได้ผลักไสฉันออกไปให้เจ็บตัวอีก”สถานการณ์ที่แย่ที่สุดมันก็เรียบง่ายไม่มีอะไรซับซ้อนพวกเราแค่รักษาความสัมพันธ์ตามมารยาท และทำตัวให้เป็นประโยชน์ต่อกันและกันก็พอระดับความเข้ากันได้ของฉันกับพวกเขามันสูงมากพอที่จะทำให้ฉันเป็นเพียงคนเดียวที่จะช่วยปลอบประโลมเยียวยาพวกเขาให้สงบลงได้ในช่วงติดสัด และในขณะเดียวกัน ชีวิตที่พวกเขาได้สร้างขึ้นมา—ทั้งฐานะทางสังคม ความมั่งคั่งร่ำรวย และสังคมไฮโซที่พวกเขาใช้ชีวิตอยู่—ก็ช่วยมอบความมั่นคงในชีวิตให้แก่ฉันในแบบที่ฉันไม่มีวันไขว่คว้ามาได้ด้วยตัวคนเดียวบางทีเรื่องราวทั้งหมดมันอาจจะเป็นเพียงแค่นี้เองการแลกเปลี่ยนผลประโยชน์

ฉันค่อย ๆ ย่องพาตัวเองกลับเข้าห้องนอนอย่างเงียบเชียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ จากนั้นก็นอนลืมตาโพลงจ้องมองเพดานห้องนิ่งอยู่ท่ามกลางความมืดที่แท้คีแรนก็วางแผนการทั้งหมดนี้เอาไว้ตั้งแต่แรกแล้วสินะเขาไม่ได้นึกรักนึกชอบในตัวฉันเลยสักนิด ทั้งนิสัยใจคอ ตัวตนของฉันในชีวิตของเขา หรือแม้กระทั่งความคิดที่ต้องมาผูกมัดใช้ชีวิตร่วมกับฉันไปตลอดกาล ผู้ชายประเภทเขาให้ความสำคัญกับเรื่องศักดิ์ศรี หน้าตาในสังคม และการเป็นผู้ชนะอยู่เหนือคนอื่นมากจนเกินไป การถูกระบบจับคู่ให้มาลงเอยกับผู้หญิงแบบฉันจึงกลายเป็นสิ่งเดียวในชีวิตที่เขาไม่สามารถบิดเบือนให้กลายเป็นชัยชนะอันน่าภาคภูมิใจได้ทว่าหากเขาเป็นฝ่ายชิงพูดปากบอกเลิกก่อน ชาวบ้านชาวช่องก็คงจะเอาไปนินทากันสนุกปาก การที่อมนุษย์สายพันธุ์สัตว์ป่าเป็นฝ่ายสะบัดตูดทิ้งขว้างมนุษย์ธรรมดา ๆ มันไม่มีวันดูดีในสายตาสังคมอยู่แล้ว และเขาจะกลายเป็นคนเดียวที่ถูกตราหน้าว่าเป็นไอ้ใจดำที่เขี่ยฉันทิ้งอย่างไม่ใยดีดังนั้นเขาจึงไม่มีวันยอมเป็นคนพูดคำคำนั้นก่อนเด็ดขาดในตอนแรก แผนการของเขาคงจะเรียบง่ายไม่มีอะไรซับซ้อน: ปล่อยให้เอเดรียนคอยทำหน้าที่รับมือทำความดีเพื่อควบคุมให้อารมณ์

ในมื้อค่ำคืนนั้น ฉันสังเกตเห็นความผิดปกติของเอเดรียนได้แทบจะในทันทีเขาดูเหนื่อยล้า แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร สิ่งที่ดึงดูดความสนใจของฉันคือห่อกระดาษขนาดเล็กที่เขาวางไว้ข้างจานและไม่แตะต้องมันเลยนับตั้งแต่ร่วมนั่งโต๊ะข้างในนั้นคือแก้วเซรามิกที่ฉันตั้งใจทำผลงานชิ้นนี้ให้แก่เขา ซึ่งตอนนี้มันแตกออกเป็นเศษเสี้ยวทว่าถูกเก็บรวบรวมไว้อย่างเรียบร้อยรอยแตกนั้นไม่ได้เกิดจากอุบัติเหตุ ดูเหมือนมีใครบางคนตั้งใจขว้างมันลงพื้นอย่างแรงจากอีกฝั่งของโต๊ะ คีแรนหัวเราะในลำคอเบา ๆ“อืม” เขาพูดพลางเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ “คิดว่าฉันคงไม่ใช่คนเดียวที่มองว่ามันดูตลกสิ้นดี”ฉันแทบไม่ได้ยินเสียงของเขาเลยสิ่งเดียวที่ฉันคิดในตอนนั้นคือเอเดรียนโดนเศษบาดหรือเปล่าฉันเอื้อมมือไปอีกฝั่งของโต๊ะทันที ทว่าเอเดรียนกลับคว้าข้อมือของฉันไว้เบา ๆ ก่อนที่ฉันจะได้สำรวจมือของเขา“ฉันไม่เป็นไร” เขาพูด “ตอนเกิดเรื่องฉันไม่ได้อยู่ด้วย”ฉันมองหน้าเขา“พวกเราถูกเรียกตัวด่วนกะทันหัน” เขาอธิบายด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ฉันทิ้งมันไว้ในห้องทำงานก่อนจะออกไป พอออกปฏิบัติงานเสร็จกลับมา ก็พบมันอยู่ในสภาพนี้แล้ว”คีแรนเดาะลิ้นส่

วันพุธมาเยือนพร้อมกับสายฝนที่โปรยปรายลงมาเป็นละอองบางเบากว่ารถของเราจะแล่นมาจอดที่หน้าสำนักงานทะเบียนพันธะสัญญา บันไดหินก็เปียกชุ่มจนกลายเป็นสีเข้มด้วยหยาดน้ำฝนแล้ว เอเดรียนก้าวลงจากรถเป็นคนแรก เขาเดินอ้อมมาฝั่งที่ฉันนั่งและเปิดประตูให้ก่อนที่ฉันจะทันเอื้อมมือไปจับซะด้วยซ้ำ วินาทีที่ฉันก้าวขาลงจากรถ เขาคอยประคองฉันให้เดินเข้ามาใต้ร่มกันสาดอย่างใกล้ชิด พลางใช้หลังมือปัดละอองความชื้นออกจากแขนเสื้อให้เบา ๆจากหางตา ฉันเหลือบเห็นคีแรนก้าวเท้าตรงมาทางพวกเราสองสามก้าว โดยในมือของเขาถือร่มคันหนึ่งไว้จากนั้นเขาก็ชะงักหยุดนิ่งไปคืนนั้นที่ฉันบอกเขาว่าต้องการจะยุติความสัมพันธ์ ในตอนแรกเขาปฏิเสธที่จะเชื่อคำพูดของฉัน ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำแทบจะในทันที และเอาแต่พร่ำเรียกชื่อฉันซ้ำ ๆ เขาเอื้อมมือมาต้องการจะคว้าตัวฉันไว้ ทว่าฉันกลับสะดุ้งหลบโดยสัญชาตญาณ และแววตาของเขาหลังจากเห็นท่าทีแบบนั้นของฉัน มันก็ยังคงตามหลอกหลอนอยู่ในความทรงจำนานเกินกว่าที่ฉันต้องการ เอเดรียนเดินเข้ามาในห้องหลังจากนั้นไม่กี่อึดใจแล้วลากตัวเขาเข้าไปในห้องข้าง ๆ ฉันไม่เคยรับรู้เลยว่าพวกเขาพูดคุยอะไรกันในนั้นแต่อย่