홈 / Romance / My Quadruplets Dad is my Boss / 챕터 21 - 챕터 30

My Quadruplets Dad is my Boss 의 모든 챕터: 챕터 21 - 챕터 30

140 챕터

#21

Nagpaiwan muna kaming tatlo ng mga kapatid ko kay Gelo sa office. Kanina pa kami tahimik. Iniisip ang lahat. Naalala ko ang nakaraan namin ng kapatid kong si Grace. N A K A R A A N "Bakit naman ako sasama sa 'yo kuya? Ang alam ko hindi ka naman maasahan eh," sabay tawa ni Grace. "Aba, grabe ka naman mag-isip sa kuya mo. Hindi 'yan totoo ah. Isa pa, gusto mong libutin ang mundo 'di ba? Gusto mong tumugtog sa iba't ibang lugar. Gusto mo rin tumugtog sa taas ng bundok. Kasi gusto mong makita ang magagandang tanawin. Kaya naman, pagbibigyan ko ang makulit kong kapatid. Balang araw isasama kita lumibot sa lugar kung saan mo gusto." Hinimas ko ang kaniyang buhok. "Sige na nga." Labis ang tuwa sa mga labi namin sa panahon 'yon. Kung pwede ko lang sana ibalik ang oras. Hindi ko hahayaan na maging ganyan ang lagay ng kapatid ko ngayon. Hindi ko hahayaan na maghirap siya. Maya-maya pa, nagsalita si Jayson. "Kailangan natin humanap ng paraan para mapalapit kay Grace. Sa mga sin

#22

GRACE POINT OF VIEW Narito na kami ngayon sa park. Rinig ko ang kaligayahan ng mga anak ko base sa tinig nila. Samantalang ako ay naka-upo lamang sa upuan habang nararamdaman ang paligid. Hindi ko man lang alam kung kailan ko makikita ang mga mukha ng mga anak ko. Kung kailan ko makikita ang mga ngiti nila. Ang kanilang pag-iyak at pag-aalala nila. Gayunpaman, ramdam ko 'yon sa kaibuturan ng aking puso. Naramdaman ko na may umupo sa tabi ko."Ang sarap pagmasdan ng mga bata. Labis silang natutuwa habang naglalaro. Naalala ko tuloy ang inaalagaan ko dati. Katulad din ang ngiti niya sa mga anak mo." Ito ay boses ni Gelo. Siya pala ang tumabi sa akin."Ang swerte ng inalagaan mo dati. Sigurado akong palagi kang na sa tabi niya. Kasi palagi kang na sa tabi ng mga anak ko. Ibig sabihin no'n hindi mo nagawang pabayaan siya. Pero na saan na ba siya ngayon?" Nakangiti lamang ako habang nagsasalita. Saglit siyang tumahimik. Siguro ay inaalala niya. "Nandito lang naman siya sa paligid. Masa

#23

"Gelo, totoo ba ang narinig ko kanina? Fiance ni Lisa si Jeff Cruz?" walang alinlangan kong tanong. Narito na kami ngayon sa restaurant para kumain. Kaysa naman sa manatili pa kami sa park. "Hindi ako sigurado pero 'yon ang mga naririnig ko." Sa totoo lang hindi ko naman kilala ang Jeff Cruz na 'yon. Pero bakit parang kumikirot ang puso ko. Wala naman akong pake-alam kung ikasal si Lisa sa pamilyang Cruz dahil hindi ko rin naman 'yon kilala. Pero ipinagtataka ko lang kung bakit parang may tumutusok sa dibdib ko."Gano'n ba? Ibig sabihin ba niyan nagmamahalan silang dalawa? Dahil sabi pa nga ang pagpapakasal ay para lang sa mga taong tunay na nagmamahalan." Mapait akong napangiti."Ang alam ko lang ay mag-fiance silang dalawa. Pero Grace sasabihin ko sa 'yo, makinig ka." Tumango naman ako. "Hindi lahat ng nagpapakasal ay mahal ang isa't isa lalo na sa mga mayayamang pamilya. Dahil karamihan sa kanila ginagamit ang kompanya sa pagpapakasal para mas lalong lumago 'to. Ito ay contract m

#24

Ilang minuto din kaming natahimik. Kaya naman huminga ako nang malalim upang magkaroon ng lakas para magsalita. "May kailangan ka ba?" deretsahang tanong ko. Pinilit kong hindi manginig ang boses ko. "Ahm, may gusto lang sana akong tingnan. Ayos lang ba sa 'yo na pumasok ako?" Ang boses niya. Hindi nga ako nagkakamali, ito ang boses ng lalaking 'yon. Hindi ko alam kung kilala niya ako. Pero kahit gusto kong makita siya ulit para makilala siya ng mga anak ko. May takot pa rin sa dibdib ko na baka kunin niya ang mga anak ko. Gayunpaman, hindi ako dapat magpakita ng takot. Nandito ako sa Sant Hotel. Proprotektahan kami ni Gelo. "Sige, ayos lang naman. Pero pinagbabawalan kitang pumasok sa mismong kwarto. Dahil nandoon ang mga personal kong gamit. Kaya hanggang dito ka lang. Ano ba ang hinahanap mo?" Normal ko lamang siyang kinausap. Na tila ba'y wala kaming nakaraan. Maayos ko pa rin siyang pinapasok. "Nang nakaraan naligaw ako dito. Hindi ko sinasadyang mahulog ang diamond ring ko

#25

"Aray! Lolo naman hindi na ako bata para pingutin niyo ang tenga ko. Ang sakit ah," reklamo ko kay lolo. Ngunit imbis na tumigil siya ay pinalo pa ako sa tungkod na hawak niya. Ang matandang 'to bakit ganyan pa rin kalakas. "Ikaw! Iniwan mo talaga ako sa hospital! inuna mo pa ang babae mong si Lisa! Hindi ba mahalaga sa 'yo ang anak mo?!" Halos manlaki ang paningin ko. "Ano 'yon? Talaga? Anak ko?" gulat na gulat kong tanong. Ngunit, bigla niya ako ulit pinalo sa pwet. "Aray! lolo tama na! Sabihin niyo na lang sa akin," mangiyak-ngiyak kong sabi. "Ang batang nagpakilalang Gerald ay anak mo. Kung gusto mo siyang makasama. Hanapin mo siya! Hindi pwedeng hindi ko makasama sa bahay na 'to ang mga apo ko! Pati ang mga tauhan mo hindi man lang maasahan. Pinahabol ko nga sa kanila ang bata pero natakasan pa sila. Hay naku!" reklamo ni lolo. Dismayado siyang umupo sa sofa. Umupo rin ako sa tabi niya. "Lo, kalma ka lang. Hindi naman sila mawawala sa lugar na 'to. Ako ang bahala

#26

Hindi ko inaasahan na pagbalik ko sa Sant Hotel wala na si Grace sa room 6. "What do you mean by that? Alam mo ba kung saan lumipat ang babaeng nag-stay dito?" deretsahang tanong ko sa isang babae. Siya ang bagong naka-book dito sa room 6. "Pasensya na sir. Pero pagdating ko dito kanina ay wala ng tao. Kaya hindi ko alam kung ano ang sinasabi mo," sagot naman nito. Bigla akong nawalan ng lakas. Ano ang nangyari? Paano nangyari 'to? Saan naman siya pumunta ngayon? Gusto ko siyang makita. "Hey bro, tingnan mo 'to. Sumikat ang isang babae dahil sa pagpiano at pagkanta niya. Grabe ang galing niya at ang ganda pa ng boses niya." Hindi ko pinansin si Dwane sa sinasabi niya. "Wow bro! Paano niya kaya nagawang magtugtog kahit bulag siya?" Agad akong lumingon sa kaniya. Kinuha ko ang cellphone niya. Nang makita ko ito. Hindi ako nagkamali na si Grace ito. Ngayon alam ko na kung paano ko siya mapapalabas. "Teka bro, akala ko ba nandito si Grace? Bakit parang wala naman. Na saan na ba si

#27

Kinakabahan ako ngayon. Kasama ko si Gerald. Iniwan ko na muna ang tatlo kong anak sa hotel, kay Gelo. Nakapila kami ngayon ni Gerald. Dahil sa 100k na sahod marami ang gustong sumubok sa trabaho. Pero hindi ko pa naririnig na may na. Kaya naman kabadong-kabado talaga ako. Paano kung hindi ako pumasa? Ede, sayang ang malaking pera at opportunity ko. "Anak malayo pa ba tayo?" pabulong kong wika sa anak ko. "Last po tayo sa pila mommy. Meron pa pong tatlo sa harap natin. Kaya madali na lang po." Kumabog ang dibdib ko. Malapit na pala kami. Huminga ako nang malalim. Pinalakas ko ang loob ko. Kaya ko 'to. Walang sukuan, bawal sumuko. Tumayo ako nang maayos at ngumiti nang matamis. Ilang minuto pa ang nakalipas. Mukhang wala rin nanalo sa tatlo. At ngayon ay oras ko na para magtugtog. Pagkapasok pa lang namin ni Gerald. Walang ingay na nangyayari. Pero ramdam ko na may matang nakatingin nang deretso sa akin. "Good day Mr. Cruz, I'm Gerald Santigao at ito naman si mommy. My mom Gra

#28

GERALD POINT OF VIEW "Sige na lumabas ka na diyan sa tinataguan mo. Alam ko na kanina ka pa sumusunod sa akin, Gerald." Nagulat ako ng sinabi ito ng boss ni Mommy. Pero lumabas na rin ako sa pinagtataguan ko at matapang ko siyang hinarap. Nagkasalubong ang mga mata namin. Pero mas magkasalubong ngayon ang dalawang kilay ko. Ayaw ko talaga sa kaniya. Dahil ng una kaming magkita noon, ang sungit na niya. Natakot tuloy sa kaniya si Gia. Tapos gusto pa niya kaming ma-kidnap kasama ang tinatawag niyang lolo. Kaya hindi ko siya magugustuhan kahit maging mabait pa siya kay mommy kanina. Tsk! "Bakit ka ganyan makatingin sa akin? May ginawa ba akong mali sa 'yo?" Malamig ang boses niya. Pero ayos lang. Dapat sa akin pa rin siya matakot. "Nandito ako ngayon para ipaalala ko sa 'yo na walang sino man ang dapat lumapit kay mommy. Lalo na kung sasakit ang mommy ko. Isa pa, lagi mo rin tatandaan na palagi akong nasa tabi ni mommy at babantayan ko siya nang maayos." Malakas ang loob ko na h

#29

GERALD POINT OF VIEW "Alam mo ba Gia, 'yong boss ni mommy siya 'yong gustong kumuha sa atin noon." Nakakunot noo lamang ako. Hindi ko inaasahan na siya ang magiging boss ni mommy. "What? Talaga kuya Gerald? Baka saktan niya si mommy!" gulat at pag-aalala ni Gia. "Binalaan ko na siya kanina. Kaya hindi niya pwedeng saktan si mommy. Hindi ako papayag," matapang na sagot ko. Kaming apat na magkakapatid lang ang nandito na nag-uusap dahil busy si mommy sa kwarto. "Hmm, ilagay mo 'to sa mamaya sa damit ni mommy. Maliit lang ito kaya hindi niya mapapansin." May binigay si John ng isang maliit na circle na kulay black. Kinuha ko ito. Pero nagtataka kaming tatlo ni Gia at Juliana kung ano ang maliit na bagay na 'to. "Ano 'yan kuya John?" tanong ni Juliana. "Ginawa ko 'yan. Kapag dala 'yan ni mommy. Malalaman natin kung nasaan siya. Kaya pwede pa rin natin siyang bantayan kahit nasa malayo siya. Naka-set na rin sa mga relo natin ang mga location. Inayos ko kanina. Pero, huwag

#30

Wala akong magawa kundi sumunod sa sinasabi ni mommy. Dahil mapilit din si Mr. Cruz, hindi na makatanggi si mommy sa alok niyang breakfast. Pero hindi ko inalis ang tingin ko kay Mr. Cruz. Kanina pa siya nakatingin kay mommy. Para-paraan pa siya kay mommy. Akala naman niya hindi ko siya mahalata. "Sabihin niyo sa akin kung may iba kayong gustong kainin," wika ni Mr. Cruz. "Sapat na ang mga pagkain na 'to para sa amin," sagot ni mommy. Nasa pagitan nila akong dalawa. Kaya hindi makakalapit si Mr. Cruz kay mommy."Ikaw Gerald, kung may gusto ka pa sabihin mo sa akin." Tsk! hindi nga ako kumakain eh tapos mag offer pa siya sa akin."Wala." Malamig kong tinig. GRACE SANTIAGO POINT OF VIEW Pakiramdam ko may hidwaan sa pagitan ng anak ko at ni Jeff. Maayos naman ang nangyari kahapon. Pero ngayon, hindi ko maintindihan ang nangyayari sa kanilang dalawa. Parang may nangyayari sa kanila na hindi ko alam.Tahimik lang kaming kumakain. Hindi ko na matanggihan si boss dahil paulit-ulit siyan

이전

...

다음

앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

DMCA.com Protection Status