บททั้งหมดของ จากลูกสาวเจ้าพ่อมาเป็นฮูหยินผู้ไร้ค่า: บทที่ 151 - บทที่ 160

203

ตอนที่ 18

หนิงอันใช้เวลาอยู่ภายในห้องราวสองชั่วยาม อยู่ ๆก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายด้านนอก จนกระทั่งหญิงสาวทนไม่ไหวจึงได้เดินออกมาดู ก่อนจะพบกับสาวใช้คนสนิททั้งสอง และองครักษ์ของนางกำลังขวางไม่ให้ใครบางคนเขามาด้านในจวนอยู่บริเวณหน้าประตู "แม่นางเยว่รบกวนท่านกลับไปเถิด คุณหนูบ้านข้ากำลังพักผ่อนไม่สะดวกพบท่าน" เป็นเสียงของอาเป่าที่ดังขึ้น"หึ เจ้ากล้าดีอย่างไรมาขวางทางคุณหนูบ้านข้า คุณหนูบ้านข้าคือว่าที่ฉีหวางเฟย" สาวใช้ของเยว่ชิงไม่ยอมแพ้นางจะต้องพาคุณหนูของนางเข้าไปในจวนให้ได้"เรียกนายของเจ้าออกมาพบข้า ข้ามีเรื่องจะสอบถามนาง" เยว่ชิงที่นั่งอยู่บนรถม้าเพียงเปิดม่านที่หน้าต่างรถม้าแล้วออกคำสั่งกับสาวใช้คนสนิททั้งสองของหนิงอัน อาเป่าและอาโปได้แต่มองหน้ากันอย่างงุนงง คุณหนูผู้นี้ดูท่าคงจะน้ำเข้าสมองแล้วกระมัง อยู่ดีๆมาออกคำสั่งกับนางสองคนที่เป็นคนของผู้อื่น พวกนางไม่ใช่สาวใช้ตระกูลเยว่เสียหน่อย"เกิดอันใดขึ้นงั้นหรือ!""คุณหนู แม่นางท่านนี้อยู่ดีๆก็มาเอะอะโวยวายสั่งการให้บ่าวไปตามคุณหนูออกมาพบนางเจ้าค่ะ แต่พวกบ่าวไม่ทำตาม""เยว่ชิง?""เจ้าค่ะ""เจ้ามีเรื่องอันใดก็รีบว่ามา" หนิงอันที่ได้ยินชื่อเยว่
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-16
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 19/1

เยว่ชิงก้าวขึ้นรถม้าคันเดียวกับฉีอ๋อง เมื่อหญิงสาวผ่านม่านประตูเข้าไปยังไม่ทันที่จะคารวะอีกฝ่ายร่างบางก็ถูกฉุดรั้งเข้าไปปะทะกับหน้าอกแกร่งของเขาอย่างแรง"อ๊ะ ท่านอ๋องเพคะ!" เยว่ชิงเอ่ยร้องขึ้นด้วยความตกใจทั้งยังตั้งตัวไม่ทันมือเล็กของนางพยายามดันหน้าอกแกร่งของอีกฝ่ายจะห่างจากร่างของนางในขณะที่ฉีอ๋องใช้แขนเพียงข้างเดียวในการโอบรัดนาง ก่อนจะใช้อีกมือบีบที่คางของหญิงสาวอย่างแรง"เจ้าไปที่ใดมางั้นหรือ""ท่านอ๋อง ชิงเอ๋อร์เจ็บนะเจ้าคะ" เยว่ชิงพยายามใช้น้ำเสียงอ่อนหวานนุ่มละมุนหูที่สุดเอ่ยกับชายหนุ่มเพื่อให้เขาคลายโทสะ "ข้าถามว่าเจ้าไปที่ใดมา ตอบ!" สายตาคมของชายหนุ่มที่ทั้งดุดันและเย็นชาจ้องที่ใบหน้างามของเยว่ชิงไม่วางตา ในตอนนี้แม้นางจะนึกกลัวแต่ก็แกล้งทำใจดีสู้เสือ "หม่อมฉันไปเรือนของหนิงอันเพคะ""เจ้าไปพบนางด้วยเหตุใด!""ก็... หม่อมฉันเพียงไปเตือนนางไม่ให้นางมายุ่งกับท่านอ๋องของหม่อมฉันอีก""แค่นั้นหรือ""เพคะ""แล้วนางตอบเจ้าว่าอย่างไร" ฉีอ๋องไม่เข้าใจว่าเหตุใดเขาจะต้องอยากรู้คำตอบที่หนิงอันเอ่ยกับเยว่ชิงมากกว่าการที่อยากจะรู้ว่าเยว่ชิงไปพบหนิงอันด้วยเรื่องอันใด "นางไม่ตอบเจ้าค่ะ" เย
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-16
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 19/2

เฟยฉีค่อยๆก้าวเท้าออกมาจากมุมๆหนึ่งของห้อง ก่อนจะยืนอยู่ด้านหน้าของหนิงห่างออกไปราวห้าก้าว หญิงสาวที่เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเป็นผู้ใดก็ก้าวถอยหลังออกมาในทันที ร่างบางอยู่ห่างจากประตูไม่ไกล นางรู้ว่าหากนางคิดจะหนีอย่างไรก็คงไม่พ้น เพียงแต่ก็ยังหวังว่าหากถึงตอนที่นางตะโกนเรียกให้ใครเข้ามาช่วย องครักษ์ก็คงจะมาช่วยได้ทันเวลา"ท่านมาที่นี่ทำไมเจ้าคะ""ย่อมมาหาเจ้า""มาหาข้า หึ ท่านอ๋องยังสติดีอยู่หรือไม่ ที่มาหาอดีตภรรยาเช่นข้าในยามวิกาลเช่นนี้""เจ้ากำลังจะเดินทางงั้นหรือ" ชายหนุ่มไม่ได้ตอบคำถามของหญิงสาว หากแต่เขาเลือกที่จะเอ่ยคำถามที่ตนเองอยากรู้แทน"ถูกต้อง ข้ากำลังจะไปจากที่นี่ ตามคำแนะนำของว่าที่พระชายของท่าน""คำแนะนำของเยว่ชิงงั้นหรือ""เจ้าค่ะ นางบอกให้กล้ารีบไสหัวไปจากเมืองหลวงเสีย จะได้ไม่ต้องคอยมาให้ท่าว่าที่สามีของนาง" หญิงสาวได้ทีก็ใส่ความเยว่ชิงไปเสีย หากชายหนุ่มเชื่อคำพูดนางอยู่บ้างก็อาจจะเกิดความระแวงในตัวเยว่ชิงขึ้นมาก็ได้"ให้ท่า" เฟยฉีเลิกคิ้วในใจก็นึกขบขันคำพูดของหญิงสาว อันใดคือให้ท่ากัน อยู่กันมาปีกว่าไม่เห็นหนิงอันจะให้ท่าเขาสักครั้ง"หึ ข้ากำลังจะไปจากเมืองหลวง เช่นไรเ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-16
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 20 1/2

หนิงอันออกเดินทางตั้งแต่เช้ามุ่งลงทางใต้ของแคว้นฉางอัน คงใช้เวลาราวหนึ่งเดือนกว่าจะถึงจุดหมาย ตลอดเส้นทางเป็นไปด้วยความราบรื่นไม่มีสิ่งใดติดขัด "คุณหนูหิวหรือไม่เจ้าคะ""ไม่ละ พวกเจ้ากินเถิด""นานมากแล้วนะเจ้าคะ ที่พวกเราไม่ได้เดินทางไกลเช่นนี้" อาเป่าเอ่ยขึ้นพลันนึกไปถึงช่วงเวลาก่อนหน้าที่หนิงอันจะแต่งเข้าจวนอ๋อง ชีวิตที่แสนอิสระ แต่พอคุณหนูของพวกนางแต่งงาน ชีวิตก็ราวอยู่ในกรงทองไม่ได้ออกไปที่ใด ไม่ได้พบเจอผู้ใด"นานมากจริงๆ ข้าคิดว่าเช่นนี้ก็ดีไม่น้อย ชีวิตในเมืองหลวงช่างวุ่นวายนัก""อีกราวสองชั่วยามจะถึงจุดพักม้าเจ้าค่ะ เราจะจอดพักม้ากันที่นั่น คุณหนูต้องการให้บ่าวซื้อหาสิ่งใดหรือไม่เจ้าคะ""เจ้าซื้ออาหารแห้งเอาไว้มากหน่อย อย่างอื่นคงไม่ต้องซื้อแล้ว พวกเรามีครบหมดแล้วมิใช่หรือ""เจ้าค่ะ ถึงจุดพักม้าแล้วบ่าวจะไปจัดการตามที่คุณหนูสั่ง" อาโปเอ่ยกับนายสาว ก่อนที่ทุกคนจะตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง หนิงอันหยิบหนังสือเล่มหนึ่งขึ้นมาอ่าน หากเป็นยุคปัจจุบันการเดินทางไกลเช่นนี้เพียงขับรถวันเดียวก็ถึง หากแต่ในยุคนี้ไม่ได้สะดวกรวดเร็วการเดินทางจึงสามารถเดินทางได้เพียงในเวลากลางวันเท่านั้น อีกทั
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-16
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 20 2/2

"คุณชาย คุณหนูหนิงอันมาถึงแล้วขอรับ""อื้ม ข้าเห็นแล้ว สั่งคนตรวจสอบที่นี่ให้ดีอย่าให้มีเรื่องผิดพลาด""ข้าน้อยทราบแล้ว"หนิงอันเลือกที่จะทานอาหารในห้องของนางแทนการลงมาทานชั้นล่างของโรงเตี๊ยม ในขณะที่กำลังทานอาหารก็ได้ยินเสียงร้องโวยวายของใครบางคนจากชั้นล่าง ดังขึ้นมาถึงชั้นบน"เสียงอันใดงั้นหรือ เจ้าลงไปดูเสียหน่อย""ได้เจ้าค่ะ" อาเป่าถืออาสาลงไปดูสิ่งที่เกิดขึ้นด้านล่างก่อนจะพบกับ เด็กสาวคนหนึ่งแต่งตัวมอซอสกปรกคาดว่านางคงวิ่งผ่านฝนมาทั้งยังหกล้มอีก"ที่นี่มีผู้ใดเป็นหมอหรือไม่ ได้โปรดช่วยท่านแม่ของข้าทีเจ้าค่ะ! ฮือ ๆ" เด็กสาวกล่าวไปก็ร้องไห้ไป ทำเอาผู้คนอดเห็นใจไม่ได้ ก่อนจะมีคนเอ่ยสอบถาม"แม่นาง แม่เจ้าป่วยเป็นอันใดงั้นหรือ""เรียนนายท่าน แม่ข้าไม่สบายมาหลายวันแล้วเจ้าค่ะ แต่มาวันนี้อาการของนางทรุดหนัก หมอที่หมู่บ้านมิอาจช่วยได้แล้ว""ที่นี่มีแต่แขกที่เดินทางไปมา คงจะไม่มีหมอให้เจ้าหรอก เจ้าลองเดินเท้าเข้าเมืองไปดูเถิด" หลงจู๊ผู้ดูแลเอ่ยกับนางอย่างรู้สึกเห็นใจ"ที่นี่ไม่มีผู้ใดเป็นหมอเลยหรือเจ้าคะ ได้โปรดแม่ข้าคงทนไม่ได้นานเพียงนั้น ได้โปรดเถิดเจ้าค่ะ ฮือ ๆ"อาเป่าก้าวขึ้นบันไดก่อน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-16
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 21

หลังจากที่กลับมาจากหมู่บ้านแห่งนั้นหนิงอันก็รู้สึกเหน็ดเหนื่อยยิ่งนัก เมื่อร่างกายของนางขยับถึงเตียงก็ทิ้งตัวลงนอนก่อนที่จะไม่รู้สึกตัวอีกเลยจนกระทั่งเช้าวันใหม่ นางคิดว่าตนเองควรจะเร่งวันเวลาในการเดินทางให้เร็วมากขึ้น เพราะรับรู้ได้ถึงความผิดปกติของบางสิ่งบางอย่างราวกับมีคนคอยจดจ้องอยู่ตลอดเวลาในวันนี้นางเลือกที่จะสวมชุดของบุรุษเพื่อความสะดวกในการเดินทาง พร้อมกับสลับกับการควบม้าและนั่งรถม้าสลับกันไปตลอดนาง และเพราะการเดินทางที่เร่งรีบจึงทำให้เส้นทางกระชับสั้นมากขึ้น ก่อนจะถึงจุดหมายอีกในสามวันข้างหน้าเท่านั้นตลอดเส้นทางโชคดีที่ไม่พบเจอสิ่งใดเลย หากแต่หญิงสาวกลับรู้สึกยินดีได้ไม่นาน โชคร้ายก็มาเยือนเสียแล้วในขณะที่รถม้าเคลื่อนตัวด้วยความเร็ว ด้านหน้าก็มีคนกลุ่มใหญ่ยืนขวางทางอยู่ "คุณหนูขอรับดูเหมือนว่าทางข้างหน้าพวกเราจะพบปัญหาเสียแล้วขอรับ""เกิดอันใดขึ้นหรือ""น่าจะเป็นพวกโจรภูเขาขอรับ""ขับฝ่าไป ไม่ต้องหยุด!" เหล่าองครักษ์ที่ได้ยินเช่นนั้นควบม้านำหน้ารถม้าไปก่อนจะเข้าต่อสู้เพื่อเปิดทางไปกับรถม้าของหนิงอัน หากแต่ในขณะที่รถม้ากำลังจะเคลื่อนผ่านไปได้แล้วนั้น กลับมีชายชุดดำราวสามสิบ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-16
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 22 1/2

หนิงอันเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ก่อนจะนึกในใจคนเดียวว่า ข้าเองนี่ ใครกัน! นางพยายามแหงนหน้าขึ้นมองก่อนจะสบสายตากับใบหน้าอันหล่อเหลาของอีกฝ่าย แล้วได้แต่ทอดถอนหายใจออกมา ชายหนุ่มที่ก้มลงมาทำให้ใบหน้าของคนทั้งคู่อยู่ใกล้กันเพียงแค่ลมหายใจเท่านั้น"เจ้าดีใจถึงเพียงนั้นเลยหรือที่ได้พบหน้าข้า" หนิงอันได้แต่กลอกตาแล้วสบถในใจ ดีใจกับผีนะสิ! แล้วตีไปที่มือของชายหนุ่มไม่เบาหนัก"อื้อ อ่อยอ้าอ้ายแอ้ว" มือหนาค่อยๆปล่อยอีกฝ่ายให้เป็นอิสระ"ขออภัย ข้ากลัวว่าเจ้าจะตกใจจนเผลอทำเสียงดัง นักฆ่าเหล่านั้นยังคงตามเจ้าอยู่""อาเป่ากับอาโปช่วยข้าล่อพวกมันไปอีกทาง หากแต่วิ่งเข้ามาไกลถึงเพียงนี้ คนเหล่านั้นก็ยังไม่หยุดตามอีก" ชายหนุ่มพยักหน้า"แล้วท่าน! ท่านมาได้อย่างไร" หนิงอันมองหยางชินด้วยสายตาจับผิด ก่อนที่มองเห็นพิรุธของเขา"ท่านตามข้ามา! ต้องการสิ่งใดกันแน่""เอ่อข้า... ข้าเป็นห่วงเจ้าจึงได้แอบตามมา""หึ ข้าคิดว่าเจ้าจะต้องมีแผนร้ายใจในเป็นแน่!" หนิงอันเอ่ยออกมาตรงๆอย่างไม่อ้อมค้อม หยางชินที่เห็นเช่นนั้นก็ได้แต่ยอมรับหากแต่ก็ยังปฏิเสธอีกกึ่งหนึ่ง"แม้ว่ามันจะเป็นแผนร้ายแต่ข้ารับรองได้เลยว่าข้าจะไม่มีว
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-16
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 22 2/2

"เจ้าอย่าไปเป็นห่วงไปเลย ข้าให้คนของข้าแยกตัวออกไปช่วยคนของเจ้าแล้ว อีกสามวันเจอกันที่โรงเตี้ยมชานเมืองชายแดนแคว้นฉางอัน"จริงหรือ!" หนิงอันรู้สึกแปลกใจไม่น้อยที่ชายหนุ่มกล่าวว่าเขาให้เขาของเขาออกตามหาและช่วยเหลือสาวใช้ของนางแล้ว ก่อนที่ความรู้สึกของหญิงสาวที่มีต่อชายหนุ่มจะดีขึ้นตามลำดับ "อื้ม เช่นนั้นเจ้าก็สบายใจได้แล้วใช่หรือไม่""ขอบคุณท่านมาก" หนิงอันรู้สึกโล่งใจหากว่ามีคนตามไปช่วยสาวใช้ทั้งสองของนาง ก็ยังมีหวังว่าทั้งสองคนอาจจะรอดจากเงื้อมมือของนักฆ่าได้ หนิงอันได้แต่ภาวนาเช่นนั้น"เริ่มมืดแล้ว เราต้องหาที่พักก่อน""แต่ที่นี่ไม่มีถ้ำเลย" หนิงอันมองไปรอบๆในป่าแห่งนี้ไม่มีถ้ำเช่นในละครหลังข่าวที่ในช่วงเวลาที่หนีคนร้ายพระเอกนางเอกมักจะเข้าไปหลบในถ้ำ ทั่วบริเวณมีเพียงต้นไม้ใหญ่"ชู่! มีคนตรงมาทางนี้" หยางชินมองเห็นโพรงไม้ขนาดใหญ่ ก่อนจะพาร่างของหญิงสาวเข้าไป เขาได้โยนห่อผ้าบางอย่างเข้าไปก่อนแล้ว เพียงไม่นานก็มีงูเลื้อยออกมาถึงสามตัว"นะ นี่ท่าน! ข้าไม่เข้าไปหรอก ท่านเข้าไปคนเดียวเถิด" หนิงอันที่เห็นงูตัวใหญ่เลื้อยออกมาในใจของนางก็เกิดความคลุ้มคลั่ง หากเข้าไปนางอาจจะตายเพราะพ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-16
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 23 1/2

หยางชินให้หนิงอันขี่หลังของเขาเพราะหญิงสาวบาดเจ็บ ก่อนทั้งคู่จะออกเดินทางในยามค่ำคืนเพื่อกลบเกลื่อนร่องรอยและใช้ความมืดเพื่อหลบหลีกสายตาของเหล่านักฆ่าเพียงแต่หนิงอันนั้นคิดง่ายเกินไป คนเหล่านั้นไม่คิดจะปล่อยนางย่อมคิดว่านางจะต้องหลบหนีในยามค่ำคืนเป็นแน่ ขณะที่ทั้งคู่กำลังหลบหนีอยู่นั้นเสียงฝีเท้าจำนวนมากก็กำลังติดตามทั้งคู่มา"เสียงฝีเท้า คนจำนวนไม่น้อยเลย ท่านวางข้าลงเถิด ท่านแบกข้าเช่นนี้มาหลายชั่วยามแล้วนะเจ้าคะ""ไม่เป็นไร ข้าไม่เหนื่อย""แต่ว่า... ท่านจะไม่เป็นไรจริงๆงั้นหรือ""หมายความว่าอย่างไร""เหตุใดท่านต้องช่วยข้าด้วยเล่า" หนิงอันเอ่ยถามชายหนุ่มไปด้วยความสงสัย เรื่องราวของนางและเขาหากจะกล่าวว่าบังเอิญมันก็ช่างบังเอิญเกินไปเสียจริง แต่หนิงอันก็มิได้ดูถูกน้ำใจของอีกฝ่ายแล้วเอ่ยออกไป เพียงแต่ว่าภายในใจของนางก็ยังรู้สึกไม่มั่นใจในตัวของชายหนุ่มมากนัก "ข้าไม่เป็นไร ขอเพียงเจ้าปลอดภัยก็พอ" หนิงอันได้ยินที่ชายหนุ่มกล่าวหัวใจของนางก็แอบหวั่นไหวเล็กน้อยก่อนจะเงียบเสียงลง หยางชินที่เห็นว่าหญิงสาวไม่ได้เอ่ยสิ่งใดอีกก็ทำได้เพียงยกยิ้มที่มุมปากเท่านั้น นักฆ่าเหล่านั้นติดตามเขามาติดๆเพ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-16
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 23 2/2

ก่อนที่จะเดินทางมาที่นี่ ในค่ำคืนก่อนออกเดินทางนางและเหล่าซานได้พบกันครั้งหนึ่งที่บ้านเชิงเขา หนิงอันตัดสินใจที่จะเดินทางล่วงหน้ามาก่อนและชายผู้นั้นจะเดินทางตามมาทีหลัง โดยที่นัดหมายกันเอาไว้ว่าอีกหนึ่งเดือนจากวันนั้นพบกันในที่แห่งหนึ่งแล้วเขาจะเป็นผู้มารับนางด้วยตนเอง หญิงสาวคำนวณดูแล้วนางเหลือเวลาอีกมาก อาจเป็นเพราะการเร่งเดินทางนั้นมีผลมากเพียงใด กว่าจะถึงวันนัดหมายก็อีกราวสิบวัน สิบวันจากนี้นางก็เพียงทำให้สาวใช้และคนของนางฟื้นตัวโดยเร็วรวมทั้งเตรียมความพร้อมในการรักษาของนางเองเช่นเดียวกันหนิงอันแวะเข้าไปเยี่ยมสาวใช้ทั้งสอง โชคดีที่อาการของพวกนางไม่ได้หนักหนานัก พักรักษาตัวราวห้าถึงเจ็ดวันก็จะหายดี ส่วนองครักษ์หลายคนนั้นมีอาหารสาหัส อาจต้องใช้เวลาเกินกว่าครึ่งเดือนจึงจะหายดี แต่หนิงอันไม่ได้เป็นกังวลถึงเพียงนั้น นางตั้งใจเอาไว้ว่านางจะเข้าไปในค่ายลับเพียงลำพัง ย่อมไม่ต้องห่วงเรื่องของผู้ติดตาม ก่อนจะคิดมองหาที่อยู่ให้พวกเขาพักรักษาตัวสักแห่ง พรุ่งนี้หนิงอันจะออกไปเดินดูบ้านเช่าสักหลัง หวังว่าจะพอมีที่ถูกใจอยู่บ้างชายแดนเช่นนี้ ไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างไรทางด้านหยางชิน"พวกเจ้าใ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-16
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
1415161718
...
21
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status