Todos los capítulos de Kalampag Sa Gabi (SPG): Capítulo 161 - Capítulo 170

LILYGabi na nang mapunta ako sa isang bar na hindi kalayuan sa condominium ko. Hindi ko naman talaga planong uminom ng marami. Pero pagkatapos ng pag-uusap namin ni Andrew sa office niya, hindi ko alam kung saan ko ilalabas ang galit at sakit na nararamdaman ko. Paulit-ulit sa isip ko ang sinabi niyang mahal niya si Sofia at wala siyang maibibigay sa akin, at kahit ilang beses kong subukang sabihin sa sarili kong dapat ko nang tanggapin iyon, lalo lang akong naiirita sa tuwing naiisip kong siya ang pinili niya.Nasa isang sulok ako ng bar at tahimik na umiinom nang may biglang umupo sa tabi ko. Paglingon ko ay nakita ko si Jessica na nakatingin sa akin. Hindi na siya nagtanong agad. At sa halip ay tumayo siya at niyakap ako nang mahigpit na para bang alam na niya kung gaano kasama ang nangyari."Lily, alam kong masakit ito para sa iyo, pero sana umuwi ka na pagkatapos nito. Hindi ka makakakuha ng sagot sa pag-inom at hindi rin mababago ng alak ang sinabi ni Andrew sa iyo. Alam kong m

LILY "Salamat. Sige, iinumin ko."Binuksan niya ang bote at nagsimulang uminom. Hindi ko na siya pinansin nang husto pagkatapos noon dahil ayokong mapansin niyang minamasdan ko siya habang umiinom. Patuloy lang akong nagmaneho. At paminsan-minsan ay nagtatanong tungkol sa mga ginagawa niya sa kumpanya. Pero sa loob-loob ko, nagdidiwang na ako sa tuwa. Wala siyang kaalam-alam na may nilagay ako sa inumin niya.Makalipas ang ilang minuto ay bigla siyang napahawak sa noo."Lily, parang hindi ako okay. Medyo nahihilo ako at parang umiikot ang paligid ko kahit nakaupo lang naman ako rito. Hindi naman ako ganito kapag umiinom ng juice kaya hindi ko alam kung bakit bigla akong nanghihina.""Siguro pagod ka lang dahil marami kang ginawa nitong mga nakaraang araw. Pumikit ka muna at huminga nang maayos habang nagmamaneho ako, at kapag hindi pa rin nawala ang hilo mo, hihinto muna ako sa tabi para makapagpahinga ka.""Hindi ko alam kung bakit ganito. Parang ang bigat ng katawan ko at hirap ako

ANDREW Hindi ko na alam kung ilang beses ko nang tinawagan si Sofia. Kanina pa ako nakatitig sa screen ng cellphone ko habang paulit-ulit na pinipindot ang pangalan niya, pero bawat tawag ko ay nauuwi lang sa walang sagot. Una ay inisip kong baka nasa bahay na siya at ayaw lang munang sumagot, pero habang lumilipas ang mga minuto ay lalo akong kinakabahan dahil hindi naman siya ganoon sa akin. Muli kong tinawagan ang number niya at inilapit ang cellphone sa tenga ko. Ilang segundo akong naghintay bago muling mapunta sa voicemail ang tawag. Napabuntong-hininga ako at agad kong tiningnan ang oras; masyado nang gabi para hindi ko malaman kung nasaan siya, lalo na't sinabi niyang uuwi siya pagkatapos ng trabaho. "Come on, Sofia. Sagutin mo naman." Hindi ko na napigilan ang sarili kong kunin ang susi ng sasakyan ko. Babalik sana ako sa kumpanya para magtanong sa mga taong maaaring nakakita sa kanya, pero bago pa ako makalabas ay naisip kong tawagan si Janella. Ilang ring lang ay sinag

SOFIAHatinggabi na at hindi ko na alam kung ilang oras na akong nakahiga sa kama. Kanina ko pa sinusubukang pigilan ang pag-iyak ko pero hindi ko na talaga kaya dahil bukod sa takot ako sa ginagawa ni Lily, hindi ko rin maiwasang isipin si Mama at kung gaano na ito nag-aalala dahil hindi ako nakauwi. Hindi ko alam kung may nakapagsabi na ba sa kanya kung nasaan ako at mas lalo akong natatakot kapag naiisip kong baka buong gabi niya akong hinihintay sa bahay.Paulit-ulit kong ginagalaw ang mga kamay ko habang nakatali sa magkabilang gilid ng kama. Kanina pa masakit ang mga pulso ko dahil sa pagkakakiskis ng tali sa balat ko, pero hindi ako tumigil dahil kailangan kong makawala kahit kaunti lang ang luwag na makuha ko. Habang patuloy akong pumipiglas, napansin kong unti-unting gumagalaw ang buhol sa isang kamay ko at doon ako mas nagsumikap na hilahin iyon nang paulit-ulit.Hindi ko na pinansin ang sakit sa kamay ko at patuloy ko lang hinila ang tali. Ilang minuto pa ang lumipas bago k

ANDREW Mabilis kaming naglakad ni Jinu papunta sa resthouse matapos naming iparada ang mga sasakyan. Tahimik ang paligid at wala kaming nakikitang tao sa labas, kaya lalo akong kinabahan dahil hindi ko alam kung ano ang makikita namin pagpasok. Tumingin ako kay Jinu bago ko marahang binuksan ang p***o at pumasok kami sa loob. "Ang tahimik." "Oo. Parang walang tao rito, pero sinabi ni Lily na nandito sila ni Sofia. Baka nasa loob sila at hindi lang tayo naririnig, kaya tingnan muna natin ang bawat kuwarto bago tayo gumawa ng kahit ano." "Hindi ko gusto ang katahimikan na ito. Sana talaga okay si Sofia." "Makikita natin. Huwag kang mag-isip ng kung anu-ano muna dahil hindi pa natin alam ang nangyari. Basta kapag nakita natin siya, siguraduhin nating siya muna ang titingnan natin bago tayo makipag-away kay Lily." Tumango ako at mabilis kaming nagpatuloy sa loob. Ilang hakbang pa lamang kami nang makarinig ako ng bahagyang kaluskos mula sa kabilang bahagi ng bahay. Agad akong napatin