Todos los capítulos de Kalampag Sa Gabi (SPG): Capítulo 171 - Capítulo 180

SOFIAIsang linggo ang lumipas mula nang mangyari ang lahat sa resthouse ni Lily. Bumalik na ako sa trabaho at unti-unti ko nang sinusubukang kalimutan ang nangyari. Pero hindi ko pa rin maiwasang maalala si Lily paminsan-minsan. Galit pa rin ako sa kanya dahil kinidnap niya ako at pinahirapan sa takot. Pero sa kabila noon, gusto ko pa ring malaman kung ano na ang kalagayan niya ngayon.Kaya isang hapon ay nagpunta ako sa kulungan kung saan siya pansamantalang nakakulong. Hindi ko sinabi kay Andrew dahil alam kong baka samahan niya ako at ayokong magkaroon pa ng panibagong pagtatalo. Nang makarating ako roon ay dumaan muna ako sa proseso ng pagbisita hanggang sa tuluyan akong dalhin sa lugar kung saan naroon si Lily.Pagpasok ko ay agad ko siyang nakita. Nakaupo siya sa loob ng sariling kulungan at tahimik lamang na nakatingin sa sahig. Nang mapansin niya ako ay bahagya siyang natigilan bago tumayo at lumapit sa akin."Sofia? Bakit ka nandito?""Gusto ko lang makita kung kumusta ka. G

ANDREWDalawang linggo ang lumipas at dumating na rin ang araw ng kasal namin ni Sofia. Maaga pa lang ay abala na ang lahat sa venue dahil may mga taong nag-aayos ng mga bulaklak, pagkain at iba pang kailangan para sa reception. Habang ang mga bisita naman ay unti-unti nang dumarating. Nasa preparation room ako kasama sina Daddy Denzel, mommy Eve at ilang malalapit na kaibigan habang inaayos ko ang suot kong suit, pero kahit anong gawin ko ay hindi ko maiwasang paulit-ulit na tingnan ang oras dahil gusto ko nang makita si Sofia."Anak, ilang beses mo nang tinitingnan ang oras. Hindi naman tatakbo ang kasal at hindi rin naman mawawala si Sofia dahil ilang minuto ka lang maghihintay.""Alam ko naman, Dad, pero kinakabahan talaga ako. Hindi ko alam kung normal ba iyon dahil ako naman ang lalaki at dapat ako iyong kalmado, pero simula paggising ko kanina parang hindi ako mapakali dahil iniisip ko kung okay lang ba siya at kung gaano siya kinakabahan ngayon.""Normal lang iyan. Ikakasal ka

ANDREW Isang buwan na ang lumipas mula nang ikasal kami ni Sofia. Mas naging abala na kami pareho sa mga ginagawa namin… dahil nagsisimula na rin siyang magpatakbo ng sarili niyang maliit na negosyo. Habang ako naman ay mas naging tutok sa pamamahala ng Étoile Maison. Kahit ganoon, sinisikap pa rin naming magkaroon ng oras para sa isa't isa. At madalas ay sabay kaming kumakain kapag pareho kaming walang kailangang habulin na trabaho. Noong araw na iyon ay nagpasya akong dumaan muna sa mansyon dahil may nakita akong paboritong panghimagas ni Mommy Eve. At alam kong matutuwa siya kapag dinala ko iyon sa kanya. Pagkapasok ko pa lang sa sala, narinig ko na agad ang boses ni Mommy. Maya napahinto muna ako bago tuluyang lumapit. "Andrea, ilang beses ko bang sasabihin sa iyo na hindi puwedeng ganoon ka kabilis magmaneho? Hindi porke marunong kang magmaneho at sanay ka sa sasakyan puwede mo nang gawin ang kahit anong gusto mo sa kalsada! Muntik ka ng maaksidente at ang una mo pang sasabi

ANDREAMATAPOS AKONG ihatid ni Renjie sa bahay ng kaibigan kong si Ysa, sandali lang kaning nag-usap ng kaibigan ko. At ngayon ay nasa club na ako kasama si Ysa. Ilang oras din kaming nagkuwentuhan at nag-enjoy bago ko napansin na medyo gabi na. Kaya kinuha ko ang cellphone ko at tinawagan si Renjie para sunduin ako. Ilang ring lang ay agad niya iyong sinagot."Hello, Ma'am Andrea. Bakit? Nasaan ka?" tanong niya sa kabilang linya."Nasa club ako. Pumunta ka rito at sunduin mo ako dahil uuwi na ako,” mataray kong sabi.Sandali siyang natahimik bago biglang tumawa."Ma'am, teka lang. Hindi ba kaninang hapon ay hinatid kita sa bahay ng kaibigan mong Ysa? Ilang oras pa lang ang lumipas… tapos ngayon tatawagan mo ako at sasabihing nasa club ka, kaya paano naman ako hindi magugulat sa iyo?"Umirap ako bago napabuga ng hangin. Kainis talaga ang lalaking ito! May gana pa talaga siyang magtanong?"Oo, nasa bahay ako ni Ysa kanina pero pumunta kami rito. Ngayon ay gusto ko nang umuwi kaya sund

ANDREATATLONG ARAW na ang lumipas simula nang magsimula akong magtrabaho sa Étoile Maison. At sa loob ng tatlong araw ay paulit-ulit ko nang tinatanong ang sarili ko kung bakit ba kasi kailangan kong pagtrabahuhin ni Mommy sa sarili naming kumpanya. Hindi naman sa ayaw kong magtrabaho, pero mas gusto ko sanang hawakan ulit ang sarili kong business. Kaysa umupo buong araw sa executive office at magbasa ng reports, financial statements, contracts, sales records at kung anu-ano pang documents na kailangang pag-aralan bago ako makapagdesisyon. Kaya lang, dahil sa pagiging pasaway ko at sa mga maling desisyon na ginawa ko sa dati kong negosyo, tuluyan itong nalugi at napilitan akong isara iyon. Kaya galit na galit si Mommy at sinabi niyang kung gusto kong matutong humawak ng negosyo nang maayos ay kailangan kong magsimula sa kumpanya nila.“Hays! Nakakainis! Ang malas talaga!” gigil kong sabi sa saroli.Nasa harap ako ng malaking table sa loob ng office ko habang hawak ang isang report na