جميع فصول : الفصل -الفصل 150

ANDREW"Ano ang ibig mong sabihin?" tanong ni mommy sa akin."Alam kong mahal niya ako. At alam ko ring matagal na niyang iniisip na baka kami ang magkakatuluyan. Kung sasabihin kong hindi ko siya gusto at may ibang babaeng mahal ako, hindi ba siya masasaktan?""Oo naman," sagot ni Mommy Eve. "Malamang masasaktan siya. Pero hindi ibig sabihin na kailangan mong pakasalan ang isang taong hindi mo mahal para lang hindi siya masaktan.""Pero ayoko rin siyang paasahin.""Tama iyon," sabi ni Daddy Denzel. "Kailangan mong kausapin si Lily ng maayos. Ipaliwanag mo sa kanya kung ano talaga ang nararamdaman mo at huwag mong bigyan ng maling pag-asa. Mas masasaktan siya kung patatagalin mo pa.""Pero paano kung hindi niya tanggapin?""Hindi mo na iyon kontrolado," sagot ni Mommy Eve. "Ang kaya mong gawin ay maging honest sa kanya. At kung kailangan, kami na rin ang makikipag-usap sa kanya. Ayokong isipin niyang may pangako kami sa kanya na hindi naman talaga ginawa ng pamilya natin."Napabuntong

SOFIA “SOFIA? Ayos ka lang ba?”Napakurap ako ng ilang beses. Hindi ko alam na nakatulala na pala ako."O-Oo….sa-salamat. Sa totoo lang, hindi ko rin naman gustong maging kaaway mo. Hindi naman kita personal na kinamumuhian. Nagkaroon lang talaga tayo ng hindi magandang simula.""Alam ko. Kaya gusto kong magsimula tayo ulit. Hindi naman kailangan na maging close tayo agad. At least, kapag nagkikita tayo, kaya na nating mag-usap nang hindi nagtatalo.""Sige."Pagdating namin sa lobby ay dumiretso kami sa sasakyan ni Lily. Hindi ko na tinanong kung saan kami pupunta dahil sinabi niyang may alam siyang magandang restaurant. Nang makarating kami roon, agad kong napansin na hindi iyon iyong klase ng restaurant na karaniwang pinupuntahan ko.Maganda ang lugar at maganda ang pagkakaayos ng mga mesa. Halata ring mamahalin ang pagkain dahil sa mga nakasulat sa menu."Lily, sigurado kang dito tayo kakain?""Oo. Bakit? Hindi mo ba gusto?""Nagustuhan ko naman, pero baka sobrang mahal dito. Hind

SOFIA "Alam ko," mahina kong sagot. "Siguro alam mo na rin iyon dahil ilang beses ko na rin namang ipinakita sa iyo. Matagal ko na siyang mahal. Hindi lang iyong simpleng paghanga dahil kababata ko siya. Lumaki kaming magkasama. Kilala ko ang pamilya niya, kilala niya ang pamilya ko at maraming alaala ang pinagsamahan namin. Kaya hindi ko naman kayang basta sabihin sa sarili ko na dahil may mahal na siyang iba, mawawala na rin agad ang nararamdaman ko." Hindi ko alam kung ano ang dapat kong sabihin. "Pero hindi naman kita sinisisi," patuloy niya. "Hindi ko naman sinabi sa iyo ito para makipag-away. Alam kong wala kang kasalanan. Hindi mo naman pinilit si Andrew na mahalin ka. At alam ko ring hindi mo naman kinuha si Andrew mula sa akin dahil wala naman kaming relasyon." "Kung ganoon, bakit mo sinasabi sa akin?" "Dahil gusto kong maintindihan mo rin ako. Hindi naman ako hinihingi sa iyo na layuan mo siya. Hindi ko kayang gawin iyon sa iyo dahil alam kong mahal mo rin siya

SOFIA ISANG linggo ang lumipas at naging normal naman ang mga araw ko sa trabaho. Paminsan-minsan ay nakakausap ko pa rin si Lily at wala naman siyang ginagawang dahilan para pagdudahan ko siya. Simula nang makipag-usap siya sa akin nang maayos, mas naging komportable na rin ako sa kanya kahit hindi ko masasabi na naging close na kami. Isang hapon, habang nagtatrabaho ako sa department namin, tumawag si Lily at nagulat ako nang sabihin niyang may birthday party ang isa sa mga kaibigan niya sa weekend at gusto niya akong isama. Noong una ay sinabi kong hindi ako sanay sa ganoong mga party at hindi ko rin naman kilala ang mga taong pupunta, pero mahaba niyang ipinaliwanag sa akin na hindi naman niya ako pinipilit makipag-close sa kahit sino at gusto lang niyang may kasama siya sa buong gabi. "Please, Sofia. Sumama ka naman sa akin kahit ilang oras lang. Birthday ng kaibigan ko at gusto kitang ipakilala sa kanila dahil halos lahat ng malalapit sa akin ay alam na ang tungkol sa iyo. H

ANDREWHALOS buong gabi akong hindi nakatulog dahil ilang beses kong tinawagan si Sofia pero hindi niya sinasagot ang cellphone niya. Noong una ay inisip kong baka maaga siyang natulog o baka naiwan lang niya ang cellphone niya kung saan, pero habang lumalalim ang gabi at hindi pa rin siya nagre-reply sa kahit isa sa mga messages ko, hindi na ako mapakali. Hindi ko rin alam kung may pinuntahan ba siya pagkatapos ng trabaho dahil wala naman siyang nabanggit sa akin tungkol sa anumang lakad niya kagabi.Pagsapit ng umaga ay lalo akong nabahala nang mapansin kong wala pa rin akong natatanggap na kahit anong balita mula sa kanya. At hindi pa siya pumasok. Alas-diyes na nang tuluyan kong maisip na pumunta sa bahay nila dahil gusto kong malaman kung nakauwi ba siya nang maayos o baka may nangyari sa kanya na hindi ko alam.Pagdating ko sa bahay nila ay ilang beses akong kumatok bago tuluyang bumukas ang pinto. Si Tita Nora ang sumalubong sa akin at agad kong napansin na halatang hindi rin s