All Chapters of A Baby with the Dangerous Hotdog CEO (SPG): Chapter 71 - Chapter 80

“H-Huh?” pilit kong tanong sa gitna ng animo’y paghihingalo habang patuloy na naglalakbay ang mga labi niya sa leeg ko.“I want to be your favorite... telling me something’s your favorite makes me want to ruin all of it,” paos at madiin niyang ungol bago tuluyang hinablot at itinapon sa sahig ang nagutay-gutay kong ukay-ukay na t-shirt.Wala na akong nagawa kundi ang mapakapit nang mahigpit sa malapad at matigas niyang balikat.Malamig ang ibabaw ng mahogany desk sa likod ko, pero ang balat ni Leonrei ay parang apoy na sumusunog sa bawat pulgadang nadadaanan ng kaniyang mga labi at kamay.Nanginginig ang buong katawan ko, hindi dahil sa takot, kundi sa isang matinding emosyon na ngayon ko lang naramdaman.Ang Hari ng mga Hotdog ay nakaluhod na naman sa pagitan ng mga hita ko.“Mister Hotdog...” tawag ko sa pangalan niya, isang mahinang daing na agad niyang sinalubong ng isang marahas at mapag-angking halik.Tila nawalan siya ng pasensya. Gamit ang isang kamay, mabilis niyang kinalas

Ilang araw ang lumipas.Ilang araw na ang lumipas simula noong parusahan ako ng Hari ng mga Hotdog sa ibabaw ng kaniyang mahogany desk.Ilang araw ko na ring tinatakpan ng unan ang mukha ko gabi-gabi dahil tuwing ipipikit ko ang mga mata ko, nararamdaman ko pa rin ang marahas, mapag-angkin, at nakakatunaw niyang mga halik.At ang mas malala? Hindi na siya nagsuot ng suit jacket sa harap ko. Palaging nakabukas ang unang dalawang butones ng polo niya, na parang nang-aakit na ewan!Pero ngayon araw… iba ang gagawin ko ngayong araw. Ilang araw akong nag hintay para dito.Day off ko, lingo.“Hindi ka aalis.”Malamig at pinal ang boses ni Leonrei habang nakaupo sa kabisera ng dining table. Humihigop siya ng kape habang ang kabilang kamay ay hawak ang kaniyang tablet.Si Reyleigh naman ay abala sa paglalaro ng kaniyang paboritong pulang hotdog pillow sa di-kalayuan.“Anong hindi aalis? Mister Hotdog, usapan natin sa kontrata, may day-off ako!” pagpupumilit ko, nakapamewang sa harap niya. Nak

ROSELEI.Sumisikip ang dibdib ko habang pinapanood ang unti-unting pagkatunaw ng puting kandila sa harap ko. Ang bawat patak ng lumuluhang kandila ay parang sumasabay sa mga luha ko.Apat na taon na, baby. Pero bakit ganito? Bakit tuwing kasama ko si Reyleigh, ikaw ang nakikita ko? Bakit tuwing niyayakap ko siya, pakiramdam ko ay ikaw ang kayakap ko?“Sana... kung nasaan ka man, hindi ka nagugutom...” bulong ko, pinupunasan ang huling patak ng luha ko.Bigla akong nakaramdam ng kakaibang lamig sa likod ko.Ewan ko ba, parang nagbago ang hangin sa paligid ng Quiapo. Lumingon ako sa kaliwa ko.May napansin akong tatlo o apat na lalaking nakajacket na parang pasimpleng naglalakad palapit sa akin kanina, pero nang titingnan ko na ngayon... wala naman.Ha? Hilo na ba ako sa kaiiyak?Tumayo ako mula sa pagkakaluhod, medyo sumasakit ang tuhod ko dahil sa matagal na pagkakababad sa semento.Pagpag ko ng aking palda, may narinig akong mahinang kalabog mula sa madilim na eskinita sa gilid ng si

“Taste me, Roselei. Take me in,” paos na utos niya mula sa ibaba.Kasabay ng pag-utos niya ay ang biglaang paglapat ng kaniyang mainit at basang dila sa aking p*gkababae.“Ughhh~ Leonrei!” halos mapasigaw ako nang s******n niya nang matindi ang aking clitoris. Ang kaniyang dila ay walang-awang gumagawa ng malalalim na hagod.Wala na akong nagawa kundi ang bumigay. Ibinuka ko ang bibig ko at dahan-dahang isinubo ang dulo ng kaniyang k*****a.Kakaibang tamis at init ang sumabog sa bibig ko. Ginamit ko ang aking dila para lasapin siya, sinasabayan ng kamay ko ang paghaplos sa kaniyang b*yag.Bawat s****p ko sa kaniya ay sinusuklian niya ng mas mabilis at mas marahas na pagdila sa ibaba ko. Ginamit niya ang kaniyang dalawang daliri, mabilis na nilabas-pasok sa loob ko habang patuloy na nilalamon ng bibig niya ang aking katas.“Ohhhh~” impit akong napaungol kahit puno ang bibig ko. Pakiramdam ko ay matutunaw na ako. Ang kuryente sa ibaba at ang init sa aking bibig ay nakakabaliw. Sabay kami

“Please? I want to build sandcastles with you and Papa. I never went to the beach before.”Aray ko po. My weakness.Bumuntong-hininga ako nang malalim, pakiramdam ko ay natalo ako sa isang laban na hindi ko pa man lang nauumpisahan. “S-Sige na nga. Pero Miter Hotdog, dapat talaga may overtime pay ako, plus holiday pay, plus night differential—”“I'll pay you whatever you want, Diamante,” putol niya sa akin, ang boses ay bumaba ng isang oktaba na tila pumasok sa pinakamalalim na bahagi ng kaluluwa ko.“Even if you want to be paid in... other currencies. Zora, prepare the chopper.”“Yes, Boss.”—LEONREI.Tinitigan ko si Roselei habang nagmamaktol siyang umaakyat pabalik sa hagdan para mag-impake. Ang kaniyang balakang ay bahagyang kumikirot sa bawat hakbang.Damn. I was too rough on her last night.Pero hindi ko pinagsisihan. Gusto kong burahin ang lahat ng luhang ibinuhos niya sa Quiapo. Gusto kong ako lang ang laman ng isip niya, ng katawan niya, ng buong pagkatao niya.“Boss,” lumapi