جميع فصول : الفصل -الفصل 40

 "โตไวเกินไปแล้ว! แบบนี้ต้องรีบระบายออก" เธอเลือกตัวที่อ้วนที่สุดมาตัวหนึ่ง สั่งการผ่านระบบให้ทำการชำแหละแปรรูป เสียค่าธรรมเนียม 5 แต้ม พริบตาเดียว หมูตัวนั้นก็กลายเป็นชิ้นส่วนเนื้อสดใหม่แยกประเภทอย่างสวยงาม หมูสามชั้น ที่มีชั้นไขมันและเนื้อแดงสลับกันสวยงามราวกับหยก เนื้อสันนอกสีแดงสดฉ่ำน้ำและซี่โครงเธอแบ่งเนื้อสามชั้นออกมา 2 จิน ใส่ลงในตะกร้า แล้วเอาผ้าคลุมทับด้วยม้วนด้ายและเศษผ้าที่เตรียมมาเพื่อตบตาคน เมื่อกลับมาถึงหมู่บ้านกลิ่นคาวเลือดจางๆ และกลิ่นหอมหวานของเนื้อสดคุณภาพดีที่เล็ดลอดออกมาจากตะกร้า ทำให้สุนัขในหมู่บ้านเห่าเกรียวกราวตามหลังเธอมาเป็นขบวนทันทีที่ก้าวเข้าบ้านจางลี่ที่กำลังกวาดลานบ้านอยู่ จมูกไวยิ่งกว่าหมาวัดหล่อนหยุดกวาดพื้นทันที สูดจมูกฟุดฟิด "แม่! นั่นกลิ่นอะไรจ๊ะ กลิ่นเหมือนเนื้อ"หลินชิงเหอวางตะกร้าลงบนแคร่ไม้เปิดผ้าคลุมออก เนื้อหมูสามชั้นชิ้นโตวางเด่นเป็นสง่า มันขาววับวาวตัดกับเนื้อแดงสด สะท้อนแสงแดดจนตาจางลี่พร่ามัว หล่อนกลืนน้ำลายดังเอือกโดยไม่รู้ตัว"วันนี้ฉันโชคดีไปทันเขาล้มหมูที่โรงฆ่าสัตว์พอดี คนรู้จักกันเขาเลยกันไว

 หล่อนเหลียวซ้ายแลขวาจนแน่ใจว่าไม่มีใครเห็น มือสั่นเทาเสียบลวดเข้าไปในรูแม่กุญแจ บิดไปมาด้วยความชำนาญกริ๊ก!เสียงสวรรค์ดังขึ้น! ตัวล็อกดีดออกอย่างง่ายดาย จางลี่หัวใจเต้นโครมครามแทบทะลุอก หล่อนรีบปลดแม่กุญแจออก ผลักประตูเข้าไปแล้วงับปิดลงกลอนจากด้านในทันทีภายในห้องเก็บของมืดสลัว มีเพียงแสงแดดรำไรลอดผ่านรอยแตกของผนังดินเข้ามา แต่เมื่อสายตาปรับสภาพได้ จางลี่ก็แทบกรีดร้องออกมาด้วยความดีใจจนตัวสั่น"สวรรค์! นี่มันคลังสมบัติชัดๆ!"บนชั้นวางของไม้ระแนงเต็มไปด้วยเสบียงอาหารมากมายที่หลินชิงเหอแอบเอาออกมาจากมิติเพื่อตบตาข้าวสารขาวจั๊วะ 2 กระสอบเต็มๆ แป้งหมี่ถุงใหญ่ น้ำตาลทรายแดงห่อกระดาษ เนื้อหมูตากแห้งพวงใหญ่ที่ห้อยระย้าและที่วางเด่นเป็นสง่าอยู่บนโต๊ะไม้กลางห้อง คือเป้าหมายสูงสุดของหล่อนกระป๋องเหล็กสีแดงลายรูปวัวนม"นมผงมอลต์!" จางลี่พุ่งเข้าหาเป้าหมายเหมือนหมาป่าตะครุบเหยื่อ หล่อนคว้ากระป๋องนมผงขึ้นมากอดจูบอย่างรักใคร่ มือไม้สั่นเทาขณะงัดฝากระป๋องเปิดออกปุ๊!กลิ่นหอมหวานเข้มข้นของนมและมอลต์ลอยเ

บ่ายวันนั้นชาวบ้านตระกูลโจวต่างพากันมามุงดูเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ที่หน้าบ้านโจวต้ากังแบกม้วนเสื่อเก่าๆ ที่ขาดวิ่นและหม้อใบดำๆ เดินคอตกนำหน้า ส่วนจางลี่เดินร้องไห้ขี้มูกโป่ง หอบถุงข้าวสารก้นถุงและเสื้อผ้าเก่าๆ เดินตามหลังสามีไปอย่างน่าเวทนา มุ่งหน้าสู่กระท่อมปลายนาที่ทรุดโทรมและห่างไกลจากผู้คน เสียงนินทาของชาวบ้านดังเซ็งแซ่"สมน้ำหน้า! สะใภ้ใหญ่นิสัยเสีย ขโมยของกินหลานโดนแม่ผัวไล่ตะเพิด!""แม่เฒ่าหลินเด็ดขาดจริงๆ แยกบ้านซะทีจะได้สงบ""ดูสินมผงยังเลอะปากอยู่เลย น่าไม่อายจริงๆ ของหลานแท้ๆ ยังแย่งได้ลงคอ"เมื่อตัวปัญหาย้ายออกไปแล้ว บรรยากาศภายในบ้านใหญ่ก็เปลี่ยนไปทันทีมันเหมือนเมฆหมอกร้ายได้พัดผ่านไป อากาศสดชื่นขึ้นทันตาเห็น ความตึงเครียดที่เคยปกคลุมบ้านหายไปจนหมดสิ้นเย็นวันนั้นหลินชิงเหอจัดโต๊ะอาหารชุดใหญ่ฉลองการแยกบ้านและความสงบสุข หมูสามชั้นตุ๋นเต้าหู้หม้อใหญ่ ไข่เจียวใส่ต้นหอมและข้าวสวยร้อนๆ ที่หุงจนเม็ดเรียงสวย"กินกันเถอะ" หลินชิงเหอยิ้มกว้างคีบหมูชิ้นโตให้โจวต้าหนิว "ต่อไปนี้ บ้านเราจะไม่มีหนูสกปรกมาคอยกวนใจอีกแล้ว พ่อจะได้พักผ่อ

"แล้วสหายต้องการเท่าไหร่?"หลินชิงเหอยกนิ้วขึ้น 8 นิ้ว "800 หยวนขาดตัวค่ะ""800!" เถ้าแก่เฉินร้องเสียงหลง "นี่มันปล้นกันชัดๆ!""ไม่ปล้นหรอกค่ะ" หลินชิงเหอพูดอย่างใจเย็น "แต่ฉันขอเพิ่มเงื่อนไขอีกนิดหน่อยนอกจากเงิน 800 หยวนแล้ว ฉันขอตั๋วอุตสาหกรรมสัก 10 ใบ และตั๋วผ้าฝ้าย ถ้าเถ้าแก่ตกลง เห็ดดอกนี้เป็นของร้านทันที และฉันจะบอกชาวบ้านทุกคนว่าร้านถงเหรินถังยุติธรรมที่สุด"เถ้าแก่เฉินกัดฟันกรอดเขามองเห็ดหลินจือด้วยความเสียดาย ถ้าปล่อยหลุดมือไป คงนอนไม่หลับไปทั้งเดือน"ตกลง!" เถ้าแก่เฉินตบโต๊ะ "800 หยวน กับตั๋ว! เอ้า! ไปเบิกเงินมา!"สิบนาทีต่อมาหลินชิงเหอเดินออกจากร้านถงเหรินถังด้วยหัวใจที่พองโตในกระเป๋าเสื้อด้านในของเธอ มีธนบัตรใบละ 10 หยวน ปึกใหญ่จำนวน 80 ใบรวมเป็นเงิน 800 หยวน!ในยุคที่ก๋วยเตี๋ยวชามละ 2 เหมา เนื้อหมูจินละ 7 เหมาเงิน 800 หยวนคือความมั่งคั่งระดับมหาเศรษฐีภูธร! มันสามารถสร้างบ้านอิฐหลังใหญ่ได้ทั้งหลัง หรือใช้กินใช้อยู่แบบราชาได้เป็นสิบปี!และที่สำคัญที่สุดคือเธอมีใบเสร็จรับเงินจากร้านยาถงเหรินถังนี่คือยันต์กันผีชั้นดี!

ไม่นานนักรถบรรทุกเก่าๆ คันหนึ่งก็แล่นเข้ามาจอด พี่ฉีกระโดดลงมาพร้อมกับกระเป๋าหนังใบใหญ่ เขามาพร้อมลูกน้องคนสนิทแค่คนเดียวตามสัญญา ทันทีที่เห็นกองเนื้อ พี่ฉีก็ตาเป็นประกายวาววับ เขาเดินเข้าไปตรวจสอบสุ่มๆ ดู 2-3 ชิ้น ใช้นิ้วกดดูความสด"สุดยอดสดใหม่ทุกชิ้น! ไม่มีของเน่าปนเลย! พระเจ้านี่มันขุมทรัพย์ชัดๆ" พี่ฉีพยักหน้าด้วยความพอใจสูงสุด หันมายกนิ้วโป้งให้ "สหายหลินนายแน่มาก! ไม่เคยเห็นใครหาของได้เยอะขนาดนี้มาก่อน" เขายื่นกระเป๋าหนังให้หลินชิงเหอหลินชิงเหอรับมาเปิดดู ภายในอัดแน่นไปด้วยธนบัตรใบละ 10 หยวนเป็นปึกๆ กลิ่นหอมของหมึกพิมพ์และกระดาษเก่าๆ ช่างชื่นใจ เธอสุ่มนับดูคร่าวๆ จนมั่นใจว่าครบ 3,000 หยวน"ครบถ้วน" หลินชิงเหอปิดกระเป๋า "หวังว่าเราจะได้ร่วมธุรกิจกันอีก""แน่นอน!" พี่ฉีรีบล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อ "สหายเพื่อเป็นการผูกมิตร ฉันมีของแถมให้" เขายื่นตั๋วใบเล็กๆ สองสามใบมาให้หลินชิงเหอรับมาดูแล้วก็ต้องเบิกตากว้างภายใต้หมวกแก๊ปมันคือตั๋วรถจักรยาน และตั๋วน้ำมันอีกปึกหนึ่ง!ตั๋วรถจักรยานคือของแรร์ไอเทมที่หายากยิ่งกว่าทองคำ มีเงินก็ซื้อไม่ได้