جميع فصول : الفصل -الفصل 66

66 فصول

การหย่าร้างและการเริ่มต้น 1

ลมหนาวเดือนธันวาคมพัดกรรโชกแรงจนหน้าต่างกระดาษของกระท่อมปลายนาสั่นไหวราวกับจะหลุดออกมาทั้งบาน ความหนาวเหน็บแทรกซึมเข้าไปถึงกระดูกดำ แต่สิ่งที่หนาวเหน็บกว่าอากาศ คือใจคนภายในกระท่อมที่มืดสลัวและเหม็นอับโจวต้ากังนั่งกอดเข่าอยู่มุมห้อง สายตาว่างเปล่าจ้องมองเปลวไฟริบหรี่ในเตา เสียงของจางลี่ภรรยาตัวดีที่เพิ่งกลับมาจากถูกเกณฑ์ไปใช้แรงงานยังคงบ่นพึมพำไม่หยุดปากเหมือนแมลงวันที่บินตอมหู"แม่พี่จะขายบ้านจริงๆ เหรอแล้วเงินล่ะ? เงินตั้งหลายร้อยหยวนนั่นแม่แกจะเอาไปคนเดียวเหรอไม่ได้การล่ะ! พรุ่งนี้พี่ต้องไปทวงส่วนแบ่ง! พี่เป็นลูกชายคนโตนะ สมบัติครึ่งหนึ่งต้องเป็นของพี่!"จางลี่ยิ่งพูดยิ่งตาลุกวาวความโลภบังตาจนมองไม่เห็นความจริงตรงหน้า "ต้ากัง! พี่ได้ยินที่ฉันพูดไหมพรุ่งนี้ไปดักรอหน้าบ้านแต่เช้า ถ้าแม่ไม่ให้เงินพี่ก็นอนขวางประตูมันซะเลย!"โจวต้ากังค่อยๆ เงยหน้าขึ้น แววตาที่เคยขลาดเขลาและหัวอ่อน ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยความเหนื่อยหน่ายและรังเกียจ"พอได้แล้ว..." เขาพูดเสียงเบา"อะไรนะ?" จางลี่แว้ดใส่"ฉันบอกว่าพอได้แล้ว!" โจวต้ากังตะคอกสุดเสียงจนจางลี่สะดุ้งโหยง เขาลุกขึ้นยืน ร่างกายที่ผอมโซจนเห็นซี่โครง
اقرأ المزيد

การหย่าร้างและการเริ่มต้น 2

หลินชิงเหอจ้องมองแววตาของลูกชายคนโต เธอรู้ดีว่าโจวต้ากังไม่ใช่คนเลวร้าย เนื้อแท้แล้วเขาเป็นคนซื่อจนเซ่อและมีความอดทน เพียงแต่ที่ผ่านมาเขาโชคร้ายไปคว้าเอาเมียที่ขี้เกียจและขี้ขโมยมาทำเมีย แถมยังหัวอ่อนเชื่อเมียจนเสียคน แต่ในเมื่อเขากล้าตัดสินใจ ตัดเนื้อร้ายทิ้งไปเพื่อรักษาชีวิตคนเป็นแม่จะใจดำซ้ำเติมได้อย่างไรหลินชิงเหอถอนหายใจยาว แต่คราวนี้เป็นเสียงถอนหายใจที่โล่งอก เธอยื่นมือออกไป ดึงแขนลูกชายให้ลุกขึ้นยืน "ลุกขึ้นเถอะต้ากังลูกผู้ชายเข่ามีทองคำ อย่าคุกเข่าพร่ำเพรื่อ"น้ำเสียงของเธออ่อนลงหลายส่วน ไม่มีความเย็นชาเหลืออยู่ "ในเมื่อเอ็งจัดการปัญหาเรื้อรังจบแล้ว เอ็งก็กลับมาเป็นลูกชายของบ้านนี้เหมือนเดิม จำไว้นะแม่ไม่ได้เกลียดเอ็ง แม่แค่เกลียดความขี้เกียจและความหูเบาของเอ็ง ตอนนี้เอ็งตาสว่างแล้ว แม่ก็ดีใจ""แม่..." โจวต้ากังน้ำตาไหลพราก เขารู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอก"ไปล้างหน้าล้างตาซะ แล้วไปช่วยพ่อเก็บของ" หลินชิงเหอสั่งด้วยรอยยิ้มบางๆ "เราจะย้ายไปในเมืองกัน ไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ เอ็งเป็นพี่ชายคนโตต้องเป็นเสาหลักช่วยพ่อกับแม่ทำมาหากิน งานในเมืองมันหนักนะ เอ็งจะสู้ไหวไหม?"โจวต้ากังยืดอกขึ
اقرأ المزيد

เถ้าแก่เนี้ยหลินกับอาณาจักรที่ซ่อนเร้น 1

"เอาล่ะ! เลิกตื่นเต้นแล้วมาช่วยกันขนของ!" หลินชิงเหอสั่งการ "ต้ากัง! เอ็งแรงเยอะ แบกโต๊ะกับเก้าอี้เข้าไปจัดเรียง เจ้ารอง! ไปเช็ดกระจกหน้าร้านให้ใสวิ้ง พ่อต้าหนิวไปติดต่อเรื่องฟืนและถ่านหิน ส่วนสะใภ้รอง! มาช่วยแม่ในครัว!"ทุกคนขานรับอย่างแข็งขัน บรรยากาศเต็มไปด้วยพลังงานแห่งการเริ่มต้น โจวต้ากังแบกโต๊ะไม้หนักอึ้งเดินเข้าไปในร้าน เหงื่อเม็ดโป้งผุดขึ้นที่หน้าผาก แต่เขากลับยิ้มออกมานี่คือเหงื่อแห่งความหวัง ไม่ใช่เหงื่อแห่งความสิ้นหวังเหมือนตอนอยู่กระท่อมผ่านไป 3 วัน ร้านเล็กๆ แห่งนี้ก็ถูกเนรมิตใหม่จนสะอาดเอี่ยมอ่อง ป้ายร้านที่เขียนด้วยลายมือพู่กันจีนอันทรงพลังของหลินชิงเหอ ถูกนำขึ้นไปแขวนเหนือประตูร้านอาหารตระกูลโจวเมนูหลักในร้านช่วงแรกนั้นเรียบง่ายแต่เน้นปริมาณและรสชาติซาลาเปาไส้หมูเกี๊ยวน้ำและบะหมี่หมูสับ กลิ่นหอมของน้ำซุปกระดูกหมูที่เคี่ยวจนข้นคลั่ก ลอยออกไปแตะจมูกผู้คนที่เดินผ่านไปมา โดยเฉพาะคนงานและนักเรียนที่หิวโซ"เถ้าแก่เนี้ยขอซาลาเปา 2 ลูก!""ขอเกี๊ยวน้ำชามนึง!""บะหมี่ชามใหญ่พิเศษ!"ลูกค้าเริ่มหลั่งไหลเข้ามาตั้งแต่วันแรกที่เปิดร้านแบบไม่เป็นทางการหลินชิงเหอยืนเก็บเงินอยู่ที่เค
اقرأ المزيد

เถ้าแก่เนี้ยหลินกับอาณาจักรที่ซ่อนเร้น 2

เธอรับเงินหยวนปึกใหญ่และตั๋วอาหารกองโตมายัดใส่ลิ้นชักไม้ที่แทบจะระเบิดออกมาเพราะความแน่น ใครจะไปเชื่อว่า หญิงชาวบ้านจากชนบทที่เคยถูกนินทาว่าร้ายเมื่อ 2 ปีก่อน วันนี้จะกลายเป็นผู้ทรงอิทธิพลในย่านการค้าแห่งนี้ เป็นเศรษฐีนีที่ใครๆ ต่างก็ต้องก้มหัวให้ด้วยความเกรงใจ!เคล็ดลับความสำเร็จของร้านตระกูลโจว ไม่ใช่แค่ฝีมือการปรุงรสที่ยอดเยี่ยม แต่คือ วัตถุดิบที่เป็นความลับสวรรค์ เนื้อหมูที่ใช้คือหมูชั้นดีจากมิติที่เลี้ยงด้วยอาหารวิเศษ เนื้อแน่น มันน้อยแต่ชุ่มฉ่ำ ไม่มีกลิ่นสาบ ผักสดกรอบหวานฉ่ำราวกับเพิ่งเด็ดจากต้น และเครื่องเทศชั้นเลิศที่หาไม่ได้ในท้องตลาดทั่วไปคู่แข่งร้านอื่นพยายามจะส่งคนมาสืบสูตร พยายามเลียนแบบเมนู แต่ทำยังไงรสชาติก็ไม่เหมือนขาดๆ เกินๆ ลูกค้าที่ได้ลิ้มลองรสชาติของร้านตระกูลโจวแล้ว ต่างก็ติดใจจนถอนตัวไม่ขึ้น เหมือนโดนวางยาเสน่ห์ต้องกลับมากินซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนกลายเป็นลูกค้าประจำ"เมียจ๋า... วันนี้ยอดขายช่วงเที่ยงทะลุ 200 หยวนอีกแล้วนะ!" โจวต้าหนิวที่เพิ่งกลับจากการขี่จักรยานไปส่งเสบียงหน้าร้าน เดินเข้ามากระซิบที่ข้างหูภรรยาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น สามีขาเป๋ในอดีต ตอนนี้กลายเป็นผู้จัดกา
اقرأ المزيد

ปี1983 ความสุขที่แท้จริงและสายลมแห่งโชคชะตา 1

"อ้อ... งั้นเหรอ" หลินชิงเหอหัวเราะเบาๆ อย่างผ่อนคลาย การเสียภาษีอย่างถูกต้องคือเกราะป้องกันภัยที่ดีที่สุดในยุคนี้ ใครจะมาหาเรื่องร้านตระกูลโจว หรือพวกอันธพาลหน้าไหนจะมาไถเงิน ก็ต้องคิดหนัก เพราะเธอกลายเป็นคนโปรดของรัฐบาลท้องถิ่นไปแล้ว เส้นสายทางการเมืองของเธอเริ่มก่อตัวขึ้นอย่างมั่นคง"แม่ครับ..." โจวต้ากังลังเลเล็กน้อย สีหน้าเจื่อนลงก่อนจะพูดต่อ "วันนี้ผมเห็นจางลี่ที่ตลาดครับ"บรรยากาศรอบตัวเย็นลงวูบหนึ่ง "แล้วไง?" หลินชิงเหอถามเสียงเรียบ ไม่มีความรู้สึกใดๆ เจือปน"หล่อน... หล่อนดูแก่ลงไปเยอะเลยครับ ผอมแห้งจนเหลือแต่กระดูก ใส่เสื้อผ้าขาดๆ เดินเก็บเศษผักเน่าๆ ที่แม่ค้าเขาเททิ้ง" โจวต้ากังเล่าด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย แต่ไม่ใช่ความอาลัยอาวรณ์ เป็นความเวทนาปนสังเวช"หล่อนเห็นผม... หล่อนจำผมได้ หล่อนพยายามจะวิ่งเข้ามาหา แต่พอเห็นป้ายร้านใหญ่โต เห็นผมใส่เสื้อผ้าดีๆ มีนาฬิกาข้อมือใส่ หล่อนก็ชะงักแล้วก็เอามือปิดหน้าวิ่งหนีไปร้องไห้ตรงกองขยะครับ"โจวต้ากังเงยหน้ามองแม่ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความสำนึกผิดและความขอบคุณจากก้นบึ้งหัวใจ "ถ้าวันนั้นแม่ไม่ดึงผมออกมาจากนรก ถ้าแม่ไม่ให้โอกาสผมวันน
اقرأ المزيد

ปี1983 ความสุขที่แท้จริงและสายลมแห่งโชคชะตา 2 (จบบริบูรณ์)

หลินชิงเหอยกมุมปากยิ้มบางๆ เธอใช้นิ้วเรียวยาวแตะที่อากาศเบาๆ เพื่อกดรับรางวัล นานเหลือเกินแล้วที่เธอไม่ได้ตื่นเต้นกับหมูสามชั้นหรือข้าวสารจากระบบเหมือนตอนที่เพิ่งทะลุมิติมาใหม่ๆ ในตอนนั้น ระบบคือพระเจ้าคือเส้นฟางเส้นสุดท้ายที่ช่วยให้เธอและลูกๆ รอดตายจากการอดอยากแต่ทว่าในวันนี้วันที่เธอมีเงินฝากในธนาคารนับแสนหยวน มีที่ดินและอสังหาริมทรัพย์มูลค่ามหาศาล"เจ้าระบบเอ๋ย..." หลินชิงเหอรำพึงในใจ "ขอบใจนะที่อยู่ด้วยกันมาตลอด แต่พูดตรงๆ นะ ตอนนี้ต่อให้ไม่มีแก ฉันก็รวยล้นฟ้าจนใช้ชาตินี้ไม่หมดแล้วล่ะ"ใช่แล้วธุรกิจของเธอมั่นคงแข็งแกร่งด้วยรากฐานที่เธอสร้างเองกับมือ สูตรอาหารที่เป็นเอกลักษณ์ การบริหารคนที่เฉียบขาด และการมองการณ์ไกลเรื่องอสังหาริมทรัพย์ ต่อให้วันพรุ่งนี้ระบบหายวับไป เธอก็แค่ลำบากขึ้นนิดหน่อยตรงที่ต้องไปเดินตลาดเองหรือต้องจ้างคนส่งของ แต่ความมั่งคั่งของเธอจะไม่สั่นคลอนแม้แต่น้อยแต่ระบบเหมือนจะรู้ทัน ข้อความบรรทัดใหม่ปรากฏขึ้น: [ระบบผูกพันกับโฮสต์จนกว่าจะสิ้นอายุขัย ระบบจะอยู่เป็นเพื่อนคู่คิดและมอบความสะดวกสบายให้โฮสต์ตลอดไป]หลินชิงเหอหัวเราะในลำคอ "ปากหวานจริงนะ เอาล่ะ อยู่ด้วยกั
اقرأ المزيد
السابق
1234567
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status