ดนัยเกร็งขึ้นทันที ทั้งร่างแข็งทื่อ ก่อนจะยอมแพ้ให้กับแรงสั่นเล็ก ๆ ที่แล่นผ่านท้องน้อยของตัวเองนิ้วสองนิ้วของอิทธิพลขยับเข้าออกในจุดอ่อนไหวของเธอ—เพียงเล็กน้อย แค่พอให้เธอรู้ว่าสิ่งที่จะตามมาคืออะไร“พี่—อื้อ ….” เธอกระซิบเสียงขาดห้วง เป็นเสียงที่แม้แต่ตัวเธอเองยังอายเมื่อได้ยินอิทธิพลเหมือนชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนนิ้วทั้งสองออกมาชั่วขณะ—แล้วสอดกลับเข้าไปอีกครั้งด้วยการควบคุมที่แม่นยำเกินไปตอนแรกมันนุ่มนวลเกินไป จนดนัยทำได้เพียงขยุ้มผ้าปูที่นอน กลั้นลมหายใจของตัวเองไม่ให้หลุดออกมาเป็นเสียงร่างของเธอโค้งขึ้นเล็กน้อย “อ๊ะ—” ลมหายใจเธอสะดุด ก่อนรีบกลั้นไว้ด้วยการกัดริมฝีปากอิทธิพลเร่งจังหวะขึ้น—ช้า ๆ ปานกลาง แล้วเร็วขึ้นกว่าเดิม บางครั้งก็หยุดเพื่อกดน้ำหนักต่างจุด ทำให้หน้าอกของดนัยเหมือนอัดแน่นไปหมดนิ้วเหล่านั้นขยับเป็นจังหวะที่เธอไม่ทันเข้าใจ—ก่อนที่คลื่นความร้อนจะกำลังถาโถมเข้ามาและเปียกชุ่มปลายนิ้วของเขาอิทธิพลโน้มเข้ามาใกล้ ลมหายใจของเขารดผ่านใบหูของหญิงสาว“อย่ากลั้น!” เขากระซิบเบา ๆดนัยบิดตัว ไหล่สั่นแรง พยายามหาที่ยึดอะไรก็ได้ และเมื่อความรู้สึกนั้นไต่สูงขึ
閱讀更多
