อิทธิพลเงยหน้าขึ้น—และสายตาของทั้งคู่ก็ประสานกัน เย็นชา ลึกล้ำ และน่ากลัว แต่ในเวลาเดียวกันก็ชวนให้ลุ่มหลง“มนูไปไหน?” ชายหนุ่มถามอีกครั้งดนัยกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ยกมือเกาท้ายทอยทั้งที่ไม่ได้คัน“พี่มนู...เขารีบค่ะ ท่านประธาน ก็เลยให้ฉันนั่งแท็กซี่มาเอง แต่ถ้ารอแท็กซี่กว่าจะมาถึงคงนาน ฉันเลยเลือกนั่งมอเตอร์ไซค์รับจ้างออนไลน์มาแทนค่ะ” หญิงสาวตอบเสียงเบา แต่ยังคงยิ้มไว้ไม่รู้สิ อิทธิพลรู้สึกเหมือนไม่ชอบคำตอบนั้น ดนัยควรจะฟ้องสามีของเธอกับเขา ในฐานะพี่ชายคนโต เพื่อที่เขาจะได้สั่งสอนมนูได้อย่างเช่น ดนัยระบายหรือฟ้องเพื่อให้สามีของเธอถูกพี่ชายตักเตือน หรือถูกพี่ชายดุ แต่เธอกลับไม่ทำโดยไม่พูดอะไรอีก อิทธิพลกลับไปจดจ่อกับหัวเข่าของดนัยเขาหยิบขวดน้ำยาฆ่าเชื้อ เปิดฝาด้วยมือข้างเดียว แล้วเทน้ำยาลงบนผ้าก๊อซการเคลื่อนไหวของเขานิ่งมาก นิ่งเกินไป จากนั้นผ้าก๊อซก็แตะลงบนผิวของดนัย“อ๊ะ—” ดนัยเบ้หน้าเล็กน้อยโดยอัตโนมัติ ร่างกายสะดุ้งเบา ๆอิทธิพลหยุดไปครู่หนึ่งดวงตาของเขาเลื่อนขึ้น มองใบหน้าของดนัย—สายตายังคงเย็นชาเหมือนเดิม แต่เหมือนกำลังประเมิน“เจ็บ
閱讀更多
