บททั้งหมดของ ว่าไงคะคุณแฟนเก่า: บทที่ 51 - บทที่ 60

คุณแฟนเก่า 45 เปิดตัวหวานใจของผู้อำนวยการจอทีวีขนาดใหญ่เบื้องหน้าฉายภาพของนักข่าวสาวชื่อดังอย่างคุณชามากำลังทำการสัมภาษณ์นักธุรกิจหนุ่มไฟแรง ซึ่งควบตำแหน่งทายาทมาเฟียผู้ทรงอิทธิพล อีกทั้งยังเป็นตระกูลดังที่มีธุรกิจเกี่ยวกับห้างสรรพสินค้าหลายแห่งอยู่ในการควบคุม แน่นอนว่าทั้งหมดทั้งมวลล้วนแล้วแต่ส่งผลให้โพรไฟล์ของชายหนุ่มผู้นี้เป็นที่สนใจแก่สื่อมวลชนเป็นอย่างมากเครื่องหน้าคมคายเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมเจือความสุขุมเข้ากับบทสัมภาษณ์เมื่อถูกนักข่าวถามถึงเรื่องธุรกิจของวงศ์ตระกูล ทำเอาคนดูผ่านจอทีวีไม่สามารถละสายตาไปจากเขาผู้นี้ได้เลยก่อนจะต้องสะดุดกับบทสัมภาษณ์ใหม่ที่จู่ ๆ ก็เข้าสู่เรื่องหัวใจของชายหนุ่มอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ‘ขออนุญาตถามถึงเรื่องหัวใจได้ไหมคะ ดูเหมือนช่วงนี้ ผอ.ดิฐวัฒน์กำลังอินเลิฟหรือเปล่าคะ หน้าตาดูสดใสอิ่มเอมเหมือนจะมีเรื่องราวดี ๆ เลยนะคะเนี่ย’‘ฮ่าฮ่าฮ่า ชัดเจนขนาดนั้นเลยเหรอครับคุณชามา’ แผ่นดินทำทีเป็นเอียงอายรู้สึกขวยเขินกับคำถามจากนักข่าวสาวราวกับว่าทุกอย่างที่เอ่ยมาเป็นเรื่องจริงทั้งหมดแน่นอนว่าอาการคล้ายเด็กหนุ่มกำลังมีความรักแรกเริ่ม มันพลอยให้คนดูอย่างส

คุณแฟนเก่า 47 ง้อคนดีแอดดดประตูบานหรูถูกเปิดออกกว้างเผยให้เห็นลูกน้องคนสนิทเดินนำหน้าโดยมีหญิงสาวเดินตามหลังมาไม่ห่าง“คุณรสามาแล้วครับคุณชาย”“อืม มึงออกไปรอข้างนอกก่อน”“ครับ” อินที่รับรู้ได้ถึงบรรยากาศอึมครึมกำลังจะก่อเกิดหลังจากนี้จึงรีบพาตัวเองหนีจากห้องไปในทันทีก่อนจะตามมาด้วยสายน้ำซึ่งไม่อยากใช้อากาศหายใจร่วมกับคนทั้งสองจึงเตรียมจะเดินตามอินไปอีกคน หากแต่ก็ไม่ทันจะได้ก้าวขากลับถูกดึงรั้งด้วยเสียงทุ้ม“ช่วยอยู่ก่อนได้ไหม” คำอ้อนวอนมาพร้อมกับมือกระด้างจัดการคว้าข้อมือเล็กเพื่อฉุดรั้งให้เจ้าหล่อนอยู่กับตนต่อไป“ฉันจะไปหาท่านประธานค่ะ ผอ.อยู่กับคนของตัวไปเถอะ ฉันรับปากว่าจะไม่เข้ามารบกวนเวลาส่วนตัวของผอ.แน่นอนค่ะ” ด้วยเพราะไม่สามารถฝืนทนมองบุคคลทั้งสองได้ เช่นนั้นเธอจึงเบือนหน้าหนีไปอีกทาง พร้อมกับพยายามสะบัดข้อมือให้หลุดเป็นอิสระทว่าแรงอันน้อยนิดของผู้หญิงสาวตัวเล็ก ๆ เช่นเธอกลับไม่สามารถสู้แรงผู้ชายอกสามศอกอย่างเขาได้เลย“โธ่สายน้ำ ช่วยฟังกันก่อนได้ไหม เธอก็รีบพูดซะสิรสารออะไรอยู่อีกล่ะ” ประโยคหลังแผ่นดินหันไปตะคอกเสียงดังใส่หญิงสาวที่ยืนมองพวกเขาด้วยสายตาอิจฉาอยู่กลาย ๆ แต่ถ

คุณแฟนเก่า 49 ยอมแล้วครับ“คุณพ่อยกโทษให้ผมได้ไหมครับ” ครานี้เขาเงยหน้าขึ้นมาเผชิญกับว่าที่พ่อตากันอย่างซึ่ง ๆ หน้า ยิ่งเห็นอีกฝ่ายมีท่าทีอึกอักราวกับจะไม่ให้อภัยกันง่าย ๆ ยิ่งทำให้เขาใจเสียเพราะคิดไปว่าคงจะไม่ได้รับโอกาสอีก “จะให้ผมทำอะไรก็ได้ครับ ผมยอมทุกอย่าง ขอแค่คุณพ่ออนุญาตให้ผมกับสายน้ำคบกันก็พอครับ”“จะให้ผมทำอะไรก็ได้ครับ ผมยอมทุกอย่าง ขอแค่คุณพ่ออนุญาตให้ผมกับสายน้ำคบกันก็พอครับ”หารู้ไม่ว่าที่คุณสันตินิ่งเงียบอยู่นั้นเป็นเพราะสรรพนามที่อีกฝ่ายใช้เรียกตนมันช่างไม่คุ้นหูเสียจนรู้สึกแปลก ๆ ประกอบกับแววตาคู่คมที่กำลังฉายชัดถึงการอ้อนวอน มันพลอยให้คนมองแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาตนเองว่าทายาทมาเฟียเช่นแผ่นดินจะยอมทำเรื่องขายขี้หน้าโดยไม่อายสายตาพวกเขาเลยแม้แต่น้อยส่วนประธานสันติเองก็ไม่ได้ใจจืดใจดำถึงกับจะปิดกั้นเด็ก ๆ ทั้งสองเสียเมื่อไหร่ เพียงแต่เขาแค่อยากจะลองใจว่าที่ลูกเขยจึงวางมาดทำทีเป็นเอ่ยถามเสียงแข็ง“แล้วถ้าฉันไม่อนุญาตล่ะ?”“ว่าไงนะครับ”“ถ้าฉันไม่อนุญาตให้นายคบกับลูกสาวฉัน นายจะทำยังไง” คุณสันติเอ่ยย้ำถามเป็นครั้งที่สองพลางหรี่ตามองอีกฝ่ายเพื่อหวังจับพิรุธ หากแต่คำพูดต่อ

คุณแฟนเก่า 51 บทส่งท้าย“ตามสบายเลยลูก วันนี้แม่สั่งอาหารที่หนูชอบมาให้เยอะเลย ทานเยอะ ๆ นะจะได้แข็งแรงทั้งแม่ทั้งลูก....อุ๊บ!”ประโยคที่หลุดออกจากปากของคุณจันทราภาเรียกให้ทุกคนบนโต๊ะอาหารต้องหันขวับมายังตนกันอย่างไม่ได้นัดหมาย รวมไปถึงสายน้ำที่ดูเหมือนว่าจะตกใจมากกว่าใครอื่น ถึงขนาดที่นั่งนิ่งพลางเบิกตาโพลงยิ่งกว่าไข่ห่านเพราะไม่คาดคิดว่าแผ่นดินจะใจกล้าบอกเรื่องตั้งครรภ์กับทุกคนโดยไม่ปรึกษาเธอเลยสักคำคิดได้ดังนั้นจึงมองค้อนไปยังตัวต้นเหตุที่ไม่ได้สะทกสะท้านเลยสักนิด หนำซ้ำยังทำเมินแล้วเลือกตักอาหารใส่จานของสายน้ำสลับกับตักเข้าปากตนเองเคี้ยวตุ้ย ๆ อย่างเอร็ดอร่อยอีกต่างหากซึ่งสายน้ำก็ไม่อยากตำหนิอีกฝ่ายต่อหน้าผู้ใหญ่เพราะกลัวจะเสียมารยาท เช่นนั้นเธอจึงเลือกที่กักเก็บมันเอาไว้เสียก่อน“กินเยอะ ๆ นะลูก ไม่ได้เจอกันนานผอมลงไปเยอะเลยนะเราอะ แผ่นดินแกเลี้ยงลูกฉันอด ๆ อยาก ๆ เหรอฮะ!” ประโยคหลังคุณจันทราภาหันไปแผดเสียงใส่ลูกชายที่ได้แต่กลอกตามองบนเอือมระอากับผู้เป็นแม่ ทำเหมือนว่าเขาเป็นคนอื่นคนไกลทั้งที่เป็นลูกในไส้แท้ ๆแต่ก็ไม่คิดโกรธเคืองใด ๆ ดีเสียอีกที่ผู้เป็นแม่เอ็นดูคนที่ตนรัก ต่อใ

ตอนพิเศษ 2 อิจฉาคู่อริทางใจสำนักงานใหญ่ ZHANนานหลายนาทีเสียแล้วที่ร่างเล็กของสายน้ำเดินวนไปมาราวกับหนูติดจั่นก็ไม่ปาน อีกทั้งใบหน้ายังฉายชัดถึงความกังวลจนคนมองนึกเป็นห่วงจนต้องเอ่ยปากถาม“หนูเป็นอะไรคะ มีเรื่องอะไรที่เฮียพอช่วยได้ก็บอกได้เลยนะ” ด้วยเพราะกลัวว่าภรรยาสุดสวยจะกักเก็บความเครียดไว้จนอาจจะส่งผลต่อเจ้าตัวน้อยในครรภ์เอาได้ เขาจึงอยากแบ่งเบาความหนักอึ้งเหล่านั้น แม้จะไม่รู้ถึงสาเหตุอันแท้จริงที่ทำให้คนสวยต้องกังวลใจถึงเพียงนี้ก็ตามแต่แล้วความสงสัยทั้งหมดก็เป็นอันคลี่คลายเมื่ออีกฝ่ายจำยอมบอกความจริงที่เขาไม่อยากได้ยินมันมากที่สุดในตอนนี้“น้ำติดต่อเก้าไม่ได้เลย”แผ่นดินทำได้เพียงกลอกตามองบนนึกเอือมระอาขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ หากรู้ว่าสิ่งที่ทำให้เธอเครียดเป็นเพราะไอ้คนพรรค์นั้นมีหรือที่เขาจะยื่นมือเข้าช่วยเหลือคิดได้ดังนั้นจึงเอ่ยตอบแบบส่ง ๆ“มันก็คงจะไปติดสาวที่ไหนแหละมั้ง”“เก้าไม่ใช่คนแบบนั้นสักหน่อย”“.....” ประโยคดังกล่าวมันพลอยให้คนฟังรู้สึกอิจฉาขึ้นมาทันที ไม่รู้ว่าไอ้หน้าหมานั่นมันทำบุญด้วยอะไรถึงได้มีคนเป็นห่วงเป็นใยถึงขั้นอยู่ไม่สุข หนำซ้ำคนคนนั้นยังเป็นภรรยาของเขาอี