All Chapters of พี่ชายปีศาจ devil: Chapter 21 - Chapter 30

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ทนไม่ไหว--------------------------------------------------------------------------“มานั่งนี่สิครับยูมิ” โยชิลุกขึ้นและเลื่อนเก้าอี้ที่ว่าง ตัวที่อยู่ติดกับตนให้สาวสวยนั่งทว่าเก้าอี้ตัวนั้นถูกถีบกระเด็นโดยเท้าของโจอิ ร่างบางถูกลากไปที่นั่งอีกฝั่งที่อยู่ห่างจากโยชิ เวลานั้นกลุ่มเพื่อนที่นั่งอยู่ร่วมโต๊ะปาร์ตี้ ต่างก็ลุ้นหนักว่าสองคนจะตีกันอีกหรือเปล่า“เห้ยใจเย็นๆ เพื่อนกันค่อยๆ คุยกันดิวะ” เจ้างานพูดขึ้นเพราะบรรยากาศภายในงานเริ่มเปลี่ยน“มึงก็รู้ว่ากูเลิกนับเพื่อนกับไอ้เหี้ยนั่นตั้งนานแล้ว ต้องให้บอกไหมว่าตั้งแต่ตอนไหน?”“เออๆ ช่างแม่งเหอะ อย่าไปพูดถึงเรื่องอดีตเลย” เพื่อนในโต๊ะคนหนึ่งพูดขึ้น เพราะก็รู้กันดีว่าโจอิโกรธเกลียดโยชิด้วยเหตุผลอะไร“ว่าแต่นี่แฟนใหม่มึงเหรอวะไอโจอิ?” (เสียงกลุ่มเพื่อนในโต๊ะ)“ที่หายหน้าไปนานนี่หายไปกกสาวมาใช่ไหมวะ?” (เสียงกลุ่มเพื่อนในโต๊ะ)“นี่น้องสาวไอโจอิมัน ใช่เมียที่ไหนล่ะ” ซันจิพูดบอกเพื่อนในโต๊ะท่าทางกระแนะกระแหนถึงสถานะพี่น้องของทั้งคู่ที่ใครดูก็รู้ว่าไม่ใช่“ใช่ค่ะ ยูมิเป็นน้องพี่โจอิ” เธอพูด

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ลอบทำร้าย--------------------------------------------------------------------------ช่วงบ่าย...โจอิใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงนั่งรอแฟนสาวของตนอยู่ที่ร้านอาหารที่เดิม เพราะเธอมีเรียนอีกเพียงแค่วิชาเดียวเท่านั้นก็ได้เลิกเรียน ซึ่งเขาก็คิดคำพูดไว้มากมาย ที่จะพูดบอกกับแม่ของเขาถึงเรื่องความสัมพันธ์ในรูปแบบคนรักที่เกิดขึ้นกับยูมิผู้เป็นน้องสาว…“พี่โจอิ ยูมิมาแล้ว~”“ไปครับ กลับบ้านกัน...”โจอิพูดบอกคนตัวเล็กพร้อมกับจูงมือของเธอเดินออกนอกร้าน ซึ่งเขาไม่รู้เลยว่าตอนนี้มีคนจ้องมองเขาอยู่จากที่ไกลๆ จนเริ่มมารู้สึกได้ก็เมื่อขับรถออกมาจากหน้ามหาลัยสักพัก และเริ่มมีรางสังหอนว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นในตอนที่เห็นว่ามีรถขับจี้ตูดมาติดๆ เมื่อถึงทางเปลี่ยวเอี๊ยด!!รถคันหลังขับเร่งความเร็วก่อนจะปาดหน้ารถของโจอิเพื่อหยุดรถของเขาไว้ ซึ่งโชคดีว่าโจอิตะหงิดใจอยู่ก่อนแล้วจึงไม่เกิดอุบัติเหตุขึ้น แต่ก็ทำให้สาวสวยที่นั่งมาด้วยตกใจกลัวจนตัวสั่นกึก! โจอิหยิบปืนหน้าคอนโซนรถมาขึ้นลำให้ยูมิ ก่อนจะพูดบอกแฟนสาวที่อยู่ในสภาพตื่นกลัว เมื่อเธอเห็นว่ามีชายโพกหน้าเด

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : สารภาพบาป--------------------------------------------------------------------------“เดี๋ยวน่ะ มีแค่แม่เหรอที่ตกใจ?” คุณฮารุมองไปรอบห้องผู้ป่วย ทั้งโจดินนิเฌอและโจไซ ต่างก็ไม่ได้ตกใจกับสิ่งที่เห็น“ผมรู้ก่อนหน้าคุณฮารุแล้วล่ะครับ”“ส่วนหนูเพิ่งรู้เมื่อคืนนี้ค่ะ” นิเฌอพูดบอกกับคุณแม่สามีต่อจากคำบอกเล่าของโจดิน“เหอะ! อย่าบอกนะว่าที่แกหายหัวออกไปจากบ้าน แกไปกกอยู่กับลูกสาวฉันมา?”“ใช่ครับ ผมคอยไปรับไปส่งลูกสาวแม่ที่มหาลัยทุกวัน แล้วผมจะไปหาเรื่องใครที่ไหนได้ยังไง...” เขาพูดแจ้งให้ผู้เป็นแม่เข้าใจ เพราะว่าช่วงที่อยู่กับเธอ เขาไม่ได้ไปทำตัวเกเรที่ไหนเลย“ไอลูกคนนี้ แกทำบ้าอะไรเนี่ยฮะ!” ปุก! ปุก!“โอ๊ยแม่ครับ~”“แกขืนใจลูกสาวฉันใช่ไหมไอคนชั่ว บอกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ” คุณฮารุพูดออกมา เพราะไม่คิดว่าเด็กน่ารักอย่างยูมิจะตกหลุมรักคนชั่วอย่างลูกชายของเธอได้“คุณแม่คะ อย่าตีพี่โจอิเลยค่ะ” คนตัวเล็กเอนตัวมาบังแฟนของเธอไว้ เพื่อไม่ให้คนชั่วถูกแม่ของเขาตีทั้งที่เจ็บอยู่แบบนี้“ยูมิลูก ผู้ชายดีๆ มีตั้งเยอะแยะทำไมหนูถึงคิดสั้นแบบนี้ล่ะคะ?”“แม่ครับ

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ผู้ต้องสงสัยเบอร์หนึ่ง--------------------------------------------------------------------------“พี่รู้เรื่องมาจากเพื่อนน่ะ เห็นมันบอกว่าไอโจอิโดนรอบทำร้ายตอนนี้นอนรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล พี่ก็เลยขับรถมาถามยูมิที่บ้านนี่แหละ พี่เป็นห่วงกลัวว่ายูมิจะเจ็บตัวไปด้วย...”“อ๋อ ยูมิไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ ถ้าวันนั้นยูมิไม่มีปืนคงได้โดนพวกคนร้ายตีเอาแล้วล่ะค่ะ แต่โชคดีที่ไม่ได้เจ็บตัว” เธอพูดตอบโยชิไปภายในใจก็นึกสงสัยว่าเขารู้ได้ยังไงว่าเหตุการณ์ที่โจอิถูกทำร้ายมีเธออยู่ด้วย“ดีแล้วล่ะ พี่เป็นห่วงแทบแย่” ชายหนุ่มไม่พูดเปล่าฉวยโอกาสนี้ลูบหัวคนตัวเล็กเบาๆ เพื่อทำคะแนน“...เป็นห่วงยูมิขนาดนั้นเลยเหรอคะ”“ใช่ครับ พี่เคยชอบยูมิยังไง ตอนนี้ก็ยังเป็นแบบนั้นอยู่...”“...”“ถึงพี่จะถอยให้ไอโจอิ แต่พี่ก็ยังเลิกชอบยูมิไม่ได้อยู่ดี” เขาจ้องดวงตาคู่กลมโต เพื่อหวังให้คนที่ได้ยินคำหวานนั้นติดกับและเชื่อว่าเขารู้สึกแบบนั้นกับเธออยู่จริงๆ แม้ว่าตอนนี้จะไม่ได้รู้สึกอย่างที่พูดซะทีเดียว เพราะมีความอยากเอาชนะเพื่อนแค้นมากกว่าความชอบที่มีให้กับสาวสวยและเมื่อร

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : นัดทานข้าวมื้อพิเศษ--------------------------------------------------------------------------เช้าวันรุ่งขึ้น...คืนทั้งคืนยูมิใช้ไปกับการนอนคิดถึงเรื่องนัดของวันนี้ และโชคดีที่เธอได้ที่ปรึกษาอย่างโจดินพี่ใหญ่ที่ให้ความช่วยเหลือเต็มที่กับเรื่องที่เธอจะทำ เพราะเขาเองก็อยากจะจัดการกับโยชิขั้นเด็ดขาดเช่นกัน...ปุก! ปัก! มือน้อยรัวหมัดใส่ที่ล่อเป้าที่ลูกน้องเป็นคนจับเพื่อเตรียมตัวร่างกายให้พร้อมกับนัดสำคัญในช่วงบ่ายนี้ แม้ว่าร่างกายของเธอจะไม่ได้แข็งแรงพอที่จะสู้แรงชายได้แต่ก็แข็งแรงขึ้นกว่าเมื่อก่อนอย่างเห็นได้ชัด ความมุ่งมั่นที่มีก็เต็มเปี่ยมเพราะมีความแค้นเป็นแรงผลักดัน“แฮ่กๆ เตรียมลูกน้องเราให้พร้อม อย่าให้มันไหวตัวทัน…”“ครับนายหญิง”ยูมิแกะผ้าพันมือออกก่อนจะขึ้นลู่วิ่งและวิ่งอยู่บนนั้นไปพร้อมกับการย้ำคิดย้ำทำ ถึงเรื่องที่ทำให้เธอแค้นใจจนคิดอยากเอาคืนเพราะยิ่งเวลานัดเข้าใกล้มากขึ้นเท่าไหร่ก็ทำความแค้นภายในใจที่มีมากขึ้นจนไม่อาจห้ามสีหน้าไว้ได้ ใบหน้าที่เคยน่ารักสดใสเวลานี้แสดงออกถึงความไม่เป็นตัวตนเดิม เพราะมีความร้ายกาจแทรกซ