29. Part : นัดทานข้าวมื้อพิเศษ

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : นัดทานข้าวมื้อพิเศษ

--------------------------------------------------------------------------

เช้าวันรุ่งขึ้น...

คืนทั้งคืนยูมิใช้ไปกับการนอนคิดถึงเรื่องนัดของวันนี้ และโชคดีที่เธอได้ที่ปรึกษาอย่างโจดินพี่ใหญ่ที่ให้ความช่วยเหลือเต็มที่กับเรื่องที่เธอจะทำ เพราะเขาเองก็อยากจะจัดการกับโยชิขั้นเด็ดขาดเช่นกัน...

ปุก! ปัก! มือน้อยรัวหมัดใส่ที่ล่อเป้าที่ลูกน้องเป็นคนจับเพื่อเตรียมตัวร่างกายให้พร้อมกับนัดสำคัญในช่วงบ่ายนี้ แม้ว่าร่างกายของเธอจะไม่ได้แข็งแรงพอที่จะสู้แรงชายได้แต่ก็แข็งแรงขึ้นกว่าเมื่อก่อนอย่างเห็นได้ชัด ความมุ่งมั่นที่มีก็เต็มเปี่ยมเพราะมีความแค้นเป็นแรงผลักดัน

“แฮ่กๆ เตรียมลูกน้องเราให้พร้อม อย่าให้มันไหวตัวทัน…”

“ครับนายหญิง”

ยูมิแกะผ้าพันมือออกก่อนจะขึ้นลู่วิ่งและวิ่งอยู่บนนั้นไปพร้อมกับการย้ำคิดย้ำทำ ถึงเรื่องที่ทำให้เธอแค้นใจจนคิดอยากเอาคืน

เพราะยิ่งเวลานัดเข้าใกล้มากขึ้นเท่าไหร่ก็ทำความแค้นภายในใจที่มีมากขึ้นจนไม่อาจห้ามสีหน้าไว้ได้ ใบหน้าที่เคยน่ารักสดใสเวลานี้แสดงออกถึงความไม่เป็นตัวตนเดิม เพราะมีความร้ายกาจแทรกซ้อนอยู่…

ช่วงบ่ายของวัน...

เมื่อเวลานัดมาถึง โยชิก็ขับรถเข้ามาที่บ้านเธอก่อนเวลาเพื่อแสดงให้เธอเห็นว่าเขาอยากมาเจอเธอแค่ไหน... “พี่ไม่ได้มาเร็วไปใช่ไหมครับ?”

“ไม่เลยค่ะ ยูมิเองก็แต่งตัวรอพี่โยชิอยู่ตั้งนานแล้ว^^” เธอแสดงใบหน้าสดใสและแสร้งพูดบอกเขาไปว่าเธอเองก็รอเจอเขาอยู่เช่นกัน

ภายใต้การแต่งตัวน่ารักแสนหวานของยูมิ กลับซ่อนอาวุธป้องกันตัวไว้มากมาย ทั้งด้านในถุงเท้ายาวคาวาอีที่ซ่อนมีดพับคมไว้ ด้านในกระเป๋าถือสีชมพูที่มีปืนพกสั้นขนาดสี่สิบห้า ความจุลูกกระสุนเจ็ดนัด ปืนที่เธอใช้ฝึกฝนจนคร่องมือ เธอพกมันไว้เพื่อเอาตัวลอดจากเหตุการณ์ที่ยากเกินกำลังเธอจะรับมือไหว

“เชิญครับ”

โยชิแสดงความเป็นสุภาพบุรุษด้วยการเปิดประตูเชิญสาวสวยขึ้นรถ ในหัวของเขาเวลานี้คิดว่าเธอติดกับแผนการของเขา แต่หารู้ไม่ว่าตัวเขาเองกำลังเดินเข้าไปติดกับของสาวสวยหน้าซื่อที่เขาเผลอประมาทในตัวเธอ

ร้านอาหารญี่ปุ่น...

เมื่อเดินเข้ามาภายในร้านก็เจอกับพนักงานต้อนรับที่ใส่ชุดกิโมโน และเธอจะเป็นคนนำลูกค้าไปยังห้องทานอาหารสุดไพรเวท ที่ถูกจัดเป็นห้องเพื่อให้มีความเป็นส่วนตัวในการรับประทานอาหารมื้อสุดพิเศษนี้

ด้านในถูกตกแต่งสไตล์ญี่ปุ่นดั้งเดิม และในหนึ่งวันจะรับลูกค้าเพียงไม่กี่กลุ่มเท่านั้น ซึ่งห้องที่โยชิจองไว้ก็เป็นห้องทานอาหารแบบคู่รัก ที่มีประตูอีกบานเป็นห้องเชื่อมติดกันอยู่ด้านในสำหรับบริการคู่รักโดยเฉพาะ

ที่นี่เปรียบเสมือนม่านรูดเกรดพรีเมียมดีๆ นี่เอง มีบริการทั้งอาหารมื้อพิเศษและห้องบริการสำหรับการร่วมรัก อีกทั้งที่นี่ก็ยังเคยเป็นสถานที่เดทของเขากับแฟนเก่าของโจอิอีกด้วย

“ยูมิอยากทานอะไรสั่งได้เลยนะครับ ที่นี่อาหารอร่อยทุกอย่างเลย” โยชิพูดบอกกับสาวสวยที่กำลังจดจ่อกับเมนูอาหาร

“น่ากินทุกอย่างเลยค่ะ”

ยูมิเงยหน้าขึ้นบอกชายที่พาเธอมาที่นี่ และเห็นว่าเขากำลังลุกขึ้นจากที่นั่งของตนและเดินมานั่งลงที่นั่งข้างเธออย่างใกล้ชิด “พี่มาที่นี่บ่อย เดี๋ยวพี่ช่วยแนะนำเมนูให้นะครับ”

โยชิเขยิบเอาหน้าเข้ามาใกล้กับใบหน้าของยูมิ เพื่อแสร้งทำว่าจะช่วยแนะนำเมนูอาหาร มือด้านขวาจับประคองมือน้อยที่ถือแผ่นกระดาษเมนูไว้ และใช้มืออีกข้างที่ว่างอยู่อ้อมไปโอบเอวคอดบางของคนตัวเล็ก

“อันนี้อร่อยนะ ลองทานดูไหมครับ”

“ได้ค่ะ พี่โยชิเลือกเลย ยูมิทานได้หมด” เธอหันไปพูดตอบกลับโยชิโดยที่สู้กลับสายตาของเขา แม้เวลานั้นใบหน้าของทั้งคู่จะใกล้กันเพียงแค่ปลายจมูกเธอก็ไม่คิดถอยหนี เพราะอยากให้เขาตายใจคิดว่าเธอสมยอมพร้อมใจทำความชั่วลับหลังโจอิแฟนหนุ่ม

ชายหนุ่มกลืนน้ำลายอึกใหญ่และยกยิ้มขึ้นเล็กๆ เพียงแค่เห็นท่าทางของยูมิที่ดูเหมือนจะเล่นด้วย และแค่คิดว่าตนจะได้กินเด็กอายุสิบเก้า สาวสวยที่เป็นของโจอิเพื่อนรักเก่าเขาก็อดใจรอแทบไม่ไหว

“อาหารจะพร้อมเสิร์ฟในอีกยี่สิบนาที ขอให้ท่านสนุกกับกิจกรรมฆ่าเวลานะคะ” เสียงพนักงานสาวพูดด้วยความสุภาพ เมื่อคนทั้งคู่สั่งอาหารเสร็จก่อนจะโค้งคำนับในท่านั่ง และค่อยๆ ถอยหลังลุกออกจากห้องไป

“รออาหารตั้งยี่สิบนาที เราทำอะไรดีคะ” ดวงตาโตหวานหันมองจ้องใบหน้าของชายหนุ่ม เพื่อรอฟังคำแนะนำจากเขา

“ที่นี่มีห้องลับด้วยนะ เราไปดูกันดีไหมครับ” ใบหน้าคมยื่นเข้ามาใกล้ใบหน้าสวยหวาน ในขณะที่พูดบอกเธอพร้อมกับใช้ปลายจมูกโด่งเขี่ยไปที่ปลายจมูกเล็กของเธออย่างมีอารมณ์

“ในห้องนั้นน่าจะมีอะไรให้เราทำ”

“…ดีเลยค่ะ”

สิ้นเสียงพูดตอบรับของคนตัวเล็ก โยชิก็ดันตัวลุกขึ้นและดึงมือน้อยพาเข้าห้องที่อยู่ติดกันนั้น เมื่อเปิดประตูบานเลื่อนไม้ออก ก็เห็นเข้ากับที่นอนสไตล์ญี่ปุ่นถูกปูอยู่ที่พื้นห้อง ร่างเล็กถูกดึงเข้ามาแนบชิดร่างสูงก่อนที่ซอกคอขาวหอมจะถูกพรมจูบด้วยริมฝีปากสกปรกของอีกคน ที่พุ่งเข้ามาหาเธอแบบไม่ทันตั้งตัว

“อ๊ะ เดี๋ยวสิคะพี่โยชิ”

“ทำไมล่ะครับ ยูมิเองก็คิดเหมือนที่พี่คิดไม่ใช่เหรอ จะต้องรออะไรอีก” โยชิพูดอย่างร้อนใจ สองมือที่ประครองเอวบางอยู่ถูกดึงเข้าแนบชิดลำตัวสูงในตอนที่ชายหนุ่มดันเป้าแข็งเข้าหาลำตัวเล็กของยูมิ เพื่อบอกให้เธอรู้ว่าเขาทนรอต่อไปไม่ไหวแล้ว

“หรือยูมิกลัวไอโจอิมันรู้เรื่องนี้เหรอ?”

“เปล่าค่ะ ยูมิแค่คิดว่าเราจะทำเรื่องแบบนั้นหลังกินข้าวเสร็จ ก็เลย…”

เธอพยามพูดถ่วงเวลาอีกคน เพราะรอให้ถึงเวลาที่จะโต้กลับในตอนที่เหมาะสม แต่กลับโดนผลักล้มลงนอนกับที่นอน และกดทับไว้ด้วยร่างหนาของอีกคนที่ใจร้อนรุ่มจะทำแต่เรื่องอย่างว่า

“ทำตอนนี้หรือตอนกินข้าวเสร็จก็ได้ทำอยู่ดีไม่ใช่เหรอครับ ของพี่แข็งมาตั้งนานแล้ว เราเริ่มกันเลยดีกว่านะ...” ร่างหนาพูดพร้อมกับบดเบียดแกนใหญ่เข้าหาท้องน้อยของคนตัวเล็ก ใบหน้าคมส่งสายตาอ้อนวอนไปยังคนใต้ล่าง

“งั้นยูมิขอทำเองได้ไหมคะ”

เธอคิดว่าการถูกคร่อมร่างอยู่แบบนี้เป็นการเสียเปรียบศัตรู จึงหาเรื่องย้ายตัวเองขึ้นไปข่มอีกคนด้านบนแทน ริมฝีปากของเธอถูกอีกคนโน้มลงมาบดจูบ และปากเล็กของคนใต้ร่างก็ทำคนด้านบนมีอารมณ์จนเขาปล่อยตัวปล่อยใจ และยอมทิ้งร่างกายลงนอนบนที่นอนนุ่มๆ เพื่อให้คนตัวเล็กขึ้นมาคร่อมด้านบนตัวของเขาแทน อย่างไม่ทันระวังตัว

ทันทีที่เธอย้ายมาอยู่ด้านบนก็เป็นเวลาที่เธอจะเอาคืนกับคนชั่ว มือน้อยลากไปล้วงมีดพับที่ซ่อนไว้ในถุงเท้ายาวขึ้นมาในขณะที่ริมฝีปากของทั้งคู่ยังบดจูบกันอยู่ ก่อนที่เธอจะเซอร์ไพรส์คนใต้ร่างด้วยมีดแหลมคมที่ลากขึ้นมาจ่ออยู่ที่ปลายคางของเขาอย่างไม่ทันตั้งตัว

“ถุย!” คนตัวเล็กสะบัดหน้าถุยน้ำลายทิ้งไปข้างๆ เพราะขยะแขยงกับจูบน่ารังเกียจเมื่อครู่

ในขณะที่อีกคนเริ่มรู้ตัวว่าเขานั้นกำลังอยู่ในอันตราย เมื่อเห็นท่าทางของยูมิที่เปลี่ยนไป และความรู้สึกถึงบางอย่างที่แหลมคมจ่ออยู่ใต้คางของเขา

“จะทำอะไรยูมิ?”

“เอาคืนให้ผัวของยูมิไงคะ...” ดวงตาร้ายกาจบนใบหน้าสวยหวาน วาดมองคนใต้ล่างด้วยความแค้นใจ

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~

sds