Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 10

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เธอเป็นของฉันยูมิ--------------------------------------------------------------------------หลังจากที่ครอบครัวของเรามีข่าวดีเรื่องที่นิเฌอกำลังจะมีหลานให้ฉัน มันก็ทำให้ฉันสบายใจมากขึ้น หมดห่วงกับเรื่องครอบครัวของลูกชายคนโตไปหนึ่ง ส่วนโจไซก็ไม่น่าเป็นห่วงอะไร เพราะเขาเป็นผู้ชายที่น่ารักอ่อนโยนเดี๋ยวก็หาแฟนได้ไม่ยาก แต่คนที่น่าเป็นห่วงที่สุดก็คงเป็นเจ้าโจอิลูกชายคนเล็กของฉันนี่แหละ ที่นับวันยิ่งโตก็ยิ่งดื้อ และดูไม่มีทีท่าว่าจะหาเมียเลย เอาแต่ต่อยตีสร้างเรื่องไปวันๆ ทั้งที่ตอนนี้เขาก็อายุใกล้จะสามสิบแล้ว...“จะออกไปไหนครับคุณฮารุ?” โจอิเอ่ยถามผู้เป็นแม่ ที่เดินถือกระเป๋าทำท่าจะขึ้นรถออกจากบ้านไปไหนสักที่“แม่จะไปเยี่ยมยูมิที่บ้านน่ะ” หลังจากที่เจอหน้ายูมิครั้งล่าสุด เธอก็เก็บตัวเงียบอยู่ที่บ้านเช่นเดิมไม่ได้ออกไปไหน จนคุณฮารุอยากไปดูให้เห็นกับตาว่าตอนนี้เธอเบาความเศร้าใจเรื่องพ่อที่จากไปได้แล้วอย่างที่เธอเคยพูดบอกเมื่อครั้งที่เจอกันล่าสุด“ผมไปด้วย” พอรู้ว่าแม่ของเขาจะไปไหน โจอิก็เกิดอยากตามไปด้วยเพื่อหาเรื่องสนุกๆ ทำแก้เบื่อ และค

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : คนเถื่อน NC--------------------------------------------------------------------------ห้องนอนยูมิ เวลาสามทุ่มครึ่ง...เมื่อถึงเวลาเข้านอน ยูมิก็เดินตรวจบริเวณรอบห้องให้แน่ใจว่าไม่มีกลอนประตูไหนที่เธอยังไม่ล็อก โดยเฉพาะกลอนประตูหน้าห้องนอนของเธอ“ล็อก กลอน แล้ว ล็อก กลอน แล้ว โอเคยูมินอนได้...”หลังจากที่คนตัวเล็กเจ้าของห้องพูดเน้นย้ำประโยคนั้นอยู่ถึงสองครั้งสองครา เพื่อให้แน่ใจว่าเธอไม่ได้ลืมทำสิ่งสำคัญนั้นก่อนเข้านอน เพราะเธอรู้ดีว่าตอนนี้ที่บ้านมีคนน่ากลัวนอนค้างคืนอยู่ที่นี่ด้วย จึงต้องระวังตัวเป็นอย่างมาก...เมื่อแน่ใจว่าเธอรักษาความปลอดภัยทุกอย่างดีเยี่ยม ยูมิก็กลับขึ้นเตียงมานอน “หาว~”ภายในห้องนอนของเธอเวลานี้ มีเพียงแสงสว่างจากโคมไฟที่หัวเตียงดวงเล็กๆ เท่านั้น แต่แสงนั้นก็ไม่ได้รบกวนการนอนของเธอเลย ผ้าห่มผืนหนานุ่มที่เธอห่มอยู่นั้นมันอุ่นซะจนทำให้คนตัวเล็กหลับสบายได้ในทุกคืน และในคืนนี้ก็เช่นเดียวกัน...เวลาช่วงสี่ทุ่มครึ่ง หลังจากที่ยูมิหลับไปได้ไม่นาน...แก๊ก!เงาดำของคนร่างสูงค่อยๆ คืบคลานเข้ามาใกล้ร่างเล็กที่นอนหลับไ

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : พี่ชายปีศาจ NC--------------------------------------------------------------------------บ้านยูมิ ช่วงห้าโมง...เอี๊ยด! กึก!เมื่อคนบ้าเจ้าอารมณ์จอดรถสนิทเขาก็รีบเปิดประตูรถเพื่อลงไปลากน้องสาวของเขาเข้าไปเคลียร์ในบ้าน ถึงเรื่องที่ทำให้เขาโกรธเป็นฟืนเป็นไฟอยู่ในตอนนี้“ยูมิเจ็บนะ พี่โจอิ” เธอพยายามพูดกับเขาด้วยคำพูดที่ดีที่สุดเท่าที่จะพูดได้ในตอนนั้น เพื่อหวังให้เขาใจเย็นลงห้องนอนยูมิ...ฟุบ!เมื่อลากน้องสาวขึ้นมาถึงด้านบนห้องนอนของเธอ เขาก็เหวี่ยงเธอขึ้นเตียงอย่างไม่ปราณี “มึงกล้าลองดีใช่ไหม?”“ยูมิยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ ก็แค่บังเอิญไปเจอกับพี่โยชิที่นั่นเอง...” เจ้าของร่างบางพูดบอกคนคลั่ง ที่เวลานี้แสดงความโกรธออกมาจนทำเธอหวาดกลัวตัวสั่นไปหมด“บังเอิญเหรอ?”“อ๊ะ! พี่โจอิทำแบบนี้ทำไม ฮือ~” ร่างบางพูดด้วยเสียงสั่นเครือและยกไหล่ขึ้นสูงเพราะรู้สึกเจ็บที่ต้นแขนของเธอ ที่ถูกมือหนาบีบระบายความโกรธอยู่ตอนนี้“เพราะมึงเป็นของกูไง กูไม่อนุญาตให้หมาตัวไหนมาแตะต้อง เคยบอกไปแล้วไม่ใช่หรือไง...”“ฮือ ยูมิเจ็บนะ” เธอร้องให้ปล่อยโฮออกมา เมื่อสอ

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ตาแป๋วสู่เสือ--------------------------------------------------------------------------ฟิตเนส ในช่วงเย็นของวันรุ่งขึ้น...อาการปวดของยูมิเริ่มดีขึ้นในช่วงตื่นนอน แต่เมื่อถึงช่วงเย็นที่ต้องเข้าฟิตเนสก็เหมือนว่าจะเริ่มมีอาการปวดตามร่างกายขึ้นมาอีกรอบ...“แฮ่กๆ พอหรือยังคะพี่โจอิ” คนตัวเล็กส่งเสียงหอบเหนื่อยอยู่บนจักรยานออกกำลังกาย หลังจากปั่นต่อเนื่องมาเกือบยี่สิบนาที“เดี๋ยวให้หยุดแล้วจะบอกเอง ปั่นต่อไป…” โจอิที่อยู่บนลู่วิ่งข้างๆ พูดตอบคำถามของน้องสาว เขาทั้งมาเพื่อเป็นเทรนเนอร์ให้กับยูมิและตั้งใจมาออกกำลังกายฟิตหุ่นของตัวเองด้วยเช่นกัน“ตามติดยูมิเป็นหมาตามเจ้าของเลยนะมึง” เสียงทุ้มคุ้นหูดังขึ้นที่ลู่วิ่งข้างๆ ของโจอิ ซึ่งเมื่อเขาได้ยินเสียงก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นใครร่างสูงกดหยุดลู่วิ่งและเดินย่ำอยู่บนนั้นช้าลง ก่อนจะทำเมินคำพูดนั้นและลงจากลู่วิ่งไปคว้าแขนน้องสาวของเขาลงจากจักรยานออกกำลังกายเพื่อที่จะพาเธอออกจากฟิตเนส แต่โยชิกลับเดินมาขวางหน้าไว้ราวกับอยากยั่วโมโหคนอารมณ์ร้อน“บังเอิญเจอกันอีกแล้วนะครับน้องยูมิ”“บังเอิญเหี้ยอะไ

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : พี่ชายขี้หวง--------------------------------------------------------------------------ห้องรับแขกภายในบ้าน...หลังจากโจดินเค้นความจริงจากน้องชายจนรู้ความชั่วทั้งหมดที่โจอิก่อไว้กับยูมิ สองคนพี่น้องก็เดินเข้ามาที่ห้องรับแขกและตกลงว่าจะเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ เพื่อรอพูดคุยหาทางออกเรื่องนี้ร่วมกันอีกครั้งสภาพของโจอิเวลานี้ดึงความสนใจจากทุกคนเป็นอย่างมาก เพราะไม่เพียงแค่เสื้อสูทสีดำที่ใส่แมทกับกางเกงนอนลายสก็อต แต่ยังมีแผลแตกบริเวรโหนกแก้มและมุมปากอีกด้วยที่ทำคนเป็นแม่มีคำถามเต็มหัวไปหมด“ทำไมแต่งตัวแบบนั้นล่ะโจอิ แล้วหน้าไปโดนอะไรมาอีก?”“ไม่เท่ห์เหรอครับ” คนกระล่อนยืนโพสท่าหล่อโชว์แม่ของเขาอย่างไม่มีสลดกับเรื่องที่เจอมาก่อนหน้า“ตาลูกคนนี้หนิ หาเรื่องเจ็บตัวได้ทุกวันเลยจริงๆ ...” คุณฮารุพูดดุลูกชายคนเล็กของเธอด้วยความเป็นห่วง แต่หารู้ไม่ว่าแผลนั้นเกิดจากน้ำมือของโจดินผู้เป็นพี่ชาย“รู้เพศน้องหรือยังคะ?”“ยังเลยค่ะ”“ยูมิขอฟังเสียงน้องหน่อยได้ไหมคะ?” เธอพูดขอนิเฌอจบก็เอียงหูแนบไปกับท้องทว่าเวลานั้นมีสายตาคู่หนึ่งจ้องมองสบตาเธออย