登入[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : ผู้ต้องสงสัยเบอร์หนึ่ง -------------------------------------------------------------------------- “พี่รู้เรื่องมาจากเพื่อนน่ะ เห็นมันบอกว่าไอโจอิโดนรอบทำร้ายตอนนี้นอนรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล พี่ก็เลยขับรถมาถามยูมิที่บ้านนี่แหละ พี่เป็นห่วงกลัวว่ายูมิจะเจ็บตัวไปด้วย...” “อ๋อ ยูมิไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ ถ้าวันนั้นยูมิไม่มีปืนคงได้โดนพวกคนร้ายตีเอาแล้วล่ะค่ะ แต่โชคดีที่ไม่ได้เจ็บตัว” เธอพูดตอบโยชิไปภายในใจก็นึกสงสัยว่าเขารู้ได้ยังไงว่าเหตุการณ์ที่โจอิถูกทำร้ายมีเธออยู่ด้วย “ดีแล้วล่ะ พี่เป็นห่วงแทบแย่” ชายหนุ่มไม่พูดเปล่าฉวยโอกาสนี้ลูบหัวคนตัวเล็กเบาๆ เพื่อทำคะแนน “...เป็นห่วงยูมิขนาดนั้นเลยเหรอคะ” “ใช่ครับ พี่เคยชอบยูมิยังไง ตอนนี้ก็ยังเป็นแบบนั้นอยู่...” “...” “ถึงพี่จะถอยให้ไอโจอิ แต่พี่ก็ยังเลิกชอบยูมิไม่ได้อยู่ดี” เขาจ้องดวงตาคู่กลมโต เพื่อหวังให้คนที่ได้ยินคำหวานนั้นติดกับและเชื่อว่าเขารู้สึกแบบนั้นกับเธออยู่จริงๆ แม้ว่าตอนนี้จะไม่ได้รู้สึกอย่างที่พูดซะทีเดียว เพราะมีความอยากเอาชนะเพื่อนแค้นมากกว่าความชอบที่มีให้กับสาวสวย และเมื่อรู้ว่าเธอกลายเป็นของโจอิเพื่อนรักเก่าไปแล้ว เขาก็เกิดอยากได้ตัวเธอมากขึ้นเป็นทวีคูณ และยิ่งปลายทางของชัยชนะเป็นการควบรวมแก๊งของเธอแล้วด้วย มันยิ่งทำให้เธอมีค่ากับเขามากในเวลานี้ “ขอโทษที่พี่ยังตัดใจจากยูมิตอนนี้ไม่ได้นะครับ” “ไม่เป็นไรค่ะยูมิเข้าใจ ยูมิเองก็เคยตัดใจจากใครคนหนึ่งยากเหมือนกัน...” แววตาของยูมิเปลี่ยนไปทีละนิด เธอเริ่มคิดอยากจะทำตัวให้กลมกลืนกับโยชิ ด้วยการใส่หน้ากากเข้าหาเขาเหมือนกับที่เขาทำกับเธอ “มือไปโดนอะไรมาเหรอครับ” ตาคมเหลือบไปเห็นแผลถลอกที่ฝ่ามือของสาวสวย เพราะมือเล็กของเธอนั้นแดงอย่างเห็นได้ชัด “...ยูมิหกล้มน่ะค่ะ พี่โยชิเป่าให้ยูมิหน่อยได้ไหม” เธอแสร้งพูดโกหกว่าแผลที่มือเกิดจากความซุ่มซ่าม ทั้งที่จริงแล้วเกิดจากการฝึกซ้อมป้องกันตัวอย่างหนัก มือน้อยยื่นเข้าใกล้ปากพร้อมกับส่งตาหวานให้โยชิ เพื่ออ้อนเขาให้ติดกับดักของเธอ และเผยความชั่วภายในออกมาให้เธอเห็นมากกว่าที่เขาหลุดปากพูดออกมาในก่อนหน้า พู่~ โยชิทำตามที่สาวสวยขอ และเขาก็ชอบใจที่เห็นว่าเธอตอบโต้เขากับด้วยการอ่อยเบาๆ เช่นนี้ “เจ็บมากหรือเปล่าครับ?” “เจ็บมากเลยค่ะ ที่หัวเข่ายูมิก็เป็นแผลด้วย” “ทีหลังเดินระวังๆ นะครับ” “ยูมิอ่อนแอแบบนี้ ก็เลยต้องหาแฟนที่เข้มแข็งแบบพี่โจอิมาดูแล แต่เสียดายที่เขาเจ้าอารมณ์ไปหน่อย ไม่งั้นคงน่าอยู่ด้วยกว่านี้” ยูมิพูดบ่นถึงข้อเสียของแฟนหนุ่มที่เธอเคยทำความเข้าใจกับมันไปแล้ว แต่เพราะต้องการแน่ใจว่าโยชิเป็นคนชั่วอย่างที่เธอคิด จึงพูดวัดใจเขาด้วยคำที่ด้อยค่าแฟนของเธอ “ไอโจอิมันเก่งแค่เรื่องใช้แรง แต่ไม่เก่งใช้สมอง เวลามีเรื่องก็เลยเอาตัวเองเข้าไปเจ็บตัวตลอดจนกลายเป็นพวกชอบใช้ความรุนแรง... พี่เป็นห่วงยูมิมากเลยนะครับ กลัวว่าวันนึงมันจะทำร้ายยูมิเข้า ถ้าพี่ได้เป็นคนดูแลยูมิแทนมันก็คงดี...” หน้าคมยื่นเข้าหาใบหน้าสวยหวานของคนตัวเล็กและแสดงความอ่อนโยนให้เธอเห็น ทว่าเธอกลับมองไม่เห็นมันเลย แต่ที่เห็นและสัมผัสได้เวลานี้คงเป็นความชั่วร้ายที่มาในคราบของคนใจดี “...” “ถ้ายูมิต้องการใครสักคนเพื่อปกป้องพี่เป็นให้ยูมิได้นะ ทำให้ยูมิได้ทุกอย่างที่ยูมิอยากให้ทำเลย...” “จริงเหรอคะ ที่ว่าทุกอย่างที่ยูมิอยากให้ทำ” ยูมิเล่นหูเล่นตากลับใส่อีกคน เพื่อให้เขาเข้าใจไปว่าเธอก็สนใจข้อเสนอที่เขายื่นให้เหมือนกัน “จริงครับ ขอแค่ยูมิบอก พี่จะทำให้ทุกอย่าง” “ดีจัง พี่โจอิไม่เคยพูดแบบนี้ให้ยูมิได้ยินเลย เฮ้อ สงสัยว่ายูมิคงจะเลือกแฟนผิดซะแล้ว” “...เลือกผิดก็เลือกใหม่สิครับ” “...” ยูมิไม่ได้พูดตอบกลับอะไรโยชิ เพียงแค่ยิ้มเล็กๆ ให้เท่านั้น “งั้นเดี๋ยวพี่กลับก่อนแล้วกันนะครับ ไว้ถึงบ้านแล้วพี่จะโทรหานะ” “โทรหาเหรอคะ?” “ครับ พี่เปิดเบอร์ใหม่แล้ว ยูมิไม่ต้องเมมน์เบอร์พี่ไว้ก็ได้นะ เดี๋ยวถ้าไอโจอิมันรู้มันจะบล็อกเอาอีก” เขาพูดบอกสาวสวยและแนะนำการกระทำที่เขาและแฟนเก่าของโจอิเคยใช้เพื่อหักหลังคนเจ้าอารมณ์ให้ได้สมสู่กัน “ได้ค่ะ ยูมิจะเก็บไว้เป็นความลับ กลับบ้านดีๆ นะคะ^^” “ครับ^^” เมื่อรถของโยชิเคลื่อนออกไปพ้นรั้วบ้าน สีหน้าของยูมิที่ยิ้มแย้มดูเป็นเด็กใสซื่อก็เปลี่ยนไป เธอมีความโกรธแค้นให้เห็นเพราะคนที่เพิ่งจากออกไป เขาแสดงธาตุแท้ให้เห็นว่าเขามีส่วนทำให้แฟนหนุ่มของเธอต้องเจ็บตัว “ถ้าเป็นพี่โยชิจริงๆ ยูมิไม่ปล่อยไปแน่...” ยูมิที่ไม่เคยคิดแก้แค้นหรือเอาคืนใคร เวลานี้เธอกลับอยากเป็นคนใช้ความรุนแรงดูบ้าง เพื่อบรรเทาความโกรธภายในใจของเธอให้เบาบางลง... ตืดด~ “ว่าไงยูมิ?” “พี่โยชิมาหายูมิที่บ้านค่ะ เขาพูดจาแปลกๆ กับเรื่องวันที่พี่โจอิโดนทำร้าย” “ยังไง?” “เขารู้ว่ายูมิอยู่ที่นั่นด้วย รู้ว่าพี่โจอิกำลังรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลตอนนี้ ...แล้วเขาก็ยังพูดเสนอตัวว่าอยากจะดูแลยูมิอีกด้วยนะคะ ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้เข้าใจจริงๆ กับเรื่องที่ยูมิบอกว่าคบอยู่กับพี่โจอิ…” ยูมิคิดว่าโยชิเข้าใจถึงสถานะของเธอและโจอิตั้งแต่วันที่เธอพูดบอกไปแบบนั้น แต่กลายเป็นว่าที่เขาบอกจะถอย ไม่ได้ถอยจริงแต่เป็นการเดินหน้าสุดกำลังมากกว่า “ไอเวรนี่อีกแล้ว ไม่รู้ว่าจะตามกัดไอโจอิมันไปถึงไหน...” พี่ใหญ่พูดอย่างรู้เรื่องราวในอดีตของน้องชาย ที่เคยถูกเพื่อนรักหักหลังด้วยการแอบมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับแฟนสาวคนเก่าของโจอิ ทั้งคู่ลักรอบทำชั่วร่วมกันอย่างตั้งใจ และในวันที่โจอิจับได้ เขาก็ได้เห็นธาตุแท้ของแฟนสาวที่เขาเคยรักเทียบเท่าชีวิต ว่าเธอเพียงแค่ต้องการสิ่งที่ดีพร้อมกว่า ไม่ใช่ผู้ชายที่มีดีแค่เรื่องบนเตียงอย่างเขา… -------------------------------------------------------------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~ sds[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : END.--------------------------------------------------------------------------หนึ่งปีต่อมา...ณ คฤหาสน์หลังใหม่ครอบครัวตระกูลโจย้ายเข้ามาอยู่ที่คฤหาสน์หลังใหม่นี้เมื่อสามเดือนก่อนหลังจากที่ใช้เวลาก่อสร้างนานหลายเดือน ซึ่งคฤหาสน์หลังใหม่นี้สร้างบนเนื้อที่เกือบห้าสิบไร่ และล้อมรอบไปด้วยป่าเขา ธรรมชาติอันร่มรื่น ที่ให้ความรู้สึกสบายใจเมื่อได้พักอยู่ที่แห่งนี้ห้องนอนโจไซ...หลังจากที่ชิคุณเดินออกจากเส้นทางการเป็นนักฆ่า เธอก็เลือกบริจาคทรัพย์สินที่มีทั้งหมดของเธอให้กับผู้ยากไร้ และให้สัญญากับตัวเองไว้ว่าเธอจะไม่ฆ่าชีวิตทุกชีวิตบนโลกนี้อีกอย่างที่เคยทำผิดมา“ยังไม่เลิกถักอีกเหรอชิ ดึกแล้วนะครับ” โจไซเอ่ยถามกับแฟนสาวคนสวยของเขา ที่เวลานี้ยังคงนั่งถักหมวกนิตติ้งให้กับฮานิหลานสาวคนสวยในวัยหนึ่งขวบที่อยู่ในวัยน่ารักน่าชัง และตอนนี้ทั้งบ้านก็พากันหลงกับสาวน้อยขี้อ้อนคนนี้ไปตามๆ กัน“ใกล้เสร็จแล้วค่ะ ชิถักได้ครบเซ็ตเลยนะคะ ทั้งเสื้อ กางเกง ถุงเท้า แล้วก็หมวกด้วย...”“งั้นถ้าเสร็จของหลานแล้ว ถักให้ลูกเราบ้างนะครับ”“ลูกเราเหรอคะ?”“ใช่ครั
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ได้เวลาตอบโต้--------------------------------------------------------------------------บ้านคุณนายฮารุช่วงเย็น...หลังจากที่ชิคุณได้รับการรักษาแผลที่ข้อมือจากหมอ เธอก็นอนพักอยู่ที่คอนโดของโจไซจนถึงช่วงบ่าย และมาที่บ้านของคุณหญิงฮารุในช่วงเย็นตามคำชวนของเจ้าบ้าน“คุณฮารุจะให้มันเข้าบ้านมาทำไมครับ น่าจะฆ่ามันทิ้งซะ” คนปากหมาพูดต้อนรับสาวสวยที่เดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับโจไซพี่ชายของเขาสายตาของนิเฌอและยูมิเองก็มองเธอด้วยความหวาดระแวงไม่ต่างจากที่โจอิมองอยู่ เพราะเรื่องราวที่รู้เกี่ยวกับชิคุณ มันทำให้หวาดกลัวที่จะอยู่ร่วมกันกับคนที่เคยปองร้ายชีวิตของทุกคนในครอบครัว“เอาเถอะน่า แม่ว่าเธอคิดถูกแล้วที่เลือกเปลี่ยนข้างตอนนี้ เพราะเธอแค่คนเดียวจะฆ่าเราทั้งครอบครัวมันไม่ง่ายหรอก...”“ตระกูลโจเป็นตระกูลที่ยิ่งใหญ่ ถ้าฉันคิดจะหักหลังพวกคุณ ฉันคงไม่มีแผ่นดินให้อยู่...” ชิคุณพูดบอกสมาชิกทุกคนในครอบครัวที่เปรียบเสมือนเจ้านายผู้ให้ชีวิตใหม่แก่เธอ“ถ้าแกแตะต้องคนในครอบครัวฉันแม้แต่นิดเดียว ฉันจะฆ่าแกด้วยมือของฉันเอง”“พอแล้วน่าโจอิ” โจไซพูดหยุดน้อ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ถวายตัวรับใช้--------------------------------------------------------------------------เมื่อเห็นว่าพี่ชายและแม่เดินออกไปจากห้อง โจไซก็หันมองหน้าสาวสวยที่นั่งกอดผ้าห่มผืนหนาแน่น เพราะด้านในของผ้าที่คลุมร่างเธออยู่นั้นโป๊เปลือยไม่ต่างจากร่างกายของเขา“ไปอาบน้ำกันเถอะ”“คะ? เอ่อ...ท่านประธานไปอาบก่อนเถอะค่ะ”“ไปด้วยกันนี่แหละ เดี๋ยวแม่ฉันรอนาน” ว่าแล้วเขาก็จูงมือสาวสวยลงจากเตียงนอนเดินเข้าห้องน้ำไป เพื่อเตรียมพร้อมที่จะจัดการเรื่องทุกอย่างให้เข้าที่เข้าทางโดยเร็วที่สุดด้านนอกห้องรับแขก...“ลูกรู้เรื่องนี้ก่อนแล้วเหรอ” คุณฮารุพูดถามลูกชายคนโตของเธอที่ดูเหมือนจะไม่แปลกใจเท่าไหร่กับสิ่งที่เขาเห็น“เรื่องโจไซกับเลขาเหรอครับ... ผมก็เพิ่งรู้เมื่อคืนนี้แหละครับ แต่ก็ยังไม่แน่ใจว่าเป็นเรื่องจริงจนมาเห็นพร้อมกันกับคุณฮารุนี่แหละ”“เห็นว่าเพิ่งเข้ามาทำงานได้ยังไม่ถึงเดือนเลยไม่ใช่เหรอ ทำไมตาโจไซถึงใจเร็วใจง่ายแบบนี้ล่ะ” เธอเป็นกังวลกับเรื่องที่ทั้งคู่เพิ่งรู้จักกันได้ไม่นาน“ไอโจไซมันก็เป็นผู้ชายนะครับคุณฮารุ ถ้าอยู่ใกล้ผู้หญิงแล้วไม่มีเรื
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : คนของโจไซ NC--------------------------------------------------------------------------เวลานี้โจไซมั่นใจเต็มร้อยว่าเธอเป็นนักฆ่าที่โยดะส่งมาสังหารครอบครัวของเขาจริงๆ แต่ก็น่าเสียดายที่แผนการของโยดะไม่สำเร็จตามที่หวัง เพราะตอนนี้ชิคุณถูกโจไซรวบตัว และยึดเธอไปเป็นคนของเขาเรียบร้อยแล้วปึกปึกๆๆ!!“อ๊ะๆ! อุบ” ชิคุณใช้มือปิดปากตัวเองไว้ เพราะกลัวว่าลูกน้องที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูจะได้ยินเสียงน่าอายที่พวกเขาไม่ควรได้ยิน แต่เสียงที่ดังกว่าเสียงครางของเธอและเขานั้นเป็นเสียงที่น่าอายไม่ต่างกัน“อ่าส์~ ไม่เจ็บใช่ไหม งั้นฉันขอทำแรงกว่านี้นะ”“แรงกว่านี้อีกเหรอคะ?”“นะชิคุณ~” คนสุภาพทิ้งศีรษะลงคลอเคลียอยู่ที่ข้างใบหูของสาวสวยจนเธอใจอ่อนยอมตบปากรับคำเพราะคำขอแสนออดอ้อนของเขา“นะครับ~”“ก็ได้ค่ะ”ทันทีที่เธอตอบรับโจไซก็อุ้มช้อนร่างบางขึ้นในท่าอุ้มแตง ท่าที่ทำเธอใจสั่นไหวเพราะกลัวว่าเขาจะทำความสาวของเธอบอบช้ำจากท่านี้เหมือนกับครั้งก่อน“จะเอาแล้วนะ”คนตัวสูงยกเบียดร่างบางเข้าแนบชิดกับช่วงกลางตัวของเขา เพื่อให้รูแคบของเธอนั้นหนีบรัดแกนใหญ่เป็นกา
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เปลี่ยนใจยัยตัวร้าย NC--------------------------------------------------------------------------“ท่านประธานจะทำอะไรคะ?” เธอเอ่ยถามคนที่ยื่นริมฝีปากเข้ามาใกล้“ฉันว่างานนี้มันยากไปสำหรับเธอ ไม่คิดแบบนั้นเหรอ” แววตาของโจไซพูดบอกเธอด้วยความเห็นใจที่เธอต้องมารับงานหนักนี้“พูดเรื่องอะไรคะ?”“เธอเปลี่ยนข้างยังทันนะ”“เปลี่ยนข้างอะไรคะ ท่านประธานพูดเรื่องอะไร” ชิคุณยังยืนยันที่จะไม่ยอมรับผิด แม้ข้อเสนอของเขาจะน่าสนใจแค่ไหน แต่เธอก็ยังไม่มั่นใจว่าจะเป็นอย่างนั้นได้จริงๆ“ชิคุณ ฟังฉันนะ...”“...” เธอเงียบฟังตามที่เขาขอ เพราะท่าทางที่อ้อนวอนของโจไซ ราวกับว่าเขากำลังจะพาเธอออกจากจุดที่ดำมืดไปสู่ทางสว่าง“ฉันอยากให้โอกาสเธอได้แก้ตัว ได้เลือกทางเดินใหม่ เพราะถ้ายังยืนยันจะทำแบบนั้น เธอเองจะต้องได้รับผลจากสิ่งที่ทำด้วยเหมือนกัน ฉันคิดว่า... ฉันมีทางออกที่ดีกว่านั้นให้เธอเลือก โดยที่เราทั้งสองฝ่ายจะไม่ต้องสูญเสียสิ่งที่รักไป ฉันไม่ต้องสูญเสียครอบครัว เธอเองก็ไม่ต้องสูญเสียชีวิตของเธอ...”ดวงตาคู่สวยเริ่มสั่นไหวเพราะนั่นคือสิ่งเดียวที่เธอพยาย
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เกลี้ยกล่อม--------------------------------------------------------------------------บริษัทโจไซช่วงเย็น...“เดี๋ยววันนี้เธอเลิกงานเร็วหน่อยก็ได้นะ ฉันว่าจะอยู่เคลียร์งานที่บริษัทต่อ”“...เจ้านายยังไม่กลับฉันจะกลับได้ยังไงคะ”“เธอกลับไปพักก่อนเถอะ”“พรุ่งนี้เป็นวันหยุดแล้ว ยังไงก็ได้พักอยู่ดี”“กลับ...”“ไม่กลับค่ะ ไหนท่านประธานบอกว่าจะทำตามใจฉัน แต่ทำไมถึงเอาแต่สั่งล่ะคะ ฉันบอกว่าอย่าแต่คุณก็จะทำ อะไรที่ไม่ควรทำกับฉันที่เป็นลูกน้องคุณก็ทำต่อหน้าคนอื่น ทั้งเปิดประตูรถให้ฉัน ทำแผลที่เท้าให้ฉัน แล้วยังถือรองเท้าให้ฉันอีก นั่นมันไม่ใช่หน้าที่ของคุณเลยนะคะ ไม่อายคนเขาบ้างหรือไงคะ?” เธอสวดโจไซยับถึงสิ่งที่เขาปฏิบัติกับเธอต่อหน้าทุกคน“ถ้าจะบ่นเยอะขนาดนี้ เธอมาเป็นเมียฉันเลยดีไหม...”“...” ชิคุณเงียบไปก่อนจะเรียกสติกลับคืน “ฉันไม่ได้ต้องการแบบนั้นสักหน่อย ก็คุณเลือกปฏิบัติไม่ถูกจริงๆ ...”“งั้นก็บอกมาสิว่าเธอต้องการแบบไหน ฉันจะได้ทำให้ถูกใจ...” เขาถามเลขาอย่างใส่ใจ เหตุผลก็อาจจะมาจากสิ่งที่เขาคิดว่าทำผิดต่อเธอ“ฉันจะทำงานที่นี่ถึงแค่ส
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : สนามยิงปืน--------------------------------------------------------------------------สองอาทิตย์ต่อมา...ทั้งคู่ได้ใช้เวลาร่วมกันอย่างคนรัก โจอิยังคงกินนอนอยู่ที่บ้านของยูมิและคอยไปรับไปส่งเธอที่มหาลัยอยู่ตลอด อีกทั้งยังเฝ้าตามติดเธอไม่ห่าง ทั
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ฝึกเสือให้เป็นแมว--------------------------------------------------------------------------ชั้นล่างของบ้าน...ทั้งคู่ลงมารับอาหารเช้าด้วยกัน และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่พวกเขาลงมาจากด้านบนห้องด้วยสีหน้าที่สดใสไม่ต่างกัน ซึ่งมันก็เป็นภาพที่แปลกตาส
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : คนของโจอิ NC--------------------------------------------------------------------------จ๊วบ~ใบหน้าสวยหวานของเด็กดื้อถูกประคองมาบดจูบทำโทษ หลังจากที่เธอแกล้งคนพี่ให้เสร็จเร็วกว่าที่เขาต้องการ แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าจะตัดจบทุกอย่างลงได้ในเว
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ทำสัญญา NC--------------------------------------------------------------------------ห้องนอนยูมิ เวลาต่อมา...เมื่อเปิดเข้ามาด้านในห้องก็พบเพียงความว่างเปล่าไม่ต่างจากชั้นล่างของบ้าน ภาพสะท้อนของเธอในกระจกบานใหญ่ที่ดูแปลกตามันทำให้เธอรู้สึกไม