Semua Bab เตียงพิศวาส (nc35+): Bab 121 - Bab 130

          เรื่องราวทุกอย่างที่ดินปืนเคยไปทำได้ไหลออกมาจากปากหนาหยาบกระด้าง ชายหนุ่มเล่าทุกสิ่งทุกอย่างให้หญิงสาวคนรักได้รับรู้ ว่าตลอดเวลานั้นตัวเองทำอะไรมาบ้าง ที่ออกไปทำงานทุกคืนดึกๆ ดื่นๆ จนทำให้สาวเจ้านอนเหงาเพียงลำพังในห้องคับแคบเท่ารูหนูในสลัมแห่งนี้            “ดาจ๋า....ไม่โกรธพี่ปืนแล้วใช่ไหม เรามาทำปัจจุบันของเราให้เป็นสวรรค์กันเถอะนะ พี่รักดามากนะ เพราะรักและไม่อยากเห็นคนที่รักมากกว่าชีวิตต้องลำบากเลยต้องไปทำงานเลวระยำพวกนั้น แต่ต่อไปนี้พี่สัญญาว่าจะเลิกทุกอย่าง จะไม่ทำแล้วงานผิดกฎหมายพวกนั้น”            ชายหนุ่มดีดตัวลุกขึ้น พร้อมกับผลักร่างเล็กที่ตนนอนหนุนตักก่อนหน้านี้นอนลงบนที่นอนที่แสนจะแข็งกระด้างของตน แล้วก็ตามมาด้วยร่างหนาขึ้นทาบทับอย่างรวดเร็ว            “ไม่เอานะพี่ปืน ดาง่วงมากแล้ว ง่วงก็ง่วง นอนกั

“อ๊า! พี่ปืนร้อนเหลือเกิน อูว์! ชอบไหมคะ ชอบไหมที่ดาทำแบบนี้ ชูว์!”            เรียวลิ้นเล็กไล่เลียตั้งแต่ฐานของปืนจนถึงปลายกระบอกปืนอย่างมีความสุข ยิ่งเวลาดินปืนคำรามดังด้วยความเสียวร้อนมากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งชอบและรัวปลายลิ้นไปกับแก่นกายร้อนของชายหนุ่มเร็วเท่านั้น            “โอว์! คนดี คนดีของพี่ปืนจ๋า ยะ...อย่าหยุดนะ อย่าหยุด อ๊า! พี่เสียวร้อนจะแตกแล้ว อ๊า! นั้นแหละดาจ๋า ดาเก่งเหลือเกิน อูว์! โอว์!”            เสียงแหบห้าวดังซ่านด้วยความเสียวแก่นกาย ปวดหนึบจากการเล้าโลมของปลายลิ้นหญิงสาว ยิ่งคนงามดูดกลืนกิน ขบเม้มดูดแรงๆ ยิ่งเสียวซ่านไปถึงทรวง จนต้องคำรามซ่านไม่หยุดปาก            “อูว์! อือ! เต็มปากดีเหลือเกินพี่ปืนขา อ๊า! ซี้ดดด เสียวมากไหมคะ อา! ”       

“พี่ปืนทำไมคะ ทำไมเราต้องวิ่งหนีแบบนี้ มีอะไรบอกดามาสิคะ” ถามอย่างเหนื่อยหอบ เพราะตอนนี้    ชายคนรักทั้งดึงทั้งลากเธอกึ่งวิ่งเลย            “เฮ้ย! มันกับเมียมันหนีไปแล้ว พวกมึงตามมันไป เสี่ยสั่งให้จับมันให้ได้ ไอ้ปืนจับตายได้ แต่เมียมันสวยเสี่ยบอกเอาไปทำเงิน”            ดินปืนยังไม่ทันได้ตอบสาวเจ้า เสียงลูกน้องที่ร้องโวยไล่พวกเขาดังแทรกเข้ามาก่อน            “เดี๋ยวพี่เล่าให้ฟังนะ ตอนนี้เรารีบหนีออกจากสลัมนี้กันเถอะ”            พูดพร้อมกับมองไปทางหลัง เพราะพวกสมุนของเสี่ยกำธรกำลังวิ่งไล่ตามมา ถึงจะอยู่ห่างพอควร แต่ก็ไม่อาจชักช้าได้            “ค่ะพี่ปืน” สาวเจ้าขานรับขณะวิ่ง โดนมีมือหนากอบกุมมือในระหว่างวิ่งตลอด

            “ดี ในที่สุดกูก็รู้ว่ามันพาเมียมันหนีไปไหน”            เสี่ยกำธรนั่งฟังรายงานจากลูกน้อง เขารอมาสองอาทิตย์เต็มๆ กว่าจะรู้ว่าดินปืนพาหญิงคนรักหนีไปอยู่ไหน            แม้นชัยถึงกับยืนไม่นิ่ง เมื่อลูกน้องที่เข้ามารายงานเสี่ยกำธรนั้นรู้ที่อยู่ของลูกพี่ตนแล้ว แล้วแบบนี้จะส่งข่าวยังไง เพราะตัวเองก็เพิ่งรู้ว่าลูกพี่อยู่ไหน เพราะตั้งแต่หนีไปไม่ได้ติดต่อกันเลย            “ไอ้แม้นมึงยืนทำบื้ออะไร จะไปไหนก็ไปสิ พรุ่งนี้พวกแก แกและแกด้วยไอ้แม้น ไปตามล่าตัวไอ้ปืนมาให้ฉัน อย่าลืมนะเว้ยจับเป็นได้ก็จับ ถ้าจับไม่ได้ก็ฆ่ามันซะ แต่เมียมันต้องจับเป็น เพราะมันจะทำเงินให้เราได้ไม่น้อยเลยเชียว” เสี่ยกำธรเอ่ยอย่างหมายมาด            “ครับเสี่ย” แม้นชัยก้มหน้าต

ดินปืนออกมาซื้อของตามที่ยอดยาใจของตนสั่งตั้งแต่เช้ามืด และตอนนี้ก็ได้ของครบแล้ว กำลังจะนั่งรถสองแถวประจำทางกลับ เมื่อขึ้นมาบนรถแล้วชายหนุ่มก็รู้สึกร้อนใจแปลกๆ แต่ก็ไม่รู้ว่าร้อนใจด้วยเรื่องอะไร พอมาถึงที่หมายเขาก็รีบจ่ายค่ารถสองแถวแล้วรีบกลับไปยังบ้าน ไม่รู้ว่ามิดาจะเปิดร้านเสร็จรึยังก็ไม่รู้ แต่ยังไปไม่ถึงร้านเขาก็ได้ยินเสียงร้องโวยวายเข้าเสียก่อน ในนาทีนั้นหัวใจชายหนุ่มหล่นวูบไปอยู่ที่พื้นแล้ว เขาจึงมองไปยังบ้านพักหลังน้อยที่ตนและหญิงสาวอยู่ทันที แล้วสายตาก็เห็นกลุ่มคนชุดดำกำลังทำลายข้าวของ และอีกหนึ่งคนกำลังจับแม่ยอดยาใจของเขาไว้ ถึงแม้ระยะที่สายตามองเห็นจะไม่ใกล้เท่าไหร่ แต่เขาก็มองเห็นได้ชัดว่า     สาวเจ้านั้นกำลังร้องไห้อยู่ ข้าวของในมือหล่นไปกับพื้น ก่อนเขาจะรีบวิ่งเข้าไปยังบ้านด้วยความรีบร้อนและระมัดระวัง ด้วยกลัวว่าอีกฝ่ายจะรู้ตัวว่าตนนั้นมาถึงแล้ว            “บอกมาว่าไอ้ปืนอยู่ใน” หนึ่งในกลุ่มคนชุดดำเอ่ยถามหญิงสาวเพียงคนเดียวที่อยู่ในที่นี้     &n