All Chapters of ลวงรักสาวน้อย: Chapter 121 - Chapter 130

หลังจากที่วนิฐาถูกปรินทร์ทำรักหลายต่อหลายครั้งจนเธอรับเขาไม่ไหวแล้วเขาถึงได้หยุดรุกรานเธอ ทำให้วนิฐานอนอยู่บนเตียงด้วยสภาพเปลือยเปล่าอ่อนแรง และเธอก็นอนคว่ำหน้าน้ำตาไหลออกมาอย่างเสียใจกับสิ่งที่ปรินทร์ทำกับเธออย่างป่าเถื่อน เธอก็เอามือเช็ดน้ำตาแล้วก็ข่มใจตัวเองให้นอนหลับแล้วลืมเรื่องที่เกิดขึ้นไปให้มันเป็นเหมือนความฝัน“ไม่ต้องร้องไห้แล้วนิด พี่ขอโทษ พี่ไม่ได้ตั้งใจจะทำแบบนี้กับนิดนะ” ปรินทร์เอ่ยพูดออกไปอย่างขอโทษกับสิ่งที่เขาทำ เพราะเขาไม่คิดว่าตัวเองจะบ้าบิ่นทำอะไรแบบนั้นเหมือนกัน ถ้าเธอไม่ยั่วโมโหเขามันก็คงไม่เกิดเรื่องแบบนี้หรอก“พี่ไม่ได้ตั้งใจเหรอคะ แต่พี่ข่มขืนนิดไปไม่รู้กี่ครั้ง นี่เรียกว่าไม่ตั้งใจเหรอคะ” วนิฐากำหมัดแน่นหลังจากได้ยินคำพูดนั้นจากเขา เธอจึงเอ่ยพูดต่อว่าเขาไปอย่างอดไม่ได้ “อ่อ พี่ พี่ไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นนะ พี่แค่อยากขอโทษกับสิ่งที่พี่ทำ แล้วก็พี่จะรับผิดชอบกับสิ่งที่เกิดขึ้นเอง พี่ไม่ทำให้นิดเสียหายแน่นอน นิดหันหน้ามาคุยกับพี่ดีๆหน่อยได้ไหม” ปรินทร์พูดบอกไปอย่างเกร็งๆ เพราะเขาก็ทำรุนแรงกับเธอจนมันเกินจะให้อภัยจริงๆ “รับผิดชอบที่พี่ข่มขืนนิดน่ะเหรอคะ ไม่ไ

สามสิบนาทีผ่านไป“พี่พลขา” พอพีชญาอาบน้ำแต่งตัวในห้องน้ำเสร็จแล้ว เธอก็เปิดประตูออกมาจากห้องน้ำด้วยท่าทางเซ็กซี่ ก่อนจะเอ่ยเรียกเกริกพลด้วยเสียงยั่วยวน แต่กลับไม่มีเสียงตอบรับกลับมา ทำให้พีชญาขมวดคิ้วสงสัย เธอจึงเดินออกไปหาเกริกพลทันที“พี่พล พี่จะรีบหลับไปไหนเนี่ย เฮ้อ” พีชญาพูดออกไปก็ทำหน้ามุ้ยอย่างอารมณ์เสีย เมื่อเห็นเกริกพลนอนหลบคาโซฟา พ้อมกับมีไวน์วางอยู่ที่โต๊ะด้านข้างเขา เธอก็เอามือมากุมขมับทันที “อุตส่าห์แต่งตัวมาอ่อยจะจับทำผัว ดันมาหลบใส่ซะนี่ จะมีอะไรไม่ได้ดั่งใจไปกว่านี้อีกไหมเนี่ย เฮ้อ พี่พลคะ พี่พล พี่หลับจริงๆเหรอ พี่พล” พีชญาพูดบ่นออกไปก็เข้าไปนั่งที่โซฟาแล้วเธอก็เอามือเขย่าแขนของเกริกพลเพื่อเรียกเขาให้ตื่น“อื้อ พี่จะนอนแล้วพีช พี่ไม่ไหวแล้ว อื้อ” ด้านเกริกพลที่ดื่มไวน็ไปหลายแก้วจนเขาสามารถข่มตานอนหลบได้อย่างเคลิบเคลิ้ม ก็ขยับตัวนอนหงายแล้วไม่สนใจกับเสียงเรียกในตอนนี้ เพราะเขากำลังนอนหลับอย่างสบายๆ“อีพี่พล นี่จะไม่ยอมตื่นจริงๆใช่ไหมเนี่ย พีชวางแผนมาขนาดนี้แล้วผิดไม่ยอมให้มันล้มเพราะพี่หลับแบบนี้หรอกนะ” พีชญาทำหน้าบึ้งพูดบ่นออกไปก่อนจะมองเขาด้วยสายตาจดจ้องอย่างคาดโทษ

ณ ห้องหอของคู่บ่าวสาวหลังจากที่ทั้งสองอาบน้ำกันเสร็จแล้ว ภารัณก็เอากล่องของขวัญของเจษฎาและคิมหันต์ส่งให้กับปารารินไปด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม เพราะไหนๆสองคนนั้นก็หวังดีอยากให้คืนเข้าหอของเขามันเร่าร้อนแล้ว เขาก็ขอจัดสักหน่อยเถอะ“อะไรคะพี่ภาม” ปารารินมองหน้าของภารัณแล้วก็รับกล่องของขวัญจากเขามาแบบสงสัย“ของขวัญที่เอ็มกับคิมให้เราสองคนเป็นของขวัญแต่งงาน พี่เปิดดูแล้วพี่ว่ามันก็น่าสนใจดีนะ ปรางลองเปิดดูสิ” ภารัณพูดบอกไปก็ยิ้มมุมปากออกไป เพราะคนหื่นอย่างเธอมีเหรอจะไม่สนใจของแบบนี้น่ะ“พวกนี้นี่จริงๆเลย กล้าเอาของแบบนี้มาให้ได้ยังไงกันเนี่ย ลามกจริงๆ” ปารารินพูดออกไปทันทีที่เปิดกล่องแล้วเจอชุดเซ็กซี่ จนเธอถึงกับเงยหน้ามองภารัณอย่างเขินๆ“หึๆ ปรางไม่ชอบชุดพวกนี้เหรอ พี่ว่าถ้าปรางใส่มันคืนนี้คงจะดีไม่น้อยเลยนะ” ภารัณพูดออกไปก็ใช้สายตามองปารารินแบบยั่วๆเธอ“นี่สรุปสองคนนั้นให้มาหรือว่าพี่ภามซื้อมาเอาเองกันแน่คะเนี่ย ดูจากหน้าแล้วดูพี่ภามจะต้องการให้ปรางใส่มันจังเลยนะคะ” ปารารินเอ่ยถามเขาด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “ฮ่าๆ สองคนนั้นซื้อสิ ถ้าพี่ซื้อนะ พี่จะเอาให้มันครบทุกอาชีพเลย หึๆ วันนี้ปรางก็ใส่ชุดน

เช้าวันใหม่ศิลาและชงโคก็ตื่นขึ้นมาอย่างอิ่มเอมหลังจากที่ทั้งสองได้ตกลงปลงใจคบกันแบบจริงจังไปเมื่อคืน แถมยังมีบทรักร้อนๆด้วยกันอีกต่างหาก ทำให้ทั้งตื่นมาก็นอนกอดออดอ้อนกันอยู่บนเตียงอยู่นานสองนาน “ชงโค ผมขอต่อจากเมื่อคืนอีกสักยกได้ไหม” ศิลาเอ่ยถามออกไปอย่างลุ้นๆ เพราะเมื่อคืนเธอเจ็บร่องสาวเขาจึงไม่สามารถทำอะไรกับเธอแบบเต็มที่ได้ ตอนนี้เขาก็เลยเริ่มเอามือไปลูบไล้สะโพกของเธอที่อยู่ใต้ผ้าห่มอย่างชอบใจ“อื้อ คุณ ฉันขอไปทานข้าวก่อนได้ไหม ฉันหิวมาตั้งแต่เมื่อคืนแล้วอ่ะ คุณเล่นสูบเอาเรี่ยวแรงของฉันไปหมด ทานเสร็จแล้วเราก็ค่อยกลับมาที่ห้อง แล้วจากนั้นคุณจะทำอะไรฉันจะตามใจคุณหมดเลย” ชงโคเอ่ยพูดออกไปอย่างต่อรองกับเขา เพราะถ้าเธอตามใจยอมให้เขาเอาตอนนี้ล่ะก็ เธอก็ไม่รุ้ว่าเมื่อไหร่เธอถึงจะได้ออกไปกินข้าว นี่มันก็สายแล้วด้วย เธอหิวจนไส้จะขาดแล้วเนี่ย“หึๆ แบบนี้ค่อยน่าสนใจหน่อย โอเค งั้นเดี๋ยวเราออกไปทานข้าวกันก่อน แล้วจากนั้นก็มาผ่อนคลายกันต่อที่ห้อง อ่อ แล้วอย่าลืมเรื่องของนายปรินทร์นั่นล่ะ ถ้าเจอเขาล่ะก็ คุณต้องบอกเขาไปว่าตอนนี้คุณน่ะคบกับผมแล้ว เข้าใจไหม ผมหวง” ศิลาพูดบอกไปอย่างไม่ลืมศัตรูหัวใ

ภารัณและปารารินก็นั่งทานอาหารกันอยู่ที่ห้องอาหารสุดหรูอย่างมีความสุข หลังจากที่ได้เข้าห้องหอและเป็นสามีภรรยากันอย่างถูกต้องตามกฎหมายแล้ว ทั้งสองก็ตักอาหารให้กันและกันอย่างรักใคร่ ก่อนจะเห็นชงโคและศิลาเดินมาด้วยกัน“อรุณสวัสดิ์จ้ะเจ้าบ่าวเจ้าสาว เมื่อคืนนอนหลับฝันดีเลยล่ะสิ” ชงโคเอ่ยทักทายออกไป แล้วมองเพื่อนสาวกับภารัณไปอย่างอารณ์ดี “ก็คงจะฝันดีพอๆกับแกล่ะมั้งชงโค ว่าแต่ทำไมมากับคุณศิลาเขาได้ล่ะ” ปารารินเอ่ยถามออกไปก็มองเพื่อนสาวและศิลาสลับกันด้วยสายตากรุ้มกริ่ม“หึๆ แกไม่ต้องมามองฉันด้วยสายตาแบบนั้นเลยนะยัยปราง อ่ะ บอกให้ก็ได้ย่ะ ว่าตอนนี้น่ะ ฉันกับคุณศิลาเรากำลังคบกันแบบจริงจังแล้ว” ชงโคพูดบอกไปก็เอามือโอบกอดแขนของศิลาอย่างแสดงความสนิทสนม“ห้ะ เป็นแฟนกันแล้วเหรอครับ แบบนี้เพื่อนผมก็อกหักแย่สิครับ” ภารัณพูดออกไปอย่างงงๆ เพราะเขาก็เห็นปรินทร์ตามจีบชงโคอยู่ แต่เธอกลับไปตกลงเป็นแฟนกับศิลา แล้วแบบนี้ปรินทร์ก๊อกหักน่ะสิ“พี่ภาม มันใช่เวลามาถามแบบนี้ไหมคะ” ปารารินหันไปต่อว่าภารัณเบาๆอย่างอดไม่ได้ เมื่อเขามาถามอย่างนี้ตรงๆ “ก็พี่อยากรู้นิ พี่เห็นปรินทร์มันยังตามจีบคุณชงโคเขาอยู่เลย พี่ก็กล