บททั้งหมดของ ช็อปเปื้อนฝุ่นกับกาวน์เปื้อนเกียร์: บทที่ 21 - บทที่ 30

อย่าเพิ่งหมดแรงครับหมอนิ่ม อันนี้เพิ่งเริ่มต้นสายฟ้าเอื้อมมือไปที่ลิ้นชักหัวเตียง หยิบถุงยางอนามัยไซส์56ออกมา ใช้ปากฉีกและสวมเข้าที่น้องชายของเขาอย่างชำนาญนิ่มปรือตาขึ้นมองทุกการกระทำของเขา พร้อมกับหลุบตาลงด้วยความเขินอายสายฟ้าต้องการจะรุกมากกว่านี้ ไม่เช่นนั้นร่างกายของเขาต้องแหลกสลายแน่ๆสายฟ้าค่อยๆกดแทรกความเป็นชายไซส์บิ๊กเบิ้มของเขาเข้าที่ช่องทางรักของหมอนิ่มช้าๆ ทีละนิด ทีละนิด"อ่ะ พี่สายฟ้า เจ็บค่ะ เบาๆ ค่อยๆทำได้ไหมคะ นิ่มไม่เคย...""พี่รู้ครับ เจ็บแปปเดียวนะ" จากนั้นเขาก็กดแทรกตัวตนของเขาลงมาทั้งหมด"กรี้ดดด เจ็บค่ะ"ถึงเธอจะเรียนหมอและรู้เรื่องทางกายภาพพวกนี้อยู่แล้วแต่พอโดนกระทำเข้าจริงๆก็อดที่จะกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดไม่ได้"โอเคครับ พี่จะทำเบาๆนะ" สายฟ้าปลอบใจเสียงอ่อนโยนหลังจากที่ร่างกายหมอนิ่มเริ่มปรับตัวได้เขาก็ค่อยๆขยับช้าๆ แรกๆขยับขึ้นลง หลังๆเริ่มมีการหมุนวนจากอาการเจ็บปวดเมื่อสักครู่เริ่มมีอาการเสียวซ่านเข้ามาปะปนแทนที่เมื่อความร้อนไต่ระดับ เสียงแรงกระแทกของสายฟ้าก่อเกิดเป็นเสียงลามกดังลั่นไปทั้วทั้งห้อง ความฉ่ำแฉะเอ่อล้น สายฟ้าเร่งจังหวะไม่รั้งรอ เพิ่มแรงกระแ

"อื้อ... พี่สายฟ้า ปล่อยก่อนค่ะ นิ่มบอกว่าพรุ่งนี้มีเรียนเช้าไงคะ"เสียงประท้วงที่แหบพร่าของหมอนิ่มไม่ได้ช่วยให้คนตัวโตที่กำลังหน้ามืดตามัวเพราะความรักและความหึงยอมปล่อยมือเลยแม้แต่น้อย สายฟ้าใช้แขนแกร่งช้อนร่างบางขึ้นในอ้อมแขนอย่างง่ายดายราวกับเธอไร้น้ำหนัก ก่อนจะก้าวฉับ ๆ พาเธอตรงดิ่งไปยังเตียงกว้างในห้องนอนที่เปิดแอร์เย็นฉ่ำต้อนรับพายุอารมณ์ที่กำลังจะปะทุของสายฟ้า"รับรองว่าพี่ไปส่งนิ่มเข้าเรียนไม่สายแน่นอนครับ..." "แต่นิ่มต้องอ่านหนังสือนะคะ""นี่ไงพี่ก็จะพานิ่มไปติวอยู่นี่ไง"สายฟ้ากระซิบชิดใบหูเล็ก ทันทีที่แผ่นหลังเนียนสัมผัสกับฟูกหนา ร่างสูงใหญ่ก็ตามลงมาทาบทับทันที ดวงตาคมวาววับไปด้วยประกายไฟที่พร้อมจะแผดเผาคนใต้ร่างให้ละลายคามือ"ติวภาษาอะไรของพี่ต้องถอดเสื้อช็อปทิ้งแบบนี้คะ! แล้วไหนหนังสือของนิ่มล่ะ" นิ่มมองคนตัวโตที่จัดการถอดเสื้อช็อปวิศวะสีน้ำเงินของตัวเองเหวี่ยงทิ้งลงพื้นอย่างไม่ไยดี เผยให้เห็นแผงอกกว้างที่อุดมไปด้วยกล้ามเนื้อแน่นตึงและรอยสักดุดันที่ดูเซ็กซี่จนใจสาวน้อยสั่นระรัว"หนังสือไม่ต้อง... คืนนี้ใช้อาจารย์หมอสายฟ้าเป็นบทเรียนก็พอ"คำพูดเอาแต่ใจจบลงพร้อมกับริมฝีปา

หลังจากเหตุการณ์เผชิญหน้าระหว่างศัลยแพทย์รุ่นใหญ่กับอดีตเฮดว้ากหนุ่มที่หน้าตึกคณะแพทย์ผ่านพ้นไป รถยนต์ส่วนตัวของหมอเกริกพลก็เคลื่อนตัวกลับมาถึงบ้านหลังโตในเย็นวันนั้น อาจารย์หมอวัยกลางคนเดินเข้าบ้านด้วยท่าทีครุ่นคิด สายตาที่เคยเฉียบขาดบัดนี้ฉายแววสับสนกึ่งประทับใจจนผู้เป็นภรรยาอย่าง 'หมอพิมพ์พา' ซึ่งนั่งรอฟังข่าวอยู่ที่ห้องรับแขกต้องรีบวางมือจากหนังสือการแพทย์ในมือแล้วลุกเดินเข้ามาหา"เป็นยังไงบ้างคะคุณ ลูกชายบ้านนั้นป่าเถื่อนดุดันอย่างที่คนเขาบอกมาไหม แล้วนิ่มเป็นยังไงบ้าง" หมอพิมพ์พาเอ่ยถามด้วยความร้อนใจตามประสาแม่ที่หวงลูกสาวสุดหัวใจหมอเกริกพลถอนหายใจยาวพลางทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาหนังตัวหรู "ดุดันน่ะจริง... รอยสักเต็มแขน ท่าทางนักเลงโตจนน่าโมโห แต่ผิดคาดตรงที่เด็กนั่นมีสมองและมีวุฒิภาวะเกินตัวมากพิมพ์พา เขายอมก้มหัวให้ผมอย่างนอบน้อม แถมวิสัยทัศน์การทำธุรกิจของเขายังอธิบายออกมาเป็นระบบระเบียบอย่างกับโครงสร้างโรงพยาบาลชั้นนำ ไม่มีท่าทีก้าวร้าวใส่ผมเลยสักนิด"หมอพิมพ์พาเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจ "ขนาดนั้นเลยเหรอคะ? อาจารย์หมอเกริกพลผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเฮี้ยบชมเด็กวัยรุ่นเนี่ยนะ""แค่บอกว

กลิ่นน้ำมันเครื่องจาง ๆ เสียงยางบดเบียดกับผิวถนนดังเอี๊ยดอ๊าด และเสียงคำรามของเครื่องยนต์ที่ดัดแปลงมาอย่างเต็มสูบดังก้องไปทั่วอาณาจักรความเร็วอันกว้างใหญ่ 'ไซโคลน สปีดเวย์' (Cyclone Speedway) สนามแข่งขันรถยนต์ทางเรียบมาตรฐานสากลแห่งใหม่ที่เป็นการร่วมทุนครั้งสำคัญของสามหนุ่มฮอตแห่งแก๊งวิศวะ—สายฟ้า พายุ และแบงก์วันนี้เป็นวันแข่งขันแมตช์สำคัญระดับประเทศ บรรยากาศรอบสนามจึงคึกคักเป็นพิเศษด้วยเหล่าบรรดาบายเออร์ สปอนเซอร์ และผู้ชมที่ตีตั๋วเข้ามาจนเต็มความจุของสเตนด์"พี่สายฟ้า... เสียงรถมันดังขนาดนี้เลยเหรอคะ นิ่มตื่นเต้นจัง"นิ่มที่อยู่ในชุดเสื้อยืดสีขาวกางเกงยีนส์เรียบง่ายแต่กลับดูน่ารักสดใสจนตาพร่า เอ่ยถามชายหนุ่มข้างกายเสียงสั่น มือเรียวเล็กกุมกระชับมือหนาของสายฟ้าไว้แน่น สายตาของเธอกวาดมองรถแข่งสีสันฉูดฉาดที่กำลังวอร์มอัปอยู่บนแทร็กด้วยความตื่นตาตื่นใจ เพราะนี่คือครั้งแรกในชีวิตที่คุณหมอฝึกหัดอย่างเธอได้ก้าวเข้ามาในสถานที่ที่เต็มไปด้วยอะดรีนาลีนแห่งนี้สายฟ้าในลุคเจ้าของสนามสุดเท่ สวมเสื้อแจ็กเก็ตทีมสีดำปักลายสายฟ้า ลอบยิ้มมุมปากด้วยความเอ็นดู ชายหนุ่มกระชับมือเล็กให้แน่นขึ้นพลางก้มลงก

หลังจากผ่านพ้นมรสุมความวุ่นวายและบทพิสูจน์ความรักอันหนักหน่วงมามากมาย ท้องฟ้าหลังพายุใหญ่ก็กลับมาสดใสและสงบเงียบอีกครั้ง แต่ความสงบสุขนั้นมักจะมาพร้อมกับบททดสอบใหม่เสมอ... โดยเฉพาะเมื่อ 'คุณหมอนิ่ม' ของสายฟ้าที่่ยิ่งโตก็ยิ่งเปล่งประกายความสวย ละมุนตาจนกลายเป็นดาวเด่นของคณะแพทยศาสตร์ แม้ว่านิ่มจะเรียนหนักจนแทบไม่มีเวลาหายใจ แต่ความน่ารักเป็นธรรมชาติของเธอกลับดึงดูดให้หนุ่ม ๆ ทั้งในและนอกคณะแวะเวียนมาขายขนมจีบไม่เว้นแต่ละวัน บางรายถึงขั้นแสร้งทำเป็นป่วยเพื่อมาขอคำปรึกษาจากนักศึกษาแพทย์สาวเลยทีเดียวและคนที่ไม่เป็นอันทำอะไรเลยก็คือ 'สายฟ้า'ชายหนุ่มในชุดช็อปวิศวะปี 4 ที่ตอนนี้เหลือเวลาอีกไม่กี่เดือนก็จะเรียนจบอย่างเป็นทางการ ต้องคอยแวะเวียนมาทำหน้าตึง แผ่รังสีอำมหิตเป็นหมาหวงก้างอยู่ใต้ตึกคณะแพทย์แทบทุกวัน จนหนุ่ม ๆ พากันเข็ดขยาด แต่พอมานั่งคิดดูแล้ว... หลังจากเขาเรียนจบไป ต้องเข้าบริหารงานที่สนามแข่งและอู่สายฟ้าโอเวอร์ไดรฟ์เต็มตัว เขาคงไม่มีเวลาตามมาเฝ้าตามมาคุมยัยตัวเล็กของเขาได้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงแบบนี้แน่‘ถ้าอย่างนั้น... ก็ตีตราจองให้จบ ๆ ไปเลยดีกว่า’ความคิดนั้นทำให้สายฟ้ารีบแจ